Vrouwelijke Regisseurs en Protagonisten Challenge maart 2025

Was eigenlijk niet te missen omdat de film pas één pagina heeft, maar misschien was mijn lap tekst wel niet lang genoeg dat het je niet is opgevallen

3. The Runaways (2010)

Vrouwelijke regisseur (Floria Sigismondi) en vrouwelijke hoofdrolspelers

106 minuten

RW (1 punt)

Puntentotaal: 4 +1 = 5

Deze Drama / Muziek film is me altijd bijgebleven en mede door het geweldige rocknummer "Cherry Bomb" (inclusief de totstandkoming door de aparte muziekproducent en manager Kim Fowley, die zeer leuk werd gespeeld door Michael Shannon) van de Amerikaanse vrouwen rockband "The Runaways " (die maar kort bestonden in de jaren 70).

"♪ Can't stay at home, can't stay in school ♪"

"♪ Old folks say, "You poor little fool" ♪"

"♪ Down the streets I'm the girl next door ♪"

"♪ I'm the fox you've been waiting for ♪"

"♪ Hello, daddy, hello, mom ♪"

"♪ I'm your ch-ch-ch-cherry bomb ♪"

"♪ Hello world I'm your wild girl ♪"

"♪ I'm your ch-ch-ch-cherry bomb ♪"

De film is gebaseerd op de memoires van "Runaway" zangeres Cherie Currie (sterk gespeeld door Dakota Fanning) die destijds pas 16-jaar was en rockzangeres en -gitariste Joan Jett (eveneens sterk gespeeld door Kristen Stewart) was uitvoerend producent bij de film.

https://intheirownleague.com/wp-content/uploads/2020/03/runaways-main-e1584279501285.jpg?w=1502&h=768&crop=1

25. Le Meraviglie (2014)

Italië - 110 minuten - Vrouwelijke regisseur: Alice Rohrwacher

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 48 + 2 = 50 punten

Bron: MUBI

https://cdn.filmtotaal.nl/images/original/25557-le-meraviglie.jpg

"Een Italiaans imkersgezin, bestaande uit moeder, vier kinderen en aan het hoofd de Duitse vader Wolfgang, leeft teruggetrokken op het platteland van Umbrië. Voor Wolfgang is het leven zwaar: hij wil de eeuwenoude imkerstraditie voortzetten, maar de lokale overheid stelt steeds hogere eisen aan verantwoorde honing. Zijn oudste dochter Gelsomina onderkent zijn problemen en voelt zich geroepen haar vader bij te staan. Maar Gelsomina is ook een jonge vrouw, die kennis maakt met de hemelse en aardse verlokkingen – helemaal als er een filmteam arriveert om een reclamespot te draaien voor de wedstrijd ‘wonderen van het platteland’."

Haar debuut Corpo Celeste (2011) en de docu Futura (2021) nog, en dan heb ik alle regiecredits van Rohrwacher op MovieMeter gezien, wat films en shorts betreft. met wisselend succes, want ik vond La Chimera bijvoorbeeld een beetje tegenvallen, als ik eerlijk ben. Géén Lazzaro. Haar tweede film The Wonders zit daar een beetje tussenin, ik vond hem fijn. Maar datgene wat hem naar een 4* waardering had kunnen trekken, miste net. Het jonge Mieskie speelt wel sterk, dat moet gezegd.

3,6*

26. A World Apart (1988)

Italië - 110 minuten - Vrouwelijke protagonisten: Barbara Hershey, Jodhi May & Linda Mvusi

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 50 + 2 = 52 punten

Bron: Pindakaas

https://www.filmcomment.com/wp-content/uploads/sites/2/2020/04/A-World-Apart_FEATURE.jpg

Molly Roth is een meisje van 13 in het Zuid-Afrika van 1963, wier wereld volledig op de kop wordt gezet als haar vader het land ontvlucht omdat hij wordt verdacht van subversieve activiteiten. Zij blijft achter met haar moeder en de strijd die deze voert tegen de apartheid, onder meer als journalist. Verwarrend voor Molly is echter dat de betere samenleving die haar vrij afstandelijke moeder nastreeft, niet haar weerslag vindt in hun directe omgeving. Dan wordt haar moeder opgepakt...

Net als mijn vorige registratie Le Meraviglie (2014) won A World Apart de Grand Prix in Cannes... Maar wie ook wonnen, waren Barbara Hershey, Jodhi May & Linda Mvusi, die gezamenlijk de prijs voor Beste actrice in ontvangst mochten nemen. Hershey had die overigens het jaar ervoor óók al gewonnen voor Shy People (1987), wat uniek was. Camerman Chris Menges' debuut is een van meerdere anti-Apartheid films die deze tijd uitkwamen (zoals Cry Freedom), en hij viel dus meteen in de prijzen. Mooie bijrol van Tim Roth en blink-and-you'll-miss-him Jeroen Krabbé komt ook nog even langs.

Prima film, maar ik werd niet omver geblazen. En het is onaardig om te zeggen, maar wat is dat accent van die Afrikaners toch vreselijk.

3,3*

7. Ghasideyeh Gave Sefid (2020)

Regisseuse + vrouwelijke hoofdrol: Maryam Moghadam

105 minuten

FTV (2): totaal aantal punten = 14

Bron: Film1

Een maand geleden zag ik het eveneens uit Iran afkomstige én in 2020 geproduceerde Sheytan Vojud Nadarad (2020) . En ook in die film is de doodstraf het centrale thema.

Ballad of a White Cow Is een prima film. Het verhaal wordt rustig en zonder opsmuk verteld. Zoals meestal bij Iraanse films hoef je je over de kwaliteit van het acteerwerk absoluut geen zorgen te maken. Je krijgt een onderhoudende en geloofwaardige prent voorgeschoteld. Waar je je uiteraard weer geregeld verbaasd over het (dis)functioneren van het (rechts)systeem in Iran. Zeker een aanrader!

3,5*

16. 3 Tage in Quiberon (2018)

Regisseuse : Emily Atef

115 minuten

FTV : puntentotaal 32

https://www.lantarenvenster.nl/wp-content/uploads/2018/08/Quiberon_full_web_c_Rohfilm-Factory.jpg

Ook zo'n voorbeeld van een film die ik zou overslaan na het lezen van de korte inhoud maar die dan dankzij deze challenge toch een kans krijgt. Het laatste interview met Romy Schneider. Boeiend.....

En dan wordt je toch maar weer eens verrast. Inderdaad een film over een interview zou wel eens langdradig kunnen worden. Maar neen. Ik vond het uitermate interessant te zien. Een intriest en meelijwekkend beeld van een filmicoon die zich wanhopig vastklampt aan de rand van het leven. Als Sissi aan haar carrière begonnen en tot op het einde ook telkens daarmee vergeleken. Dat imago raakte ze nooit meer kwijt. Uiteindelijk is de uitgebeelde Romy een schim van de glamour-vrouw van weleer. Gebroken, gebruikt en geleefd door anderen. Fortuinloos. Gescheiden. Wanhopig met een vlucht in slaappillen en alcohol. Gedeprimeerd. Perfect gespeeld door Marie Bäumer. Alleen het voortdurend opsteken van alweer een sigaret werkte irriterend. Verder was dit toch wel een indrukwekkend werkje.

Sterke punten: Intiem en subtiel gebracht portret

Zwakkere punten: Het leek wel een reclamefilm van een sigarettenmerk

Persoonlijke rating : 3.5*

Filmografie Emily Atef : Eerste wat ik zag van haar

6. Ratcatcher (1999)

Speelduur: 94 minuten

Geregisseerd door: Lynne Ramsay

FTV 2 punten

Totaal 12 punten

Enige film van ramsay die ik nog niet gezien had. Had niet anders verwacht, ook deze is weer erg mooi. Net als Arnold kan zij met zo’n tedere poëtische blik kijken naar rauwe ellende. Aantal hele mooie scènes, maar hield de sfeer niet altijd helemaal vast en voor mij net iets minder bijzonder dan haar latere films. Daarom 3.5, maar dicht tegen 4.0 aan.

https://davidbuckingham.net/wp-content/uploads/2017/09/ratcatcher-4.jpg?w=390&h=213

1. Billy Madison (Film, 1995)

89 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 2

Eigen score: 3.5*

https://images.bauerhosting.com/legacy/empire-tmdb/films/11017/images/m7p9XaukI9c3IGdX8w9NaKgOrin.jpg?ar=16%3A9&fit=crop&crop=top&auto=format&w=1440&q=80

Klein beginnetje gemaakt deze week, maar zoals verwacht behoorlijk druk en dan slinger ik toch savonds net even wat sneller een paar afleveringen aan van Schitt's Creek (Serie, 2015 - 2020) (geweldige serie overigens). Toch her en der wat uurtjes kunnen vinden en zoals gezegd ook wat simpele tussendoortjes op m'n lijst voor de vermoeide avondjes. Hier verwachtte ik eigenlijk niet veel van, maar dit was echt heerlijk. Lekker feel good, vlot tempo, verplichtte cheesy romance, en heerlijk simpele humor. Perfect voor een gaar avondje.

2. Shiva Baby (Film, 2020)

77 minuten

FTV (2punten)

Puntentotaal: 4 punten

Eigen score: 4*

https://sphinx-cinema.be/sites/default/files/styles/header_image/public/generated/images/film/2340x875-headerslide-shiva-baby-2.png?itok=WV6OuI0W

Had hier eigenlijk ook niet eens zoveel van verwacht en had deze alleen maar opgezet vanwege de speelduur en mijn kleine Molly Gordon crush. Ook hier schittert ze en de chemie met Rachel Sennot is vlekkeloos en heerlijk ongemakkelijk. Uberhaupt is de film bijzonder ongemakkelijk en behoorlijk intens gefilmd. Het deed me een beetje denken aan hoe The Bear gefilmd wordt. Het schetst perfect de intensiteit en hectiek van de situatie. Film eindigt ook briljant. Hele fijne ontdekking dit.

3. I Believe in Unicorns (Film, 2014)

78 minuten

FTV (2punten)

Puntentotaal: 6 punten

Eigen score: 3.5*

https://d2ycltig8jwwee.cloudfront.net/reviews/1610/fullwidth.76fd2caf.jpg

Vooral visueel een erg fijn filmpje. Heerlijke mix met stopmotion ook geeft de film een lekkere frisse vibe. Dyer doet het goed en hoewel het eigenlijk heel weinig om het lijf heeft is het vooral de sfeer die de film draagt. Heerlijk tussendoortje.

4. Fast Times at Ridgemont High (Film, 1982)

90 minuten

FTV (2punten)

Puntentotaal: 8

Eigen score: 3*

https://static1.srcdn.com/wordpress/wp-content/uploads/2022/06/Sean-penn-Jennifer-Jason-Leigh-every-Future-Star-In-Fast-Times-at-Ridgemont-High.jpg

Vooral leuk om een jonge versie te zien van een aantal behoorlijk bekende acteurs en actrices. Vooral Judge Reinhold en Jennifer Jason Leigh sprongen eruit. Verder lekkere feelgood highschool cinema. Film vloog voorbij en heb me uitzonderlijk vermaakt. Niet meer niet minder.

Ik heb nog eens het lijstje bijgewerkt. Toch al 156 films op een week tijd.

3. 4 Könige (Film, 2015) - MovieMeter.nl

https://images.mubicdn.net/images/film/151815/cache-130441-1456515486/image-w1280.jpg?size=800x

Regisseur: Theresa von Eltz

FTV - 2 punten.

Puntentotaal - 6 punten.

3.5*

Zware en indrukwekkende film. Ik ben fan van Paula Beer en om haar ben ik deze film gaan kijken, maar zij maakt nog de minste indruk van de vier. En dat zegt wel wat, want ook Beer is fantastisch in 4 Konige. Vier jongeren met mentale, fysieke en familieproblemen moeten Kerstmis doorbrengen in een psychiatrische afdeling voor tieners. Dat alleen al is deprimerend, maar de band tussen de vier personages en de dokters (nou ja, één dokter) zorgt soms ook voor wat luchtige momenten.

Vooral Jella Haase als Lara is weergaloos, hoewel iedereen kan zien dat de humor van Lara vooral een masker is om haar psychische problemen te verbloemen. Een aantal zware scenes, maar Von Eltz zorgt er wel voor dat het nooit ondraaglijk wordt om naar te kijken. Er mag ook best gelachen worden, en het einde kan omschreven worden als bitterzoet en zelfs een beetje hoopvol.

4. Messiah of Evil (Film, 1973)

90 minuten

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 7

Via een aanbeveling op reddit ontdekt. Toch met enige verwachtingen de film opgezet, maar bleek toch tegen te vallen. De film heeft een mooie sfeer, de muziek is heerlijk klassiek synths, de kostuums zijn prachtig (conform jaren 70). Maar het plot is vooral mysterieus, zonder uiteindelijk echt pakkend te worden. Spannend wordt het nooit, eng wordt het nooit. En het plot gaat ook nooit een bizarre kant op, het blijft allemaal erg tam. Dus toch jammer, hoewel ik de hogere waarderingen van anderen wel snap.

Want ik moet zeggen, de 'gang' scene in de eerste vijf minuten is geweldig. Mooie gefilmd met een intrigerende voiceover en een akelig moment waarin opeens de toon van de stem totaal veranderd. Kippenvelmoment!

2.5*

Hier de scene die ik bedoel, echt voortreffelijk:

Messiah of Evil

Niet gerelateerde films: 3/7 van de films die ik gekeken heb betrof géén vrouwelijke regisseur of hoofdpersoon)

1.Companion (2025)

Vrouwelijke protagonist: Sophie Thatcher

Speelduur: 97 minuten

FTV: 2 punten

Puntentotaal:2

https://i0.wp.com/www.thewrap.com/wp-content/uploads/2025/01/Companion-1.jpg?fit=990%2C557&quality=89&ssl=1

Stilaan tijd dat ik ook wat films begin te posten voor de maand alweer om is. Afgelopen week deze film gaan bekijken, een originele kruising tussen allerlei genre's waarin het personage van Sophie Thatcher centraal staat en ze laat zien één van de meest veelbelovende talenten van dit moment te zijn. Veel meer verklappen over deze film zou zonde zijn.

3*

14. The Midnight Swim (Film, 2014)

Speelduur: 84 minuten

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 28

https://www.moviemeter.nl/images/cover/101000/101869.jpg?cb=1415127389

Aparte film die me toch niet echt wist te bekoren. Het heeft wel een lekker sfeertje ook wel geholpen door de fraaie nachtelijke beelden, waar tegen het einde ook de sfeervolle onderwaterbeelden een goede vondst waren. Maar het is vooral een traag familiedrama waarbij een aantal zussen praten en discussieren over hun verdronken moeder. Het mysterie van het meer komt verder niet echt uit de verf, en de film gaat tergend langzaam nergens heen. En dan helpen de sfeer en het op zich prima acteerwerk maar deels om dat te compenseren.

Crash van Cronenberg? Die heb ik gezien, en dat ging niet zo goed - ik heb 'm 1 ster gegeven, zie ik

27. The Connection (1961)

Verenigde Staten - 110 minuten - Vrouwelijke regisseur: Shirley Clarke

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 52 + 2 = 54 punten

Bron: Pindakaas

https://dwgyu36up6iuz.cloudfront.net/heru80fdn/image/upload/c_fill,d_placeholder_thenewyorker.png,fl_progressive,g_face,h_1080,q_80,w_1920/v1424272991/thenewyorker_movie-of-the-week-the-connection.jpg

Undergroundfilm over een dag in het leven van een stel junkies die samenhokken in een New Yorkse loft. Ze doden de tijd met discussies, het maken van jazz-muziek en nietsdoen terwijl ze wachten op 'the connection' die hen drugs zal bezorgen. Product van de zogenaamde 'beat-culture'.

Ik had geen idee terwijl ik dit keek, maar het is mijn derde Shirley Clarke film na Robert Frost: A Lover's Quarrel with the World (1963) en Portrait of Jason (1967). En ik moet zeggen dat van die drie haar debuut (deze film) mij het meeste heeft kunnen bekoren. het mag underground zijn, maar is goed gefilmd en voelt nergens oubollig. De jazz is af en toe niet helemaal toegankelijk genoeg voor mij als toch nog wat beginnend jazz liefhebber, maar ook vaak genoeg wèl lekker.

3,4*

28. The Little Mermaid: Ariel's Beginning (2008)

Verenigde Staten - 77 minuten - Vrouwelijke regisseur: Peggy Holmes

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 54 + 2 = 56 punten

Bron: Disney+

https://a.ltrbxd.com/resized/sm/upload/yj/s7/46/5f/8vOM79mCLWOKfR14noW2JTSwGi8-1200-1200-675-675-crop-000000.jpg?v=ce8aa3d92f

Eigenlijk had ik natuurlijk eerst The Little Mermaid II: Return to the Sea (2000) moeten kijken, maar aangezien deze film hier niet alleen een vrouwelijke protagonist heeft (ok, half vrouw) maar óók een vrouwelijke regisseur, ben ik toch maar voor de prequel gegaan... Correct, deze speelt zich af voor de gebeurtenissen uit The Little Mermaid (1989). Het zou de laatste (strictly) direct-to-video release zijn van Disneytoon Studios, een onderdeel van Walt Disney Animation Studios dat de films maakte die meteen op video of dvd uitkwamen.

Wat kan ik zeggen, bij de afgelopen zinnen weten de meeste kenners al wat je dan kunt verwachten; een op alle gebieden inferieur product aan het origineel. Goedkopere animatie (in dit geval zelfs vaak hergebruikt uit de originele film), andere (en als je pech hebt minder goede) voice actors, slechtere liedjes, en hoogst waarschijnlijk een slap verhaaltje. Al die zaken zijn waar voor deze prequel, maar echt erbarmelijk is het wat mij betreft niet. Misschien door mijn zeer lage verwachtingen viel het allemaal nog wel iets mee. Hij heeft een hoger gemiddelde op MM trouwens dan The Little Mermaid II: Return to the Sea (2000). Als ik mijn moed bij elkaar kan schrapen onderwerp ik me daar wellicht morgen of overmorgen aan met de kleine man.

PAAAPA!! EEN VISSSSSJ!!!!!!

2,4*

29. Somewhere (2010)

Verenigde Staten - 97 minuten - Vrouwelijke regisseur: Sofia Coppola

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 56 + 2 = 58 punten

Bron: Pindakaas

https://image.tmdb.org/t/p/w780/jvPKXrDMyova9cTaxfYOMpnG2i7.jpg

Johnny Marco is een bad boy en acteur, die leeft in het hotel Chateau Marmont in Hollywood. Zijn dagen zijn een waas van drank, vrouwen en snelle auto's. Johnny heeft de grip op zijn ware zelf verloren in de nepwereld van beroemdheden. Maar dan staat zijn elfjarige dochter Cleo ineens op de stoep. Zijn connectie met de werkelijke wereld begint terug te keren in haar aanwezigheid.

Het is me een volstrekt raadsel waarom deze langs me heen is gegaan op op release; ik had Coppola hoog zitten na Lost in Translation. The Virgin Suicides had ik wellicht ook al gezien, maar Marie Antoinette zou ik later pas zien. Wellicht omdat ik pre-True detective nog geen hoge verwachtingen had bij Stephen Dorff, en ook nog niet wist dat Elle Fanning echt wel talent had. Dat vindt Coppola ook, want ze zou voor The Beguiled weer met Fanning werken. Inmiddels zie ik beide acteurs graag, dus hoog tijd om deze Coppola eens aan te zwengelen.

https://blog.flicks.co.nz/wp-content/uploads/somewhere.jpg

En wat blijkt? Somewhere is een fijn filmpje. Coppola vangt haar tegen wil en dank sympathieke bad boy die zichzelf door zijn dochtertje weer wat terug lijkt te vinden, in mooie beelden, maar bovenal in een gemoedelijke sfeer. Dorff en Fanning spelen beiden sterk, maar hebben ook een leuke chemie. Het mag dan een klein verhaaltje zijn dat rustig voortkabbelt, maar ik vertoefde er met veel plezier in. Er zijn een heleboel films die dat proberen, maar die het niet lukt.

4*

6. Deadly Dreams (Film, 1988) - MovieMeter.nl

79 minuten

Ftv

Puntentotaal 12

https://64.media.tumblr.com/a524cead01f5c93cb9f85dbce8b982b3/b8664e341da6c95e-8b/s540x810/a69a960589f8ab8923fd152563def811f4121404.png

Van de regisseur die ons ook Critters 3 en Kickboxer 5 bracht, komt dit pareltje. Deadly Dreams is het zoveelste horror thrillertje dat speelt met droom en realiteit die door elkaar heenlopen. Alex, de hoofdpersoon, verliest op 10 jarige leeftijd beide ouders. Een zakenpartner van zijn vader, in jagersoutfit, inclusief wolvenkop als masker, schiet vader en moeder dood voor de ogen van hun kind. Als hij bijna 21 is wordt ie nog steeds geplaagd door nachtmerries en krijgt hij visioenen van de jager.

Alex is misschien wel één van de sufste hoofdpersonen ooit. Wat een saaie vent. Het uitgangspunt van de film is ook niet bijster origineel, maar het is wel een verhaal dat je spannend kan brengen. Kristine Peterson probeert nog een psychologische invalshoek te kiezen, maar als je het dan, als niet zo talentvol regisseur, ook nog eens met Alex moet doen... Ga er maar aan staan.

Ik snap het ook wel, je hebt er altijd wel een paar van die pretentieuze figuren tussenzitten!

Verder onderschrijf ik je verhaal overigens volledig. De aflevering van One Fucking Hour (podcast) hierover vond ik leuker dan de film zelf.

16. Eternals (Film, 2021)

Speelduur: 157 minuten

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 32

https://image.tmdb.org/t/p/w780/adpIzroAiIQEf3mVgXn6wekKo5G.jpg

Een onsterfelijk buitenaards ras, gecreëerd door de Celestials, leeft al meer dan 7000 jaar in het geheim op aarde. Een onverwachte tragedie dwingt hen echter om na al die jaren uit hun schaduw te komen. Ze dienen zich te herenigen om de mensheid te beschermen tegen hun slechte tegenhangers, de Deviants.

Matige Marvel film uit de reeks. Er zaten wel een aantal mooi gemaakte stukken in, maar ik vond de 157 minuten toch wel net een beetje aan de lange kant bij deze film. Toch heb ik zeker wel van een aantal momenten genoten.

Beoordeling: 3,0*

Neen Titane natuurlijk!

PS Ik weet zelfs niet waar Crash over gaat, nooit gezien

9. The Girl on a Motorcycle (Film, 1968)

86 minuten

FTV

Puntentotaal: 18

https://i0.wp.com/cinemaderien.fr/wp-content/uploads/2013/03/271106025938_sonstige_motocyclette3grd_edited.jpg?resize=900%2C606&ssl=1

Na een half uur wist ik al dat het niks ging worden maar als je aan een challenge meedoet dan moet je natuurlijk ook doorzetten. Zoals de titel aangeeft meisje op motorfiets en onder dat strakke zwarte motorpak is ze dus naakt. Af en toe zie je wel een glimp van haar borsten, maar erotisch of sexploitation kan je dit niet noemen. Eigenlijk is het vooral wegdromen van Rebecca (Marianne Faithfull) terwijl ze door de landschappen rijdt (soms heel erg duidelijk dat er knip en plakwerk aan te pas kwam als ze snel aan het rijden was). Verhaal bestaat voor 95% uit flashbacks van de driehoeksverhouding met haar echtgenoot en minnaar. Een leuke verschijning is ze wel, maar voor de rest is deze film vooral een lege doos.

14.Booger (2023) 2*

Regisseur : Mary Dauterman

78 minuten

FTV : puntentotaal 26+2 = 28

https://images.squarespace-cdn.com/content/v1/54ab20e3e4b0a068cecb0355/c1a68f8c-a738-4e0a-85de-ecf0ac8491b0/Booger+3+-+300dpi+RGB.jpgWederom de metaforische mix tussen verlies/trauma en horror. Het is inmiddels denk ik ook wel cliché? In plaats van horror is er langzaam drama over verdriet en persoonlijke relaties. Weinig kat ook! Het is vooral het hoofdpersonage dat zich gedraagt ​​als een poes/kat. De verwachting was dat er op zijn minst een paar vieze dingen zou zien. Tja oké ze zijn er maar het doet niets nieuws en vies neuh niet echt! En euh…komedie? Grappig...misschien dat, dat met die winkeljuffrouw wel grappig was en het kattenbakmoment... Die is trouwens eveneens ook het opvallendste in een film die verder geen enkel hoogtepunt kent!

https://wp-shoot.s3.amazonaws.com/wp-content/uploads/2024/04/mary_dauterman.jpg

Filmografie/ Biografie; Twee kinderboeken gepubliceerd, reclamespots, enkele shorts en bovenstaande debuutfilm zijn haar enige wapenfeiten

15. Shapeless (2021) 2,5*

Regisseur : Samantha Aldana

88 minuten

FTV : puntentotaal 28+2 = 30

https://www.flickeringmyth.com/wp-content/uploads/2022/09/Shapeless-1.jpg Een eetstoornis verpakt in een horrorfilm. Dit is een film over boulimia, alleen bezit de film helemaal geen effectieve "horror"-kant. Op zijn best is het een spookachtige blik van het leven met een eetstoornis. Het is behoorlijk langzaam en er is niet genoeg verhaal is om de film te vullen. Denk dat er maar net een goed half uur echt materiaal was. Zoveel in deze film is gewoon opvulling met muziek en zang van Ivy. Die hoofdrolspeler Kelly Murtagh schreef blijkbaar ook mee aan het script en volgt haar als een jazz/loungezangeres. Zoveel scenes waar er niets gebeurd dan dat je Ivy's gezicht ziet. Op elke mogelijk bedenkbare artistiek camerahoek (langs een muur in een plas water) of met gefilterde prismalenzen, staart ze naar zichzelf in de spiegel, naar iets buiten het scherm enz. En al die tijd voelt het alsof de film met het herhaalde gebruik van deze technieken tijd opvult. Wat er aan substantieel verhaal overblijf is gewoonweg erg kort!

https://images.squarespace-cdn.com/content/v1/609bfa37471bc403ef734432/b17d99b9-db27-4958-a9e6-8ffe1f658800/SamanthaAldanaHeadshot.JPG Filmografie/ Biografie; Samantha Aldana is een Belizean-Amerikaanse regisseur/schrijver die met regisseur Salli Richardson-Whitfield (The Magicians (2015-2020) en Marvel's AGENTS OF S.H.I.E.L.D. (2013-2020) mee liep, verder wat shorts heeft gemaakt en deze debuutfilm .

16. Bury Me an Angel (1972) 2,5*

Regisseur : Barbara Peeters

89 minuten

FTV : puntentotaal 30+2 = 32

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BMmQ5NzZiOWEtNDg4Mi00YjAzLWJiMjgtMTg3ODQxY2Y1YjI5XkEyXkFqcGc@._V1_.jpg

“A Howling Hellcat Humping a Hot Steel Hog on a Roaring Rampage of Revenge!” ?

Wie kan een film die dat als tag-line bezit weerstaan? Daarnaast is dit een beetje een vreemde low budget drive-in exploitatiefilms. Niet zo zeer het verhaal want dat is verschrikkelijk herhalend; uitgebreide scenes met de bikers aan het rijden, begeleidt door 70’s rock (East-West Pipeline deed ook de soundtrack van Angels Die Hard (1970) en onderbroken door sketches van het trio dat met andere mensen omgaat...wat denk ik als slapstick was bedoeld. op zijn allerslechtst wanneer Dag's twee idiote vriendjes op het scherm zijn. Als actrice is Dixie Peabody geen talent want ze acteert willekeurig onder- of over. Tja het opmerkelijkste aan deze film is dan ook dat het een bikerfilm met een vrouwelijke hoofdrol op een wraaktocht bezit en dat het de eerste bikerfilm die door vrouw was geregisseerd...door Barbara Peeters...die het idee voor deze film kreeg toen ze meewerkte aan de bikerfilm Angels Die Hard (1970) Niet dat het nu direct beter maakt, want er was gewoon veel te veel rondhangen en te weinig actie. Oh en Grizzly-Dan Haggerty-Mountain speelt een rolletje als kunstenaar.

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BNTcwMzMyMzU3NV5BMl5BanBnXkFtZTcwNjk2Mzk1MQ@@._V1_.jpg

Filmografie/ Biografie; Barbara Peeters was een van de weinige vrouwelijke filmmakers die zich in de jaren 70 en begin jaren 80 specialiseerde in vermakelijk trashy low budget drive-in exploitatiefilms. Ze werkte vaak voor producent-regisseur Roger Corman. B-filmstudio New World Pictures. Ze maakte haar speelfilmdebuut met de sleazy softcore lesbische film "The Dark Side of Tomorrow." Bovenstaande was haar tweede film Er volgende nog de komedies "Summer School Teachers," en "Starhops." Roem en Faam kreeg ze in 1980 door de horror-creature feature film "Humanoids from the Deep." In haar latere carrière ging ze afleveringen van tv-series regisseren.

17. Lou (2022) ) 3*

Regisseur : Anna Foerster

107 minuten

FTV : puntentotaal 32 +2 = 34

https://static1.srcdn.com/wordpress/wp-content/uploads/2022/09/lou-movie.JPG Hannah Dawson (Jurnee Smollett), leef als een alleenstaande en moeder van Vee op een eiland in de buurt van Seattle. Haar buurvrouw en huisbaas is de gepensioneerde Lou. Op een dag wordt Vee ontvoerd door haar eigen papa en special force Philip. Gelukkig heeft Lou een verleden, wat uiteraard vaan pas komt maar waar ook meer mee aan de hand is. De actie die redelijk goed in scène was gezet en de aanwezigheid van Alison Janney als vrouwelijke Liam Neeson, waren hier het grootse pluspunt. De film wankelt door de onhandig geënsceneerde scènes die de familiebanden behandelen. Solide maar ook niet bijzonder inventief, op misschien de laatste onthulling na, maar het was een vermakelijke actiefilm.

https://www.arri.com/resource/blob/45792/fda0477a9bcdb330f1dfe7992c534818/bild16-2011-alexa-shoulder-anna-foerster-data.jpg

Filmografie/ Biografie; Anna Foerster is in Duitsland geboren Amerikaanse film- en televisiecameraman en regisseur. Ze het meest bekend om haar samenwerkingen met regisseur Roland Emmerich teruggaand tot Independence Day (1996) Ze doet ook afleveringen van zeer bekende tv-series en haar speelfilmdebuut maakte ze met de actiefilm Underworld: Blood Wars (2016) Deze Netflix-film was haar tweede en laatste wapenfeit zijn drie afleveringen van de tv-serie Dune: Prophecy

11. Lang Leve De Koningin (1995)

Regisseur: Esmé Lammers

Speelduur: 118 minuten

FTV: 20+2 punten = 22 punten totaal

Ja, redelijk charmant, kindvriendelijk filmpje dit hoor.

Gouden Kalf voor beste film vind ik dan wel weer een beetje veel eer, maar kan me goed voorstellen dat dit destijds als een eigenzinnige productie werd beschouwd.

Een ode aan de fantasie, die niet door stomme rekensommen dichtgetimmerd dient te worden en doorzettingsvermogen, ook al word je omgeven door tegengeluiden van rigide leraren en afgunstige pestkoppen. Het basisconcept (Sara leert schaken door in haar fantasie het spel tot leven te laten komen) heeft de introductie van de spelregels een beetje als afremmend element in de flow van de film en ook komt het fantasie-gedeelte nooit echt tot een bevredigende climax - de switch naar de secundaire verhaallijn over Sara’s vader is daar met name debet aan.

https://tvgidsassets.nl/v354/upload/l/origineel/lang-leve-de-koningin-490670031.jpg

Kostuums en set design hebben iets knulligs maar gaan goed op in het geheel en vinden ook aansluiting in de frivole vertolkingen van een groot deel van de schaakstukken. Ik had gehoopt op iets meer betovering, maar voor een productie uit eigen land doet deze toch wel iets unieks. 3*

12. Winter's Bone (2010)

Regisseur: Debra Granik

Speelduur: 100 minuten

FTV: 22+2 punten = 24 punten totaal

Kreeg een beetje het gevoel dat het verhaal in deze film wat secundair was; de onthullingen over Ree Dolly’s vader komen wat warrig over en herbergen ook weinig echte verrassingen. De film leunt wat mij betreft primair op twee dingen: de ijzersterke vertolkingen van Lawrence, een persoonlijke favoriet van mij Hawkes maar ook de rest van de cast - en de portrettering van de geïsoleerde gemeenschappen in de wilde natuurgebieden van Missouri.

https://www.alternateending.com/wp-content/uploads/2019/12/bXTzMUtLicNnfzXvAdKrk33hMM.jpg

Granik laat veel clichés en karikaturen achterwege en geeft een realistisch en relatief eervol inkijkje in de verhoudingen, leefomstandigheden en sociale wetten van ruraal Amerika. De hoofdverhaallijn dient volgens mij vooral als kapstok voor die weergave, want echt spannend is het niet en hoewel er wel een label van urgentie aanhangt, er komt zelden echt tastbaar in beeld wat er voor Ree’s gezin op het spel staat. Prima, want de verwikkelingen zijn met name door de personages aangenaam om te volgen, en hoewel er ook visueel meer met de verwilderde landschappen gedaan had kunnen worden, je voelt wel de geïsoleerde afzijdigheid van de rest van het land. Het geeft te denken wat nog voor een gevoel van nationale eenheid kan zorgen als er delen van het land zo los lijken te staan van (oververtegenwoordigde) gebieden zoals New York en California.

Het einde geeft de film nog net een wat scherper randje, maar naast het onopgesmukte realisme had er voor mij wel wat meer bite in de film mogen zitten. Boeiend om naar te kijken niettemin, maar misschien toch ook net wat te braaf om er echt uit te schieten. 3,5*

17. Delicious (Film, 2025)

Speelduur: 102 minuten

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 34

https://image.tmdb.org/t/p/w780/8L8wxIeZEZ8CYOcgThcKABUkCXA.jpg

Een Duits gezin brengt hun vakantie door in een Franse villa. Ze stuiten er op de mysterieuze en gewonde Theodora over wie ze zich ontfermen. Achter de aanvankelijke behulpzaamheid van de gezinsleden schuilt echter iets duisters en Theodora's aanwezigheid leidt tot grote gevolgen voor iedereen.

Deze film is vandaag op Netflix verschenen en het verhaal sprak mij wel aan. Zag ook nog eens dat het door een vrouw is geregisseerd, dus mooi voor deze challenge!

Het verhaal is redelijk traag, maar er hangt wel een duister sfeertje. Ik vond het in ieder geval boeiend genoeg om te blijven kijken.

Beoordeling: 3,0*