Das Schweigende Klassenzimmer (2018)

Toen in oktober 1956 de Hongaren in opstand kwamen tegen de Sovjet-overheersing zat ik in de brugklas van het lyceum. Als prille puber probeerde ik mij een voorstelling te maken van de gebeurtenissen daar aan de hand van het radionieuws (televisie hadden wij nog niet) en door voor het eerst iedere dag serieus de krant te lezen. Een paar maanden later kwam er nieuwe jongen in mijn klas zitten. Een Hongaarse vluchteling, Arpad (zijn achternaam ben ik vergeten). Met niet meer dan die beperkte herinneringen in mijn geheugen, was ik reuze benieuwd naar deze film over hoe Oost-Duitse scholieren —die letterlijk veel dichter bij het vuur zaten— destijds reageerden op de Hongaarse revolte. Ik moet zeggen: ik heb ademloos zitten kijken. Allicht is de film voor dramatische effecten hier en daar enigszins ingekleurd, maar het is ondanks dat een fascinerend psychologisch drama over solidariteit, camaraderie, onzekerheid, politieke onderdrukking en de impact daarvan op de sociale omgeving en het gezinsleven. Een dijk van een film! Er zijn bij mijn weten niet zoveel films gemaakt over de Hongaarse opstand van 1956. De enige, die ik mij kan herinneren is Szabadság, Szerelem (2006). Ook zeer de moeite waard. Ik houd mij aanbevolen voor tips.

Uitstekende film waarin een eindexamenklas twee minuten stilte houdt vanwege hun solidariteit met de opstand in Boedapest. Deze nogal politiek beladen film speelt zich af in het verdeelde Duitsland van na de oorlog (zelfs binnen het gezin is er verdeeldheid). Sommige van de gebeurtenissen die elkaar opvolgen zijn wat geforceerd, maar het levert wel een interessante film op waar maar weer uit blijkt dat de vrijheid van meningsuiting een groot goed is.

Ingetogen gebracht met de voelbare spanning van het DDR regime in de 50er jaren.Het geheel draait om de volhardendheid van een groep, waarbij het eens te meer blijkt dat dit een pittige taak is voor een ieder. De volharding ongeacht de psychologische druk die hen wordt opgelegd is een goed stukje acteerwerk. Scheicher, Gramenz en Dassler spannen de kroon. De film laat ook goed zien hoe het nazisme feilloos overging in een even zo verdorven stalinistisch systeem, waarbij onderdrukking de kern is. Angst blijkt telkens weer een goede tool om mensen te laten inschikken. Lukas als Schwarz is haast ex nazi en stalinist tegelijk als hij uitvalt in de klas. Zijn kapsel is voor de film perfect gekozen. Het feit dat dit waargebeurd is maakt deze film nog wat indringender met als psychologisch vraagstuk...wat zou jij doen in zo'n situatie.