Merah Putih (2009)

Deze oorlogsfilm heeft het allemaal: melodramatische heroïek, schematische weergave van goed en kwaad en een overheersend gevoel van nationalisme. Het is niet zozeer een goede film als wel een interessante kijk op hoe de huidige Indonesische generatie hun collectieve oorlogstrauma van zich afbijt. Het wordt tijd dat de Nederlanders hier ook eens meer aandacht aan gaan besteden met volwaardige cinema! Schitterende oneliner trouwens: ´What do they smell like? Milk or cheese´

Jammer. Ik had gehoopt op een echt goede, sterke film met een duidelijk Indonesische view op de onafhankelijkheidsoorlog waarin duidelijk werd uitgelegd dat wij Nederlanders daarin zo, zo enorm fout bezig waren - want dat dat zo was is onweerlegbaar, al is het nog steeds na een jaar of zeventig misschien moeilijk om dat toe te geven. Maar de film waarop ik gehoopt had is niet deze. Ondanks het kennelijk - voor Indonesische begrippen tenminste dan - astronomische budget, zijn de production values nogal plat. De gewraakte belandas spreken brak Afrikaans - begrijpelijk wellicht dat de makers hun zuurverdiende budget liever niet aan echte Hollanders wilden uitgeven, maar toch. De vechtpakkies en andere militaire details lijken er ook echt niet op. Wellicht het belangrijkste - het verhaal spreekt absoluut niet aan. Had er dan wat van de politiek bijgehaald, had er wat van de verwarring van de situatie van het moment bijgehaald, met alle partijen die hun rol wilden spelen, van Britten, Nederlanders, Amerikanen, tot en met alle mensen van alle eilanden aan toe. En als dat al te hoog gegrepen was, doe dan iets waardoor er in ieder geval mooie beelden komen. Of muziek die het ideaal van de onafhankelijkheid onderstreept, in plaats van een zwak Westers symfonieorkest. Maar wellicht moet ik me daar voor al het andere bij bedenken dat ik niet de doelgroep ben - sterker, ik zit daar een halve wereld en een paar honderd jaar van verwijderd. Het hele punt van de film is dat Indonesie onafhankelijk wordt, en het verhaal raakt in Indonesie blijkbaar goed. Misschien is de boodschap wel gewoon dat het niet aan ons is om daar een oordeel over te hebben, dat kunnen ze heel best zelf daar.