Als Hitler das Rosa Kaninchen Stahl (2019)

De Duits-Joodse theaterrecensent Arthur Kemper [Oliver Masucci] vlucht eind 1932 naar Praag uit angst voor de Nationaal-socialisten. Vlak voor de verkiezingen van 1933 laten ook vrouw Dorothea [Carla Juri] en kinderen Max [Marinus Hohmann] en Anna [Riva Krymalowski] hun thuisland achter en vestigt het gezin zich in Zwitserland. De titel verwijst naar het knuffeldier dat Anna achter moet laten wanneer ze Duitsland verlaat. Gebaseerd op de autobiografische roman van Judith Kerr en verteld vanuit het perspectief van de negenjarige Anna, die zich lange tijd niet bewust is van de dreiging die hun boven het hoofd hangt en de gevolgen die dat heeft voor familie en vriend die achter zijn gebleven. Deze boeiende benadering van de Jodenvervolging in Duitsland is prima uitgewerkt met gevoel voor tijd en plaats en profiteert enorm van het ontwapenende, authentieke spel van Krymalowski. Een uniek voorbeeld van een oorlogsfilm die geschikt en interessant is voor alle leeftijden.

Een film in het genre van "The boy in the striped pyjamas". Luchtig van aard en bedoeld voor een tienerpubliek over de gebeurtenissen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Eveneens van oorsprong een boek van schrijfster Judith. De titel van de film (en het boek) verraadt al direct de stijl en het doelpubliek. Visueel expliciet wordt het dus nooit, maar mentaal krijg je toch een notie hoe het is om van de ene dag op de andere als vluchteling door het leven te moeten. Anna is welgesteld, maar ook los hiervan is de impact groot. Door de job van haar vader komt de vrije meningsuiting sterk naar voren. Interessant om hierbij op te merken is ook dat het neutrale liberale Zwitserland ook liever niet heeft dat zijn kritiek op nazi-Duitsland te openbaar wordt om toch maar niemand voor het hoofd te stoten. Een film vanuit het perspectief van Anna, maar ook eentje die denk ik doordringt tot het kijkpubliek. Zeker geslaagd met een boeiend verhaal.

Wel, zowaar een autobiografische success story over een joods meisje Anna die reeds met haar familie naar het buitenland vluchtte ten tijde dat Hitler zijn staatsgreep pleegde in 1933. Vader Kempner was een criticus en als tegenstander van de Nazipartij liep hij toen al de kans om tegen de lamp te lopen. Joden waren vijanden van de partij, maar Joodse intellectuelen, dat was nog erger! Het gezin vluchtte naar Zwitserland en toen vader werk vond in Parijs, werden de kinderen ook naar daar overgebracht. De regie is niet om over te klagen, maar het verhaal voelt toch wat suf aan en wordt met het nodige sentiment opgeklopt. Lijkt een groot reisavontuur voor het meisje Anna maar de achterliggende sociale realiteit (de jodenhaat) was vrij goed weggemoffeld. Ook de meer armoedige omstandigheden in het Parijse flatje dringen niet echt door. Dat zal ook liggen aan het feit dat dit bedoeld is als jeugdfilm waardoor het allemaal kindvriendelijk moet blijven. Het is een keuze maar voor mij persoonlijk viel dit flink tegen.