Citizen Toxie: The Toxic Avenger IV (2000)

Kaufman gooit alles eruit ....over the top in het kwadraat ! Dit soort filmpjes weten mij toch niet echt te beklijven, al is de eerste film in de reeks wel degelijk. Deze 4de film heeft zowaar een verhaal, nl. Toxie komt op één of andere manier in een parallelle wereld terecht waarbij zijn slechte ik ( Noxie ) naar zijn wereld wordt gewisseld. Daardoor speelt Toxie vriendin Heidi Sjursen 2 rollen , nl. Sarah / Claire , want in de parallelle wereld veranderen bepaalde dingen en zijn ze niet hetzelfde als in de wereld van Toxie. Heel wat maffe figuren passeren, zelfs belachelijke zogenaamde superhelden met onnozele namen. Heel wat naaktheid, maar de meeste dames zijn wel niet zo aantrekkelijk. Heidi Sjursen mag wel gezien worden en Julie Strain is heel even te zien met een geweldige Self - Facelift Death. Carla Pivonski als Bikini Anchor Samantha Chambers en Debbie Rochon als de lerares zijn ook nog opvallende verschijningen, maar je gaat ze niet naakt zien. Toch spelen er heel wat aantrekkelijke dames in de film, maar die zie je heel vlug voorbijkomen of je mist ze gewoon omdat de scènes zo kort zijn zoals Tiffany Shepis , Lana Kinnear, Devin DeVasquez en Petra Verkaik. Eerlijk gezegd, ik heb ze niet herkend. Ook Eli Roth, Stan Lee, Ron Jeremy, Corey Feldman hebben een kleine toevoeging. Op gebied van gore en wansmakelijk kan het een ware festijn zijn want er valt heel wat te beleven. Te zot om op te noemen, maar om in één woord te zeggen... absurd ! Maar je moet er wel van houden. En dat is het probleem bij deze film ( ook al weet je dat je dit kan verwachten ) , het komt allemaal te onnozel over. Helaas kan ik hiervoor geen voldoende geven. 4/10

Een Troma zoals een Troma hoort te zijn. En dat is helaas niet alleen positief, want het duurt namelijk wel veel te lang. In deze Citizen Toxie: Toxic Avenger IV gaan we terug naar Tromaville, met haar lokale superheld, de Toxic Avenger oftwel Toxie. Maar ook naar de parallelle dimensie Amortville, waar de evil dubbelganger de Noxious Offender huishoudt, en uiteraard switchen zij van plek. Maar goed, ik ben nu wel iets over het verhaal aan het vertellen, maar daar gaat het bij Troma niet om. Het is een film lang gorigheid, platte puberale grappen, heel veel poep, pies, naakt en gore, en naast de Toxic Avenger ook bijrollen voor Sgt. Kabukiman (en zijn evil twin), Ron Jeremy en Lemmy. Om het niveau maar aan te geven: het begint al met een terroristengroep in luiers die een school voor 'special children' gijzelt, of retards zoals de Diaper Maffia het noemt, die per ongeluk volledig opgeblazen wordt door Toxie's hulpje Lardass en zijn explosieve scheten. De poep en pies ben ik wat sneller klaar mee dan met de rest, maar ook een film lang (en dan ook echt bijna twee uur) van dit soort grappen en grollen hoeft van mij niet. Sommige Troma's houden het wat beter vol dan andere, maar hier was ik halverwege wel klaar mee.

De remmen gaan volop los in dit vierde deel van de reeks, die gelukkig weer wat dichter tegen het eerste deel aanzit en minder moet hebben van de gebeurtenissen in het tweede en derde hoofdstuk. Deze film opent met een gijzeling, waarin je als kijker direct met de neus op de feiten wordt gedrukt. Flauw en kinderachtig, maar behoorlijk fout en lekker lomp. Regisseur Lloyd Kaufman weet als geen ander dat zijn effecten in deze film praktisch gehouden moeten worden en profiteert daar met volle teugen van. Het slaat allemaal volkomen nergens op, maar effectief is het gelukkig wel. Echter, het blijft niet effectief voor een uitgesponnen speelduur van bijna 110 minuten en als kijker merk je al snel dat de ideeën haast ter plekke verzonnen zijn. De finale is ietwat vermoeiend en niet heel komisch (de beste scenes bevinden zich dan ook in het eerste halfuur), maar het is een stap voorwaarts ten opzichte van de voorgaande delen en dat maakt dit toch een geheel stuk entertainender. Lekker ongeremd fout doen is iets dat in het huidige tijdperk wordt gemist, waardoor een film als deze meteen opvalt.