Verschillende opvattingen over inhoud etc.

Dat idiote lulverhaaltje van je ken ik al.

In de praktijk komt het er gewoon op neer dat jij enkel de inhoud bij een recensie betrekt, om een film die jij toch al matig vindt een nog lagere beoordeling te kunnen geven (en daar zit standaard alles van voor 1950 bij). Dat vind ik selectieve kul. Zo'n verhaaltje van je lijkt dus logisch, maar is dat dus helemaal niet.

Weet ik, 't is gewoon afwachten tot je zoiets simpel eindelijk kan bevatten. Tot die tijd blijf ik het wel wat herhalen.

Het is nogal moeilijk om iets te bevatten dat gewoon niet klopt. Filmliefhebber zijn en niets om inhoud geven, is net zoiets als een alcoholist die geen bier lust. Daar klopt gewoon iets niet aan.

Ten eerste een enorm dom voorbeeld (genoeg wijn en wiskey alcoholisten die je geen bier moet serveren), maar verder ben ik wel benieuwd naar de toelatingslijst van het filmliefhebberdom. Blijkbaar moet je aan een hoop criteria voldoen, zou je dan ook even de volledige lijst willen plaatsen?

Ook benieuwd naar de redenering van Ramon verder. Ik raak niet echt wijs uit z'n verhaaltje hierboven:

Ik zou dus bijv een film matig vinden (2.5*-3.0* zo ongeveer), maar wil die om een ongespecifieerde reden een lagere score geven. Daarvoor heb ik dan blijkbaar niet genoeg argumenten om die score te kunnen staven, dus zoek ik maar naar zaken die mij eigenlijk niet interesseren om daar een niet-eigen kritiek aan te geven, om zo dus de lagere score (die lager ligt dan mijn gevoel) te kunnen uitdelen op MM.

Iemand?

Ik denk dat hij bedoelt dat je inhoud/script/verhaal misschien meer betrekt in je argumentatie bij films die je verder ook niet zo aanspreken. Terwijl je bij een film als Gerry nauwelijks over de inhoud begint. Beetje aparte redenatie wel maar denk dat ik t wel begrijp

Bij Gerry begin ik inderdaad niet over de inhoud, die film houdt mij audiovisueel gewoon de hele speelduur vast. Da's wat ik dus al zei in mijn eerste bericht, maar dat is blijkbaar een kulverhaal.

Ieder persoon heeft duidelijk een verschillende visie op films.

Als er een film is die inhoudelijk "niets" bij iemand teweegbrengt, resten er nog de uitvoering, rollenspel, script, audio, soundtrack en het plot (verrassingen).

Indien de vorm óók tegenvalt (wat erg persoonlijk is) dan is het logisch dat er met een laag cijfer gestemd gaat worden.

Niks méér dan een optelsommetje met punt aftrek.

Maar dan nóg is dit mijn visie en niemand kan mij een andere visie opleggen, wél kun je onderling een andere visie bespreken en kun je kijken of je daar begrip voor hebt.

Als daar geen begrip voor is, is het einde oefening. Wordt er tóch nog doorgedramd, dan heeft één partij hoogstwaarschijnlijk geen begrip of is het licht onnozel.

Dus ik eet van een bapao alleen het broodje, omdat ik de vulling eigenlijk niet zo veel aan vind. Als het deeg een beetje smaakloos wordt, eet ik wat van de vulling mee, maar eigenlijk vind ik het maar niks.

Het liefst eet ik gewoon een rond gestoomd broodje zonder vulling, maar ben ik dan nog wel een 'bapao' aan het eten?

Als het 'deeg' mij alleen interesseert, dan zou ik uitkomen bij video-installaties in een museum. Leuke eyecandy. Ontzettend avant-garde. En met voldoende argumenten kun je het ook nog als 'film' bestempelen.

Het oerconcept van het medium met 'bewegend beeld' was er niet op voorbereid dat het door narratieve ontwikkelingen voortgestuwd zou worden tot het medium wat het nu is, waardoor men nu in de marges kan 'romantiseren' over wat het had kunnen zijn.

Zoals veel filmkijkers zijn teveel laten afhangen van inhoud (de laatste plottwist maakt of breekt de film) zijn er ook voldoende zijn het om het visuele aspect gaat. Na zoveel jaren Moviemeter is dat inmiddels wel duidelijk.

Wat mij wel blijft verbazen zijn de venijnige recensies (iemand noemde ze al: 'haters') waar het erop neerkomt dat 'Inhoud' de grootste fout is die de filmmaker had kunnen maken met zijn film.

Het is meer als spaghetti ... je eet de slierten meer om van de saus te kunnen genieten. Zo'n pot saus op zichzelf staan leeglepelen is toch ook niet je dat.

Doorgaans maken die slierten niet zoveel uit, als de saus maar lekker is. Maar is de saus dan toch niet te pruimen, dan is het aan de sliertjes om er nog wat van te maken. Als die dan ook nog eens geweldig hard aan elkaar kleven dan mag dat best gemeld worden.

In zulke recensies zijn het toch meestal reacties op het in de hemel prijzen van diezelfde inhoud, wat dan door de reviewer onterecht wordt gevonden.

Maar daarmee is het geen onbevangen subjectieve recensie meer maar een (vooringenomen) tegenreactie op hetgeen anderen ervan vinden. En daardoor wordt er toch met twee maten gerecenseerd.

Hoeft toch helemaal niet vooringenomen te zijn?

Ik weet niet hoe het met jouw eetpatronen is gesteld, maar doorgaans hoef ik zoiets echt niet meer op mijn bord!

Ik snap dat het economischer is om zo'n hele groep (die qua motivatie lang niet eensgezind is) aan te spreken met een tegengeluid, maar ik vraag me af of het belachelijk maken van diezelfde inhoud nu wel de manier is om je punt te maken. Je weet dat er iemand zal happen.

Het is bijna een optelsom als je er gemakshalve van uitgaat dat ze die belachelijke inhoud in de eerste plaats al slikten.

Op kaart zien de meeste gerechten er steeds beter uit dan ze daadwerkelijk smaken. Ik spreek gewoon achteraf mijn mening uit over wat ik op m'n bord heb gekregen.

Blijft de eeuwig discussie dat extreem positieve kritiek volgens sommigen geen probleem is, terwijl extreem negatieve kritiek dat wel is. Als iemand iets "filosofisch diep" vindt is er geen probleem, vind iemand iets "filosofisch oppervlakkig" wordt dat wel een probleem.

Daarbij blijft het altijd een visie op iets wat een regisseur gemaakt heeft.

Je gaat de film wel kijken in de wetenschap dat de massa 'm zeer waardeert. Je geeft zelf vaak aan dit soort films extra scherp te beoordelen. Maar het stond niet voor niets tussen haakjes.

Punt is Onderhond dat jij (naar eigen zeggen) audio-visueel ingesteld bent en dat films die jou zeer bevallen op dat gebied, in de recensie nog geen opmerking over de inhoud meekrijgen. Of die inhoud nu goed is of wanstaltig. Waarom moet dat dan wel bij een film die toch al een onvoldoende scoort op de audio-visuele uitwerking?

Om te schoppen natuurlijk, vooral als mensen zich lovend over de inhoud hebben uitgelaten. Zo moeilijk is het allemaal niet.

Blijkbaar wel, want hij heeft het al (minimaal) tweemaal uitgelegd en je blijft aannames maken die helemaal nergens op gebaseerd zijn. Je mag het verder best oneens zijn met de redenering, maar dat maakt hem natuurlijk nog niet foutief.

Ik geloof OH zijn zienswijze wel. De meeste films die hij hoog waardeert gaan helemaal nergens over.

Oneens, want van zijn hooggewaardeerde regisseurs wordt een behoorlijk groot deel tevens geroemd omwille van de inhoud die zij in hun films verwerken: Oshii, Tsukamoto, Lynch en Noé vormen slechts enkele voorbeelden. Anyway: ik zag de emoticon, maar ik wilde desalniettemin toch even reageren.

En toch blijf je die muffige spaghetti opscheppen. Ik zou mijn eetlust/ spijsvertering er niet aan onderwerpen.

Behalve fanboys zal er niemand wakker liggen dat Transformers zoog, nietwaar? Lofzang en afbraak houden elkaar in balans.

Films van Bergman hebben andere pretenties dan plat vermaak (een andere discussie) die veel kijkers persoonlijk anders beleven.

Dat men er hierbij kritisch doorvraagt omdat de kritiek hun beleving indirect ter discussie stelt, lijkt mij logisch. Dat het vaak uit de hand loopt is spijtig.

En ja, dat werkt soms aan twee kanten.

Wat je goed recht is. Maar ik neem aan dat ook jij vindt dat ieder dat wel voor zichzelf mag bepalen, toch?

Oneens, aangezien Transformers niet meteen zoog. Waar ik mij dan wel aan stoor is dat dat blijkbaar als subjectieve waarheid aanzien wordt.

Graag zelfs. Dat gebeurt echter weinig en al helemaal zelden op een niveau wat je van zogenaamde "liefhebbers van inhoud" zou verwachten.

Jezus man, toch geen Siamese tweeling samen he? Verder is het gewoon een constatering hoor (ik volg OH's stempatroon en recensies wel eens). Tuurlijk: aangezien ik niet waterdicht kan bewijzen waarom OH bij bepaalde films over de inhoud begint zal mijn laatste conclusie natuurlijk weer een aanname zijn. Doet er verder ook niet toe: alles mag hier op de site.

Hoop gewoon van harte dat users op de site OH's berichten over inhoud niet al te serieus nemen. En dat geldt ook voor jouw recensies bij oude films als je opent zoals je dat bij The Seventh Seal deed.

Dat mag ik toch verkondigen hoop ik?

Het punt is niet zozeer dat je geen waterdicht bewijs hebt voor je stelling, als wel dat enige argumentatie rondom je uitspraak compleet ontbreekt.

Nogal een vreemde uitspraak, want waarom zouden users Onderhond's berichten over de inhoud van de betreffende film niet serieus moeten nemen? Hij vindt de inhoud van minder groot belang, alaaf, maar dat maakt zijn kritiek erop toch niet minderwaardig?

Tuurlijk wel, want de inhoud boeit 'm niet. De user heeft nog nooit (misschien is er nog wel ergens een uitzondering te vinden die ik niet ken) een film die hij audio-visueel een krant vond, milder beoordeeld omdat de inhoud hem boeide. Het verschil tussen theorie en praktijk.

Maar het gaat mij verder niet om het wel of niet waar, of wat dan ook, want ik ben er wel klaar mee.

..zo luidt een perfect voorbeeld van een cirkelredenering: ik vraag aan jou waarom OH's kritiek op de inhoud minderwaardig zou zijn omdat hij de inhoud van minder groot belang acht, waarop jij antwoordt: 'omdat de inhoud hem niet boeit'. Juist.

Clerks en een resem andere komedies, maar ook films als After Life en de halve filmografie van Ki-Duk (welke hij dan wel audiovisueel geen krant vond, maar toch ondergemiddeld, als ik het me goed herinner) en een film als Jin-Rô (waarbij de inhoud sterk bijdroeg aan de totaalervaring) zijn voorbeelden van het feit dat Onderhond (visueel mindere) films welzeker hoger kan beoordelen wanneer de inhoud hem boeit, hoe zeldzaam ook - voor betere voorbeelden zul je bij de user zelf moeten zijn.

In dat geval schieten we natuurlijk nooit iets op.

Ik hoop van harte dat users dat wel doen. Er is namelijk meer dan de wereld van film, het wil dan ook niet zeggen dat wanneer het inhoudelijke aspect van film mij minder boeit dat ik verder niks zinnigs over te zeggen heb.

Maar dat soort nuanceringen zijn blijkbaar al erg zwaar.

Even inspringen...

Ik vind beide aspecten min of meer even belangrijk, al is voor mij "inhoud" ruimer dan enkel de kern van het verhaal. Personages en afzonderlijke gebeurtenissen die uit deze kern volgen schaar ik daar ook onder. Bij mezelf merk ik dat de perfecte film hoog scoort op beide aspecten, vorm en inhoud dus. Films die op één vlak erg slecht scoren zeggen me meestal niet veel, al zijn er uitzonderingen, met name als een verhaal me erg aangrijpt of als een film een prachtige audiovisuele ervaring teweeg brengt. Maar de (voor mij) beste films weten beide aspecten mooi met elkaar te versmelten. Ik ben dus iemand die in de meeste gevallen naar het totaalplaatje tracht te kijken, iets wat mij ook het meest voldoening geeft.

Tja voor mij persoonlijk weegt inhoud toch zwaarder dan de (audio) visuele stijl. Zonder interessante inhoud, maar wel een uitzonderlijk bijzonder "geweldige" visueel stijltje, zal ik een "film" nooit echt interessant vinden. In het geval dat (audio)visuele aspecten de overmacht nemen, kun je net zo goed fragmenten bekijken die op spectaculaire wijze worden weergegeven.

Inhoud, of het nou symbolisme bevat, coole actie of karakters heeft, sterk dialogen, een pakkend verhaal of een hoop emoties oproept, elk kan ik wel waarderen mits deze voor mij een positieve ervaring opleveren. Natuurlijk heb ik zo mijn voorkeuren betreft inhoud.

Ik probeer ook in te springen maar ik weet echt niet wat me nu aantrekt in bepaalde films. Ik denk toch een bepaald soort van geloofwaardigheid. Ik bedoel, als mijn wenkbrouw niet hoeft te fronsen en 90 minuten heb kunnen kijken zonder te letten op kwaliteit, dan is de film meer dan geslaagd. (en ik denk dat dat met een geloofsfactor te maken zou kunnen hebben)

Beetje over-obvious, niet?

Bij Avatar (2009):

Ook compleet van de pot gerukt natuurlijk. Dat alles voor een flinterdun nietszeggend hippie verhaaltje. Zo blijkt maar weer dat de mensch in nature nooit veel zal veranderen. Je geeft ze glimmende dingen en ze vinden het prachtig. Inhoud is nutteloos.