Chacun Son Cinéma ou Ce Petit Coup au Coeur Quand la Lumière S'éteint et Que le Film Commence (2007)

Een vrij laffe verzameling kortfilmpjes. Hier en daar zit er een leuk segmentje tussen, maar het overgrote deel weet niet echt te boeien. Vond een aantal ook erg op elkaar lijken. Natuurlijk hebben de makers dezelfde 'opdracht' gekregen, maar iets meer creativiteit had wel gemogen. Bovendien zijn de filmpjes te kort om indruk te maken en is de film als geheel juist weer te lang om te blijven boeien. Zo uit het blote hoofd kan ik me alleen herinneren dat een aantal shots en de filmpjes van Kitano, Cronenberg en Von Trier de moeite waard waren. Ik denk dat deze verzameling beter was uitgepakt als het aantal regisseurs was gehalveerd en de speelduur van de filmpjes verdubbeld. 2.5*

Opvallend hoe weinig goede filmpjes ertussen zitten. Allicht is 3 minuten voor een filmpje te weinig, maar toch, er zijn genoeg goede shorts. En enkele regisseurs in deze verzameling bewijzen ook dat het prima kan, soms puur met sfeerschepping (Depardon, Tsai), soms met een geinig plot (Polanski). Als geheel 2,5*.

Een hoop noemenswaardige regisseurs slaan de handen ineen om een anthologiefilm voor Cannes te maken met de bioscoopzaal als hoofdthema. De taak is om een kort filmpje te regisseren van slechts 3 minuten lang en toegegeven, dat is een behoorlijk complexe taak om kwaliteit mee af te leveren. Van de desbetreffende namen die echter aan dit project meeschrijven verwacht je wel dat ze daar moeiteloos mee om kunnen springen, maar uiteindelijk kunnen enkel Lars von Trier, Alejandro G. Iñárritu en de gebroeders Dardenne op hoge voldoendes rekenen. Sommige regisseurs leveren nog tot op zekere hoogte degelijk vermaak af (Gus van Sant, Bille August, Michael Cimino & Walter Salles), maar er zitten veel segmenten in To Each His Cinema die geregisseerd lijken te zijn door een stel egocentrische eendagsvliegen. David Cronenberg bijvoorbeeld steekt de grootst mogelijke middelvinger op naar zijn publiek en levert veruit het slechtste onderdeel af binnen dit geheel. Tot slot zijn er ook nog regisseurs die simpelweg teleurstellen (David Lynch maakt te veel gebruik van goedkope computereffecten en de gebroeders Coen komen niet veel verder dan flauwe humor), waardoor de film best taai is om doorheen te komen en een teleurstellend eindresultaat vormt. Het gemiddelde kwam uit op een 2,2*, afgerond naar beneden. Fijn dat ik de film eindelijk kon vinden, maar de anthologiefilms vanuit festivals gaan voor nu weer in de ijskast. Ik krijg oprecht het gevoel dat enkele regisseurs er met de pet naar hebben gegooid.