Zijn liefhebbers van horrorfilms allemaal ziek in hun hoofd?

Op deze Topic wilde ik graag bovenstaande vraag behandelen. Mensen die genieten van het leed van anderen in films, is dat niet gewoon ziek?

Ik beschuldig alle horrorfans hiervan!

Maar goed, ik ben er zelf ook een, dus beschuldig ik ook zemelf.

Ik maak me er af en toe wel zorgen om: als films die veel geweld bevatten nu zo door iedereen gewaardeerd worden, in wat voor een zieke samenleving leven we dan?

Vroeger was het al zo, toen leefde iedereen op tijdens een executie! Tegenwoordig is dat in Amerika nog zo, maar vroeger waren ze een stuk gruwelijker.

Denk ook aan de Gladiatoren! Sommigen deden voor de lol mee, maar anderen waren weer slachtoffers van hen! En meestal waren het gewoon misdadigers of slaven. Hoe dan ook, er werd onnodig bloed verspild en dat ter varmaak van het publiek!

Maar ik moet dus toegeven dat ik films die geweld en dood bevatten graag zie, meestal om het verhaal weliswaar, maar je hoort me absoluut niet, integendeel zelfs, klagen als er een keer een dooie valt! Dat blijft me erg bij en niet in de vorm van een nachtmerrie, maar eerder van 'Zo, die ging cool dood, nietwaar?'

Eigenlijk vind ik dit ergens wel zorgelijk: ik neem er geen voorbeeld aan of zo, ik ben geen echte psychopaat (alleen in mijn hoofd, soms, hehe), maar dat dit is waar mensen zich mee vermaken!

Ik denk dat ik weet hoe het komt: we leven in een modere samenleving en we hoeven niet meer op een primitieve manier te overleven. We hoeven niet meer te jagen en in plaats van het jagen zoeken we een andere toepassing voor die jagersinstincten: we passen die toe op ons eigen soort! We spelen de gruwelijkste scenario's af in ons hoofd, en voeren die soms ook uit, in een toneelspel, een film of in het echt.

Maar sinds we niet meer hoeven te jagen, zijn mensen geobsedeerd door conflict! Denken jullie bijvoorbeeld dat jullie een film zouden kunnen kijken waarin eerst alles goed is, waarin alles alleen maar beter gaat en waarin op het eind iedereen steeds maar gelukkiger is geworden?

Dat werkt niet! Ik weet zeker dat elk mens zich eraan dood zal vervelen! Misschien denkt men nog wel: 'Kijk, daar kunnen we nog eens een voorbeeld aan nemen!' Maar da's dan ook alles! Nee, zo'n film willen we niet zien. Wij willen conflict! Strijd! Verdriet! Moord!

Eigenlijk zou er dan iets mis moeten zijn met kijkers van alle genres, maar in horrorfilms is het dodenpercentage en de gorefactor nog wel het hoogst. Horrorfilms zijn de ziekste films van allemaal, daarom heb ik het dus vooral over horrorfilms. Maar mijn vraag blijft: Zijn Liefhebbers Van Horrorfilms Allemaal Ziek In Hun Hoofd?

In een samenleving waar massa's mensen smullen van ECHT geweld, zolang het maar anderen treft.

Beelden van oorlog, ellende, ongelukken, rampen... etc. verkopen heel goed.

Een beetje oorlogsfilm laat toch echt meer doden zien dan de gemiddelde horror.

Ja, inderdaad, Kijkert. Maar wat vind je hiervan? Vind je dit ook niet zorgelijk?

Nee.

Het is nooit anders geweest. Vroeger ging men als vermaak naar openbare terechtstellingen, tegenwoordig naar films.

Weet ik, maar zoiets kan toch eigenlijk niet goed zijn voor een samenleving?

Er zijn mensen die van ander hun leed genieten, die noemen we narcisten. (en daar zijn er genoeg van)

Tijdens de aanslag op het wtc zaten we met z'n allen grappen te maken, in ieder geval wel in mijn omgeving.

Sensatie en gruwel zorgen snel voor afleiding en dat zorgt op z'n beurt weer voor ontspanning, zo gaat het eenmaal.

Het ene persoon is meer vatbaar voor geweld en prikkels dan een ander, en ik moet inderdaad toegeven dat ik het een geweldig gezicht vind als in een horrorfilm iemand z'n kop afgebeten wordt, juist omdat ik onbewust besef dat het geen realiteit is, zie ik het op het journaal dan is het weer even andere koek..

Maar waarom dan niet?

Als het niet goed zou zijn voor een samenleving, zou de samenleving al wel een keer beeindigd zijn, maar blijkbaar is het een voorwaarde voor een samenleving, daar het in alle samenlevingen voorkomt.

Zijn Liefhefbbers Van Horrorfilms Allemaal Ziek In Hun Hoofd?

Nee. Horror is gewoon een apart genre. Hoef je niet ziek voor in je hoofd te zijn om van dat genre te houden.

Ik noem mensen die erg veel van zichzelf houden altijd narcisten, en mensen die van andermans lees genieten sadisten, mag dat ook?

Tja, als de mens nu eenmaal met dat soort gevoelens opgescheept zit, lijkt film mij toch wel een ideale uitlaatklep. Je hebt meer voldoening dan je uit een echte gebeurtenis kan halen ('t is allemaal veel zieker), en 't is nep.

Ik maak me meer zorgen om al die (overwegend Amerikaanse) actiefilms waarin het heel normaal lijkt om de hele dag met een wapen rond te lopen en dat wapen ook regelmatig te gebruiken. Films waarin het geweld heel 'clean' gebracht wordt, alsof het normaal is. Horrorfilms zijn meestal erg fantasierijk en onrealistisch en zijn daarom volgens mij minder "schadelijk".

Begrijp me overigens niet verkeerd, van mij mag echt (bijna) alles gemaakt worden, wat films betreft, vrijheid van expressie/meningsuiting boven alles, maar ik denk wel dat het negatieve effecten kan hebben.

Ik houd van horror, maar van mij hoeft het allemaal niet zo bloederig. Ik zie de lol niet cht van bloed. Geweld doet me helamaal niks. Ik kijk horrorfilms voor de sfeer. Veel mensen vinden het spannend te zien dat er moorden zijn gepleegd en dan op het laatste achter komen wie de dader is, zo vind ik het juist spannend als er iemand de ander met een hakbijl achterna zit. Of dat hoofd er nou word afgehakt of niet, het is de spanning waar het om gaat. Ik heb zo'n gevoel dat heel veel mensen raar in elkaar zitten als het gaat om wat wel en wat niet kan. Mijn zus, die geen eetlust meer heeft omdat ik zei dat bij de Gremlins eigelijk een afgehakt hoofd van de trap af zou rollen, kon wel kostelijk lachen toen bij kopspijkers werd gezongen hoe Jamai om het leven word gemaakt (volgens mij zelfs dat de ingewanden eruit zouden hangen als ik het goed herriner). Iedereen kan hard lachen om America's funniest home video's wanneer iemand hard op zijn bek gaat, ik kan daar niet om lachen, wanneer het juist niet echt gebeurd en gewoon een scene is in een film dan kan vind ik eigelijk alles. Mij hoor je niet lachen maar als het bij de film hoord, hoord het bij de film. Soms heeft het met bloed juist een heel zielig effeckt. Iedereen is anders, iedereen zit anders in elkaar. Ik hou van Peter Jacksons films en van Happy Tree Friends en tegelijkertijd ook van de super-mario figuurtjes en the muppet show.

ojee ik haalde de woorden door de war, wat nu?

Wat vind jij ziek?

Ik maak me daar geen zorgen over. Zou me eerder zorgen maken over mensen die het al doen of het door die films gaan doen.

Wat een hilarische topictitel!

Dat kan ik niet helemaal met elkaar rijmen. Je houdt niet van bloed en toch kijk je de bloedigste film uit de filmgeschiedenis en je houdt niet van geweld maar vind een serie waar op afgrijselijke manieren lieve konijntjes om het leven komen erg leuk .

Dat bedoelde ik eigelijk niet, weet niet waarom of wat ik wou typen, waarschijnlijk wou ik iets anders schrijven. Ik namelijk bedoelde eigelijk te zeggen dat ik niet gewoon kick bij (serieuze) horrorfilms op het geweld en het bloed

Eigelijk zie ik nou dat dat hele verhaal wat ik heb opgeschreven niet zo veel sence maakt. Wat ik eigelijk wou typen was dat het bij horror films bij mij om de spanning draait en dat geweld daar bij kan helpen.

Iedereen zit anders in elkaar en vind dat het ene weer wel kan en het andere niet, zo ook mijzelf.

Zijn horror fans ziek in hun hoofd? Sommige, mensen die alleen naar een film komen als er liters bloed invoor komt zijn best ziek.

En misschien kick ik af en toe wel op geweld, dus wat ik hierboven heb gezet klopt dan ook weer niet.

:S Ik ben vaag

Gee, Thanks!

Toch begrijp ik wat je bedoelt met wat je zei, dat het om de spanning gaat en niet om de 'liters bloed,' Gizzmann. Okay, je haalt een heleboel dingen door elkaar en ik maak uit je (af en toe wat onduidelijke) stellling dat je het niet echt erg vind om geweld en bloed in films te zien, omdat het je gaat om de spanning of de hilariteit, net als bij mij. Klopt dat?

Is horror geen fictie. Begrijp het probleem van geweld en bloed dan niet zo.....

Verder; vergelijk het eens hiermee: de kost verdienen als hoer roept bij veruit de meeste mensen minachting op... maar als er geen hoeren waren vonden er hoogstwaarschijnlijk veel meer verkrachtingen plaats. Met andere woorden; je kan wel menen dat dit soort dingen niet in een ideale samenleving thuishoren, maar ondertussen kan het wel degelijk ergens goed voor zijn, hoe treurig het misschien (vanuit bepaalde idealistische standpunten bekeken) ook lijkt.

Okay, jij probeert dus te zeggen dat mensen met horrorfilms hun gewelddadige kant niet naar buiten hoeven te laten komen, omdat ze hun vermaak (hoewel fictief) nu op film hebben! Interessante stelling. Zo kun je het inderdaad ook zien.

Maar ik moet togeven: hoewel ik me dus soms zorgen maak dat ik dat soort gewelddadigheden in films leuk vind, ben ik zeker nooit ook maar een moment van plan geweest om deze films op te geven en van die leuke, romantische Hollywood-komedies te gaan kijken!

Maar wie zegt dat dat een gewelddadige kant is?

Het feit dat ik (nu inmiddels ) honderden homies naar de eeuwige jachtvelden heb geholpen in een computerspelletje wil toch niet zeggen dat ik gewelddadig ben (of dat dat een gewelddadige kant is)?

Je weet tenslotte dat het allemaal fake is, anders is er geen lol aan te beleven.

He who fights with monsters might take care lest he thereby become a monster. And if you gaze for long into an abyss, the abyss gazes also into you.

dacht ik het Nietzsche..

Er stonden artiekels in het Nederlands-boek op school. Eentje over dat kinderen vaak niet het verschil wisten tussen de fantasiewereld en de werkelijkheid en dat het merendeel al een keer een wapen heeft gebruikt en al een keer depressief zijn geweest. Het ging hier om kleine kinderen van een jaar of (ik schat naar het bekeiken van foto) 6 tot 10 jaar.

In het andere artiekel stond dat een kindje uit het raam van een flat was gesprongen omdat hij dacht dat hij een pokemon was.

Sorry hoor, maar dat soort kinderen zijn ziek in hun hoofd. Dat noem ik gewoon dom gedrag. Ik ken zat kinderen die op de basisschool al naar aktiefilms keken en zo super geweldadig waren ze niet.

Door kinderen zoals hierboven vermeld, denkt mijn moeder (ik ben 15) dat horrorfilms een slechte invloed op mij zouden hebben. Door al die kiddo's die geeneens het verschil weten tussen zichzelf en een Charrizard! Ik kijk juist films omdat het dingen zijn die niet echt gebeuren, je ziet ze in een film wel. Ik houd ervan om te zien dat een demoon ineens op aarde komt vanaf de onderwereld. Dat zou allemaal een slechte invloed op mij hebben volgens mijn ouders en al die andere kinderen lopen te schelden en het liefst ook vechten. Dat soort kinderen zijn ziek in hun hoofd. Mensen die inzien hoe geweldig horror films zijn niet.

Het onderscheid maken tussen fictie en werkelijkheid, daar gaat het volgens jullie dus om? Kan ik me wat bij voorstellen.

Nou, jij hebt een uitlaatklep in die computerspelletjes. Het wil niet zeggen dat je inderdaad de straat op zou gaan om mensen af te knallen of te martelen als je die spelletjes niet speelde, maar bij sommige mensen ligt dat wellicht anders...

Ik denk dat dat er verdomd weinig zijn...morons heb je overal natuurlijk...

Nou ja, ik hoorde vijf, zes jaar geleden dat er een stel jongens was dat zich in hun daden liet inspireren door het spel Carmaggedon...

Maar die zijn al gek dan, als dat spel er niet was hadden ze iets anders als inspiratie genomen.