Vrouwelijke Regisseurs en Protagonisten Challenge maart 2025

14. Not Okay (Film, 2022)

Speelduur: 100 minuten

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 28

https://image.tmdb.org/t/p/w780/bHTAaLCXnMTThs57mAbptjmOLX2.jpg

Een jonge vrouw is wanhopig op zoek naar vrienden en naar bekendheid. Ze veinst een reisje naar Parijs om meer volgers op social media te verkrijgen. Wanneer een verschrikkelijke gebeurtenis plaatsvindt, maakt deze uiteindelijk deel uit van haar valse reis. Door haar leugen komt de vrouw in een moeilijk parket terecht, maar krijgt ze de aandacht waarnaar ze zo verlangde.

Deze film geeft wel een goed beeld van hoever influencers willen gaan voor de aandacht en likes. Zelfs op een zeer zieke manier. Acteerwerk was ook prima. Film was dus zeker prima om eens gezien te hebben, alhoewel het wel een klein beetje afzwakte naarmate het verhaal vorderde. Maar het heeft zeker een realistisch onderwerp!

Beoordeling: 3,0*

Mijn tweede Rachel Talalay, en kijk eens John Milton, even goed als American Honey

7. The Dorm (Film, 2014)
Speelduur: 79 minuten
FTV: 2 punten
Puntentotaal: 14

https://www.moviemeter.nl/images/cover/203000/203527.jpg?cb=1459927958

De verlegen Vivian komt in een nieuwe dorm terecht, waar ze al snel door een populaire clique wordt geadopteerd. Maar er hangt ook continu een creepy sfeertje, met Vivian die dingen ziet. Maar wat is er nu aan de hand, is ze nou echt gek aan het worden of is het de medicatie? Het heeft wel een lekker unheimlich sfeertje, al is de transformatie van Vivian niet zo boeiend of interessant. De ontknoping waarbij haar dormgenoten een soort van occulte sekte blijken te zijn is ook redelijk. Gezien de IMDb score had ik hier niet teveel van verwacht, maar het is toch allemaal best aardig gedaan.

4 .Babygirl Film 2024
https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQmaoQLo8Ws_5mzwM0iGPhoS4o--gL29UbFfQ&s114 minuten
FTV.
Puntentotaal: 8

Wat me opvalt na vier films, is dat drie ervan een duidelijke erotische ondertoon hebben. Ik vraag me af of dit toeval is of dat vrouwelijke regisseurs vaker interesse tonen in dit thema. Maar goed, even los daarvan: Babygirl is enorm gehypet, en eerlijk gezegd snap ik niet waarom. Ik vond het nergens spannend of prikkelend.

Nicole Kidmans totaal verbouwde gezicht helpt niet – haar mimiek voelt houterig, waardoor bepaalde scènes niet de emotionele impact hebben die ze zouden moeten hebben. Daarnaast stoort het me dat de film zich feministisch probeert te presenteren, terwijl het plot juist iets ouderwets en knulligs heeft. Alsof deze intelligente, moderne vrouw pas door haar jonge minnaar moest leren dat ze recht heeft op een orgasme? Serieus?
Halina kan wel fanatisch filmen en dingen in beeld brengen ere wie ere toekomt .

.Wat het uiterlijk van kidman beterft : In vergelijking met mannelijke filmsterren als Sean Connery of Matthew McConaughey, die gewoon waardig oud mochten worden, lijkt Kidman hier geforceerd jong te moeten blijven. Dat werkt niet in haar voordeel.En is geen feministische boodschap naar ik meen .
https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSO1eE1gmvhIRxd6eZs2BvpmTbkBD-6US-nFw&s

2.5 sterren

5. Girl Fever (Film, 1960)

67 minuten

FTV

Puntentotaal: 10

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BODc1YTI5MGMtNDMyNC00OWNhLWI3YTktYTk4MjExMGE4NTY5XkEyXkFqcGc@._V1_.jpg

Ik ben verrast dat deze film op MM staat terwijl er nauwelijks reviews te vinden zijn op het net. Veel valt er ook niet over te zeggen. Een Russische regisseur is op zoek naar een leuke act voor zijn show genaamd 'Girl Fever'. Daarvoor trekt hij de wereld rond (alles is duidelijk in een filmstudio gemaakt) op zoek naar de ster van de show. Zo krijgen we naast burlesque nummers ook gewone dansnummers en zang. Vooral die laatste 2 gaan vaak te lang door terwijl de burlesque nummers in verhouding kort zijn, toch de reden waarvoor men een film met zo een titel kijkt, denk ik zo. En er zit ook comedy in, heel flauw met nogal wat herhaling. Terecht een dikke turkey. De song van de blonde zangeres Choo Choo Collins is wel een oorwurm, wel jammer dat zij zich niet aan een burlesque act waagde.

6. Vice Raid (Film, 1960)

71 minuten

FTV

Puntentotaal: 12

https://prod-images.tcm.com/v5cache/TCM/Images/Dynamic/i212/viceraid1960_1024x767_06052013011521.jpg

Edward L. Cahn heeft een aantal interessante horrorfilms op zijn conto en ook dit misdaaddrama stelt niet teleur. In de hoofdrol Mamie van Dooren die de spil vormt in een strijd tussen een misdaadsyndicaat die een modellenbureau heeft en de politie. Een aantal brute scènes naar late jaren 50, begin jaren 60 normen en interessante soms verrassende wendingen maken dit een aangenaam filmpje om te kijken.

8. Nachalo Nevedomogo Veka (Film, 1987)

Speelduur: 73 minuten

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 16

https://www.moviemeter.nl/images/cover/67000/67736.jpg?cb=1459414745

Moeizaam. Een van de drie delen is verloren gegaan, maar de twee anderen zijn nog wel te vinden. Ik vond het een taaie zit - twee losse episodes die allebei zware omstandigheden in de vroege Sovjetunie weergeven, via een groep soldaten op een trein en een arm dorpje in Turkmenistan dat zucht onder de droogte. Dat de USSR dit niet echt geschikt vond als propaganda voor hun 50-jarig jubileum en dat het daardoor 20 jaar op de plank heeft gelegen verbaast me niet heel erg, het is allemaal nogal deprimerend en niet bepaald hoopvol. En eerlijk gezegd is er ook niet zodanig veel plot dat het echt interessant wordt. Larisa Shepitko maakte later nog veel mooiere films, Voskhozhdenie (Film, 1977) is een aanrader, maar dit was een taaie zit. 2.5*

2. Galveston (2018)

Regie: Mélanie Laurent

Speelduur: 91 minuten

FTV: 2 punten

Puntentotaal challenge: 3

Waardering: 3*

https://www.hdwallpapers.in/download/elle_fanning_in_galveston_2018_movie_4k-1600x900.jpg

Als misdaadfilm is het een onvoldoende, nogal cliché en niets wat je al niet eerder in andere films hebt gezien. Als drama is het meer geslaagd als we belanden in zo'n typisch Amerikaans motel-complex en Roy en Rocky een soort surrogaat familie worden. Te licht voor te bioscoop, maar als TV-film voldoet het. En wat vroeger TV-films waren noemen we tegenwoordig direct-to-AmazonPrime.

01. Companion

97 minuten

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 2

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1166000/1166150.300.jpg?cb=1740900794

Ja, heel leuk dit! Ook precies een film die volledig in mijn huidige straatje pas en waarvan ik ook meer dan tevreden over ben dat hij met al 200 stemmen gewoon een goede voldoende scoort. Laten we eerlijk zijn, heel baanbrekend is het inderdaad niet maar, genieten vind ik dit wel. Wellicht dat het mij ook zo goed past omdat ik de huidige maatschappij heel makkelijk kan schalen onder dit soort films, ik zie dit soort seksrobots al wel meer verschijnen in de toekomst, en ben bang dat dit zeker met de huidige generatie een ding kan worden, laat staan de volgende generaties over vijfitg jaar or so, damn.

https://api.time.com/wp-content/uploads/2025/01/Companion-Sophie-Thatcher.jpeg

Sophie Thatcher speelt echt een heerlijke rol als Iris! Fantastische toevoeging maar, eigenlijk vond ik de hele cast wel tof. Er valt eigenlijk niet veel meer over te vertellen. Zo heel veel speciale dingen gebeuren er ook weer niet en ik ben wel van mening dat een herziening in de nabije toekomst mijn stem wat gaat verlagen, voor nu ben ik best content en is dit de eerste klapper die ik dit jaar heb gezien maar, met wat we nog gaan krijgen is dit nog maar het tipje van de sluier. En ik ben overigens nog echt wel te spreken over een toekomst in dit soort films, love it so far!

https://static1.srcdn.com/wordpress/wp-content/uploads/2025/01/sophie-thatcher-covered-in-blood-as-iris-in-companion.jpg

Volledige mening.

Geinig trouwens, de eerste film die ik heb gezien staat al niet in mijn kijklijst. Dit gaat nog wat worden

Had wel verwacht dat deze je zou smaken, Kondoro. En ik heb ook al het nodige gekeken dat niet in de lijst stond. Maar dat is juist wel leuk.

9. Somewhere (Film, 2010)

Speelduur: 97 minuten

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 18

https://image.tmdb.org/t/p/w780/nCrDXhEyp7MgjFIVRCJIqCs8t3p.jpg

Portret van een verveelde acteur, verveeld maar gelukkig niet vervelend, die tijd spendeert met zijn tienerdochter Cleo die opeens weer in zijn leven verschijnt. De film is fraai geschoten, prima geacteerd ook door Stephen Dorff en Elle Fanning die overtuigen en naturel overkomen. En een leuke bijrol voor Chris Pontius, die dus ook buiten Jackass dingen doet. Maar uiteindelijk is het qua plot wel erg mager, en wordt het toch een beetje saai op momenten. Maar het blijft een fijne en charmante film.

13. Daughters of Mother India (2015)

45 minuten - Vrouwelijke regisseur: Vibha Bakshi

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 24 + 2 = 26 punten

Bron: Dailymotion

https://asiasociety.org/sites/default/files/styles/2_1_social/public/1/1110-DOMI_WEB.jpg

'Daughters of Mother India' is de reis van een Indiase filmmaker in de nasleep van de afschuwelijke verkrachting van en moord op een 23-jarige stagiaire in de geneeskunde in Delhi, op 16 december 2012. Deze docu toont de gevolgen en massale protesten die uitbraken na deze gruwelijke gebeurtenis.

Technisch geen geweldig gelikte docu, maar met drie kwartiertjes en dit onderwerp is dat nauwelijks een issue. Overigens is die speelduur met dit soort ellende geen straf, want ik word er erg boos van. Lang zat dus.

Ze doen hun best om het uit te leggen, maar ik kan nog steeds niet bevatten hoe zoiets kan gebeuren, wat voor soort mensen zoiets doen, en wat er mis in in je maatschappij dat het kan gebeuren en in de openbare ruimte.

3*

Geinig! Ik krijg net een pushmelding van dit artikel op Letterboxd. "Cinema her way", dus nog eens 19 filmtips!

10. The Mustang (2019)

Regisseuse : Laure de Clermont-Tonnerre

96 minuten

FTV : puntentotaal 20

https://static.filmvandaag.nl/news/13123/waargebeurd-drama-schiet-de-top-10-hoog-binnen-op-netflix.jpg?ts=1674218943&width=800

Na 2 flauwe tiener-komedies, kon ik niet anders dan deze trend verderzetten. Mijn tweede film met paarden in een belangrijke rol. Hier zijn het ontembare criminelen die trachten wilde mustangs te temmen. Als metafoor kan dit wel tellen. Schoenaerts speelt een degelijke rol. Spijtig genoeg is het nogal voorspelbaar. Je wist al op voorhand dat deze ruwe bolster zou openbarsten door de affectie van de aan hem toegewezen wilde mustang. Maar verder vond ik het een degelijke film met enkele prachtige filmfragmenten en scènes. Maar ja, na "Clueless" is elke film gewoonweg fantastisch

Sterke punten: Schoenaerts en Marquis

Zwakkere punten: Iet of wat traagjes.

Persoonlijke rating : 3.5*

Filmografie Laure de Clermont-Tonnerre : Ook het eerste wat ik zie van deze Franse regisseuse

3. Margarita with a Straw (2014)

Regisseuse: Shonali Bose + vrouwelijke hoofdrol: Kalki Koechlin

100 minuten

FTV (2): totaal aantal punten = 6

Bron: Netflix

Na een eerder uitstapje naar Italië en Zweden was nu India aan de beurt. Dit lijkt bijna wel een vervroegde World Cinema Challenge! Schijn bedriegt. Op een paar 'exotische' films na, komt het merendeel uit mijn kijklijst gewoon uit de VS.

De verwachtingen voor deze Margarita with a Straw waren bij mij best hoog. Een 3,55 op MM en een prima 7,2 op IMDB zijn helemaal geen beroerde scores. Maar helaas is dit een nogal onevenwichtige sentimentele draak gebleken. Ik heb mij hier best wel doorheen moeten worstelen.

De eerste 30 minuten van de film zijn gesitueerd in de Indiase hoofdstad New Delhi. De aan een rolstoel gekluisterde Laila, overigens prima gespeeld door Kalki Koechlin, besluit ineens om vanuit het niets (een echte reden vernemen we niet) te gaan studeren in New York. Filmtechnisch snap ik die keuze nog wel, want er werd constant door iedereen in India Engels gepraat. Zelfs met haar ouders, die Hindi praten, komt ze met antwoorden in het Engels. Ook werden gesprekken gestart in het Hindi om daarna over te stappen in het Engels. Een rare keuze en nogal storend. In de VS kan dat hinderlijke Hindi overboord en kunnen we gewoon iedereen volledig Engels laten praten.

Laila is in no time helemaal gesetteld in New York en de eerste de beste ontmoeting met een dame mondt uit in een lesbische relatie (het LHBTIQ+-sausje is er echt met de haren bijgetrokken). De ontwikkelingen volgen zich in rap tempo op, want een paar scenes later kan ze ineens ook kiezen uit een jongen die een oogje op haar heeft (Laila komt direct tot de conclusie dat ze biseksueel is). De studie van Laila blijft verder totaal onbelicht. Wel besluit ze om samen met haar vriendin (tijdelijk) terug te gaan naar India. Of dat voor de vriendin verder ook nog ergens impact heeft, dat krijgen we verder geen info over. Hoe de eerder genoemde jongen er over denkt, krijgen we ook niet te weten. De volgende scène zijn we ineens patsboem weer terug in New Delhi. Moederlief heeft grote moeite met de lesbische relatie van haar dochter. En oja, het blijkt dat de moeder ongeneeslijk ziek is. Niet veel later komt ze te overlijden.

Dan is de bingokaart inmiddels dus wel helemaal vol.

De regisseurs van deze film hebben veel teveel hooi op de Indiase vork genomen. De film blinkt bepaald niet uit in subtiliteit en zit bol met clichés, ongeloofwaardigheden en toevalligheden. Alle emotionele ontwikkelingen zouden moeten inwerken op je gevoel, maar door alles zo vluchtig te tonen liet deze prent mij volledig koud. Tel daar de over het algemeen nogal tranentrekkende acteerprestaties bij op en ik kom niet verder dan een 2,5 voor deze film.

2. The Secret Life of Words (2005)

Geregisseerd door: Isabel Coixet

Speelduur: 112 minuten

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 4

Zocht iets dat wat minder voor de hand lag. Deze film zat in een dvd box die ik tijd geleden in kringloop op de kop tikte, maar niet voor deze film. Kende nog niks van deze regisseuse, maar film krijgt hier hoge scores.

Mooi, maar topzwaar drama. Speelt zich grotendeels af op verlaten booreiland, waar 7 mannen en een vrouw vooral wachten. Zij verzorgt man die zwaar ongeluk heeft gehad, maar moet vooral haar eigen trauma verwerken. Film heeft heel eigen sfeertje, alsof het lome van het niks doen en nergens heen kunnen op film is overgeslagen. Aantal erg mooie scènes, maar niet alles werkt, beetje onevenwichtig. Na anderhalf uur aanloop volgt een mokerslag, de afloop daarna vind ik helaas te uitleggerig, past niet bij het poëtische van eerdere deel. 3.5

https://www.straight.com/files/v3/styles/gs_feature/public/2012/10/MOV_SecretWords1_2015.jpg?itok=9NQ8aFG5

3.Please Baby Please (Film, 2022)

Geregisseerd door: Amanda kramer

Speelduur: 95 minuten

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 6

Een queer cocktail van John waters’ cry baby, de kitsch van vroege almodovar films, de gay bende van a clockwork orange, een noir achtig sfeertje en een heerlijk schmierende Andrea riseborough. Dat moet toch iets leuks kunnen opleveren. Helaas kon ik er weinig mee. Film ziet er top uit, heeft compleet eigen smoel, maar tempo ligt te laag, is mij te aanstellerig en is drukker met een pamflet voor fluïde genderrollen dan een echt goede film maken.

https://www.musicboxfilms.com/wp-content/uploads/2022/06/PBP_still1.jpeg

11. Point Break (1991)

Regisseuse : Kathryn Bigelow

122 minuten

FTV : puntentotaal 22

https://cdn.filmtotaal.nl/images/original/9461-point-break.jpg

Geen flauw idee waarom ik deze nog nooit heb gezien. Een piepjonge Reeves en een ruiger uitziende Swayze. Allemaal best vermakelijk deze jaren 90 actie film. Je kan zo de sfeer voelen van "Beverly Hills Cop" en "Lethal Weapon". Een beetje overdreven soms en zelfs ongeloofwaardig. Maar voor 2 uur hersenloos kijkplezier, is dit een geschikte film.

Sterke punten: Verstand op nul zetten en genieten

Zwakkere punten: Soms een beetje te hersenloos scenario

Persoonlijke rating : 3*

Filmografie Kathryn Bigelow : Ook al gezien van haar : "Zero Dark Thirty (2012) - 4*", "The Hurt Locker (2008) - 3*" en "Near Dark (1987) - 2.5*". Gaat in stijgende lijn dus!

4. Toni Erdmann (2016)

Regisseur: Maren Ade
Speelduur: 162 minuten
FTV: 6+2 punten = 8 punten totaal

Zelden zo gehoopt dat ik een film niet snap.

En ik wil me graag laten verlichten hoor, dus als iemand me kan vertellen waar hier de magie in schuilt: graag. Anders zal ik moeten berusten in het gegeven dat ik ruim 2,5 uur heb gekeken naar een wat treurige vaderfiguur die op de meest respectloze, ongelooflijk invasieve en pijnlijk ongrappige manier mogelijk de levenskeuzes en ambities van zijn dochter wilt ondermijnen om haar schijnbaar onderdrukte gevoel van frivoliteit en levensvreugde nieuw leven in te willen blazen. Met de dood van zijn hond als aanleiding reist hij zijn dochter Ines achterna, waar hij haar vervolgens stalkt op bedrijfsvergaderingen, zakendiners en zelfs in haar eigen woning om als Jiskefetachtig alter ego Toni Erdmann te infiltreren in de corporate bubbel waar ze zich door blinde ambitie mee heeft laten omringen.
https://pyxis.nymag.com/v1/imgs/f28/4b4/bbfca7aacd45edf5e1d76bcda4dddea0bc-09-toni-erdmann.2x.h473.w710.jpg
Onbegrijpelijk dat zij hem constant over haar grenzen laat blijven gaan en onbegrijpelijk dat hij zichzelf het recht toe-eigent om zijn zorgen en afkeuring op deze manier over te brengen. Een constructievere manier om een dialoog met je dochter aan te gaan is toch niet ondenkbaar, wat dat betreft is het instapmoment van de film wat gemakzuchtig: in een eerder stadium van haar carrière was ze met rede waarschijnlijk wel makkelijker bij te sturen.

Daar staat tegenover dat zijn werkwijze op den duur natuurlijk wel vruchten af begint te werpen en als kijker omarm je de geweldige Whitney Houston scene en de ongemakkelijkheid van de naked party maar al te graag. Maar het is een onverdiende catharsis, want geen enkel moment kon ik me vinden in de aanpak van vader Winfried, hoe oprecht zijn zorgen ook geweest moge zijn. Sandra Hüller weet de schade nog een beetje te beperken met enkele leuke momenten, maar verder voelde dit voor mij als een open deur die 162 gênante minuten lang opengetrapt werd. 2*

N.B. In het kader van de challenge: tot nu toe 3 van de 4 films door vrouwelijke regisseurs die een dochter-ouderrelatie centraal zetten (na Aftersun en Kajillionaire). Hoe persoonlijk of autobiografisch deze films zijn (en dus de mate waarin vrouwelijke kunstenaars misschien geneigd zijn hun eigen jeugdverwikkelingen in hun kunst te verwerken) zal vast uiteenlopen maar ik vond het toch al een opmerkelijk gegeven.

12. Booksmart (2019)

Regisseuse : Olivia Wilde

105 minuten

FTV : puntentotaal 24

https://image.tmdb.org/t/p/w780/6Rqe34JMRLvKLKcfcgRaXeETrXj.jpg

Amerikaanse humor. Het blijft toch iets unieks. Over het algemeen voor mij niet te vatten humor. Iets waar ik zelfs niet over kan glimlachen. En de hele tijd zat ik me af te vragen of er iemand wel echt toerekeningsvatbaar was. Onzinnige dialogen, vergezochte redeneringen en nietszeggende uitspraken. Maar geleidelijk aan werd het toch op één of andere manier boeiend genoeg. 't Is wel de eerste Amerikaanse school-komedie (die ik toch ken) waar een stel nerds blijkbaar toch populair waren.

Sterke punten: Kaitlyn Dever vond ik wel beresterk acteren

Zwakkere punten: Te schreeuwerig bij momenten

Persoonlijke rating : 2.5*

Filmografie Olivia Wilde : als actrice gezien in "A Vigilante (2018) - 3.5*", "Life Itself (2018) - 4*", "The Lazarus Effect (2015) - 2*", "The Longest Week (2014) - 1*", "Her (2013) - 4.5*", "Rush (2013) - 3.5*" , "In Time (2011) - 3*" en "Turistas (2006) - 3*"

Het lijstje nog eens bijgewerkt. Al 91 films samen gekeken. Bewonderenswaardig.

Staat het lijstje op openbaar? Link doet het bij mij niet.

Oeps. Verkeerde link. Zou nu moeten werken

Je moet de /edit/ uit je link halen ikkegoemikke. Hij doet het inderdaad anders niet.

14. A Mulher de Todos (1969)

93 minuten - Vrouwelijke protagonist: Helena Ignez

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 26 + 2 = 28 punten

Bron: Pindakaas

https://image.tmdb.org/t/p/w780/rfakYwWaBsqfaYVW0xENrq5rHXM.jpg

Ângela is de vrouw van een voormalige nazi-leider en miljonair Doktor Plirtz. Ze is een jonge nymfomane, omringd door delinquenten waarop ze een intens gedrag uitoefent, waarbij ze hen domineert met haar erotische kracht.

Dat mòet wel goed zijn, hoor ik sommige users denken.... Wellicht, maar ik ben niet de meest aangewezen persoon om sleaze of trash op waarde te schatten, en Alexpsy en Theunissen hebben hem niet gezien. Als ik zou moeten gokken, dan denk ik dat zij niet super onder de indruk zouden zijn. Ik lees dat regisseur Rogério Sganzerla anti intellectueel zou zijn, maar dat zie ik niet helemaal terug. Zijn Wiki meldt dat hij tegelijkertijd beïnvloed is door Orson Welles, Jean-Luc Godard, en José Mojica Marins. Die laatste kan mijn mede-organisator in elk geval wel smaken, maar Godard verafschuwt hij volgens mij, en dat zie ik hier toch wel het meeste terug. Dit is best arty.

Ângela is haar witte hemdje in de branding daarentegen, spreekt tot de meer basale verbeelding

Wel een lekkere soundtrack trouwens, dit subversieve werkje.

3,2*

Hij telt niet mee voor de challenge, maar alsnog erg leuk als je 20 minuutjes over hebt! Of vindt alexspyforever het O.K. om (net als bij de horrorchallenge) de minstens 60 minuten regel voor een combinatie van shorts toe te staan, voor wie de Oscar shorts wil kijken en registreren? Indien akkoord, zouden dan uiteraard nog steeds de andere regels gelden voor iedere titel.

Ik Ben Geen Robot (2023) van Victoria Warmerdam won vannacht de Oscar voor Best Live-Action Short

En wel een nominatie, maar helaas geen Oscar: Wander to Wonder (Nina Gantz - 2023).

6. Grafted (2024)

96 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 12

Nieuw-Zeeland / Regie: Sasha Rainbow

https://www.flickeringmyth.com/movie-review-grafted-2024/grafted-1-2/

Een Chinese student krijgt een beurs om te gaan studeren in Nieuw-Zeeland. Zij is getraumatiseerd door de best gory dood van haar vader die een manier zocht om een moedervlek dat zij beiden hadden te verwijderen. Aankomende in Nieuw-Zeeland kan zij niet aarden bij haar familie waar haar nichtje degoutant wordt van haar Chinese gebruiken en zij sociaal niet kan aarden.

Het is haast onmogelijk om iets over "Grafted" te zeggen zonder over "The Substance" te praten. Gezien dat zij haast gelijktijdig uitkwamen kan deze film niet beïnvloed zijn door "The Substance" maar de invloeden zijn overduidelijk dezelfde hier. “Eyes without a Face” lijkt ook duidelijk een van de invloeden te zijn. Deze film haalt absoluut niet het niveau van die andere film.

Ik was grote fan van het kleurenpalet van deze film (roze, blauw, groen en vaak fel). Personages zijn haast stereotypen maar dat vond ik nog wel mooi erbij passen. De film gaat wel snel naar iets zeer overdreven, het is rommelig, het werkt niet helemaal. Voor een deel snap ik de slechte reviews en helemaal succesvol is het niet maar er is ook veel om mee te amuseren. Fans van body horror zullen vast wel iets vinden hier.

7. Leila and the Wolves (1984)

90 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 14

VK/ Libanon / België / Nederland / Regie: Heiny Srour

https://lalumierecollective.org/wp-content/uploads/2024/11/IMG_8133.jpeg

Met dank aan John Milton voor deze film!

Heiny Srour is blijkbaar de eerste vrouwelijke Arabische filmmaker wiens film getoond is in Cannes.

"Leila and the Wolves" is gemaakt over een periode van 7 jaar, vaak gefilmd in conflict zones met levensgevaar tijdens o.a. de tweede invasie van Israël in Lebanon en de burgeroorlog, conflict in Syrië. "Leila and the Wolves" gaat over een vrouw die in Londen een tentoonstelling opzet over de Palestijnse strijd, men merkt op dat enkel mannen te zien zijn in de foto’s. Dit wordt weggeveegd door het feit dat vrouwen niet aan politiek zouden doen. Zij reist terug en ziet een heel ander beeld dat op vrouwen focust in te onafhankelijkheidsstrijd tussen de jaren 20 en 80. De film toont een mix van archiefbeelden en re-enactment maar alles is uit het echte leven gegrepen. Hier zijn wij hoe vouwen niet alleen meevochten en strijd leverden maar ook gebukt gingen onder dubbele kolonisatie van landen/volkeren alsook de mannen.

"Leila and the Wolves" heeft soms een hoge film essay gehalte en ik was zeker niet mee met alle feiten of gegevens. Bij momenten voelt het meer geschiedkundig dan filmisch waardevol maar het is altijd een interessante en waardevolle ervaring. Het was mooi om de muziek te horen die nieuw was voor mij en die ik heel mooi vond. Er is zoveel geschreven en gezegd over Israël en Palestina maar veel minder vaak uit de Palestijnse kant en nog minder vaak door vrouwen. Als jij kijkt naar de financiële moeilijkheden dat deze film had en het levensgevaar dat iedereen liep dan snap jij snel waarom. Heel veel respect voor Heiny Srour.

Persoonlijk ben ik geen fan om nog regels aan te passen als een challenge al enkele dagen bezig is. Dus voor mij ook liever niet, misschien voor de volgende editie dan.