Vrouwelijke Regisseurs en Protagonisten Challenge maart 2025

JM was toch nog niet helemaal hersteld van die 317 minuten Japanse vrouwen van 30...

Dan kun je maar een ding doen natuurlijk, en dat is na al die jaren, middenin de vrouwelijke regisseurs en protagonistenchallenge.... Magic Mike en Magic Mike XXL back to back kijken... Ik moet zeggen, vermakelijker dan ik dacht.

5. Hustlers (Film, 2019) - MovieMeter.nl

110 minuten

Ftv

Puntentotaal 10

https://media.glamour.com/photos/5cb61c48ab08ea60e1d43a4e/16:9/w_5279,h_2969,c_limit/HUSTLERS1.jpg

"If I could fuck a car, I'd fuck this car", ik elke keer als ik 's ochtends langs de Opel Karl loop.

Klopt. Ik heb nog een tweede Wishman op m'n kijklijst staan, of dat beter gaat bevallen is de vraag. Eerst maar eens wat arthouse.

12. The Duke of Burgundy (Film, 2014)

Speelduur: 104 minuten

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 24

https://image.tmdb.org/t/p/w780/lretB7HyMecNHrqjipw2wmwtyM6.jpg

Peter Strickland maakte met Berberian Sound Studio al eens een soort hommage aan de giallo, en deze The Duke of Burgundy voelt aan als een hommage aan jaren '70-'80 euro-sleaze. Jean Rollin, Jesus Franco, dat soort films, en daar gaan m'n alarmbellen al een beetje rinkelen - niet bepaald m'n favoriete filmmakers of filmgenre, om het zachtjes te zeggen. The Duke of Burgundy gaat over twee dames, waaronder een vlinderspecialiste, die een sadomasochistische relatie hebben, waarbij de schoonmaakster zowel in het echte leven als in bed gecommandeerd wordt. De film is gelukkig gemaakt door Strickland dus visueel weet je dat het wel snor zit, en ook qua acteerwerk is het op zich prima. Wat aparte accenten ook - een prominente rol voor vlinders, insekten en larven, en ook een compleet vrouwelijke cast (ook in alle bijrollen) wat wellicht ook een betekenis heeft, wellicht ook niet. Maar heel sensueel vond ik het niet, en qua plot ging het ook eigenlijk nergens heen. Niet mijn soort film, en voor mij ook mijn minst favoriete van Strickland tot nu toe.

Dus dat valt eenvoudig te verhelpen mijn beste Woland... Slechts 3 minuten van je tijd en The Duke of Burgundy is niet langer je minst favoriete Strickland

Tenzij je me tijdens al die borrels simpelweg nooit verteld hebt dat je iedere dag inluidt met de geheime porno van Bob Mizer, dan haal je er wellicht meer uit dan ik deed. Maar volgens mij is dit ook jouw ding niet

6. Sleepless in Seattle (1993)

Regisseuse: Nora Ephron + vrouwelijke hoofdrol: Meg Ryan

105 minuten

FTV (2): totaal aantal punten = 12

Bron: Netflix

Dit was niet al te best. Hanks en Ryan proberen er nog het beste van te maken, maar deze film gaat nat op een totaal van de pot gerukt plot. SiS is een behoorlijk suffe vertoning. Had ook zo in de jaren 80 gemaakt kunnen zijn, de film voelde ouder aan dan 1993.

Het is pittig doorbijten, zeker ook omdat Ephron de 'climax' pas in de absolute slotfase over de bühne brengt. Tot die tijd zit je naar tamelijk flauwe onzin te kijken, waarbij het zoontje van Hanks (met z'n rare fratsen) behoorlijk op de zenuwen werkt. De chemie tussen Hanks en Ryan komt ongeloofwaardig over.

Nope, Sleepless in Seattle is wel echt beduidend minder dan het veel leukere Pretty Woman of When Harry Met Sally... (ook met Ryan) die ongeveer in dezelfde periode zijn gemaakt.

2,5*

Haha, die heb ik inderdaad niet gezien, en om eerlijk te zijn kijk ik er ook niet heel erg naar uit. Aan de andere kant, wat is drie minuten nou?

Hij is helaas niet online, maar wel te pindakazen!

13. Double Agent 73 (Film, 1974)

Speelduur: 73 minuten

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 26

https://image.tmdb.org/t/p/w780/ecrfHD0KZoJ39vXqGgAjOKoeiJk.jpg

Wederom een pareltje van mevrouw Doris Wishman. Je weet precies wat je krijgt met een film als dit - de dikke jetsers van Chesty Morgan, die in een soort van slap misdaad/politieverhaaltje speelt. Ze is speciaal agent en gebruikt haar memmen als camera (de plaatselijke Q heeft deze geïmplanteerd), zolang ze die niet gebruikt om iemand KO mee te slaan. Het is vergeleken met A Night to Dismember een klein meesterwerkje, in ieder geval gezien het feit dat er iets van een plot te ontwaren is, maar dit is vooral bizar en te waarderen als novelty act wat mij betreft.

37 stemmen ook, hoe is het mogelijk.

15. American Mary (2012)

Regisseuse : Sylvia Soska en Jen Soska

103 minuten

FTV : puntentotaal 30

https://www.movienco.co.uk/carteles/fondos/6200/6200-n2.jpg

Wow. Wat een bizar stukje horror was me dit. Ik moet toegeven dat ik het wel intrigerend vond. Ik had het gevoel dat het op bepaalde momenten nogal karikaturaal was. Vooral het plastieken Betty Boop personage en haar vriendin die een levende Barbiepop wou zijn, vond ik redelijk creepy. De Soska zusjes, die het hele ding regisseerden, speelden ook een klein rolletje als twee geschifte tweelingzusjes. Grootste troef van de film is Katharine Isabelle. Wat een bloedmooie moordgriet. Ze heeft duidelijk geen plastische chirurgie nodig. Voor de echte gore-fanaten zal het een ontgoocheling zijn want dat gedeelte heb ze voornamelijk uit beeld gehouden. 't Is louter suggestief allemaal. Maar als je er dieper bij stilstaat, kom je tot één conclusie: we leven in een fucked up wereld

Sterke punten: Intrigerend onderwerp en Katharine Isabelle

Zwakkere punten: Het einde was nogal ontgoochelend

Persoonlijke rating : 3.5*

Filmografie Sylvia Soska en Jen Soska : Het eerste wat ik zie van de Soska zusjes. Maar gezien hun zieke verbeelding zal ik er toch nog wat van hen gaan ontdekkken

9. Strange Days (1995)

Regisseur: Kathryn Bigelow
Speelduur: 145 minuten
FTV: 16+2 punten = 18 punten totaal

Gefabriceerd, onoprecht en erger: het is een vrouw die een film maakt in een taal voor mannen. Wat volgens de norm een (actie)film moet zijn. Angela Bassett mag dan wel de bad-ass zijn, dat is toch een soort van feministisch? Verder is dit zo’n typisch blockbuster-achtig gedrocht, dat begin jaren ’90 wel vaker voorbijkwam, alleen is dit dan een niet heel goede. Mede-geschreven, ge-edit en -gefinancierd door Cameron, haar man destijds. Ik vraag me af hoezeer zijn stempel op deze film gedrukt is. Maar het heeft er wel veel van weg.

Zelfgenoegzaam, met veel scenes die te lang nodig hebben voor wat de kijker al weet. En het is allemaal zó bedacht: geen woord dialoog komt er natuurlijk uit, bij nagenoeg niemand (gezien de cast opmerkelijk); de actie bestaat uit houterig uitgespeelde, lelijk gefilmde choreografieën; de (spaarzame) humor die er is, voelt altijd misplaatst en de wired-scenes leveren een paar potsierlijke, haast onkijkbare acteerprestaties op. Ik geloof vast dat het script heel flitsend, slim bedacht en bolstaand van sfeer overkomt, maar bij de vertaalslag wil maar geen enkel moment de vonk overvliegen.
https://static.rogerebert.com/uploads/review/primary_image/reviews/strange-days-1995/hero_EB19951013REVIEWS510130303AR.jpg
Lewis, Fiennes, Bassett, D’Onofrio zelfs, het zijn acteurs waar je niet dit soort overdreven én toon-dove vertolkingen van verwacht. Sizemore vind ik altijd vervelend, maar van de rest verwacht je beter.

Soms zit er een scene tussen die werkt, maar eigenlijk altijd zit er gelijk weer een moment achter dat het verpest. Vaak tot in het belachelijke, met name de finale, met de arrestatie van Bassett en de rel die eruit ontstaat; daar zit gewoon nul timing in die scene, die duurt maar en duurt maar. Tot aan de absoluut erbarmelijke eindscene toe, weet de film daar aardig wat cringy momentjes op te stapelen.

Vanuit een feministisch oogpunt zou je kunnen zeggen: hey een vrouw in de regisseursstoel en een vrouw in een prominente rol die klop uitdeelt? Vooruitstrevend toch. Nou, als de vrouwen exact imiteren (maar dan een beetje slechter) wat de gemiddelde man in hun plaats zou doen, is het voor mij stukken minder interessant. Ik heb nog weinig van Bigelow gezien, maar ben er niet benieuwder op geworden.
Nee ik vond dit maar niks, veel net-niet en veel gewoon-niet-goed. Veel te lang ook, onnodig lang. En gewoon een beetje vervelend de hele tijd om naar te kijken. Nee. 1,5*

Het vlees is zwak hè...

Over zwak vlees gesproken, robertinho

23. Gwendoline (1984)

Frankrijk - 105 minuten - Vrouwelijke protagonist: Tawny Kitaen

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 44 + 2 = 46 punten

Bron: Pindakaas

https://image.tmdb.org/t/p/w780/8GekBKM1jcxjsWn6kRcJJxdjiaC.jpg

'Het verre oosten, ergens in een grote haven. De beeldschone Gwendoline zit verborgen in een grote houten kist op de kade en wordt aan eten en drinken geholpen door Beth. Een drietal dieven ontdekt Gwendoline en pardoes wordt ze ontvoerd. Ze nemen haar mee naar een crimineel om haar te verkopen. Dan stormt echter Willard binnen, die met de man nog een rekening te vereffenen heeft. Hij doodt hem daarbij en bevrijdt zo Gwendoline. Zij wordt op slag verliefd en wil dat Willard haar en Beth de jungle in brengt, om haar vader te vinden. Deze werd voor het laatst gezien op zoek naar een zeldzame vlinder in het mysterieuze land van de Yik Yak.'

Gwendoline, ofwel "The Perils of Gwendoline in the Land of the Yik Yak", is een titel van de lijst Total Film's 50 Amazing Films You've Probably Never Seen, waarvan ik er tot nog toe toch echt 32 heb gezien. Geregisseerd door Just Jaeckin, die je kunt kennen van Emmanuelle (1974) en The Story of O, heeft ook Gwendoline het nodige softcore voer voor de male gaze. Deze Franse productie die naast Parijse filmstudio's ook in de Filipijnen en Marokko werd opgenomen, is een losse bewerking van de eind 40's comic Sweet Gwendoline, die met Bondage thema's speelde.

https://severinfilms.com/cdn/shop/products/Gwenstill3-1.jpg?v=1653104766&width=1800

Wellicht is het geen verrassing, maar laat ik jullie gelijk uit de droom helpen; Gwendoline is wat mij betreft niet ècht 'Amazing'. Tenzij je waanzinnig B (of C) bedoelt, want zowel het acteerwerk, de dialogen en de gevechten zijn best amateuristisch. Vermoedelijk had ik deze ook niet moeten kijken nadat vrouw en kind de deur uit waren 's ochtends vroeg, maar 's avonds met een pot bier (of vier). Want je zou deze film eigenlijk eerder op een cult lijstje verwachten. Toch heeft Indiana Jones meets Flash Gordon variant Gwendoline wel degelijk redeeming qualities met een aantal leuke decors en exotische locaties; en wanneer ze na drie kwartiertjes in het land van de Yik Yak aankomen valt er genoeg fascinerends te zien, waardoor ik me uiteindelijk toch goed vermaakt heb en er wel een leuke waardering vanaf kan.

https://i.ytimg.com/vi/I5d7BCWHurk/maxresdefault.jpg

De mij niet bekende Tawny Kitaen (hierboven links) is overigens geen straf om naar te kijken. Tippie voor Theunissen wellicht, en Woland lust het ook wel met een paar biertjes vermoed ik. En voor de schijfjesverzamelaars: hij is mooi gerestaureerd uitgebracht bij Severin Films.

3,5*

2. Saving Face (Film, 2004) - MovieMeter.nl

https://i.guim.co.uk/img/media/e7cf066b53a94d009406f6d52071b0c48147d512/0_0_3109_1866/master/3109.jpg?width=1200&quality=85&auto=format&fit=max&s=ccff36a8894dce1b811c41e486d7a462

Regisseur: Alice Wu

FTV - 2 punten.

Puntentotaal - 4 punten.

3.5*

Cute en hartverwarmend. Saving Face is een perfecte romcom die eigenlijk alles in zich heeft wat een goede romantische komedie moet hebben. De chemie tussen de acteurs is voortreffelijk, en het wordt nooit te dramatisch of te sentimenteel. De balans is perfect. De screwball-scenes in het laatste gedeelte werken ook goed. Het is jammer dat Alice Wu weinig films maakt, want dit smaakt naar meer. Heerlijke film om samen met je significant other te kijken. We zijn beide verliefd geworden op Lynn Chen (ik weet niet of dit voor mij een goed teken is ).

https://64.media.tumblr.com/f0886e34740c43c691eaa086f0c9e988/3158d7b2274ed8e7-1c/s540x337/2585167a6dc1da2d04df65b314b725af44d1ddb1.gif

Ik bedoel, kom op .

11. Mädchen in Uniform (1931)

88 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 22

Weimar Republiek / Regie: Leontine Sagan + Carl Froelich

https://i0.wp.com/moviebabble.com/wp-content/uploads/2020/06/M%C3%A4dchen-in-Uniform.jpg?fit=1170%2C614&ssl=1

Mädchen in Uniform begon zijn leven als een toneelstuk onder een andere naam met bijna dezelfde cast. Het toneelstuk was populair en door dezelfde acteurs te gebruiken kon men het relatief snel en goedkoop als film produceren. Gelukkig komt de film niet over als een verfilmd toneelstuk. De film was een redelijk succes maar zoals dat altijd gaat zagen de mensen die het maakten weinig van dat geld.

De film gaat over de dochters en wezen van legerofficieren die tijdens WWI naar een internaat worden gestuurd. De opvoeding is zeer autoritair en zeer hard. Midden hiervan wordt de nieuwste inwoonster verliefd op haar leerkracht.

Er is heel veel over "Mädchen in Uniform" geschreven en verteld. De film heeft een volledige vrouwelijke cast en een duidelijk lesbische verhaal dat blijkbaar afgezwakt is voor de film en het stelt zich sympathetisch op. Ver voor zijn tijd zegt men vaak maar sociale tolerantie is niet altijd een positief verhaal, Weimar Republiek was redelijk progressief. De bekende foto van boekverbranding door Nazi's toont de bibliotheek van "Institut für Sexualwissenschaft" dat baanbrekend werk deed voor holibi, trans en intersex mensen. Er is natuurlijk veel gesproken over het feit of "Mädchen in Uniform" handelt over de opkomst van totalitarisme. Men kan zeggen dat men hier toont dat een in een volledige vrouwelijke ruimte nog altijd de machtsstructuren van patriarchy blijven bestaan. Het zal niemand verbazen dat de nazis deze film verboden. Helaas vond ik de discussie rond deze film veel interessanter dan de film zelf. De film zelf is beetje braaf, heeft niet altijd de gewenste emotionele impact voor mij, spijtig want het is historisch een opmerkelijk stuk.

24. Streets (1990)

Verenigde Staten - 85 minuten - Vrouwelijke regisseur: Katt Shea

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 46 + 2 = 48 punten

Bron: Pindakaas

https://i.ibb.co/Y71G7HLg/image.png

Het 16 jaar oude heroïnehoertje Dawn wordt in Venice Beach, Los Angeles belaagd door de gestoorde politieman Lumley, die het speciaal voorzien heeft op prostituees. Met de hulp van de vriendelijke jongen Sy (Mendenhall) die in de buurt woont, probeert ze aan de krankzinnige psychopaat te ontsnappen.

Nog eentje van de lijst Total Film's 50 Amazing Films You've Probably Never Seen, en ook van deze had ik inderdaad nog nooit gehoord. Het jonge hoertje wordt gespeeld door een jonge Christina Applegate, die toen net een paar jaar met Married... with Children bezig was en razend populair. Toch wilde producent Roger Corman geen grote release voor deze film, omdat hij sowieso nooit deed. Ook gingen er geruchten dat Fox hem benaderd had om dat ook niet te doen, omdat ze bang waren dat het afbreuk zou doen aan haar karakter in de show.

https://image.tmdb.org/t/p/w780/pkvfdHVjcnbfVwgKlvmGbEBngRC.jpg

Waar of niet, met slechts 7 stemmen op MovieMeter en één comment die 'Streets' een vergeten filmpje noemt, lijkt Fox wel zijn zin gekregen te hebben. De gemiddelde waardering zal er ook mee te maken hebben wellicht, want die is niet hoog. Dat geldt overigens voor bijna al Katt Shea's films op Moviemeter, van haar 11 titels op MovieMeter scoren er slechts twee 3* of hoger, een daarvan met hakken over de sloot. En ik snap wel waarom, het is niet zo denderend. The Rage: Carrie 2 (1999) is vermoedelijk Shea's bekendste film, en ook die blijft steken op 2.24*. Aardig early 90's curiositeitje, maar een titel die me niet lang bij zal blijven, vrees ik.

Grappig detail: de gestoorde agent deed me direct denken aan Robert Patrick's T-1000 met de Aviator zonnebril op. Zou James Cameron hem gezien hebben en gedacht: dat is wel een coole look? T2 kwam het jaar erna uit.

2,3*

https://i.ibb.co/YB3z5YyY/image.png

12. Je, Tu, Il, Elle (1976)

90 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 24

Frankrijk / België / Regie: Chantal Akerman

https://images.ctfassets.net/22n7d68fswlw/6aDJM2bnb2EQ2IGo46AY0W/08ed5658853081d289a19d71fa48aae0/je-tu-il-elle-2.jpg

Gemaakt door Chantal Akerman net voor haar prachtige meesterwerk Jeanne Dielman. Dit is en heel persoonlijk, autobiografische film waar zij ook de hoofdrol speelt. Het is niet puur autobiografisch maar wel persoonlijk en op haar ervaringen gebouwd. Het is gemaakt voor zo te zien amper geld en vloekt met veel conventies in de cinema. Er is geen muziek en soms doet men ook gewoon niets, het duurde mij eventjes om in tee geraken en tee zien wat zij deed. Ik bewonder hoe comfortabel zij is zoveel van zichzelf te tonen zowel emotioneel als fysiek.

De film begint dat zij wekenlang een liefdesbrief probeert te schijven, alleen in een kamer terwijl zij suiker eet. Zij wordt gefrustreerd, geeft op en gaat liften. Zij wordt opgepikt door een vrachtwagen chauffeur, die scenes waar zij niets zeggen, intiem ergens waar zij hem passief aftrekt en hij zichzelf probeer achteraf emotioneel te openen en over zichzelf verteld. Film gaat apart om met ennui, liefdeverdrief, de afwezigheid van liefde, de teleurstelling, het is onhandig en imperfect maar het siert de film en ik was een fan. Later als zij terugkomt op haar kamer en seks heeft met haar ex is blijkbaar de eerste grafische lesbische seksscène in mainstream cinema, het voelt ontdaan van de cliché dingen over lesbische scenes die er vaak zijn voor zover ik mogelijk over zoiets kan oordelen. Speciaal maar het deed wel iets voor mij.

Er valt een link te trekken tussen dit en haar veel latere "Portrait of a Lazy Woman".

10. Rocks (2019)

Regisseur: Sarah Gavron
Speelduur: 93 minuten
FTV: 18+2 punten = 20 punten totaal

Ontroerend en puur drama over jonge zwarte tiener Rocks, die van de een op de andere dag alleen voor de zorg van haar broertje en zichzelf komt te staan. Haar moeder laat een kort en warrig briefje achter en Rocks moet vanaf dat moment niet alleen zorgen dat ze genoeg geld heeft om van te kunnen eten, ze doet ook haar best om de ellende weg te houden bij haar kleine broertje Emmanuel, wat moeilijker wordt naarmate meer mensen lucht krijgen van de situatie en moeders nog altijd nergens te bekennen is.

Gelukkig zijn er ook films die dit verhaal realistisch en niet onnodig gedramatiseerd of sentimenteel presenteren. Je verwacht bij dit type verhaal dat de misere steeds een overtreffende trap vindt, maar de struggles van Rocks vloeien grotendeels uit het basisgegeven voort en zetten haar voor keuzes die voelbaar moeilijk genoeg zijn. Als Rocks de kans krijgt om geld van haar nieuwe vriendin Rose te stelen, geeft ze toe aan de verleiding, maar we hebben tegen die tijd genoeg gezien om te weten dat het tegen haar eigen morele code ingaat en dat het puur de noodzaak van de situatie is waar ze zich door gedwongen voelt.
https://npr.brightspotcdn.com/legacy/sites/kmuw/files/202103/Rocks.jpeg
Ook verademend om te zien dat Rocks in feite omgeven wordt door een aantal barmhartige vriendinnen die voor haar klaarstaan, al is het moeilijk om als tiener enigszins praktisch van nut te zijn, om nog maar te zwijgen over de schaamte die getrotseerd moet worden om naar hulp te vragen. De chemie van de multiculturele vriendinnengroep is voor mij een van de grootste charmes van de film, met glansrollen voor met name Bakray en Ali. Heerlijk ongedwongen acteerwerk. 3,5*

Ik heb de film in 2021 gezien en er ook een stuk over geschreven en ook aangegeven waar Tawny Kitean bekend van is Niet veel later nadat ik de film heb gezien is Tawny Kitean overigens overleden op 59 jarige leeftijd:

Tawny Kitean vroeger:

https://m.media-amazon.com/images/I/61dmnjy-uPL._AC_UF894,1000_QL80_.jpg

Tawny Kitean later:

https://static.srpcdigital.com/styles/1037xauto/public/2021/05/08/tawny_kitaen_attends_the_2018_stl_pop_culture_con_at_st._charles_convention_center_on_august_19_2018_in_st._charles_missouri._getty_images.jpg.webp

Someone, somewhere, in summertime. Deze lyrics van The simple minds doen me terugenken aan die zomer toen ik 13 was. Een zeer warme zomer en toch was iedereen naar hartelust zijn planten aan het begieten of al neuriend zijn zwembad aan het laten vollopen. Geen gezaag over global warming of langdurige droogtes. In onze straat speelden we voetbal tot aan de roodgloeiende zonsondergang. Geen gezaag over drugs, seks of geweld. We pleegden enkel een of ander kwajongenstreek zoals een waterballon naar de meisjes te gooien. Geen gezaag over cyberpesten of een tekort aan psychologen door mentale onrust. Maar volgens de film Thirteen behoren die wonderjaren tot de geschiedenis ...

3. Thirteen (Film, 2003)

100 minuten - vrouwelijke regisseur Catherine Hardwicke

FTV 2 punten - totaal 5 punten

https://filmkrant.nl/wp-content/uploads/2011/02/thirteen-1000x563.jpg

Thirteen heeft zijn zwaktes; laat ik daarmee beginnen. Het scenario is te anekdotisch waardoor de opeenvolgende stuaties die 'good girl' naar 'bad girl' moeten laten evolueren iets te gekunsteld is. En het einde is wat simplistisch met opnieuw het volledig kleurenpalet en een herenigde band tussen moeder en dochter 'alles komt goed' gedachte. Maar er is ook een sterke observatie. Toont mooi hoe een jong meisje van 13 zich laat meeslepen om erbij te horen, om populair te zijn. Cool willen zijn, zeker een achillespees binnen de tienerwereld en misschien daardoor voor velen herkenbaar. Ook is er de subtiele hint dat een moeder die probeert vriendinnen te zijn ipv een ouder misschien niet de aangewezen weg is. Daarnaast is het personage van Nikki Reid toch evenwichtig want ook zij is een slachtoffer van afwezige ouders. Misschien is er veel gelogen door het personage, misschien is ze een manipulerend persoon, toch zien we bij haar gezinssituatie een verslaafde moeder zonder houvast. Het scenario is mede geschreven door Nikki Reid die het meisje speelt dus dat kan een verklaring zijn om het personage niet eenzijdig te schetsen. Thirteen is braafjes, preuts maar dat hoeft geen nadeel te zijn. Misschien dat andere (mannelijke ?) regisseurs voor shockeren om te shockeren zouden opteren maar Hardwicke houdt het ingetogen. Met een visuele toets waar er een saturatie van kleur optreedt naarmate de destructieve weg van Evan Rachel Wood vordert. Thirteen laat zien hoe gemakkelijk meisjes van 13 zich laten beïnvloeden door anderen en volgens mij blijft dit een les voor alle tijden.

3,5*

De despicable sexy woman uit Seinfeld!

Misschien de film Titane eens kijken?

In een double bill met Cronenberg's Crash?

Die kan hij altijd proberen. Als Woland misschien houdt van een beetje bizar zou ik eerder in de richting van Deadly Weapons of The Amzing Transplant gaan. Ik ben persoonlijk ook wel fan van A Taste of Flesh maar denk niet dat een van jullie die kan bekoren, redelijk standaard roughie en het is vooral door curvy Layla Peters dat ik die goed kon smaken.

Geen idee ik noemde hem enkel maar omdat je to fuck a car nogal redelijk letterlijk kan nemen in die film...

John Milton was alvast lovend als je dat kan helpen Ik ook althans over het eerste del, het 2de vond ik vervelend om uit te zitten.

Woland dat lijkt me echt een film voor jou.

8. The Mini-Skirt Mob (Film, 1968)

86 minuten

FTV

Puntentotaal: 16

https://www.imcdb.org/i425446.jpg

Maandagavond een deel gezien vandaag de tijd en energie gevonden om deze af te kijken. Niet dat het een slechte film, vond em zelfs vrij goed al was het allemaal wel een beetje voorspelbaar. the Mini-Skirt Mob gaat uiteraard uiteraard over een groep van dames in minirok hetgeen hen niet verhinderd om op die manier zware motoren te berijden. De motorbende bestaat ook uit mannen in cow-boyoutfit maar het is wel de bitchy Shayne die de plak zwaait. Zij is totaal niet opgezet dat haar ex-vriendje haar heeft laten zitten voor een ander meisje. Ze zint op wraak en sleurt enkele bendeleden mee in haar waanzinnig plan met desastreuze gevolgen.

Daarin was ze ook te zien, maar ze is vooral bekend als de vrouw in de videoclips (o.a. "Here I Go Again", "Is This Love", "Still of the Night", "The Deeper the Love") van de hardrockband "Whitesnake" die vooral in de jaren 80 bekend waren. Tawny Kitaen was destijds ook de vriendin van zanger David Coverdale (voorheen "Deep Purple") en ze was ook eventjes zijn vrouw.

https://i.imgur.com/XZSSaXf.gif

Wat gek, ik had gezocht of je erop gestemd had. Typo wellicht. En dan ook nog over die immense lap tekst heengekeken