World Cinema Challenge 2025 – De Festivals en Werelddelen Rond

3. Gouzhen (2024)

Land: China - 106 minuten

Categorie 3. Cannes Film Festival

FTV: 2 - Totaal: 6

https://toppraffel.se/wp-content/uploads/2025/04/black-dog-3.jpg?w=863

De film van regisseur Guan Hu speelt zich af in een Chinees stadje in de Gobiwoestijn. De meeste bewoners zijn vertrokken en de huizen staan leeg om plaats te maken voor industriële bebouwing. Bij hun vertrek hebben de meeste bewoners hun honden achtergelaten die door het stadje zijn gaan zwerven, zich hebben vermenigvuldigd en nu een ware plaag vormen.

Gouzhen is een drama over mensen en plaatsen die niet meeprofiteren van de economische groei en bloei in China. Over de mensen die achterblijven en een onzekere toekomst in het vooruitzicht hebben. Over mensen die noodgedwongen hun thuis moeten opgeven en daarmee een stuk van hun identiteit kwijt dreigen te raken. Lang (Eddie Peng) is zo’n persoon. Zijn huis is gemarkeerd ten teken dat het moet worden afgebroken.

In de loop van de film lijkt de omringende Gobiwoestijn verder op te rukken. Het is alsof het stadje zijn identiteit prijsgeeft en onderdeel wordt van de onherbergzame kale vlakte. Wordt opgeslokt. Het is een ontluisterend beeld. Tamelijk uitzichtloos. De sfeer van mistroostigheid wordt er bepaald niet door opgeheven. Guan Hu kiest een passend decor om een verhaal te vertellen over mensen die simpelweg worden opgeslokt door omwentelingen van politieke, economische en culturele aard. Een passend decor om een verhaal te vertellen over mensen die alle richting kwijt zijn en even doelloos door het landschap zwerven als de honden.

Gouzhen is een prachtig drama. Een drama met mooie beelden en fijn acteerwerk van Eddie Peng. De setting in een desolate omgeving intrigeert en weerspiegelt heel fraai de zielenroerselen van de personages in het algemeen en die van Lang in het bijzonder. Ik was onder de indruk.

4*

13. The Lighthouse (2019)

Land: Verenigde Staten

Categorie: 10. Europa: San Sebastian Film Festival

Speelduur: 109 minuten

Waardering 2,5*

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 24+ 2 = 26

https://i.ytimg.com/vi/Ki17JOCpciY/maxresdefault.jpg Er zullen kijkers zijn die dit vermoedelijk een verbluffende hervertelling van de mythe van Prometheus noemen. Zoeken naar een diepere betekenis en iets zeggen dat; het vuur van de goden staat voor het kapitalisme, wat een onbereikbare streven is die mannen tot waanzin en geweld drijft. Of zoiets dergelijks...De wat nuchtere onder ons zullen je zeggen dat het zinloos is om te zoeken naar een mythologische betekenis want er is niets anders te zien dan een film over dronken worden en bijna je maatje kussen, en dan nog meer drinken om elkaar teder te kunnen vasthouden terwijl je in slaap valt en daar boos om worden Tja ik was er al bang voor en had een kijkbeurt al heel lang uitgesteld. Maar het is gewoon een typisch stadaard arthouse-film, opzettelijk vaag en doelloos, met veel dialoog, veelvuldige close-ups en het in de mode-geraakte 4:3-formaat (alhoewel die hype volgens mij gelukkig alweer over is) Het is aan regisseur Robert Eggers kunde te danken dat de zwart-witcinematografie er nog wel goed uitziet. De film maakte op mijn nergens geen impact en ben ik morgen alweer vergeten.

14. Perdita Durango (1997)

Land: Mexico

Categorie: 12. Latijns-Amerika: van Mexico tot Argentinië

Speelduur: 126 minuten

Waardering 3,5*

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 26 + 2 = 28

https://www.mondo-digital.com/perdita5.jpg In 1990 schreef schrijver Barry Gifford het boek Wild at Heart: The Story of Sailor and Lula. Dat boek trok de aandacht van regisseur David Lynch, die het bewerkte tot een film. In dat boek en de film verscheen tegen het einde het bij-personage Perdita Durango, (werd gespeeld door Lynchs vrouw Isabella Rossellini) Door het succes van de film groeide het boek uiteindelijk uit tot een serie van zeven delen. Het derde deel ervan heette 59° and Raining: The Story of Perdita Durango (1992). Die roman werd vervolgens weer verfilmd door de Spaanse regisseur Álex de la Iglesia. Een film die goed aansluit in de toen populaire films als Natural Born Killers and From Dusk Till Dawn. Sexy en pittige Perdita Durango (Rosie Perez) ontmoet de mysterieuze gekke Romeo (Javier Bardem), die van plan is een lading foetussen te stelen in opdracht van zijn baas Santos. De film ontaard in psychotische road-movie waarin geliefden op de vlucht zijn voor verschillende moordenaars, en ondertussen ook nog een blank tienerkoppel bedoeld voor een Santeria-ceremonie, ontvoeren en verkrachten. Maar om het verder kort te houden het is domweg een Super geweldige tijd!

15. El Akhira. La Dernière Reine (2022)

Land: Algerije

Categorie: 14. Maghreb (Noord-Afrika): van Marokko tot Egypte

Speelduur: 110 minuten

Waardering 4*

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 28 + 2 = 30

https://firsthandfilms.ch/wp-content/uploads/2023/05/QUEEN10.jpg

Sinds de 18e eeuw wordt het bestaan van sultana Zaphira en de gebeurtenissen al in twijfel getrokken maar desondanks was dit een meeslepend portret van een heldin uit het verleden. Zaphira of Zafira van Miliana zou de echtgenote zijn geweest van Selim al-Toumi, de emir van Algiers in de 16e eeuw en de moeder van hun twaalfjarige zoon. In 1510 hadden de Spanjaarden zich gevestigd op een klein eiland voor Algiers en dwongen emir Selim een ​​eed van gehoorzaamheid af te leggen aan Ferdinand van Aragon. Daarom nodigde hij in 1516 de kaperbroers Aruj (Oruç) en Hayreddin Barbarossa uit om de Spanjaarden te verdrijven. Vanuit die machtspositie maakte de kaper in het geheim plannen om emir Selim in bad te laten wurgen en te trouwen met de sultana Zaphira. Dit verhaal lijkt op een soort Shakespeare-tragedie, een met passie gemaakt historisch drama-avontuur. Het is een zeer weelderige productie, met redelijk accurate kostuums en decors van Algiers en Tlemcen (het El Mechouar Palace) en prima gechoreografeerde gevechtsscènes. De film bezit misschien hier en daar wat tekortkomingen (script technisch) door een niet groter budget maar dit werd gecompenseerd door zeer goede cinematografie. Een Algerijns kostuumdrama die zo goed, meelevend en mooi is denk ik zeldzaam!

Wilde eerst de film Òlòtūré (2019) kijken maar Nigeria valt onder West-Afrika dus daarom gekozen voor een andere film die meer in Centraal-Afrika lag

16. Can You See Us? (2022)

Land: Zambia

Categorie: 15. Centraal-Afrika

Speelduur: 109 minuten

Waardering 2,5*

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 30 + 2 = 32

https://prod-img.standaard.be/public/nieuws/rgskdl-scne-uit-de-film-can-you-see-us/alternates/THREE_TWO_1620/Scne%20uit%20de%20film%20Can%20you%20see%20us Moeilijk om een film die een oprecht ontroerend verhaal bezit, een lage waardering te geven. De film is losjes gebaseerd op het leven van de Zambiaanse zanger John Chiti, die als kind met albinisme werd gepest, en als volwassene belemmeringen ondervond hij in zijn muziek. De film laat ook zien dat albinisme gevaarlijk is in Afrika, omdat mensen magische krachten toeschrijven aan albino's. Toch was deze film niet zo goed, de regie was erg middelmatig en de verhaallijn zeer melodramatisch en sentimenteel. Meer dan een emotioneel verhaaltje over opgroeien als buitenstaander en ze leefden nog lang en gelukkig werd ook niet. Het verhaal is misschien hartverwarmend, maar de manier waarop het vertel werd, deed mijn tenen krullen.

4. Deadlock (1970)

Land: West-Duitskand - 85 minuten

Categorie 30. Oude landen

FTV: 2 - Totaal: 8

https://www.cageyfilms.com/wp-content/uploads/2021/08/deadlock_08.jpg

De film is een neo-western met psychedelische accenten, zou je kunnen zeggen. Smoezelig, gewelddadig en grof zijn kwalificaties die je nog zou kunnen toevoegen. Kwalificaties die goed passen bij een plot dat zich in een Mexicaans spookstadje afspeelt alwaar een aantal personages zich druk maakt over de buit van een bankroof.

Het scenario ligt in de realiteit verankerd maar soms lijkt het alsof de setting dat niet is. Een van godverlaten oord aan de rand van welke beschaving dan ook. Midden in dit desolate oord woont Charles Dump met zijn nymfomane vrouw en zijn aantrekkelijke doofstomme dochter. Ze leven hun uitzichtloze bestaan tot ene Kid met een koffer met geld opduikt. Later sluit ook zijn sadistische partner Sunshine aan. Het begin van een merkwaardig kat- en muisspel.

Deadlock geeft een boosaardige kijk op de menselijke natuur. De film doet dat op brute en grofkorrelige wijze en biedt geen hoopvolle flinters. Fascinerende personages en visueel aantrekkelijk geschoten. Dat wel. Heel spannend en openbarend vond ik de film niet. Mij bekroop echter wel een gevoel van onbehagen.

3*

10. Rafiki (2018) - 83 minuten

Land: Kenia (nieuw)

Categorie: 3. Cannes Film Festival

Voltooide categorieën: 2, 3, 9, 15, 18, 20, 27, 28, 29, 31

FTV (2): totaal aantal punten = 20

Bron: NPO Start Plus

Rafiki beleefde zijn internationale première op het Cannes Film Festival in 2018. Een mooie primeur, want het was daar meteen de eerste vertoning van een Keniaanse film ooit. In eigen land is het een zwaar omstreden film, want homoseksualiteit is bij wet verboden in Kenia. Het zal niet verbazen dat deze film dan ook in de ban werd gedaan door de Kenya Film Classification Board (KFCB) vanwege 'het homoseksuele thema en overduidelijke intentie om homoseksualiteit te promoten'. De Board vroeg regisseur Wanuri Kahiu om het einde van de film aan te passen omdat het te hoopvol en positief was. Mevrouw Kahiu weigerde (terecht, heldin!) en uiteindelijk werd het verbod in eigen land door de Kenyan High Court voor zeven dagen opgeheven. De film werd in die periode in volgepakte bioscopen in Nairobi bekeken en bracht flink wat Keniaanse shillings in het laadje.

Rafiki is een energieke en, ondanks de problematiek rondom homoseksualiteit in Kenia, hoopvolle film. Actrices Samantha Mugatsia en Sheila Munyiva zetten een prima rol neer. De bijrollen zijn wel een pak minder, maar echt storen doet het niet. Doorheen de film zie je wel duidelijk, ook aan de reacties van de betrokkenen op de relatie van deze dames, hoeveel lichtjaren Kenia nog achterloopt op het gebied van homo-acceptatie. Niet gek natuurlijk vanwege het wettelijke verbod en wetende dat er 5 tot 14 jaar celstraf staat op seksuele handelingen tussen mensen van hetzelfde geslacht.

3*

---

Met Grogan's Lodge (2023) gelijk ook nog maar even een Keniaanse horror (short, dus telt niet mee voor deze challenge) erachteraan geplakt. Wel geinig, zonder echt indruk te maken. Kleine 3*.

11. Öndög (2019) - 100 minuten

Land: Mongolië (nieuw)

Categorie: 6. Benelux: Rotterdam/Gent Film Festival

Voltooide categorieën: 2, 3, 6, 9, 15, 18, 20, 27, 28, 29, 31

FTV (2): totaal aantal punten = 22

Bron: Cinemember

Vooraf aardig wat waarschuwingen gelezen over de traagheid van deze Mongoolse film. En traag was 'ie Nou ben ik op dat vlak wel iets gewend. Niet voor niets staat Jeanne Dielman (1975) in mijn top 10. En ook de slow cinema van een Béla Tarr of Aleksandr Sokurov kan ik erg waarderen.

Het eerste kwartier van Öndög is next level doorbijten. Daarna komt er gelukkig iets van beweging in en krijg je her en der cinematografisch best aardige dingen voorgeschoteld. Bij vlagen een mooie prent, maar over de gehele linie is Öndög wel te pover om blijvende herinneringen aan over te houden.

Öndög ontving in 2019 op Film Fest Gent de Grand Prix voor Beste Film.

3*

10. In My Mother's Skin (2023)

97 minuten

Land: Filipijnen

Categorieën: 22. Het Verre Oosten: Japan, Zuid-Korea en de Filipijnen

Voltooide categorieën : 3, 5, 6, 14, 15, 19, 21-23, 31

FTV (2 punt)

Puntentotaal: 19

Een slowburn Filipijnse horror, je probeert eens wat, maar deze was het de hele film lang net niet. Zonde, want het ziet er prachtig uit, wel vaak te donker. Maar helaas mist er een goed verhaal, is er keer op keer een build up met hele trage cameravoering naar een moment dat dan toch niet zo belangrijk blijkt of een horrormoment dat binnen één seconde wordt afgekapt. Daarnaast mag horror best onwaarschijnlijk zijn, maar hier ontbreekt wel iedere logica qua reacties, amper emotie wanneer je moeder bezeten op de grond een lijk opeet of rustig uit bed stappen en haar gaan zoeken in huis wanneer ze onder je bed spookt, om dan pas later ineens wel te schrikken. 2.0

https://fromtheintercom.com/wp-content/uploads/in-my-mothers-skin-still.jpg

11. Mænd & Høns (2015)

104 minuten

Land: Denemarken

Categorieën: 25. Scandinavië en Ijsland

Voltooide categorieën : 3, 5, 6, 14, 15, 19, 21-23, 25, 31

RW (1 punt)

Puntentotaal: 20

Met mijn zoon gekeken. Blijft een heerlijke maffe film, ingenieus script waarin (pseudo)wetenschap en godsdienst heerlijk samengaan met maffe komedie over twee broers die in hun zoektocht naar hun vader een wel heel eigenaardige familiegeschiedenis ontdekken vol nog vreemdere figuren dan zij zelf al zijn. Jensen en zijn clubje met Mads Mikkelsen voorop maken films waaraan je ziet dat ze zelf de grootste lol hebben. Toch had ik in mijn hoofd dat film misschien nog een klein beetje beter was, maar de 3.5 klopte wel, net geen echte topper.

https://thecriticalcritics.com/review/wp-content/images/men-and-chicken-still-1-1160x480.jpg

1. Le Notti di Cabiria (1957)

110 minuten

Land: Italië / Frankrijk

Categorieën: 1. Academy Awards / Oscars

Voltooide categorieën: 1

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 2

Klassieker uiteraard, wel met een hoofdpersonage dat voor mij persoonlijk niet zo veel deed. Fellini is een vakman en alle visuele keuzes zijn zeker doelbewust, maar ik prefereer toch een ander soort film denk ik. De laatste 20 minuten zijn indrukwekkend, maar komen eigenlijk te laat om het cijfer hoger te laten eindigen. 2,0*.

https://image.tmdb.org/t/p/w780/3nxq6mvyJItjmWYbalmR4V5QxDq.jpg

2. Heli (2013)

105 minuten

Land: Mexico / Nederland / Duitsland / Frankrijk

Categorieën: 3. Cannes Film Festival

Voltooide categorieën: 1 & 3

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 4

Bij vlagen een keiharde film met opvallend gewelddadige en expliciete beelden. Uiteraard zijn deze doelbewust gekozen om de harde Mexicaanse misdaadwereld gepast in te kleuren, maar buiten die momenten deed Heli voor mij niet heel veel. Traag opgebouwde film met een verdord en niet heel interessant landschap, met personages die naar mijn inzien weinig overtuigend acteren. Aanrader voor de liefhebber, ik kan deze weer van mijn lijstje afstrepen. 2,5*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/q4xhZ4GYIgZ9hTyIMhVpYieLrwO.jpg

3. Tropa de Elite (2007)

115 minuten

Land: Brazilië / Nederland / Verenigde Staten / Argentinië

Categorieën: 5. Berlijn Film Festival

Voltooide categorieën: 1, 3 & 5

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 6

Amusante misdaadfilm die naar mijn inzien onterecht wordt bestempeld als actiefilm. De kogels vliegen soms rijkelijk in het rond, maar die momenten zijn spaarzaam en schaars. Het is toch vooral het verhaal dat op de eerste plaats wordt gezet en dat is een logische keuze, want deze wereld heeft nu eenmaal veel verhalen om te vertellen. Het middenstuk specifiek is wat taai, maar de eerste akte en het laatste halfuur zijn zeer overtuigend. Wagner Moura en Fábio Lago spelen indrukwekkende personages. 3,5*

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BZDJjNjk5ZmYtZDY1NS00OTkwLWFhZDQtMmZiYjQ5YzY1YWMxXkEyXkFqcGc@._V1_FMjpg_UX1000_.jpg

Zet maar inderdaad onder Rusland. Dat land is geografisch zo groot dat die gebieden zowel op Europees als op Aziatisch grondgebied het onafhankelijke levenslicht zagen.

6. The Last Emperor (Film, 1987)

land : China

categorie 1: Oscar

afgevinkt : 1, 3, 5, 17, 25, 29

FTV (totaal 12 punten), 210 minuten

https://i.guim.co.uk/img/static/sys-images/Film/Pix/pictures/2009/4/15/1239809666439/Scene-from-The-Last-Emper-002.jpg?width=465&dpr=1&s=none&crop=none

Aangekomen in Peking. Check in bij het PuXuan hotel and Spa. Ik loop door de indrukwekkende lobby bij het onthaal en vraag of ik een taxi kan bestellen om de Verboden Stad te bezoeken. De man aan de balie antwoordt mij met een brede glimlach : Wǒmen hěn lèyì xià cì wèi nín tígōng bāngzhù. Hij spreekt geen Engels. Ik wandel dan maar de straat op en vraag aan een agent die het verkeer regelt de weg naar de metro. Hij antwoordt mij met een brede glimlach : Wǒmen hěn lèyì xià cì wèi nín tígōng bāngzhù. Hij spreekt geen Engels. Dan maar naar de overkant de snackbar in om iets te eten. Ik wil een hamburger, bacon met friet bestellen. De verkoper zegt met een brede glimlach : Wǒmen hěn lèyì xià cì wèi nín tígōng bāngzhù. Ook hij spreekt geen Engels. Ik ga dan maar naar mijn kamer en kijk naar de film The last emperor. Mijn eerste indruk is dat die Chinezen in de film allen verdomd goed Engels spreken.

In China gaat alles wat trager en dat treft wat ik bekijk de 210 minuten durende versie. Trager kan niet meer, bedenk ik me na afloop. Het eerste anderhalf uur (!) is vrij eentonig, een soort rondleiding in de Verboden Stad. De keizer als kleine jongen en tiener is een passief personage die zijn lot ondergaan. Daarna wordt het interessanter als de keizer volwassenen is en langzaam beseft dat hij wordt gemanipuleerd door Japan. De geschiedenis is vrij vlak, we krijgen het enkel te horen in dialogen (omdat de keizer en dus het verhaal geïsoleerd leeft). Enkel op het einde kritisch (de gevangenis directer die de Keizer ondervraagt, ondergaat nu hetzelfde lot en wordt als verrader gezien. De sequenties die de ondergang van zijn vrouw en vertrouwelingen vertelt zijn door Bertolucci magistraal in beeld gezet. En wanneer de Keizer de vlinder in de verboden stad terug vindt na al die jaren op het einde is schitterend en ontroerend moment

The last emperor is helaas een statige en academische film zeker het eerste grote deel maar glanst daarna naarmate het einde nadert. Doorzettingsvermogen is dus belangrijk bij deze film

De film won een resem Oscars (9 in totaal) in 1988 waaronder beste film maar enkel beste fotografie, beste costuums en beste art direction zijn waardige winnaars.

Greetings from PuXuan hotel and Spa. Ik neem afscheid van de man aan de balie (nogmaals : wat een indrukwekkende interieur design die lobby) en zeg vlot Wǒ xiǎng gǎnxiè nǐ de xīxīn zhàogù

waarna de man zeer enthousiast mijn hand schudt alsof we de beste vrienden zijn. Wie zegt dat AI niet verbindend kan zijn ? Nu, hop naar de volgende bestemming en dat is Hong Kong.

https://lh3.googleusercontent.com/proxy/PjCeomehzmJJc-xjvtXRS93_YdxZihVFuckitvyYFqB_U3y-EJJTTLPJRo8ofTQ_nnefPlx6p6nUufELHKcwPwVgSmQwrxBVbc4knAc9l63foENRwZUyDpWYOuKElohOqR0HOk6Kyvf_aT2Na_7PpZCuNcpnjQ=s1360-w1360-h1020-rw

7. Enthiran (Film, 2010)

175 minuten (duurde minstens 20 min langer dan aangegeven op MM)

FTV - 2 punten (Totaal: 14 punten)

Eigen score - 3*

Land: India

Categorie - 19. Zuid-Azië: India, Pakistan, Bangladesh, Sri Lanka, Myanmar

Afgevinkt: 8,12,17,19,20,25,31

https://external-content.duckduckgo.com/iu/?u=https%3A%2F%2Ftse2.mm.bing.net%2Fth%2Fid%2FOIP.TD8xX8OEugpfPdStxJuv0gHaE8%3Fcb%3Diwp1%26pid%3DApi&f=1&ipt=6ef99ff010df3b7f257023eb940bf6db1f221b4af82143cc2d500856c735a07e&ipo=images

Ik was van plan om deze te plaatsen in categorie 9 (TIFF), maar na 3 slopende uurtjes toch maar besloten om de India kaart te spelen. Ik moet eerst flink veel moed verzamelen om nog zo'n Bollywood productie op te zetten, al heb ik wel veel hogere verwachtingen van Bãhubali: The Beginning (Film, 2015), die ik eigenlijk als Hindi registratie had staan.

Heerlijk absurde sci-fi romcom die natuurlijk veel te lang duurt, maar ergens snap ik het ook wel. Je moet toch een verhaal opbouwen en er gebeurt ook echt constant wel wat. Een paar iconische scenes die ik niet snel zal vergeten, vooral richting het einde gaat de film goed los ala Michael Bay aan de crack.

Wellicht dat het als zeer verfrissend en welkom wordt ervaren, maar voor wie het opgevallen is: ik ga even niet zo heel erg hard

Paar dagen niet zo fit geweest en eenmaal uit de lappenmand had ik nog een paar dagen vrij waarin ik compleet los had kunnen gaan. En dat heb ik ook gedaan, maar in plaats van de door ons bekonkelde contreien, heb ik deze landen weer eens aangedaan. Tevens ben ik gisteren (zonder het met Miss Milton te overleggen, sssst!) getrouwd met een woestblonde maar wulpse shield-maiden en heb ik een schattig weesje geadopteerd voor een van mijn landgoederen. Tsja, het houdt je van de straat...

https://images.steamusercontent.com/ugc/11981708669193987447/29C23930896659B88FDCC19AEB4D96A9609CF25D/?imw=5000&imh=5000&ima=fit&impolicy=Letterbox&imcolor=%23000000&letterbox=false

Hopelijk kan ik mezelf nog wat herpakken (en er komen nog een paar nachtdiensten aan volgende week!), maar ik vermoed zo dat ik deze niet op mijn naam ga schrijven!

12. Ixcanul (2015) - 91 minuten

Land: Guatemala (nieuw)

Categorie: 5. Berlijn Film Festival

Voltooide categorieën: 2, 3, 5, 6, 9, 15, 18, 20, 27, 28, 29, 31

FTV (2): totaal aantal punten = 24

Bron: Cinemember

Ixcanul is een heel bijzondere film. Het acteerwerk is zo naturel dat het soms lijkt of je naar een documentaire zit te kijken. María Mercedes Coroy steelt hier absoluut de show. De film is kalm en lange tijd zonder al teveel schokkende ontwikkelingen. Echt een film die je gewoon lekker moet ondergaan. Alleen richting het einde komt er nog een stuk drama om de hoek kijken.

Verder is het ook genieten van de schitterende natuur op en rondom een actieve Guatemalteekse vulkaan. Een feest van herkenning, want tijdens een 25-daagse trip samen met mijn vrouw door Mexico, Honduras, Belize én het indrukwekkende en fantastisch mooie Guatemala (in 2008 alweer...) hebben we ook een actieve vulkaan beklommen: de Pacaya Volcano. Al heel lang stond het kijken van een film uit Guatemala op de lijst. Het is er nu dan eindelijk van gekomen

Ixcanul is onderdeel van een drieluik dat verder bestaat uit Temblores (2019) en La Llorona (2019) . Deze films zijn ook beschikbaar op Cinemember en zal ik zeker nog gaan bekijken de komende periode.

Ruime 3,5*

Zeker doen oup. Wij hebben Temblores (2019) in de bios gezien destijds, traag maar goed. En jij kunt wel wat traagheid hebben, zoals je zei. La Llorona vond ik ook fijn, maar net geen 4* bij de eerste kijkbeurt. Hoe dan ook beide de moeite!

En dat klinkt als een geweldige vakantie.

5. Passing (2021)

Land: Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten - 98 minuten

Categorie 7. No Hollywood: Sundance Film Festival

FTV: 2 - Totaal: 10

https://static.slobodnadalmacija.hr/images/slike/2021/12/11/o_20238760_1024.jpg?2021-12-14-10-39-27

New York in de jaren 1920. Irene en haar man zijn zwart en behoren tot de gegoede burgerij. Irene’s zwarte vriendin Clare evenzo. Alleen hoort zij niet bij de zwarte middenklasse. Clare draagt een blonde pruik en heeft een blanke huid. Zij pretendeert met succes blank te zijn en is zelfs getrouwd met een racist. Hoewel Clare wel het meest duidelijk een rol speelt, kan dat ook van de andere personages worden gezegd. Irene, haar man, haar goede vriend de schrijver Hugh Wentworth. Allemaal spelen zij een rol.

Passing is een begrip uit de sociologie en daar is sprake van als een persoon zich voordoet als iemand van een andere sociale groep dan de eigen groep. In de film pretenderen mensen iets te zijn dat ze niet zijn. Soms neemt dat gedrag ernstige vormen aan. Vaak ook is het onschuldig gedrag dat de kijker vast wel bekend voorkomt.

Opvallend is de vaak melodramatische focus op de gezichten van de personages. In close-up. Zowel beeldcompositie als focus doen denken aan de manier van filmen zoals dat in de jaren 20 gebruikelijk was. Sfeervol. Lichtelijk beklemmend. Mij bekroop gaandeweg het gevoel dat elk personage met ingehouden adem rondliep om maar niet op te vallen. Er hangt een soort bedrieglijke rust in de film en over de personages, die dat gevoel oproept. Knap gedaan. Passing is dan ook een goede film.

3.5*

17. Fetih 1453 (2012)

Land: Turkije

Categorie: 17. Midden-Oosten: van het Arabisch schiereiland tot Israël

Speelduur: 160 minuten

Waardering 2*

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 32 + 2 = 34

https://assets.mubicdn.net/images/artworks/363247/images-original.png?1629467598

De val van Constantinopel door de Ottomanen, op 29 mei 1453 onder leiding van Sultan Mehmed II, ‘de Veroveraar’ is weliswaar een verovering maar lang niet zo knappe heroïsche prestatie als de film doet geloven. Maar goed... zowel christenen als moslims fleuren de geschiedenis nogal eens op voor eigen religieuze symboliek.

De film is dan ook een bombastische CGI-hervertelling met een flinke religieuze ondertoon van Mehmet II's verovering van de oude Byzantijnse hoofdstad Constantinopel. De film begon zelf in de openingsscène in Medina, met de beroemde hadith van de profeet Mohammed; die voorspelt dat de oude Romeinse hoofdstad ooit in handen van de gelovigen zal vallen.

De laatste Byzantijnse keizer, Constantijn XI wordt dus neergezet als een hedonist (maar hij leefde juist grotendeels celibatair) en de rechtvaardige islamitische strijders voeren een zuivere oorlog voor deze stad. Op de ochtend van de laatste aanval gaat het hele leger in gebed maar men vergeet dat er veel meer Griekse (en andere) soldaten voor de sultan vochten. In een andere scène blazen geniesoldaten zich onder de muur op met de kreet 'Allahu Akbar' In werkelijkheid waren de tunnelgravers Servische orthodoxe-christenen.

Enfin...men maakt van de film dus tot een soort religieuze geschiedenis. Daarnaast is de verbeeldingsrijke manier waarop die tot uiting komt ook doordrenkt van nationalisme. Want het Byzantijnse rijk bestond toen nog maar uit een paar kleine stukjes waarvan de stad Constantinopel op strategisch zeer belangrijke plek lag. De verovering was dus vooral van grote strategische waarde voor de uitbreiding van het Ottomaanse Rijk richting Middellandse Zee.

Het was ook lang niet zo'n welvarende en grote stad als deze film suggereert. De precieze omvang van het Osmaanse leger is niet bekend maar wordt gehouden op ongeveer 100.000. De stad had circa 50.000 inwoners waarvan er plusminus 8.500 weerbare mannen waren inclusief Genuese huurlingen en Napolitaanse boogschutters. Het beleg duurde 57 dagen en men had moeite met zo weinig verdedigers Het lukte de aanvallers binnen te komen nadat de Genuese generaal Giustiniani gewond raakte en er paniek uitbrak, plus iemand de poort was vergeten af te sluiten.

Beide dingen hadden misschien nog wel een goede film kunnen opleveren. Echter is het vooral een grote puinhoop geworden. Je hopt soms gewoon van scenes. Ottomaanse gevangen die plots worden opgeknoopt, of gedoe over een banier. De liefdes intrest die opeens strijdster was of toespraak in een Romeinse arena. De Genuese generaal Giovanni Giustiniani die een belangrijke rol speelde is hier bijna onzichtbaar. En dan is er nog slechte cinematografie, slecht visueel CGI-effecten, en slechte montage. Als de film probeerde iets van Ottomaanse glorie wilde doen herleven is dat niet geslaagd!

Twee lange recensies. Nu geen zin meer dus morgen(middag) de rest!

18. Tomiris (2019)

Land: Kazachstan

Categorie: 18. Rusland en diens oude Sovjetrepublieken

Speelduur: 156 minuten

Waardering 4*

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 34 + 2 = 36

https://www.filmbox.nl/wp-content/uploads/2023/03/The-legend-of-Tomiris-1.jpg

De film wordt met enige regelmaat onderbroken door een man die schrijft en eigenlijk dit verhaal verteld. Dit is (denk ik) de Griekse historicus- geschiedschrijver Herodotus die van de uiteenlopende verhalen over de dood van Cyrus II de Grote, heerser over het Perzische Rijk dat over Tomyris het meest waarschijnlijke vond. En is waarschijnlijk ook de meest betrouwbare bron. De film duurde oorspronkelijk blijkbaar meer dan drie uur, maar is voor deze release ingekort tot een relatief korte 155 minuten.

Deze film vertelt het verhaal over Tomiris, een prinses en later koningin die in de zesde eeuw voor Christus leefde in Centraal-Azië. Vanaf haar geboorte bij de Massageten, via een jonge wees die nadat haar vader was verraden en vermoord moest vluchten. Haar tienerjaren in ballingschap bij Sarmaten doorbracht. Uiteindelijk de nomadenvolkeren verenigend, Wraak neemt op de verraders en na de dood van haar echtgenoot, onvermijdelijk met een bedreiging in de vorm van de Perzische keizer Cyrus krijg te maken.

De cinematografie is uitstekend, al zijn de steppe-landschappen daar mede voor verantwoordelijk! De actiescènes zijn goed geënsceneerd, bruut en bloederig en eveneens goed gedoseerd tussen de beelden van het leven, politiek en relaties van de ruitervolken. Er zijn enkele luchtopnames van vermoedelijk CGI en misschien is hier en daar er ook wat ter ondersteuning/ verbetering van de film maar het is zeker niet veel. Almira Tursyn levert sterke acteerprestaties. Kortom een zeer vermakelijke Kazachse film over een sterke koningin.

"I used to be an adventurer like you. Then I took an arrow in the knee..."

6. The Outrun (2024)

Land: Verenigd Koninkrijk/Duitsland - 118 minuten

Categorie 5. Berlijn Film Festival

FTV: 2 - Totaal: 12

https://media.outnow.ch/Movies/Bilder/2024/Outrun/004.jpg

The Outrun is een prachtig drama dat zich heerlijk langzaam en sfeervol ontvouwt. Saoirse Ronan is geweldig als de vrouw die tegen haar alcoholverslaving vecht. Ze overtuigt als wrakkig mens, als vervelende dronkaard, als depressieve eenzaat en als mens die naar verlichting zoekt. Woede, schaamte, rouw, melancholie, uitbundige extase, agressie en controleverlies. Ze laat het allemaal zien. Geweldig acteerwerk. Ronan versmelt met haar personage. Ik leed met haar mee.

Een sfeervolle bijdrage wordt geleverd door de fantastische locaties op de Schotse Orkney-eilanden. Ruig en wild. De altijd waaiende wind. De schuimbekkende golven beukend op de rotsen. Het schrale landschap. Een setting die in eerste instantie neerslachtig maakt. Maar ook een setting die na de eerste kennismaking eigenlijk wonderschoon blijkt te zijn. Authentiek. Naturel. Onstuimig. Oer. Mooi. Het zijn kwalificaties die je ook op protagoniste Rona kunt toepassen.

The Outrun tekent een intensieve karakterschets waarvan de alcoholverslaving een onderdeel is. Onderdeel van de schets is ook de familiegeschiedenis. De familiale verhoudingen zijn niet hartelijk. Rona zoekt het in de zelfredzaamheid. Het leidt haar naar de mooiste locatie in de film. Een winters verblijf op het kleine eiland Papa Westray moet de beslissende stap worden in het genezingsproces. Met name in dat deel van de film worden de natuur en het gedrag van dieren afgezet tegen Rona’s wezen. De film zoekt de verbinding en vindt die. Het slot sluit daarbij aan en is prachtig.

4*

1. Diamond Sword (Film, 2016)

Categorie 18. Kazachstan - 133 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 2

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BMmM3OTllMzgtYjY4Ny00NDQyLTliMDMtOWE2NzkzMzRkM2UyXkEyXkFqcGc@._V1_.jpg

Ik krijg niet snel genoeg van paarden die in slowmotion, volledig geruiterd, door willekeurige landschappen galopperen. Dat is dan ook een van de hoogtepunten van deze film. De kostuums en decors zien er fantastisch uit. Wel opvallend is dat er voortdurend gesproken wordt over grootschalige veldslagen met duizenden soldaten, terwijl er in werkelijkheid zelden meer dan een man of zestig in beeld verschijnt tijdens de gevechten.

The Diamond Sword voelt als een vluchtige geschiedenisles over Kazachstan, al is het verhaal bij momenten moeilijk te volgen. De film oogt soms wat amateuristisch, vooral in de binnenscènes waar de belichting ronduit lelijk is. Niet alle acteurs lijken zich even goed in hun rol te vinden, al weet ik ook niet hoe groot de Kazachstaanse filmindustrie precies is en over de meeste acteurs kon ik nauwelijks wat vinden.

Zoals eerder gezegd heb ik een zwak voor dit soort films, dus ik heb er zeker van genoten. ik heb niet veel verstand van Kazachstaanse geschiedenis dus ik heb ook vrij weinig te zeuren over eventuele historische correctheid.

3*

P.s. ik wou trouwens ook Tomiris kijken maar deze stond enkel in de Engelse dub op Prime.

14. The 8 Diagram Pole Fighter (1984)

Land : Hong Kong

Categorie 21. China en zijn controlegebieden (Taiwan, Hong Kong, Singapore)

FTV (totaal 28 punten), 98 minuten

afgevinkt : 1 - 3, 6 - 8, 11, 15, 20 - 22, 24, 25, 31

https://www.martialartsactionmovies.com/wp-content/uploads/2012/07/EightDiagramPoleFighter.png

Een van de grootste klassiekers van Shaw brothers, regisseert door choreograaf Lau Kar-leung die sommige van hun bekendste films maakte (36 Chambers of Shaolin, Diy Ho etc.). In de hoofdrol Gordon Liu die ook in die films en andere klassiekers speelde.

Dit is een film die zijn reputatie niet gestolen heeft. Het verhaal is simpel, een generaal binnen het hof is een vader en impliceert de loyale Yeung familie (experten in paal/ speer vechten). Zij worden tot de dood veroordeeld in een grote veldslag/ vechtscène. Een broer wordt gevangengenomen (nooit meer vermeld), andere wordt gestoord en de laatste ontsnapt en gaat treinen in een klooster. Natuurlijk zijn er speciale treintechnieken en willen de monniken hem niet hebben.

De gevechten zijn elaboraat en indrukwekkend, het tempo is hoog en houdt niet op, er zijn maffe trein technieken, Gordon Liu is heel goed. Veel vindt plaats op sets (normaal) maar die zijn groot en mooi en de film is mooi restoreert. Enkel het finale gevecht kon sterker zijn, dit is het gevolg van het overlijden van de oorspronkelijke hoofdrolspeler die uit het script geschreven was. Inderdaad een van de beste Shaw Brothers films die ik gezien heb.

04. Bones and All (Film, 2022)

Land van oorsprong: Italië / Verenigde Staten

Categorie: 4. Venetië Film Festival

Speelduur: 131 minuten

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 8

Categorieën bekeken: 1,2,4 & 15

https://image.tmdb.org/t/p/w780/8sPxa4sdRvjgRG3GgkO8RQxUR9P.jpg

Er ontstaat liefde tussen Maren, een jonge vrouw die probeert te overleven aan de randen van de samenleving, en Lee, een nogal intense dakloze jongen. Samen ondernemen ze een ware odyssee, die hen voert langs de achterafweggetjes, verborgen doorgangen en valluiken van het Amerika van Ronald Reagan. Maar uiteindelijk leiden alle wegen toch terug naar hun angstaanjagende verleden.

Vond dit best een prima filmpje om te kijken. Het is een langzaam opbouwend verhaal met zeker wat mooie horrorelementen erin verwerkt. Acteurs spelen allemaal goed en ik vond de sfeer prettig.

Beoordeling: 3,5*

4. Dogman (2023)

113 minuten

Land: Frankrijk

Categorieën: 4. Venetië Film Festival

Voltooide categorieën: 1 & 3-5

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 8

Fijne productie die vooral voordeel bemachtigt door het sterke acteerwerk van Caleb Landry Jones. In principe is dit recente project van Luc Besson een genremix tussen allerlei uitgangspunten, maar ik vond hem als excentrieke dramafilm het meest efficiënt. De finale kent wat meer actie, maar valt eigenlijk heel erg buiten de boot in vergelijking met de rest van de film. Alle symboliek op de zijkant kent ook weinig meerwaarde, maar vermakelijk en verzorgd is dit zeker. 3,5*

https://cinemagazine.nl/wp-content/uploads/dogman_2023_luc_besson.jpg

05. The Medium (Film, 2021)

Land van oorsprong: Thailand

Categorie: 20. Indo-China: aangevuld met Indonesië en Maleisië

Speelduur: 129 minuten

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 10

Categorieën bekeken: 1,2,4,15 & 20

https://image.tmdb.org/t/p/w780/dfpoIYLQuKtJb0vRYfhBhqPTFwj.jpg

In Isaan wordt de godin Ba Yan aanbeden. Generatielang vaardigt een familie een vrouwelijk lid uit dat als sjamaan van de godin fungeert. Momenteel vervult de jonge erfgename Mink deze rol. Echter, gaat haar gezondheid plotseling achteruit en vertoont ze vreemd gedrag - allemaal reden tot bezorgdheid bij haar familie. Het lijkt erop dat Mink bezeten is door een kwaadaardige god.

Deze film stond al wat langer op mijn lijstje, dus meteen even meepikken tijdens deze challenge. Ik vond de film wel goed beginnen en er hing een mysterieus sfeertje. Misschien dat ik het uiteindelijk een klein beetje te lang vond duren en het einde vond ik "redelijk". The Medium was sowieso zeker interessant om eens gezien te hebben.

Beoordeling: 3,0*

5. Take Shelter (2011)

120 minuten

Land: Verenigde Staten

Categorieën: 7. No Hollywood: Sundance Film Festival

Voltooide categorieën: 1, 3-5 & 7

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 10

Eh. Vooral een erg saaie film met een mysterieuze aanleiding en een sterk einde. Buiten een aantal droomscenes valt er binnen de wereld van Take Shelter bitterweinig te beleven. Eigenlijk is er helemaal niets te beleven. Een aantal ondankbare bijrollen en een weinig interessante visuele wereld maken een laag eindcijfer vervolgens verder af. Michael Shannon is niettemin sterk en goed gekozen voor de hoofdrol. 2,0*

https://cdn.filmtotaal.nl/images/original/20508-take-shelter.jpg