The Odd Life of Timothy Green (2012)

Sentimenteel sprookje en op het einde een tranentrekker. Voor een productiehuis als Disney is een formule als deze ideale koek om te verkopen : haal er een bijna perfect kindje dat als een godsgeschenk uit de moestuin komt en met een hoog knuffelgehalte bij, voeg daar nog twee hopeloze ouders bij die geen kinderen kunnen krijgen en je hebt gegarandeerd een film die zal ontroeren. En het werkt allemaal wel door de sprookjesachtige situatie in een herkenbare schets van een eenvoudig dorpsleven te plaatsen. Edgerton en Garner, die hier beiden goed overkomen, zijn als ouders al even zoet als het kind zelf Niks groots, zelfs gevoelsmanipulerend maar zo lief en schattig dat het soms onweerstaanbaar is. Sommigen zullen er misschien tandbederf aan overhouden.

Gemiddeld. Ontzettend zoet, heel voorspelbaar, opgeklopt en een redelijke speelduur. Maar toch gemakkelijk te behappen. De film heeft een paar momentjes die er best uitgelaten hadden kunnen worden, maar anderzijds ben ik minstens een keer verrast geweest. Nooit gedacht dat die een owngoal ging maken. Jennifer Garner heeft echt het talent niet, ook typisch zo'n weengezichtje vol hysterie. Ik kan daar niet echt goed mee om. Joel Edgerton zal ook eens iets anders gewild hebben, ook hem zie ik liever in rauwere rollen. Hoe dan ook visueel gelikt en af en toe mooie plaatjes. Muziek zeker weten te klef, maar ach ach. Eniger wat de regisseur niet had moeten is die vertelstructuur, ook gedateerd m.i. 3

Zwaar zoet en overdreven sprookje. Het moralisme druipt er vanaf. Qua sprookjes magie heeft het weinig in huis en wil eerder moralistisch zijn dan sfeervol. Zware tegenvaller.