Stephen King

In Film > Algemeen > The mist en andere Stephen's:

Ik heb zojuist the Mist gezien, geweldige film met een prachtig einde. Welke andere verfilmingen van Stephen kunnen jullie mij aanraden?

Allemaal als je The Mist goed vond.Ik vind het de slechtste Stephen King verilming ooit.En dat wil wat zeggen want ze zijn bijna allemaal niet om aan te zien!

Alleen (om je vraag te beantwoorden) The Stand, The Shining en Carrie zijn ,wat mij betreft, echt de moeite waard.

Nee joh, the Mist is echt niet de slechtste!! Er zijn zoveel slechte Stephen king films!!

The shining is natuuuurlijk goed. The stand is vermoeiend lang en de tweede helft zou ik niet kijken

The Mist is absoluut de slechtste ooit.PUNT!

Behalve dat de cgi er niet uit ziet, en de mensen in de film de meest idiote dingen uithalen zit er nog een eind aan wat de hele film compleet onnodig maakt.Maar bij de film zelf vond ik het de moeite niet om me over op te winden, dus nu in het forum ook niet.

Christine is ook een goede film. En natuurlijk die twee andere films van Frank Darabont.Maar The Mist is helemaal !

OMG Echt niet! Storm of the century=slechter, Rose Red= slechter....

Je moet maar eens een lijst opzoeken met alle films van Stephen King, er staat een hoop troep tussen!

Wel een heeeeele goeie trouwens: Stand by me

Stand by me heb ik als kind heel veel gezien ja. Staat nog net in de top 250 hier! Maar ik vind veel films van King best het kijken waard.

Storm of the Century ken ik niet, maar is vast nog 10x beter dan The Mist. Jij hebt gewoon een ding voor Thomas Jane Amity! Geef het maar toe.Maar serieus, de lijst van slechte King films is langer dan de goede.Stand by Me was ook erg goed.Maar er staan zoveel slechte tegenover. Tommyknockers, Needfull things, Thinner enzovoort, allemaal niet best.

Secret Window, The green mile, SSR, It, Misery. Zijn toch allemaal pareltjes vind ik in ieder geval dan.

It is inderdaad interessant maar haar 2e helft is belachelijk.

Secret Window is zeer geslaagd, goede rol van Depp, scherp geregisseerd en prettige sfeer.

The Green Mile is een meesterwerk.

The Shawshank Redemption ook.

Silver Bullet is de beste weerwolffilm, erg sfeervol ook.

The Shining van Kubrick is waanzinnig, beste horrorfilm ooit.

Carrie van De Palma is een genreklassieker.

Christine van Carpenter ook.

Bovendien is Misery een erg sterke thriller.

Zeer geslaagde film en behoort tot enkele van de beste horrorfilms van de jaren '00, misschien zelfs wel Hollywood's beste uit die tijd. CGI is idd niet al te best maar doorheen te kijken en te verdragen in de zwart/wit versie. Ook interessant is het om te weten dat dit een heel snel en vluchtig project van Darabont was, heeft er misschien mee te maken. Personages handelen overigens juist erg logisch en het is een waanzinnige hide-out film in de traditie van Night of the Living Dead en Dawn of the Dead.

Ben ik het mee eens. The Mist Is intelligent en interessant: vooral het einde is erg origineel. Tevens vind ik dat de personages (behalve die oma met haar boontjes dan) niet slecht reageren.

Bedankt voor de tips!

Ps: zelf vind ik de LAngoliers ook erg goed!

Dus met acht man medicijnen halen voor eenman die verbrand is logisch. Of zakken hondevoer tegen een raam zetten,behalve de bovenkant is logisch.Of als er heel hard geroepen word "ze komen op het licht af" en dan een grote schijnwerper aanzetten is logisch.De hele film wordt er gediscuseerd om iedereen binnen te houden, en dan ineens gaan er vier op pad in een auto, da's echt logisch!En over het einde zeg ik helemaal niets, maar het lijkt mij logisch dat als je een boek verfilmd, je ook het einde uit het boek overneemt, en niet een schokeffect probeert te halen Zo en dat was echt het allerlaatste wat over dat prutswerk zeggen wil.

Ja ze hadden immers meerdere meds nodig, zou er ook niet te weinig willen mee nemen als dat betekent terug gaan.


was op, beter iets dan niets

Man achterin hoorde het niet en ze riepen het niet hard

Ja, ze zagen dat als enige hoop met die vrouw en haar aanhangers.

Stephen heeft zelf meegwerkt aan het einde.

Mijn top 10 hier nog maar eens:

The shawshank redemption

Stand by me

The shining

Misery

Apt pupil

Dolores Claiborne

Cujo

The langoliers

The green mile

Carrie

The mist net niet in die top 10. Wat de film vooral sterk maakt vind ik dat ze willen aantonen dat het gevaar niet altijd van buitenaf komt.

Dat er vele slechte verfilmingen zijn komt vooral door het aanstellen van een slechte regisseur om er één te noemen Mick Garris!!!!! Die mag voor mij part stoppen.

Een leuk weetje; maar in een grote groep mensen waarin velen gelijk willen en er machtspelletjes zijn handelen mensen niet altijd volgens de logica wat het beste voor de groep of situatie zou zijn. Ik weet niet waar je woont maar het zou erg onlogisch zijn als dat wel gebeurde...

Bovendien slaat het dus nergens op dat het einde van de film hetzelfde moet zijn als dat van een boek, bij ee verfilming ben je niet aan het kopieren maar een nieuw product aan het maken. Ik kan tonnen van voorbeelden noemen waarbij het einde van de film (succesvol) verandert is, om bij King te blijven bijvoorbeeld The Shining, en dat absoluut enkel ten gunste van de film.

1. The Shining 5,0*

2. Christine 4,5

3. The Running Man 4,0*

4. Carrie 4,0

5.The Dead Zone 4,0

6. Stand by Me 4,0

7.Pet Semetery 3,5

8. Sleepwalkers 3,5

9 Children of the Corn 3,5

10. Cujo 3,5

Slechtste werk:

1. Maximum Overdrive 0,5

2. Dark Half 0,5

3. Creepshow 2 0,5

4. The Mist 1,0

5. The Green Mile 1,0

Ik heb zelden mensen onlogischer, tegenstrijdiger, en vooral 'niet' zien reageren. Normaal heb ik weinig moeite met onlogisch gedrag in een horrorfilm, maar hier stond iedereen er als een stelletje figuranten zonder enige regie aanwijzing bij.... Dat het snel (en ongeïnspireerd) gemaakt is zie je er aan alle kanten vanaf....

Om het nu één van de sterkste horrorfilms te noemen van de jaren '00 lijkt mij toch wat overdreven.

Ik heb me toch prima vermaakt in een Amerikaanse drive in bij the Mist. Er zijn overduidelijk veel slechtere films.
Dan noem ik een film als Maximum overdrive of Sleepwalkers. Maar ook miniseries zoals the Langoliers en the Stand(die worden echt teniet gedaan door kansloze acteurs die zijn gekozen voor hun b-rollen) zijn echt van een bedenkelijk niveau, ondanks de potentie in het verhaal.

In the Mist heb ik me eigenlijk dood lopen ergeren aan dat mokkel dat de hele tijd haar godsdienst stond te prediken, gelukkig kreeg ze een kogel door dr kop. Dat heeft bij ons in de auto destijds in 2007 voor flink gejuich gezorgd. Ook het einde is vrij hard en ben het niet gewend in films dat ze zo zijn. Verder vind ik het ook vrij spannend, werkt het claustrofobisch en was ik tot het einde geboeid over de afloop.

Ook maar een Stephen King top tientje gemaakt tot nu toe:

1. Stand by Me(5*)
2. The Shining(5*)
3. The Shawshank Redemption(5*)
4. The Green Mile(5*)
5. Misery(4*)
6. It(4*)
7. 1408(4*)
8* It(4*)
9*. The Mist(4*)
10* Apt Pupil(4*)

Over het algemeen ben ik over een aantal films zeer te spreken. Over een boel anderen is het altijd om en nabij de voldoende. Nooit echt superslecht, maar om het nou goed te noemen. Meestal worden de potenties van King's verhalen niet maximaal benut omdat het vaak b-films zijn met vaak een b-cast.

Overigen die ik nog wel zeer prima te pruimen vindt zijn Christine, Children of the Corn, Storm of the Century etc.

Dan heb je zeker absolute wanproducten als The Mangler of Sleepwalkers niet gezien. Films die eruit zien alsof ze op een regenachtige middag door een stelletje amateurfilmers in elkaar geflanst zijn, compleet met non- of juist zwaar overdreven "acteerwerk". Sorry hoor, maar dan kun je toch echt niet blijven volhouden dat The Mist de slechtste SK-verfilming aller tijden is. En ik heb ze allemaal (lees: ALLEMAAL) gezien!

Ok,The Mist is misschien niet de slechtste, maar ook wel een hele, hele, hele, hele slechte Stephen King verfilming.

Heb me gelukkig niet aan die elementen lopen irriteren in the Mist

Grootste nadeel van boekenverfilmingen in het algemeen, is dat je de sfeer die de schrijver schept in het verhaal bijna niet kan nabootsen op het scherm, op de manier waarop je het boek beleefd. Dit is juist de kracht van de combinatie fantasie en goede schrijfstijl.

Wat ik een goede aanpak vind, is het boek als LEIDRAAD gebruiken. Een schrijver komt met een sterk gegeven, en als regisseur geef je hier je eigen draai aan, je maakt het als het ware je eigen meesterwerk. Doe je dit NIET, dan krijg je bijna altijd het probleem van letterlijk verfilmen, namelijk dat je te weinig tijd hebt. Mensen gaan zitten zeiken dat essentiele dingen uit het boek weggelaten zijn, enzovoorts.

The Shining is hier misschien het beste voorbeeld van. Begrijp me niet verkeerd, ben hardcore Stephen King fan, maar dit was gewoon geen geweldig boek. Het had gewoon bepaalde aspecten niet die andere boeken wel hebben. Stanley Kubrick heeft ook vaak ruzie gemaakt met King over de verfilming. Een letterlijke quote van King:

Parts of the film are chilling, charged with a relentlessly claustrophobic terror, but others fall flat. Not that religion has to be involved in horror, but a visceral skeptic such as Kubrick just couldn't grasp the sheer inhuman evil of The Overlook Hotel. So he looked, instead, for evil in the characters and made the film into a domestic tragedy with only vaguely supernatural overtones. That was the basic flaw: because he couldn't believe, he couldn't make the film believable to others. What's basically wrong with Kubrick's version of The Shining is that it's a film by a man who thinks too much and feels too little; and that's why, for all its virtuoso effects, it never gets you by the throat and hangs on the way real horror should.

En daar zit King gewoon fout. Hij vindt het vervelend dat zijn boek niet letterlijk verfilmd is. En juist daarom is The Shining een cult classic geworden. Kubrick heeft er zijn eigen draai aan gegeven, en is hier goed in geslaagd.

Zo ook met andere verfilmingen. De verfilmingen die letterlijk zijn, zijn bijna altijd gedoemd te mislukken. It was vrij letterlijk, en niet heel erg goed (ben benieuwd naar de remake), The Stand was letterlijk, wat het saai en ongeloofwaardig maakte. The Shawshank Redemption lijkt in de verste verte niet op het boek (alleen de rode draad), de rest is erbij verzonnen et voila, classic.

The Mist heeft een einde anders dan het boek. Het is het meest originele einde wat ik in tijden heb gezien van een Amerikaanse film. Even met spoilertekentjes: Een einde dat zo ontzettend slecht is, de meest foute afloop die je je maar kan bedenken, dat is geweldig om te doen als je een film maakt in een land waar bijna elke film goed moet aflopen. Het is geloofwaardiger, het is origineel, het is perfect.

En als je niet van films houdt waarin monsters voorkomen, of mensen die dingen doen die jij VEEL beter had gedaan, omdat je je domweg niet kan verplaatsen in personen die het moeilijk hebben, en moeilijke keuzes moeten maken, dan moet je maar gewoon naar Love Actually blijven kijken, en niet meer naar het horror genre omkijken. Natuurlijk zijn wij filmcritici het alziende oog, die op elk moment de perfecte keuzes zouden maken. Maar dan wordt het geen film over herkenbare personages, maar een afgevlakte film met nog voorspelbaardere afloop.

Voor zo ver ik weet zijn The Shawshank Redemption en The Green Mile gewoon wel letterlijke verfilmingen van de boeken. TSR was een kort verhaal uit een bundel met 4 verhalen en daarom zal er wel wat bij verzonnen zijn. De boekverfilmingen die letterlijk verfilmd zijn scoren het hoogst in de top lijsten. Vijf van de tien films in de top250 zijn letterlijke boekverfilmingen. Je maakt mij niet wijs dat Tolkien's of Puzo's werk beter verfilmd had kunnen worden als de regisseur er een verhaaltje omheen had gemaakt en alleen de rode draad had genomen.

Het probleem van King's verhalen op het witte doek is, dat de man pure pulp schrijft. Wat Grisham is voor de rechtsroman is King voor de horror. Ieder jaar knalt hij weer een brok ellende uit zijn typmachine en ieder boek MOET verfilmd worden. Hoewel ik zijn boeken altijd enorm vermakelijk heb gevonden moeten we natuurlijk niet gaan doen of het hoogstaande literatuur is. En dat zie je natuurlijk in het resultaat van een film.

Ik hoop dat ik nooit met jou in de mist in een supermarkt met jou terecht kom.....

The Shawshank Redemption is inderdaad een kort verhaal, die 'de ontsnapping heet'. En het is zeker duidelijk te zien, dat het gebaseerd is op het boek, maar er zijn toch duidelijke verschillen. Hele personages en gebeurtenissen zijn erbij verzonnen (bv het begin, als de gevangenen gaan 'vissen' naar gevangenen die gaan huilen, de hele set-up aan het einde, met de bijbels, is erbij verzonnen), en al noem je dit kleine verschillen, het zijn scenes die de mensen bijblijven, en dus ook essentieel zijn voor deze goede verfilming.

Ik ben het met je eens dat The Godfather ook vrij letterlijk is, maar ik denk ook wel dat je ziet dat juist die kleine verschillen met het boek, scenes en karakters geven die onvergetelijk zijn. (Om je een idee te geven, de verfilmingen van Batman van Nolan zijn totaal anders dan de andere verfilmingen van vroeger. De essentie blijft hetzelfde, maar de 'touch' van de regisseur is overduidelijk te voelen. Dit is dan wel strip-film, maar als regisseur is de stempel die je op het verhaal drukt overduidelijk, de jokers van Nicholson respectievelijk Ledger zijn allebei anders, maar wel hetzelfde karakter).

En wat de Lord of the Rings betreft... Er is zoveel te vinden in dat boek, dat krijg je nooit in 6 films. Dus letterlijk kan het nooit geweest zijn, een rode draad blijft over. Als je essentiele karakters als Tom Bombadil weglaat, aan het einde een zoetsappig afscheid tussen Hobbit/Teletubbies heuvels neerzet, terwijl in het boek de Hobbits tot slavernij zijn gedwongen door Saruman, is het wat mij betreft geen letterlijke verfilming, maar een visie. (Begrijp me niet verkeerd, geweldig boek, ZEER geweldige verfilming).

Gelukkig verschillen de meningen van mensen onderling Ik vind het geen ellende wat er uit zijn typemachine tevoorschijn komt. En dat elk boek verfilmd moet worden is te wijten aan de Hollywood samenleving, waar een grote naam op de voorkant genoeg moet zijn om geld op te brengen. Niet alleen Stephen King is daar slachtoffer van.

Wat ik met die opmerking bedoelde, is dat ik vaak genoeg de argumenten gehoord heb dat de kijker het anders gedaan zou hebben. Jezus wat STOM dat ze hondenbrokken tegen het glas opstapelen. Eerst geen licht, vervolgens een schijnwerper erop zetten. Ja natuurlijk hebben wij het makkelijk vanuit onze stoel, vanwaaruit wij vermaakt willen worden door mensen die in situaties zitten waar wij nooit in zullen komen. Zodat wij kunnen zeggen O WAT ZIJN ZE DOM ik had het totaal anders gedaan. Maar goed, zo is een film nu eenmaal, en als je je niet kan identificeren met de hoofdpersonen, hoeft dat niet altijd de schuld van de maker of bedenker te zijn.

Met die Batman vergelijking sla je de plank weer mis. De Nolan films zijn een reboot gebaseerd op de comic, is wat dat betreft ook helemaal geen boekverfilming. En wat de touch van de regisseur aangaande, die is essentieel voor ieder script dat verfilmd gaat worden, maar met de boeken van King is dat gewoon lastig omdat het vooral om de meest random onzin gaat. Het leest lekker weg op je luchtbed in Turkije, maar het blijft pulp.

Je hebt het nu over twee wijzigingen in drie boeken, dus dat is gewoon een letterlijke verfilming. Had Jackson de kans gehad, had hij de films nog een uur langer gemaakt om ze ook te tonen.

Vermakelijke ellende. En King zit juist vreselijk te pushen en wil bij iedere verfilming betrokken zijn, dat is ook een reden waarom zoveel van zijn verhalen floppen als film. Hij heeft zelf ook wel eens een film geprobeerd te maken en dat was ook geen succes.

De lijst van belachelijke gebeurtenissen is nog veel langer dan de voorbeelden die je nu geeft, en de film was al zijn spanning kwijt van af het moment dat de eerste tentakel zichtbaar werd. Tel daarbij het slipstick-achtige brandongeluk bij op en er blijft een hele slechte film over. Het einde was daar nog een schepje bovenop.

Wil je me niet begrijpen, of moet ik het nog simpeler uitleggen? Ik gebruikte een comic-film voorbeeld, omdat de Joker één van de betere voorbeelden hiervan is. Aangezien je je misschien niet kan verplaatsen in een argument dat iets afwijkt, leg ik het anders uit. Thomas Harris schreef Red Dragon, en deze is tweemaal verfilmd, 'Manhunter' en 'Red Dragon'. Beide films zijn gebaseerd op hetzelfde boek, maar de verschillen zijn makkelijk aan te wijzen, de influentie van de regisseur, de acteurs enzovoorts zijn er makkelijk uit te pikken. Nu kan je dit voorbeeld ook weer aanvallen, maar ik probeer je bij te brengen wat ik bedoel met het verschil tussen een letterlijke verfilming en de eigen invloed van de maker van de film, door middel van voorbeelden.

Hieruit blijkt ook maar weer dat je gewoon een erg rechtlijnige mening hebt over Stephen King in het algemeen. Geen probleem, maar het het heeft er voor de rest niks mee te maken. Random onzin? Fictie inderdaad. Niet jouw genre blijkbaar. Val je hier dan ook meteen The Green Mile en The Shawshank Redemption aan? Geen geweldige boeken, maar de verfilmingen vind ik fantastisch.

Tja, ik kan er heus wel meer opsommen. Al met al volgt het aardig de reis die ze doorlopen, op wat grote verschillen na. Voor mij is het dan niet letterlijk meer, en bepaalde personages zijn gewoon echt anders dan dat ze in het boek zijn. Merry en Pippin zijn de 'grappige' karikaturen geworden, omdat deze nodig zijn in een film, net als Gimli trouwens. Je ziet een stempel, ik weet echt niet hoe ik het duidelijker voor je kan neerleggen.

Tja, het is dus gewoon jouw film niet. Kan. Jij vond de spanning weggaan bij de tentakel, ik kon daar doorheen kijken, en juist het intrigerende stuk met de godsdienstwaanzinnige vrouw zien, de manier waarop mensen reageren als ze samen opgesloten zitten, de leiders, de volgers. En een origineel einde. Jij vindt het een slechte film, maar ondanks jouw inzicht en argumenten hoeft het niet te betekenen dat het direct een slechte film is.

Heel slecht voorbeeld. De "joker" van Nolan is precies de joker uit de latere Batman comic-Reboot. Heeft ook heel weinig met de boekverfilmingen van King te maken.

Manhunter van Mann is geen letterlijke verfilming omdat hij de rechten van het boek niet had, daarom heeft Hannibal een andere achternaam Lecter i.p.v. Lecktor, en de titel is anders. Red Dragon had die rechten wel. Ik vind de laatste veel beter dan Manhunter, hoewel ik de style van Mann wel mooi vind.

Ja, dat begrijp ik. Ik probeer jou uit te leggen dat een letterlijke verfilming in de handen van een geweldige regisseur de beste resultaten geeft (zie top 250 top 10).

Hier uit blijkt dan dat jij uit je nek zwetst. Ik heb King's boeken als kind verslonden heb de eerste 20 boeken met gemak 3 x gelezen. Maar als je dan uit de pubertijd bent, ga je de dingen een beetje anders zien, en ga je andere boeken lezen.

En het is natuurlijk ook een feit dat simpele lompe horrorboekjes verfilmd worden tot simpele lompe filmpjes. Dat is logisch.....

Heb ik niet in mijn eerdere posten die twee films als voorbeeld gegeven om aan te geven dat letterlijke verfilmingen het best werken? Dus nee, die films val ik niet aan, maar als jou theorie klopt dan zou dus Frank Darabont king's boeken een beetje als leidraad moeten gebruiken om met zijn geweldige creativiteit en vakmanschap een topfilm te maken, want met TSR en TGM heeft hij het niet goed gedaan!

Tolkien's Lord of the Rings had niet letterlijker verfilmd kunnen worden als dat Jackson gedaan heeft. De veranderingen tegenover de boeken zijn miniem te noemen, dus met dit voorbeeld bevestig je weer mijn punt, dat onder leiding van een vakman als Jackson een letterlijke boekverfilming de beste resultaten geeft. Bedankt.

Dat is het wel, en dat is de schuld van Darabont. Ik denk dat hij een beetje naast zijn schoenen gaan lopen is door het succes van zijn voorgaande King verfilmingen.

Ok je hebt gelijk

Leuk, die split-quote discussies. Kost wel minstens 20 minuten per bericht