The Devil's Climb (2024)

Onderhoudende, spectaculair in beeld gebracht documentaire over een expeditie om Alaska's verraderlijke Devil's Thumb te bedwingen. De charismatische bergbeklimmers Alex Honnold en Tommy Caldwell zijn zoals altijd goed gezelschap en hun hachelijke onderneming is een genot om naar te kijken.

Echt getverdemme. Wat een in- en in-trieste vertoning is dit toch. Als je van twee helden als Honnold en Caldwell zo'n in- en in-trieste film kan maken, dan kan ik toch niet anders dan terugdenken aan die leraar die ik indertijd had, met zijn standaard toespraak: "als je hier dan geen talent voor hebt, en ook niet bereid bent om er het werk voor te doen, waarom ga je dan niet op de grote vaart, dan zie je tenminste nog iets van de wereld". Sowieso al de meest voor de hand liggende fout die echt veel teveel klimfilms maken - ophypen hoe uniek en onmogelijk een klim precies is, en dat dan van boven filmen. Nee, dat heeft nog nooit, nooit iemand voor elkaar gekregen, behalve de cameraman, met zo'n geval van vijfentwintig kilo op zijn nek. Nou weet ik toevallig hoe dat precies werkt want ik maak dat soort beelden, maar daarmee wordt dit soort film niet precies beter. Amateuristisch, is het woord wat me als eerste te binnen schiet. Maar Renan Ozturk kan zeker wel echt veel beter, en dat maakt het des te schrijnender. Er moet van de kant van Honnold en Caldwell wel een enorm grote gunfactor geweest zijn om dit wanbaksel door te laten gaan, en wellicht is dat ook de waarde die we er in moeten zien - het betuig van onvoorwaardelijke vriendschap dat ze hem hiermee betonen. Heel fraai komen ze er beiden niet uit tenslotte, maar niet iets wat in de buurt komt van een bedoelde of beredeneerde manier. Is het dat Ozturk nog steeds last heeft van de heftige blessures die hij opliep bij eerdere expedities, of is het gewoon de druk van het grote geld, even snel een flauw filmpje maken voor de hypotheek. Hoe het ook zij, ik kan er echt helemaal niets mee. Triest dat hij het kennelijk niet aandurft om gewoon op de kracht van het echte verhaal en de echte beelden te vertrouwen. En daarmee ook wel een waardeoordeel over de integriteit van de industrie, met National Geographic als boegbeeld. Hoe ver kan je vallen.