Kratt (2020)

Regisseur Rasmus Merivoo baseert zijn horrordebuut op de Estse legende die dezelfde naam draagt. Dit mythologische wezen kan worden samengesteld door middel van huishoudelijke voorwerpen en drie druppels bloed. De bedoeling is dat je de Kratt taken oplegt die het zal moeten gaan uitvoeren, maar als die taken op zijn loop je levensgevaar. Een interessant concept, maar op uitzonderlijk rommelige wijze uitgevoerd door Merivoo. Problematisch is dat Kratt alle kanten mogelijk opspuit en steeds wisselt tussen personages en zijsporen, waardoor het gebeuren nooit een coherent geheel vormt. Ondanks dat de film kinderlijk begint nadert Merivoo na enige tijd bijna exclusief volwassen onderwerpen en betreedt zelfs politieke en maatschappijkritische sporen die nul komma nul toevoegen aan het verhaal. Wanneer het op horror aankomt ontbreekt het Kratt (de film evenals het wezen) aan creativiteit. Nergens wordt de vlotte of vermakelijke balans waar Merivoo duidelijk opzoek naar is bereikt waardoor ik er als kijker geen touw aan vast kan knopen. Wel bonuspunten aan de originele opzet evenals professionele decoropbouw.