Candy (2006)

Deze eens meegebracht en ondanks de zoete titel, wat het geen zo'n zoete film. Een redelijk zwaar drama over druggebruik. Er zitten toch een paar scènes in die de film toch iets harder maken, het is niet echt een braaf filmpje. De cast deed het ook prima en verder zag de film er goed uit. Ook de speelduur was goed, niet te lang en niet te kort. 'k wist eigenlijk niet wat te verwachten, maar 'k vond hem wel eens het bekijken waard.

Vrij sterk. Ja, het is allemaal al een keer of 100 eerder gedaan, maar hoe dan ook, Candy is goed. Het eerste kwartier is wat vaag, maar eenmaal die horde voorbij krijg je anderhalf uur een verslaafd koppel te zien, waarbij de ups en de downs mij voor een keertje steeds wisten te bekoren. De cast is in deze een niet te versmaden pluspunt. Heath Ledger is ijzersterk, maar ook Abbie Cornish en een sympathieke Geoffrey Rush zijn uitstekend in hun iets kleinere rollen. Verder is Candy 'kleiner' en 'gewoner' dan films als Requiem for a Dream. Deze film teert minder op flitsende en hippe montages. Dat maakt de impact er zeker niet minder op, integendeel. Op de iets te simpele scène in het bankkantoor na hou ik wel van deze iets rauwere aanpak. 3,5

Oké. Nog nooit van Armfield gehoord als regisseur, maar zo te zien was dit ook zijn eerste film en maakte hij 9 jaar later pas nog een film. Misschien dat hij wat klusjes opknapt op andere gebieden, maar als ik dit zo zie hangt er zeker potentie. Wat ontbreekt is vooral het extra beetje in deze film, want de onderliggende steun was er zeker. Toen ik zag dat Cornish en Ledger de hoofdrollen gingen vervullen heb ik toch even moeten glimlachen. Zijn ondertussen twee namen geworden die regelmatig overtuigen, ondanks dat Ledger onze wereld te vroeg heeft moeten verlaten. Het jammere is dat ze nooit helemaal loskomen. Het acteerwerk is goed, de personages zelf willen alleen niet interesseren. De situaties die ze meemaken zijn de kracht van de film, maar dat is niet zo omdat ze zelf zo intrigerend zijn om naar te kijken. Verder kiest Armfield voor een erg terughoudende en introverte stijl. Het is geen film die zichzelf graag wil bewijzen met felle filters of draaiende camera's. De directe aanpak weet soms te werken, maar de film blinkt pas echt uit wanneer het aankomt op claustrofobische beelden. Het in beeld brengen van het proces van afkicken is erg sterk. Tijdens die scenes zat ik toch wel te kijken naar de rest van de film, die dat niveau totaal niet kan halen. Zo kom ik tot de conclusie dat Candy een film is die beter had kunnen werken als de personages wat meer onderscheidend waren geweest. We krijgen wel genoeg achtergrond, dat wel, maar dat verandert niet veel aan de persoonlijkheden van deze twee. Wat voor mij ook uitbleef, is een onderhoudende chemie. Hierdoor maken andere scenes die wat meer inspelen op sentiment maar weinig indruk, helaas. Een voldoende komt er zeker vanaf, maar geen hoge voldoende.