Cinematografie

Kan iemand mij vertellen wat de cinematografie van een film precies is. Ik heb begrepen dat de regisseur daarvoor een 'fotograaf' heeft. Maar is dit dan iemand die ervoor zorgt dat de lichtval zo mooi mogelijk is? Dat bepaalde camerastandpunten zo mooi mogelijk worden? Of anders?

bron: google define:cinematography, dit vond ik de beste

A cinematographer (from 'cinema photographer') is one photographing with a motion picture camera (the art and science of which is known as cinematography). The title is generally equivalent to director of photography (DP or DoP), used to designate a chief over the camera and lighting crews working on a film, responsible for achieving artistic and techical decisions related to the image. The cinematographer is sometimes also the camera operator. The term cinematographer has been a point of contention for some time now; some professionals insist that it only applies when the director of photography and camera operator are the same person, although this is far from being uniformly the case. To most, cinematographer and director of photography are interchangeable terms.

http://en.wikipedia.org/wiki/Cameraman

Duidelijk, bedankt allebei

Kom ik nog maar eens. Dit is namelijk niet helemaal juist: het woord cinema komt van kinese, wat beweging betekent. Schrijven met beweging is dus de letterlijke vertaling. Cinematografie omvat fotografische aspecten, kadrering en de duur van de opname.

Als niet er voor gestudeerde leek versta ik onder cinematografie heel simpel, hoe oogt de film, hoe komt het geheel visueel over.

Ik sluit me aan bij de mening van Madicineman.

Inderdaad wat te simpel, aangezien je daar dan ook art direction en vele andere dingen onder rekent.. Al begrijp ik natuurlijk wel wat je bedoelt

Haha.

Precies hoe ik tegen het begrip aankijk.

Neo has a point. Wat er voor de camera staat (dus wat er te zien is) is in principe niet het domein van de cameraman.

Het licht en de kaders vind ik de belangrijkste pijlers.

Vooruit, naar aanleiding van de discussie bij Bin-Jip zal ik jullie nog één keer vermoeien met een beschrijving van cinematografie. Mijns inziens is het relevant om de verschillende facetten van cinematografie te kennen, zodat je ook dingen herkent en er van kan genieten.

Daarmee is niet gezegd dat dit de enige ware opvatting is, maar onderstaande hoort er in ieder geval in thuis.

Cinematografie: hoe wordt iets gefilmd?

1. Fotografische aspecten.

- Tonaliteit: soort pellicule, belichting van de pellicule (duur, intensiteit, filters), ontwikkeling

- Opnamesnelheid: fast-motion, slow-motion

- Scherpte: depth of field (veld waarbinnen scherp wordt gefilmd), deep focus, racking focus (switchen van focus)

- Speciale effecten: meervoudige belichting, rear- en frontprojection

2. Kadrering

- Offscreen space: long shot, close-up enz.

- Mobiele kadrering: pan, tilt, tracking shot, crane-shot

3. Duur van de opname

- Long take, sequence shot (een gehele scene bestaat uit één shot)

(In deze opvatting behoort niet tot cinematografie: decors, belichting, montage. De eerste twee vormen samen met kostuums/make-up en het acteerwerk de mise-en-scene, ofwel datgene wat voor de camera gebeurt.)

Elke omschrijving die belichting uitsluit is kolder.

Mise-en-scene is iets anders, btw.

Duur van de opname is in het eindproduct natuurlijk (ook) het resultaat van de montage, dus ik snap niet waarom je die duur van de opname per se onder cinematografie wil rekenen. Waarschijnlijk omdat je dat in een boek gelezen hebt?

Montage is natuurlijk ook een cinematografisch element, wat niet wil zeggen dat het tot het domein van de director of photography hoort.

En inderdaad, onder punt 1 mis je belichting, en dat kan echt niet.

met duur van de opname bedoelt hij misschien niet de looptijd van de hele film, maar de duur van een (ongemonteerd) los shot? Ik weet het niet, lijkt me logischer.

Daar had Cornelis het ook over, hoor.

Sorry niet goed gelezen.

Waarom dan? De belichting van de filmstrook hoort er logischerwijze bij, de belichting op locatie niet. Dat is namelijk datgene wat er voor de camera gebeurt. Mise-en-scene is eigenlijk een soort toneelterm. Dat soort belichting heeft niets met het camerawerk te maken.

Wat dan? (Kan je misschien in het vervolg elke uitspraak die je doet direct even uitleggen, een korte toelichting geven, zodat we niet eindeloos langs elkaar heen blijven praten?)

Nee, college over gehad. De duur van de opname reken ik in zoverre bij de cinematografie als ik al noem in de voorbeelden: de long take, de sequence-shot. Gedurende de tijd dat een take loopt kun je niet spreken over montage, wel over cinematografie. Verder is het iets wat bij de cameravoering hoort, dus cinematografie.

Verder is mijn post vooral een hulpmiddel voor mensen die niet zo goed weten wat nu specifieke elementen zijn van cinematografie. Zoals ik al schreef zijn er andere opvattingen mogelijk, opvattingen die bijvoorbeeld montage tot de cinematografie rekenen.

Voor, naast, achter. De belichting is het domein van de director of photography en hoort dus wel degelijk bij de cinematografie.

'Dat soort belichting'? Wat bedoel je?

De mise en scene is de choreografie van de acteurs.

Bedoel je met cinematografie nu het werk van de cameraman specifiek of bedoel je defilmkunst in zijn algemeenheid. Want in die zin is montage wel degelijk onderdeel van de cinematografie.

Als je het werk van de director of photography bedoelt: de duur van een opname op de set kan sterk afwijken van de lengte die een shot krijgt in de montage. En ook niet snijden is een keuze die gemaakt wordt in de montage.

Met alle respect: ik heb jou ook nog niet echt met een sluitend verhaal zien komen.

Zoals ik zei: als je de gehele filmkunst ermee bedoelt.

Elke fotograaf ter wereld zal je vertellen dat die twee één zijn. Zonder licht voor/achter/om/naast de camera is er namelijk geen korrel pellicule te belichten.

Belichting is bovendien de absolute nummer 1 prioriteit van 90% van alle cinematographers / directors of photograpy (waar het hier eigenlijk over ging).

Maar gaat in film over de choreografie van de acteurs (ten opzichte van elkaar en de camera).

Au. Ik durf je bijna niet te vragen van wie.

En dat college stoelde niet op een boek (kan toch bijna niet)?

Dit is natuurlijk aantoonbaar volstrekte nonsens, die er vanuit gaat dat er in de montage enkel bedachte shots van (min of meer) vooropgezette lengte aan elkaar worden geplakt. Quod non. Echt ab-so-luut niet. Voor een filmwetenschapper zou dat IMO zelfs een kwalijke misvatting zijn - en dat meen ik serieus. Zoals Wouter al aangaf: ook NIET snijden is een montagebeslissing.

De lengte van shots zoals ze worden gedraaid(!!) staat in relatie tot mise-en-scene en komt voort uit de découpage. Beide grotendeels het domein van de regisseur, overigens.

Waarbij we eerst helder moeten aangeven vanuit welk perspectief we kijken. Cinematografie in zin van het werk van de cinematographer, of cinematografie in de zin van kunst, van de filmische vormaspecten van het filmmaken.

In dat laatste geval kun je een semantische discussie gaan voeren over wat wel en niet onder die cinematografische elementen valt. In dat geval vind ik de door jou gegeven beschrijving opvallend incompleet (voor wat betreft belichting, zoals gezegd), en vooral weinig bruikbaar. Ik snap dat montage technische gesproken weinig te maken heeft met de concrete fotografie (het belichten van pellicule of chip). En dat je de lengte van een shot bij 'bewegende fotografie' toch wel onder de cinematografie zou willen laten vallen. Maar dan maak je dus een semantische keuze, die nooit bruikbaar zal zijn om de doodeenvoudige reden dat je voor een analyse van wat jij onder cinematografie verstaat, de lengte van die shots (zoals ze gedraaid zijn) nimmer kunt achterhalen. En het is verder enorm camera-centraal gedacht. Begrijpelijk, maar niet geheel terecht.

Mijn opvatting van cinematografie, als vormaspect van de filmunst, is inderdaad sterk camera-gericht. Dat is mijns inziens ook inherent aan de betekenis van het woord. Het eindresultaat van wat de cameraman doet bij Russian Ark is de cinematografie, alles wat Lars von Trier doet als hij aan het filmen is en zoals dat uiteindelijk in de film komt, dat is cinematografie. Niet heel gek volgens mij. Natuurlijk heb je daarbij te maken met licht, maar dan vooral als het gaat om sluitertijd, filters en dergelijke. De belichting die op locatie wordt gebruikt heeft echter niets met het filmen an sich te maken.

Wat betreft de zijsporen allereerst wat over de duur van de opname. Natuurlijk kan je de film Russian Ark roemen om zijn montage, immers: 'ook niet snijden is een montagebeslissing'. Het kenmerk is echter dat de take juist voortduurt, dat wil je benoemen en mijns inziens doe je dat met de term cinematografie. Cinematografie en montage staan zeker niet los van elkaar, maar het is niet zo vreemd om de duur van de opname bij de cinematografie te betrekken.

Ook over mise-en-scene verschillen we klaarblijkelijk van mening. Alles wat voor de camera gebeurt hoort daar in mijn opvatting bij, niet alleen de choreografie van de acteurs.

Tenslotte speciaal voor cornelis nog een verantwoording van mijn informatiebron: ja, degene die dat college gaf heeft ongetwijfeld boeken gelezen over film. Is dat een inferieure manier om aan je kennis te komen? Ik begrijp je denigrerende toon niet helemaal.

Dat jullie een andere opvatting hebben van het begrip cinematografie is wel duidelijk, een discussie is verder weinig zinvol. Werk gerust jullie visie op in dit topic uit, niet alleen als reactie maar gewoon volledig.

Von Trier werkt met een DOP, hoor. Soms operate hijzelf.

Aperte onzin. Het is de eerste verantwoordelijkheid van een director of photography. Nog meer dan de kadrage, de standpunten of lenskeuze. Zoek naar boeken die cameramensen hebben geschreven. Die gaan voor het belangrijkste gedeelte over licht. En hoe heet de beroemdste docu over cameralieden?

http://www.moviemeter.nl/film/31331

Juist...

Bij deze specifieke film heb je een punt.

Te betrekken? nee, daar zit wel wat in.

Dat hoor je vaker en is wat voor te zeggen. Edoch wordt er in de praktijk meestal de bewegingen van de acteurs mee bedoelt. Zo gebeurt het dat de camera man 'de mise en scene wil zien' alvorens hij weet wat hij moet gaan doen.

Ik denk dat het toch beter werkt om sommige dingen gewoon aan te nemen. Cornelis en ik hebben hier best kaas van gegeten.

Zoals gezegd is de vraag: bedoelen we met cinematografie

1. alles wat te maken heeft met 'bewegende fotografie',

2. alles wat de DoP doet,

3. alle film-eigen vormaspecten.

Ik ben dus meer van dat laatste dan van het eerste, vooral omdat dat eerste een scheiding maakt op basis van semantiek, het tweede op basis van praktijk, en dat derde op basis van het medium en de kunstvorm zelf.

Met name dat "zoals dat uiteindelijk in de film komt" is dus (ook) montage.

Ik weet vrij zeker dat ELKE fotograaf en cameraman ter wereld het volslagen en hartgrondig met je oneens is. Dat zou je iets moeten zeggen. Kijk bijvoorbeeld eens hier zou ik zeggen:

De belangrijkste taak van een d.o.p. ligt op de filmset, daar creëert hij door middel van licht, lenzen en cameravoering een zichtbare atmosfeer die het verhaal ondersteunt en de visie van de regisseur deelt.

Daarbij moet je ook het preciseren van licht en kleur in de nabewerking niet vergeten; een essentieel onderdeel.

Dat is inderdaad niet heel vreemd. Maar zulks is dus achteraf niet vast te stellen, zonder daarmee ook een constatering te doen over de montage.

Elke discussie met voldoende argumenten is interessant.

Weet ik veel dat ik tegen vakmensen zit te oreren.

Niettemin houd ik vast aan mijn standpunt. Dingen 'gewoon aannemen', dat geldt natuurlijk wederzijds. Daarbij is het een discussie waarin geen sprake is van gelijk of ongelijk maar van een andere visie.

Inhoudelijk: met cinematografie heb ik het wel degelijk over punt drie van cornelis, dat wil zeggen de film-eigen vormaspecten. Cinematografie is voor mij het eindproduct van de cameravoering (punt 1).

Natuurlijk is niet alles strict te scheiden als je een film kijkt maar dat hoeft ook helemaal niet. Het is niet mijn insteek om een film zo te analyseren dat ik elk moment kan benoemen en categoriseren onder de deelgroepen cinematografie, montage en mise-en-scene bijvoorbeeld. Daarentegen probeer ik opvallende dingen, die bepalend zijn voor de film, te omschrijven door een van de termen te gebruiken.

Dan het licht, dat is een lastig punt. Ik zal de laatste zijn om het belang van licht bij fotografie en cameravoering te ontkennen. Maar ik blijf erbij dat de term cinematografie slechts verwijst naar de manier waarop het licht in beeld wordt gebracht, niet op de positie van de lichtbronnen zelf. Natuurlijk zal een cameraman daar intensief bij betrokken zijn, zoals bij alles wat op de set aanwezig is en aan het oog van de camera voorbijtrekt, maar zijn cinematografische werk begint pas wanneer hij daadwerkelijk gaat filmen. Het vormaspect van de uiteindelijke film dat ik cinematografie noem is dus vooral hoe de belichting in beeld is gebracht.

(Kleur, bijvoorbeeld van het decor, heeft ook alles met licht te maken en bepaalt de sfeer, het zal tevens belangrijk zijn voor het werk van de DoP, maar is mijns inziens geen facet van cinematografie.)

Dit is voor dus mij een contradictio in terminis.

Het gelijkschakelen van 3 aan 1 is een m.i. beperkte, want technische, camera/fotografie-gerichte opvatting van wat cinematografie behelst.

Maar dat staat toch los van willekeur, mag ik hopen?

Het licht wordt niet in beeld gebracht, maar het licht bepaalt wat er in beeld gebracht wordt en vooral hoe. Zonder licht is alles immers aardedonker, gitzwart.

Dat zijn ze, zoals gezegd, NIET met je eens. Echt niet. Directors of photography zien licht als hun nummer 1 verantwoordelijkheid. Het daadwerkelijke draaien laten ze zelfs vaak over aan een (of meer) camera operator(s).

Heb je die docu gezien waar Wouter het over had, Visions of Light? Een absolute aanrader voor iemand die zich in cinematografie wil verdiepen.

Hoeveel van de postings op de website van de ASC gaan er over licht?

Check ook de beschrijving van het werk van de DoP op IMDb.

Van mij mag je een stoel een tafel noemen.

Daar ben ik het niet helemaal mee eens. Ik zie niet in hoe je belichting niet tot cinematografie kan laten horen.

Ok, daar gaan we daar maar van uit. Het werk van de director of photografie (wat we hier tot voor kort gewoon cameraman noemde...)

Wat een vreemde scheiding is dit. Jij denkt dat er iemand een boel licht neergooit en dan eens gaat bedenken hoe dat in beeld moet worden gebracht?

Eh... dat is de eerste verantwoordelijkheid die hij heeft. De boel uitlichten.

Sorry, maar dit is echt onzin. Lariekoek en apenkool.

Nogmaals, die scheiding is niet te maken.

Alhoewel veel DOP's zich er wel mee bemoeien is dat in principe het domein van de production designer, dat klopt.

Licht is echt een ander verhaal. Daar is de DOP (in Engeland noemen ze het ook wel Lighting Cameraman) verantwoordelijk voor.

Misschien interessant voor je:

http://en.wikipedia.org/wiki/Cinematographer

Klik op 'tricks of the trade': gaat bijna allemaal over licht.

Hoe heet de documenatire over Sven Nykvist? Light Keeps Me Company. En zijn boek? In Reverence of Light.

Ook leuk:

http://www.britmovie.co.uk/features/applebaum/cardiff00.html

Ljuset Håller Mig Sällskap

Behoorlijk flauw.

Sorry, maar jullie argumentatie kan mij echt niet overtuigen. De titel van een documentaire over een cameraman zegt mij werkelijk niets over cinematografie. Daarbij hebben jullie beiden het nog steeds over het werk van de DoP terwijl de term daar helemaal niet op slaat, althans niet in mijn definitie. Met cinematografie beschrijf ik aspecten van een film die tot stand zijn gekomen door de cameravoering.

Uiteindelijk is de camera slechts een kastje dat licht opvangt, dat snap ik ook nog wel. Maar het literaire werk van een schrijver beoordeel ik niet naar de keuze van de soort drukinkt. Licht is het medium en daarmee uiteindelijk het belangrijkste. Maar het valt wat mij betreft net zo min onder cinematografie als de kleur van het decor (kleur = licht) of de projectie op het filmdoek.