Carnal Knowledge (1971)

Dat doodbloeden had ik niet zo'n last van. Uitstekend spel van alle vier de acteurs, met de meeste aandacht toch voor Nicholson en Ann-Margret. In de jaren 70 ongetwijfeld zeer schokkend vanwege taalgebruik, bloot (minimaal van Ann-Margret) en onderwerpkeuze, maar op het gebied van sexuele ontboezengen zijn we sindsdien wel wat gewend geraakt (Knocked up, I love you man...). De psychologische portretten kunnen echter ook veertig jaar later nog schrijnend zijn voor wie zichzelf en/of zijn buurman daarin herkent. Verfrissend gebruik van lange takes en gecompliceerde dialogen zonder dat het gekunsteld gaat voelen. Triest einde wanneer Nicholson zich zijn ultieme machtsfantasie door een prostituee laat voorspelen.  

Met Art Garfunkel en Jack Nicholson heeft deze 'Carnal Knowledge' een heel goed duo in de hoofdrol. Twee grootheden - Garfunkel is ook weer fantastisch hoor, zoals we ook zagen in 'Bad Timing'. Heb genoten van beide heren, ijzersterk geacteerd. Niks op aan te merken. Hele goede en leuke dialogen in een verhaal beginnend met een meeslepende driehoeksverhouding. Naar het einde toe zwakt het qua verhaal ietwat af, maar de acteurs blijven deze prent dragen en zorgen ervoor dat het plot zeker boeiend blijft.

Met alle lovende berichten hierboven in acht genomen, tsja, ehh, nou, nee. Ik had een heleboel gehoopt van deze film, en dat kwam dus alllemaal niet uit. Het plot is oersimpel: een stel in- en in-vervelende mensen vervelen zich. Sorry hoor, dan kan ik net zo goed thuis blijven, ik ben zelf namelijk ook best vervelend. De enige verrassing is dan dat Garfunkel prima speelt. Nicholson ook wel, maar die zet zoals wel vaker zo’n onsympathiek figuur neer dat ik moeite heb daar waardering voor op te brengen. Je zou denken dat hij niet speelt maar gewoon zichzelf afdraait. Hoe dan ook, de lust ontgaat me om er verder in te duiken. En dat verdient deze film ook niet.