Hello, Dolly! (1969)

Musical die wel haar naam eer aan doet want ze zit volgestouwd met zang- en dansnummers, waarvan enkele toch zeer goed geslaagd (Hoe kon het anders met Gene kelly aan de regie). We kunnen wel niet rekenen op heerlijke melodieën van Berlin, Gershwin, Cole Porter of Kern, maar dat wordt dan toch wel goed gemaakt door de heerlijke stem van Babra Streisand, Walter Matthau, grappig als hij kwaad is, en Satchmo die toen al lang zijn jazzroots had ingeruild voor jazzy pop. Uiteindelijk toch charmant in het gegeven en natuurlijk te waarderen voor decors en costumering.

Redelijke film over een succesvolle koppelaarster die een vrouw zoekt voor een koopman. Een ouderwetse, groots opgezette Hollywood musical. Een mager verhaaltje dat slechts sporadisch vermakelijk is. Wel prachtige kostuums en decors en ook een aantal prima dans-scenes. Een stuk korter en het hadden 3.5 sterren kunnen zijn.

Gene Kelly in de regiestoel pakt uit met uitbundige decors, mooie locaties en een berg aan figuranten om het New York van eind 19e eeuw vorm te geven. Verder ligt zijn focus, niet onverwacht, op de zang en dans en laat hij nog wel eens wat steken vallen om het verhaaltje goed te integreren en interessant te houden. Barbra Streisand is de enige die echt goed uit de verf komt, net als in haar andere musicals uit die tijd. Matthau is een verwachte miscast en Crawford is me iets te schijtlollig, ook al past dat natuurlijk wel in dit geheel. Al met al zeker wel een kijkbeurt waard op het juiste moment. Speelduur is wel echt lang, maar dat hebben al die musicals blijkbaar.