het leven is mooi, sommige films minder

Hoi Fish,

Hier dan? Een wat bredere discussie over neurmen en waerden en de vraag welke dvd's je je kinderen uit de handen moet praten.

Groetjes,

Menni

Als ik kinderen zou hebben (ik hoop dat dit nooit gebeurt) zou ik echt niet pogen om ze een DVD uit hun handen te praten.

Ik wilde eigenlijk Fish laten openen met een betoog, het is tenslotte zijn schuld. Daar reageer ik graag op. Ga ik nu even mijn kat een mep geven, die zit namelijk met haar poten aan de dvd van Chacun Cherche Son Chat.

Chat is toch kat in het frans?

Even zonder gekheid, ik heb Fish net naar bed gestuurd, dus die reageert voorlopig even niet.

Ik heb er wel een, van 11 jaar. En die komt dus van een vader-weekeinde thuis, met de DVD van 'La Vita è Bella' en met de woorden: "dit is echt een rotfilm, niks aan. Wat een onzin zeg. Kinderen en ouders zitten nooit samen in een concentratiekamp. Dit hoef je echt niet te gaan zien en ik wil hem ook niet opnieuw zien."

We hebben het hier dus over mijn kind, dat probeert om mij een film af te raden (en niet andersom).

Natuurlijk ga ik wel een keer kijken, want ik ben nu de enige in het gezin die 'm niet gezien heeft...

Hoi Dustyfan,

(aaaargh, waarom copy/paste ik mijn teksten toch niet regelmatig, kan ik weer opnieuw beginnen)

Nee, die film gaat over iemand die wanhopig zoekt naar een chatbox .

Voor de duidelijkheid: je dochter heeft La Vita è Bella dus van haar biologische vader gekregen en je Fish reageerde hier nogal emotioneel op? Dan kan ik de discussie slinks voeren natuurlijk, door te zeggen dat de film in kwestie er wellicht niet eens zo veel toe deed, maar da's te makkelijk en respectloos.

Allereerst complimenten voor haar: er zijn niet veel meiden van die leeftijd die al op een dergelijke manier met film kunnen omgaan. De meesten doen het zelfs hun hele leven niet, film en realiteit koppelen en vergelijken. Dat neemt niet weg dat ik het oneens ben. Fish vond de film al slecht, ik vond de film al goed, daar heeft dit niets aan veranderd. Even anekdotisch tussendoor: dit is de enige GOEIE film waarbij ik ooit halverwege de zaal heb verlaten, vanwege vreselijk kutpubliek. Naja, één kerel vond het nodig om de rest van de bomvolle zaal op vol volume zijn mening op te dringen, tussen het tongzoenen met zijn arme vriendin door. Ik keek naar de mijne, zag dat ze moest huilen, dat dat niet dankzij de film was en we vertrokken dus. Later op video ingehaald.

In alle eerlijkheid: ik heb nog nooit een concentratiekamp gezien, ik weet van de precieze gang van zaken zelfs vast een stuk minder dan menigeen met slechts enkele lessen op school achter de kiezen. Tot nu toe is echter het enige punt van kritiek dat ik heb gehoord dat kinderen en volwassenen nooit op een dergelijke manier samen hebben gezeten. Dat kan, al was ik er zelf dus niet bij en vertrouw ik geschiedenisboeken ook niet per definitie. Los daarvan: doet het iets af aan het gevoel van de film? Aan 'de boodschap', zo je wilt? Sommige waarheden zijn te gruwelijk om mensen, laat staan kinderen ermee lastig te vallen, willen ze nog énige hoop behouden. Maak er daarom een spel van, met magische elementen, dat leidt op zijn minst af en toe een beetje af van de sowieso geestelijk moordende realiteit. Niets mis mee, dergelijk escapisme, filmliefhebbers doen het constant. Dat details historisch wellicht niet correct zijn, so what? Dan wordt het een surrealistische film, ook prima.

Sterker nog, vervang geschiedenislessen wat mij betreft maar door samen alle mogelijke films kijken (ook de 'slechte'), dromen en discussiëren. Wetenschappelijke benadering inclusief prestatiedwang heeft al lang genoeg bewezen geen gelukkige mensheid op te leveren.

.. wat betreft de felle one-liners van Fish: eerlijk gezegd voelt het als een wonder dat ik deze lap tekst vooral speciaal voor hem aan het invoeren ben. Terug naar mijn dvd van Meat for Satan's Icebox nu, die ik je man NOOIT in handen zal drukken, beloofd .

Groetjes,

Menni

Helemaal mee eens. En ook "slechte" films dienen gekeken te worden

Geschiedenislessen aanvullen met films en docu's lijkt me erg nuttig, en volgens mij gebeurt dat al regelmatig op scholen. Maar de geschiedenislessen geheel vervangen door films lijkt me erg beperkt, zeker gezien het gebrek aan historisch besef onder ca. 80% van de Nederlandse bevolking.

Kan ik de incoherente 'discussie' bij de film zelf trouwens (gedeeltelijk) verwijderen? .

Daar is toch al door ons om gevraagd?

Maar word je van historisch besef gelukkiger of een beter mens? Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat leren van geschiedenis voor de mensheid (als in: het de volgende keer beter doen) als geheel volstrekt onmogelijk is. Nou wil ik echt niet direct pleiten voor volledige afschaffing van behandeling van alles dat verleden heet, maar het is zeker een experiment dat de moeite van het proberen waard is. De zakelijke benadering maakt er al lang genoeg een potje van, laat de dromers maar eens aan het woord! Of beter nog: dromen in stilte. Wat een droom op zich is, natuurlijk.

.. los daarvan pik ik van historische feitjes via films veel meer op dan ik via lessen op school ooit heb gedaan.

Bedoel je mij?

FisherKing

Ik weet niet of mensen er gelukkiger van worden, of beter. En inderdaad leren mensen in het algemeen bar weinig uit de geschiedenis, wat mij nog wel eens een knoop in m'n maag bezorgt.

Het zou mijn grootste wens zijn, als mensen in het algemeen zich wat vaker iets van het verleden aantrokken. Maar dat zal wel altijd een wens blijven.

Wat ik voor mezelf erg belangrijk vind, is het begrijpen hoe, waardoor en waarom gebeurtenissen in het verleden hebben kunnen plaatsvinden. Wat de aanleiding was. "Hoe heeft het zover kunnen komen, dat Berlijn werd verdeeld door een muur van beton, en hoe kon het zover komen dat die weer werd afgebroken?" Om maar eens een voorbeeld te noemen.

Ik denk dat dat experiment al uitgevoerd is en dat het weinig voordelen heeft opgeleverd. In de tijd dat ikzelf op school zat (jaren '80), werd het geschiedenisonderwijs al geminimaliseerd door bezuinigingen. Toen ik eindexamen Havo deed, hadden we nog maar 3 lesuren per week voor dat vak. Veel te weinig om je er echt in te verdiepen.

En ja, dan blijft slechts het leren van 'zakelijk feiten' over, wat de belangstelling voor de geschiedenis heel begrijpelijk niet ten goede komt. En dat vind ik, nogmaals, erg jammer.

Hier kan ik niet zoveel mee. Wil je dat uitleggen?

Daarom ben ik voor de combinatie van lessen, ondersteund door films en docu's. Maar dan moet je er wel op kunnen vertrouwen, dat die films de geschiedenis op de juiste wijze weergeven en er geen 'creatieve draai' aangeven, hoe vermakelijk dat ook moge zijn.

Leuk voor jou, zolang je het maar niet aanwendt om conclusies te willen/kunnen trekken op huidige gebeurtenissen. Het enige wat je uit het verleden kan leren is hoe het toen fout is gegaan. Niets garandeert dat het in de huidige situatie op eenzelfde manier zal verlopen, of dat een andere aanpak niet net nefastere gevolgen heeft.

Maar ik heb dan ook nooit van geschiedenis gehouden. Ik zie het verloop van de mens als één grote vooruitgang, en kijk dan ook liever vooruit dan achteruit.

Waar maak jij op uit dat ik conclusies trek?

Elke tijd heeft zijn eigen situaties. Soms zijn situaties ten dele vergelijkbaar. Waarom zou die vergelijking dan niet gemaakt mogen worden?

Is het een Vlaamse term? Ik ken het niet. Uitleg?

Dat was me al bekend, leuk voor jou.

Hoe weet je dat je vooruit bent gekomen, als je nooit achteruit kijkt?

Ten dele en vergelijkbaar(is niet gelijk aan 'hetzelfde). Van mij mag je zoveel vergelijken als je wil, maar zoals ik al eerder zei, wanneer je er conclusies uit trekt (en geef toe, dat niet doen uit een vergelijking is best moeilijk, en als je het niet doet, waarom vergelijk je dan ?) ben je fout bezig.

ne·fast (bn.)

1 noodlottig, funest => verderfelijk

Niet, maar dat krijg je in een uur wel uitgelegd, daarvoor heb je geen 3 uur per week, 6 jaar lang voor nodig.

Uiteraard zou ik ook niets liever willen, maar de geschiedenis leert dat dat hooguit zo nu en dan op individueel vlak gebeurt. En deze mensen verdiepen zich sowieso wel in geschiedenis, dus dat hoef je ze niet verplicht te onderwijzen. Grappig trouwens dat je Berlijn even aanhaalt, nu ik One, Two, Three vers in het geheugen heb! Bijzonder interessante materie, absoluut, maar de vraag mag van mij zeker gesteld worden of kennen van alle ins en outs een betere wereld/toekomst oplevert.

Ik zat ook in de jaren 80 op school en kan me niets herinneren van de aanpak die ik nu in mijn hoofd heb, dus je hebt waarschijnlijk toch een ander experiment in gedachten . Afschaffen van 'vakken', die richting wil ik op. De splitsing van interesses (en dan ook nog 's door vrijwel enkel feitjes van buiten te stampen) gaat m.i. ten koste van brede sociale contacten en discussie, belangrijke steunpilaren van een gezonde samenleving.

Zomaar een balletje: laat elke dag op de basisschool beginnen met een uur lang dagdromen. Wat ik tijdens mijn PABO-stage vooral heb gehoord was het direct om half negen 'sla je boek maar open op pagina..' - en helaas is die aanpak nog logisch en nodig ook, in deze prestatiegerichte, competitieve maatschappij.

Ik ben voor omdraaien hiervan: ondersteun films en docu's door lessen. Een 'juiste geschiedenis' is er niet, dat is net zo'n illusie als een 'objectieve recensie'. Ik vind zelfs dat je leerlingen zo nu en dan bewust met leugens moet bestoken, om duidelijk te maken hoe makkelijk je erin trapt en ook hier weer: de discussie levendig te houden.

Ik zal je dochter Irréversible sturen .

En dat hoeven niet zozeer droge feiten te zijn alswel een beeld krijgen van bepaalde achtergronden in een bepaalde periode en wat oorzaak-gevolg relaties.

Al was het alleen maar omdat veel belangrijke politieke en sociologische ontwikkelingen in bepaalde cycli terugkomen.

Kijk alleen maar naar de bizarre vergelijkingen die je kan maken tussen het Romeinse Rijk en de huidige wereldmachten, vooral in strategie. Het wekken van wantrouwen bij staten over 1 andere staat en hier vervolgens met ruggesteun de macht over die staat overnemen bijvoorbeeld. Alles wat er nu op het grote toneel gebeurt en nog aan komt hebben we al eens meegemaakt. Zelfs in detail zijn er grote paralellen.

En dat is dan maar 1 voorbeeld.

Wat er vervolgens met die kennis gedaan wordt is een ander verhaal, maar om te beweren dat kennis niet terzake doet lijkt me geen snuggere uitspraak.

Dat doe ik dan ook niet, bij lange na niet, integendeel zelfs.

Ik pleit voor een betere balans.

Nee, maar ik wel. Dat je die parallellen achteraf kan trekken, dat zal best wel. Achteraf is alles makkelijk. Maar als je daarmee gebeurtenissen wil voorspellen, en het verleden gebruikt om daden te motiveren lach ik je graag vierkant uit.

Dit bedoel ik nu net. Een perspectief dat gebaseerd is op andere gebeurtenissen, en dus niet relevant.

Oorzaak en gevolg is een leuke theorie, maar eentje die enkel werkt op zeer beperkte schaal en wanneer alle randvoorwaarden gekend zijn. Chaos zegt dat een verandering in zelfs maar de kleinste randvoorwaarde een compleet verschillend resultaat kan veroorzaken. Een groter perspectief kan er enkel voor zorgen dat je jezelf wat veiliger voelt bij het maken van een keuze, echter is de kans klein dat het effectief leidt tot een veiligere keuze. Integendeel, wat mij betreft belemmert het veeleer het creatief denkpatroon, en worden zo'n argumenten (historische) vaak te serieus genomen, zodat een flinke brok gezonde logica gewoon de deur uit gesmeten wordt.

Wie heeft trouwens deze vreemde topic-titel bedacht . Als ik de berichten zo lees slaat hij nergens op.

De titel is van mij en voor insiders begrijpelijk .

(al vind ik wel dat Fish opeens bijzonder stil blijft, wat een nachtrust al niet met een mens kan doen!)

Wat jij 'gezonde logica' noemt is gewoon onwetendheid en ik kan me niet herinneren dat dit ooit heeft bijgedragen aan goede keuzes. Je zit namelijk nooit op een punt dat je niet beinvloed wordt, dus dan pleit je voor het slechts zien wat er nu om je heen gebeurt zonder dat je het in een kader kan plaatsen.

Hier ben ik het in principe mee eens, maar intuïtie is volgens mij net zo bruikbaar en waardevol als kennis (of, om het realistischer uit te drukken: onbruikbaar en waardeloos). Sterker nog: kennis belemmert zoals Onderhond al zei veelal creativiteit.. danwel spontaniteit. Om het op een wat persoonlijker vlak te trekken: door keer op keer teleurgesteld te worden in de liefde, word je over het algemeen voorzichtiger of zelfs katatonisch, terwijl juist je er blind instorten (lekker, zoals vroeger) best wel eens het meest bevredigende resultaat op zou kunnen leveren. Overanalyse is ook niet alles, daarom dus mijn pleidooi voor meer dromen. Niet alléén maar dromen, maar wel véél meer dan op dit moment de norm is.

Sorry, de griep heeft toegeslagen, er komt nauwelijks nog een zinnige zin uit deze vingers.