Jeanne du Barry (2023)

Ach, zo'n kostuumdrama spelend in de achttiende eeuw kijkt wel lekker weg: mooie paleizen, locaties, kostuums, om van te smullen. Maar veel verhaal, of drama, krijg je niet. Een film van en met Maïwenn, geen groot regisseur en geen groot actrice zo te zien. Is ook nooit handig, een regisseur die zelf de hoofdrol vertolkt. Maar goed, het is niet echt een slechte film, wel een beetje vlak, en zonder veel verrassingen. Haar bijzondere aantrekkingskracht op mannen komt niet erg uit de verf. Deze film over een courtisane (een dure hoer) is ook wel erg preuts. En dat waren ze niet in de achttiende eeuw. Wel erg hypocriet, zoals de film goed laat zien. Dat is dan wel weer aardig.

Jeanne du Barry [Maïwenn] ontsnapt aan een armoedig bestaan door met rijke mannen naar bed te gaan. Dat brengt haar uiteindelijk zelfs bij de machtigste man in Frankrijk: Lodewijk XV [Johnny Depp], die blij is met het gezelschap van iemand die wars is van formaliteit en holle tradities. Wanneer Lodewijks echtgenote overlijdt, keren Lodewijks dochters zich tegen Jeanne en gebruiken ze Marie-Antoinette [Pauline Pollmann], de kersverse verloofde van de Dauphin [Diego Le Fur] (die Lodewijk na zijn dood zal opvolgen) in en poging Jeanne buiten te werken. Depps grote comeback getuigt van slechte smaak en lijkt bedoeld om Amber Heard (nog) een klap in het gezicht te geven. De film dreigt ten onder te gaan aan het feit dat zowel Depp als Maïwenn ongeschikt zijn voor hun rollen en de opzichtige verwijzingen naar Barry Lyndon (inclusief muziek van Händel). Gelukkig is er goed ondersteunend werk, vooral van Benjamin Lavernhe, die ronduit subliem is als Lodewijks vertrouweling La Borde.

Maiwenn op zoek naar erkenning. Het verhaal van Jeanne du Barry is wellicht net iets te veel het verhaal van Maiwenn zelf - de echos over Jeanne's positie aan het hof lijken oncomfortabel veel op hoe Maiwenn door velen in de Franse filmwereld als een soort paria wordt neergezet. Daarmee precies passend in haar oevre, maar ook ergens wel wat jammer dat het elke keer daarop terugkomt. Want het is overduidelijk dat ze een enorme hoeveelheid talent en kunde meebrengt, en het zonder al te veel kennelijke moeite voor elkaar krijgt zo'n megaproductie als dit tot een goed resultaat te brengen - waarbij ze de regie overduidelijk strak in de handen heeft, een notoire overacteur als Depp goed aan de halsband houdt, en hem in de scenes waar ze samen in spelen makkelijk overklast. Doe maar even na, voordat je kritiek levert. Aan de andere kant had ik haar veel liever in een eigentijdse productie gezien dan in dit soort kostuumdrama. Hoe belangrijk misschien ook, en met alle respect en lof voor dat het gambiet zonder enige twijfel gelukt is, had ik haar liever gezien in een kleine film waarin het over iets kleins gaat - een film die drijft op haar talent, in plaats van daar een bewijs van te leveren. Niettemin is Jeanne du Barry beslist de moeite waard op zichzelf - al moet je misschien van kostuumdrama's houden.