I Am: Celine Dion (2024)

De Canadese popdiva en “koningin van de power ballad” Celine Dion zegde in 2021 een seizoen van optredens in Las Vegas af. Ze kampte al geruime tijd met gezondheidsproblemen, maar in deze documentaire blijkt dat ze lange tijd niet de volledige waarheid vertelde over de aard van die problemen en waarom ze daar lange tijd niet eerlijk over durfde te zijn. Dion trok zich een jaar lang terug in haar woning om te zorgen voor haar tweelingzoons Eddy en Nelson, in de hoop dat ze een manier zou vinden om weer op een acceptabel niveau te kunnen zingen en optreden. Dion praat geëmotioneerd over haar hoogte- en dieptepunten, maar Taylor leunt erg veel op archiefbeelden die bevestigen wat de meeste kijkers al weten: dat Dion decennialang een sublieme zangeres en entertainer was. De overdaad aan muziek gaat ten koste van diepgang en resulteert in een eindeloze loop dat het contrast schetst tussen de Celine van toen en die van nu. Maar de laatste 15 minuten – die aansluiten op de proloog – zijn buitengewoon moeilijk om naar te kijken en toont aan hoe verwoestend de zeldzame ziekte SPS kan zijn voor lichaam en geest.

Oprechte, confronterende documentaire over de gezondheidsproblemen van de wereldberoemde zangeres, die al langere tijd lijdt aan de neurologische aandoening SPS (Stiff Person Syndrome). De scenes waarin zij strijd levert met de hevige spasmen die de aandoening veroorzaakt komen hard binnen en zijn moeilijk om aan te zien. Respect derhalve voor Dion's openheid en doorzettingsvermogen. De terugblik op haar carrière is helaas minder boeiend, mede omdat ik haar muziek slecht trek, maar al met al is dit een fascinerend, ontluisterend portret van een superster die een hoge prijs heeft betaald voor haar succes.