Black-white filmchallenge

69. The Dark Eyes of London (1939)

73 minuten (Plex)

FTV (146 punten)

Puntentotaal: 10880

Eigen rating: 3*

https://belalugosi.com/wp-content/uploads/media/1931-1939/77-The%20Dark%20Eyes%20of%20London%20(The%20Human%20Monster)/JPEG/TDEOL_6_BLW.jpg

Eén van de betere Bela Lugosi films. Ik vond zijn acteren hier zelfs best goed. En de dekmantel met die blinden was toch wel een uitstekende vondst. En telkens krijg ik bij Lugosi's films dat gevoel dat een Ed Wood hieraan heeft meegewerkt

16. Day of the Outlaw (1959)

FTV - 184

Puntentotaal: 2914 + 184 = 3098

Mijn waardering: 3.5*

http://www.dvdbeaver.com/film5/blu-ray_reviews_70/day_of_the_outlaw_blu-ray_/title_day_of_the_outlaw_blu-ray_.jpg

Een harde, duistere en sombere film. Day of the Outlaw hanteert niet de gebruikelijke romantische toon uit vele andere westerns uit de jaren 50. Regisseur André De Toth, een balling uit Hongarije, had met zijn westerns en zijn film noirs wisselend succes. Day of the Outlaw was geen succes. De film kreeg slechte kritieken en was een commerciële flop. Het publiek en de critici waren blijkbaar nog niet klaar voor een western in een film noir-jasje. Ambivalente personages. Een troosteloze verzameling huizen. Dikke pakken sneeuw. Ruig gebergte. Snijdende kou. Gluiperig geboefte. Het zijn de kille elementen voor een heerlijk mistroostige western.

24. Divinity (Film, 2023)

88 minuten

FTV (176 punten)

Puntentotaal: 5195 punten

Eigen score: 4*

https://www.indiewire.com/wp-content/uploads/2023/10/MCDDIVI_EC030.jpg?w=3000&h=1584&crop=1&resize=2048%2C1081

Eddie stond al ff op m'n watchlist maar kwam er gewoonweg nooit aan toe, laat zijn nieuwste film dan een ideaal instapmoment zijn geweest in combinatie met deze challenge. Erg fijne film in ieder geval, qua setting deed het me wel een beetje denken aan The American Astronaut (Film, 2001) (doet ook mee voor deze challenge mochten mensen nog opzoek zijn naar unieke filmpjes), maar is de uitwerking natuurlijk totaal anders. Dit voelde een beetje aan als Cronenberg meets Eraserhead ofzo, in ieder geval vrij uniek. Sounddesign is echt geweldig, de zwart-wit fotografie is erg fraai en de personages (zelfs nog een leuke rol voor Bella Thorne) zijn lekker vreemd. En dan natuurlijk dat heerlijke einde haha, waarom ook niet?

25. City Lights (Film, 1931)

87 minuten

FTV (174 punten)

Puntentotaal: 5369

Eigen score: 3*

https://cinemagazine.nl/wp-content/uploads/city_lights.jpg

Eerste Chaplin, yep. Had er zodoende eigenlijk ook niet al te veel van verwacht, maar dat stuntelige karakter van chaplin + de toevalligheden kan ik wel waarderen. Oude film dus nog steeds wel pokke herrie eronder gemonteerd en het verhaaltje met die overigens mooie dame vond ik iets minder succesvol, maar overal vond ik dit eigenlijk erg vermakelijk. Vrijwel alle stukjes met die "vriend" van em zijn erg leuk.

26. Modern Times (Film, 1936)

87 minuten

FTV (174 punten)

Puntentotaal: 5543

Eigen score: 3.5*

https://awculture.files.wordpress.com/2015/06/modern-times-lunch-machine-corn.png

Haha, ja dit was echt geweldig. De muziek blijft een dingetje, maar ach, bij zo'n slapstick is het iets minder storend dan zo'n noir/thriller. Verder errug leuk gedaan in die fabriek, helaas zijn veel dingen niet meer zo heel relevant dus er waren niet die momenten van "OMG I KNOW RIGHT SO FUNNY" zoals ik dat bijvoorbeeld bij Seinfeld wel heb, maar desalniettemin erg leuk. Die machine om effecienter te werken, Chaplin die geniet van z'n tijd in de gevangenis, of die heerlijke rolschaatsscene. Hopelijk komt deze nog een keertje in het filmhuis hier, lijkt me super.

39. Pisma Myortvogo Cheloveka (1986)

88 minuten - FTV

2 x 88= 176 punten

Puntentotaal: 6504

Bron: Pindakaas, maar staat ook online

https://image.tmdb.org/t/p/w780/lLvIoN4fHSrmOuK0CvVgkqA6Sa4.jpg

"Een nucleaire catastrofe heeft het aardoppervlak onbewoonbaar gemaakt. Een wetenschapper verschanst zich samen met de andere overlevenden in de kelder van een museum. Het leger heeft de heerschappij overgenomen en selecteert gezonde mensen voor de centrale bunker. De wetenschapper weigert zich echter aan hun heerschappij te onderwerpen en blijft met een groep uitgestoten kinderen achter."

Ik moest even aan Stalker denken, en dat is natuurlijk helemaal niet verkeerd. Tof ontdekkinkje, deze in sepia geschoten film.

3,8*

40. The Dawn Patrol (1938)

103 minuten - FTV

2 x 103= 206 punten

Puntentotaal: 6710

Bron: Pindakaas

https://image.tmdb.org/t/p/w780/bbTVFFCIywOuyBWHwDoES2DvgU1.jpg

"Frankrijk 1915. Majoor Brand heeft de leiding over de 39ste vliegdivisie en tijdens een missie komen veel van zijn mannen om. Als hij het hoofdkwartier inlicht, willen ze dat hij door gaat met de strijd, hoeveel levens het ook zal gaan kosten."

20 stemmen maar voor deze film met Errol Flynn en David Niven, en slechts één enkel bericht uit 2012. Nu moet ik ook zeggen dat ik er nu al weinig actieve herinnering meer aan heb. Direct na het kijken een klein zesje gegeven, maar kennelijk is het wel een beetje een nothing-burger. Weinig van blijven hangen.

2,*8

90. To Kill a Mockingbird (Film, 1962) - Robert Mulligan

129 minuten

Bron: Eigen DVD-collectie

FTV: 258 punten

Puntentotaal: 18.398

Eigen rating: 4,0*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/aGwLRVqI9K0ANqTgK1rwVxdSECd.jpg

Een naam als een klok, zowel in de film- als literaire wereld. En toch wist ik niet waarover het precies ging. Een rechtbankdrama eigenlijk, maar ook daar dekt de vlag niet de volledige lading. Centraal staan de kinderen Scout en Jim. Bij uitbreiding heb je ook nog de buurjongen Dill die er enkel bij is in de zomervakanties. De kinderen van Atticus weten erg goed wat ze willen. Vooral het meisje komt op voor zichzelf en is zeer assertief.

Het levert een aantal erg leuke scènes op. Spelen en ravotten, maar ook het werk van hun vader beïnvloedt hen erg. Als advocaat van een zwarte beklaagde worden ze geconfronteerd met de minder mooie kant van het leven. Leuk ook is die dreigende mysterieuze buurtbewoner die iedereen mijdt en waarvan iedereen bang is. Het lijkt wel een mini coming of age.

Het rechtbankgedeelte is al bij al vrij beperkt. Hoewel de speech van Atticus indruk maakt, heb ik al meer indrukwekkende slotpleidooien gehoord. Ook de ondervragingen van de getuigen blijft ver onder de radar van wat ik verwachtte te zien. Maar de rechtbankscènes zijn maar een deeltje van de hele film. Ook hier zie je weer hoe de segregatie destijds liep met de zwarten die bovenaan de rechtszaal zaten. Zeer fijn om gezien te hebben!

91. Alleman (Film, 1963) - Bert Haanstra

90 minuten

Bron: Youtube

FTV: 180 punten

Puntentotaal: 18.578

Eigen rating: 3,5*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/7egfbNGzuBMbnWsDcNoDSiOrMu5.jpg

Een leuke documentaire over het dagdagelijkse leven van de Nederlander in de jaren 60 met de focus op de Nederlandse volkscultuur. In een productie van anderhalf uur wordt ontzettend veel info verstrekt, voornamelijk zuiver visueel, waarbij het gewoon de bedoeling is om te observeren. De voice-over is beperkt en is louter ondersteunend, niet echt verklarend.

Zomer, winter, stad of platteland, het komt allemaal aan bod. Het schaatsen mag uiteraard niet ontbreken, maar het was fijn om ook heel even om dat bijzondere Friese fierljeppen nog eens in herinnering gebracht te hebben. Ook de sportbeelden vond ik echt leuk, het ouderwetse wielrennen en motorcrossen. Of het vermakelijke voetbal. Verpozen kon je op het strand of door lekker te keuvelen in de stad.

Veel zal het in dat opzicht niet verschillen van pakweg België en ik kon er me zeker wel iets bij voorstellen. Leuke docu met vooral erg mooie knappe gemonteerde beelden. Perfect op snelheid ook. Fijn!

92. Un Homme Qui Dort (Film, 1974) - Bernard Queysanne

77 minuten

Bron: Youtube

FTV: 154 punten

Puntentotaal: 18.732

Eigen rating: 3,5*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/ks2VDLQFYgNrPOWwHln8XWGUg7S.jpg

Een boeiende observerende film - soort doch eigenlijk - waarbij een jongeman letterlijk ronddoolt in Parijs. Hij leidt een soort nihilistisch bestaan van eenzaamheid en afzondering. Bovendien wordt zijn existentiële zijn in vraag gesteld.

Na 50 minuten had ik het wel gezien, maar de knappe monologen van de voice-over brachten een absolute meerwaarde aan het geheel waardoor het toch nog boeiend bleef ondanks het herhalende karakter.

Fijn ook was de toch door Parijs, op bekende en minder bekende plaatsen. Het was daarbij ook interessant om gade te slaan wat er naast de jongeman gebeurde in straatjes en hoekjes. Dat is dan ook vooral te danken aan het prima camerawerk.

Misschien geen doorsnee film en niet weggelegd voor iedereen, maar deze kunstige docufilm beviel me wel.

17. 3:10 to Yuma (1957)

FTV - 184

Puntentotaal: 3098 + 184 = 3282

Mijn waardering: 4*

https://images.static-bluray.com/reviews/12053_1.jpg

Een spannend rechttoe-rechtaan-verhaal over een deugdzame held en een gewetenloze schurk. Zo lijkt het althans en zo is het oppervlakkig gezien ook. De film van regisseur Delmer Daves speelt echter op subtiele wijze met de zwart-witte toonzetting van het verhaal. De twee mannen worden voorzien van een achtergrond en een ronder profiel die aan de gebeurtenissen in de film meer kleur geven. En zo ontstaat een spannende film met prachtige plaatjes, interessante karakters en met een verhaal dat morele grenzen opzoekt.

70. Blonde Venus (1932)

93 minuten (Plex)

FTV (186 punten)

Puntentotaal: 11066

Eigen rating: 3*

https://www.moma.org/d/assets/W1siZiIsIjIwMTcvMDMvMDgvMjZlODlxMzdkd19CbG9uZGVfVmVudXMuanBnIl0sWyJwIiwiY29udmVydCIsIi1xdWFsaXR5IDkwIC1yZXNpemUgNzc1eDUyNV4gLWdyYXZpdHkgQ2VudGVyIC1jcm9wIDc3NXg1MjUrMCswIl1d/Blonde%20Venus.jpg?sha=291f5b60699e30cc

Doorsnee drama met een verhaal dat tracht te ontroeren maar daar niet in slaagt wat mij betreft. Ik heb al een aantal Dietrich-films gezien, waarvan "Shanghai Express" er met kop en schouders bovenuit steekt. Acteren kon deze bevallige actrice wel maar haar zingen vind ik toch maar middelmatig. Leuk om een jonge Cary Grant te zien. En ik denk dat de openingscène met de naakt zwemmende vrouwen, strategisch uit het beeld gehouden door de takken van een treurwilg of zo, meer furore maakte in die tijd dan de film zelf

27. The Eyes of My Mother (Film, 2016)

76 minuten

FTV (152 punten)

Puntentotaal: 5695

Eigen score: 4*

https://www.arthousefilmwire.com/wp-content/uploads/2018/10/TheEyesofMyMother.jpeg

Leuke Verrassing dit. Verwachtte een soort van omyega artsy filmpje, en hoewel het op zich nog behoorlijk artsy is, is het toch wel een film met een behoorlijke punch. Zodoende een vrij bijzondere mix dat je eigenlijk vrij weinig ziet. Nu is de "horror" lang niet altijd even expliciet, maar dat maakt deze film imo ook wel zo bijzonder en geeft het iets tragisch mee. Zwart wit fotografie ook erg fijn en verder absoluut een filmpje dat bij zal blijven.

28. Faust: Eine Deutsche Volkssage (Film, 1926)

116 minuten

FTV (232 punten)

Puntentotaal: 5927

Eigen score: 2.5*

https://s3.amazonaws.com/static.rogerebert.com/uploads/review/primary_image/reviews/great-movie-faust-1926/EB20050508REVIEWS08505080301AR.jpg

Vooral het eerste half uur en de laatste 15 minuten zijn erg indrukwekkend. En al helemaal als je bedenkt dat deze uit 1926 komt. Hele fraaie zwart wit fotografie, toffe effecten, en een hoop spektakel. Daartussen slaat het helaas wel volledig dood. Hier gaat het ook vooral over de romance en minder over de chaos die de duivel aan richt. Gelukkig gaan tegen het einde de remmen weer wat los, maar helaas wel na een vrij lang en saai middenstuk. Zie ook dat ik de gerestaureerde versie heb gezien, wellicht was dat dus niet handig.

29. Faces (Film, 1968)

130 minuten

FTV (260 punten)

Puntentotaal: 6187

Eigen score: 3.5*

https://splitdioptercom.files.wordpress.com/2016/08/faces-1968-07-g.jpg

Lastig deze, ik vond het begin vrij briljant en zowel die meeting als dat eerste "feestje" had om mij nog wel even mogen duren. Komt vooral omdat toch vooral John Marley en Gene Rowlands de show stelen. Die interactie tussen hun is heerlijk, en dat eerste deel is ook nog vrij gezellig. Daarna zijn de scenes tussen Marley en zijn vrouw (die me een beetje aan J-Law deed denken) ook nog erg leuk trouwens. Echter daarna wordt het wat minder gezellig, wordt er wat ruzie gezocht en krijgen George (?) en Jerry (?) (die twee "politieagenten") wel heel veel aandacht. Ik had liever gewoon een lang gezellig feestje gehad denk, nu zijn er bovendien wel erg veel personages.

Dat gezegd hebbende was dit wel echt heel gaaf en zijn het uiteindelijk vooral kritiek puntjes omdat ik na een half uurtje ofzo op 4.5* zat. Dat is hem helaas niet geworden, maar alsnog een erg leuke ontdekking. Had ik zonder deze zwart wit challenge de komende 5 jaar in ieder geval niet opgezet denk ik.

15. Hangmen Also Die! (Film, 1943)

134 minuten (RW)

Puntentotaal: 2.740 punten

Eigen rating : 4 *

https://storage.canalblog.com/44/95/110219/54136754.jpg

In het Jaar des Heren 1943 : op 20/10/43 worden er 11 leden van de verzetsgroep Komeet geexcetureerd op de Nationale Schietbaan in Brusssel. Het was nochtans de periode van de ommekeer. Door Duitse nederlagen in Rusland en Noord Afrika lijkt het dat Duitsland de totale oorlog niet gaan winnen en de hoop op een overwinning tegen de Nazi’s is groot. Maar net daardoor waren de represailles tegen burgerbevolking en de verzetsgroepen hard.

Het is niet moeilijk om de link te vinden met deze film Hangman also die !. Uitganspunt is het waar gebeurd feit van de aanslag tegen Nazi Heydrich (de beul genaamd waar dus de titel 'Hangmen' naar refereert) in Praag. Cineast Fritz Lang en co-scenarist Bertol Brecht vertrekken van deze premisse om een op het eerste zicht doorsnee Hollywood film af te leveren. Het is duidelijk een gevecht van de goeden tegen de slechten, vechten voor de nobele zaak vrijheid die door de Nazi's wordt bedreigd. Maar de film graaft dieper naar morele dilemma's. Moeten we vele levens opofferen voor één iemand nl de moordenaar van de beul die als een held moet worden gezien die de vlam van het verzet hoog moet houden ? Is een mensenleven ondergeschikt aan het gevecht voor vrijheid voor de komende generatie ?

De film kwam uit in 1943 in volle oorlogsperiode en ontsnapt niet (misschien ietwat logisch) aan propagandataal. Lang schildert de Nazi officieren af als onmenselijke beulen die voor informatie niet terug deinzen oudjes te martelen. Die scene met de kapotte rug van de stoel zodat het oudje niet kan leunen, is zowel pijnlijk als komisch en dat is ook het perspectief van Lang over de Nazi officieren. Daarom zijn de Nazi personages veel uitgesprokener (Tonio Selwart als de Gestapo chief en Alexander Granach als inspekteur Gruber leveren een topprestaties als geslepen ondervragers) terwijl de helden als Brian Donlevy, Anna Lee en Dennis O'Keefe zeer oppervlakkig en saai worden uitgebeeld.

De zwart wit fotografie van James Wong Howe is bij wijlen grandioos. Met af en toe zeer expressionistisch shots (zoals de generiek) is de dreiging, noodlot en doem voelbaar. De horror van de Nazi terreur wordt steeds gesuggereerd door de fotografie en is nooit daadwerkelijk te zien.

Hangmen also die ! is een sterk drama dat ondanks de simpele tegenstelling van goed en kwaad ook reflecteert op oorlogssituaties en de gevolgen voor mens en maatschappij.

21. The Addams Family (1964–1966)

S2.E18 ∙ Fester Goes on a Diet (1966) 3*

S2.E27 ∙ Lurch's Little Helper (1966) 4*

RW / 2 x 24 minuten = 48 punten

Totaal Challenge: 2491 punten

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BOTJjMmI1OWUtNzlmOC00ZTg0LTkwYzctZTliNGJmMGIxYWI5XkEyXkFqcGdeQXVyMjM2ODYwMQ@@._V1_.jpg

Eén van de 2 merkwaardige TV-gezinnen uit de jaren 60. Inmiddels is The Addams Family alweer een paar re-boots verder. Volgens mij kregen wij zo rond 1976/1977 pas kleurentelevisie, maar The Addams Family die bleven gewoon zwart/wit. Volgens mij zat dit vroeger in een soort kinder TV uurtje op de woensdag of zaterdagmiddag samen met The Flintstones. Hier weer een verwijzing naar het Apollo programma als Uncle Fester snel af wil vallen omdat zijn penvriendin op bezoek komt in de veronderstelling dat hij op Cary Grant lijkt. En Gomez en Morticia in de veronderstelling zijn dat hij astronaut wil worden. En butler Lurch die hier Robby de Robot als assistent krijgt. Eerst wel fijn van Lurch hoeft zelf niets meer te doen, maar realiseert zich dan dat de robot hem wel eens overbodig zou kunnen maken.

49. Forbidden Women (Film, 1948)

FTV

62 minuten

Punten: 62 x 2 = 124

Totaal: 4440 + 124 = 4564

https://image.tmdb.org/t/p/original/huPJ2u1KYB69n7KrXLpm2nuP598.jpg

De titel en de promotiefoto's zijn veel interessanter dan het uiteindelijke eindresultaat. Ondanks dat deze filippino film (waarin de natives allemaal onder elkaar Engels spreken) nog wat is opgesmukt met wat korte dansscènes uit burlesque shows is het toch maar een saaie film geworden. Het verhaal waarbij een familielid een staatsgreep wil plegen door zowel de sultan als diens goedaardige zoon en troonopvolger uit de weg te ruimen is niet bijster origineel. Dat de minderjarige zoon af en toe zijn toevlucht zoekt bij een plaats waar enkel vrouwen zijn toegelaten (je zou denken een harem maar aangezien mannen er niet binnen mogen en ze ook nooit naar de sultan gaan lijkt het eerder een tempel voor maagden, maar daarvoor zijn ze toch te verleidelijk en schaars gekleed) hoop je toch op wat pikant, maar helaas. Neen dit was niet goed en zelfs voor de korte speelduur te langdradig.

93. Okasareta Hakui - Violated angels (Film, 1967) - Kôji Wakamatsu

56 minuten

Bron: Archive.org

FTV: 112 punten

Puntentotaal: 18.844

Eigen rating: 3,5*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/8t2JemWFLDIJhBJngIMFGF9Dz59.jpg

Een relatief korte film van Wakamatsu die zowat de balans tracht te bewaken tussen poëtisch en voyeuristisch gaande over een gestoorde gefrustreerde man die een verplegingshuis instormt en een aantal verpleegsters gijzelt. Geschoten in (korrelig) zwartwit met op een einde een klein stukje in kleur, voornamelijk van in bloed gedrenkte dode en naakte vrouwelijke lichamen. Het contrast is ineens groot.

De sound(track) is hypnotiserend mooi. Voor de rest weinig muzikale ondersteuning. Vrij kil en afstandelijk gebracht. Het enige geluid dat je hoort is de regen en de wind die buiten giert. Geen verklarende film over het waarom al kunnen wel een aantal theorieën bedacht worden. Het maakt de film extra mysterieus en bijgevolg ook sterker.

Zijn latere Yuke Yuke Nidome no Shojo (Film, 1969) was eveneens intrigerend, maar inhoudelijk sterker. Best gewelddadig hoewel niet expliciet in beeld is deze Violated angels best een heftige zit.

94. Jôen - The affair (Film, 1967) - Yoshishige Yoshida

101 minuten

Bron: Youtube

FTV: 202 punten

Puntentotaal: 19.046

Eigen rating: 3,0*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/qrF18Vh019GDxh5uz2flRMKaeBJ.jpg

Moeizaam. We volgen Oriko die in een strak keurslijf van een bloedeloos huwelijk zit. Ze mag fladderen als ze wil, maar de echtgenoot is toch wat jaloers als puntje bij paaltje komt. Hij beschouwt haar als zijn eigendom en heeft het beschikkingsrecht over haar.

Haar moeder is er niet meer. De relatie was verzuurd en ook met haar zus is de relatie niet optimaal. Oriko legde hen ook verzoeken op waarbij ik vervolgens moeilijk hoogte van haar kon krijgen.

Mooi in beeld gebracht en al bij al onderhoudend, maar echt raken deed het me evenmin.

95. Kawaita Hana - Pale flower (Film, 1964) - Masahiro Shinoda

96 minuten

Bron: Youtube

FTV: 192 punten

Puntentotaal: 19.238

Eigen rating: 3,0*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/1uaqvPD5GnfcsxMVqQAhzIifQ5R.jpg

Een Japanse film noir. Ik heb vaak nogal moeite met een misdaadfilm, maar als het plot ook nog eens ondergeschikt is, dan vind ik het helemaal moeilijk om te volgen. Het plot was sowieso weinig boeiend en al gauw verlegde ik mijn focus naar andere elementen.

De stijl en fotografie bijvoorbeeld, daar kan je je wel aan optrekken. Bijzonder sfeervol geschoten film zoals in de openingsscene met het gokken. Verder is de hoofdprotagonist wel een interessant mysterieus personage.

18. The Big Sky (1952)

FTV - 244

Puntentotaal: 3282 + 244 = 3526

Mijn waardering: 2*

http://www.dvdbeaver.com/film2/DVDreviews26/a%20the%20big%20sky%20howard%20hawks/a%20the%20big%20sky%20LA_CAPTIVE_AUX_YEUX_CLAIRS-10.jpg

The Big Sky is een vrolijke western die de focus legt op de onderlinge verhoudingen van de personages. Mooi geënsceneerd en zonder veel spanning glijdt het verhaal aan het oog voorbij. Met aangename maar niet bijster intrigerende personages, een paar weinig opzienbare schietpartijen en met een stereotiep beeld van de indianen is de film een sympathieke zit maar is geen film die lang in het geheugen blijft hangen.

30. Die Brücke (Film, 1959) - Bernhard Wicki

Bron: Youtube

103 minuten

FTV (206 punten)

puntentotaal: 6393

Eigen score: 2*

https://s3.amazonaws.com/criterion-production/images/5762-1bd7f690d134d2dea64498d51c4db3ab/bridge_essay_medium.jpg

Hm, ja trok ook deze oorlog film maar matig, maar voor zij die zich iets beter kunnen inleven in die tijd zal het wel mooi zijn want wat er gebeurt is natuurlijk vrij pittig. Oorlogsfilms blijf ik moeite mee houden, al viel het qua sentiment hier nog wel mee. De laatste 15-20 minuten zijn overigens nog best "goed", los van die ene vervelende dude die z'n maat doodschiet maar toe maar. Kan weer een top 250 film afstrepen in ieder geval.

31. It Happened One Night (Film, 1934) - Frank Capra

Bron: Pindakaas

105 minuten

FTV (210 punten)

Puntentotaal: 6603

Eigen score: 3*

https://s3.amazonaws.com/static.rogerebert.com/uploads/blog_post/primary_image/far-flung-correspondents/looking-back-at-it-happened-one-night/ithappenedonenight3.jpg

Vond ik een stuk beter dan ik had verwacht. Vooral omdat het wel echt een praatfilm is, en ik andere films uit die tijd er nogal eens voor afgerekend heb. Deze kon ik vrij goed waarderen, want zelfs toen ik na een uurtje inkakte, kwam ik vrij snel weer bij. Komt natuurlijk grotendeels door de performances van Gable en Colbert, want die twee doen het errug leuk. Einde trekt nog een klein beetje, maar verder prima vermaak.

32. Bara no Sôretsu (Film, 1969) - Toshio Matsumoto

Bron: Pindakaas

105 minuten

FTV (210 punten)

Puntentotaal: 6813

Eigen score: 3.5*

https://www.indiewire.com/wp-content/uploads/2017/06/funeral-parade.jpg?w=1480&h=833&crop=1

Ja dit was af en toe echt geweldig, het krabbelde af en toe ook wat, maar dankzij het camerawerk werd het nooit saai. Ubrhaupt wel een boeiende inkijk in dat wereldje, maar het zijn wel de visuele "trucjes" die hier de show stelen. Overigens had Resnais dit wellicht ff moeten kijken om te leren hoe je (draai) orgelmuziek in je film verwerkt, want hier was het uitzonderlijk effectief. Vooral de timing zorgde voor een ietwat tragie-komische draai aan veel scenes.

50. Red Roses of Passion (Film, 1966)

FTV

79 minuten

Punten: 79 x 2 = 158

Totaal: 4564 + 158 = 4722

https://assets.mubicdn.net/images/artworks/428132/images-original.png?1638547927

Sarno gaat in deze erotische film die eerder suggestief is dan expliciet vooral de artistieke toer op. Er is het gegeven van een all female coven waarbij thee en de streling van rozen over het lichaam als een waar aphrodisiac werkt. De scènes binnen de coven zijn stijlvol maar niet echt opwindend. Het is vooral het feit de dames die niets meer dragen dan een slipje en doorzichtige negligé als topje dat mij nog enigszins kon prikkelen. Het verhaaltje van Carla die beroep doet op de coven om haar preutse tante en nichtje te kunnen straffen is eigenlijk vooral opvulsel en niet interessant.Dat kan worden samengevat als dames die zich door toedoen van een roos zich wellustig mannen willen verslinden. Op zulke scènes zat ik niet te wachten. Het ritueel bij het altaar waarbij enkel ingewijden mogen aanwezig zijn en die we als kijker pas aan het eind te zien krijgen is bijgevolg ook voorspelbaar en een non-climax. Hoogtepunt is de leidster van de cult Martha gespeeld door Helena Clayton. De rest van de cast is oppervlakkig en saai.

96. Tenshi no Kôkotsu (Film, 1972) - Kôji Wakamatsu

89 minuten

Bron: Youtube

FTV: 178 punten

Puntentotaal: 19.416

Eigen rating: 2,5*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/vPTb65EusJykiv2FfC4VwxvJgFF.jpg

Een vreemde film over stedelijke terroristen in Japan. Er zijn geen namen voor de personages, alleen tijden van het jaar, bijvoorbeeld herfst en winter; en maanden en dagen van de week voor hun ondergeschikten. De ene groep steelt enkele bommen uit een pakhuis van het Amerikaanse leger en de andere groep pakt ze voor zichzelf. Er volgen veel explosies en wat kinky Japanse seks. Meestal gefilmd in zwart-wit, is dit waarschijnlijk een goede introductie tot de Japanse cinema. Geen idee waarom een beperkt aantal scènes in kleur waren.

Ik kon er eerlijk gezegd niet zo heel veel mee. Ik zag al betere dingen van Wakamatsu. Interessant waren wel de interne spanningen die ontaarden wegens machtsmisbruik.

16. C'est Arrivé près de chez Vous (Film, 1992)

95 minuten x2 (FTV) = 190

Puntentotaal: 2.930 punten

Eigen rating : 3,5*

https://ds.static.rtbf.be/article/image/770x433/2/b/a/d0b4e54ddd9f0982db522becb8041071-1651829218.jpeg

In het Jaar des Heren 1992 : op 30/09/92 sloot in Zolder de laatste Limburgse en meteen ook de laatste Belgische mijn. Een einde van een tijdperk en een sociale/economische tragedie voor de gemeenschap. Volledige gemeenten werden immers rond die mijnen opgebouwd en duizenden migranten zakten af naar Limburg om in de mijnen te werken. Nu nog steeds in oud mijn gemeenten zoals Maasmechelen en Genk ligt de werkgelegenheid nog steeds onder het nationaal gemiddelde.

De film C’est arrivé près de chez vous mag dan in de eerste plaats een geniale zwarte komedie zijn toch zag ik er een tijdsportret in van een regio (locaties zijn Brussel rand Anderlecht, Louvain La Neuve, Namur) Waals België. Met herkenbare gemeenplaatsen als cafés en kruidenierswinkeltjes die het alledaagse leven benadrukken. Want zo zag ik Benoit de serie moordenaar nl een man die in feite in een alledaagse omgeving – daarom die titel c’est arrivé près de chez vous vrij vertaald het gebeurde dicht bij U - zijn gewoon routine leventje leidt. Oudjes in appartementsblokken, vervallen fabrieken als kraakpand, bouwwerven, postbodes ... we zijn inderdaad in een straat dicht bij ons.

Maar het is meer nl een kritiek dat een docu nooit objectief kan zijn. Hier worden de filmmakers medeplichtig en gaan zelfs over tot moorden waardoor objectiviteit volledig vervalt. Maar is niet nieuw bv The connection van Shirly Clarke had het ook al over een cameraploeg die een docu filmt over drugsverslaving en zelf meegesleurd wordt. En nu weten we ook waar The Blair witch project de mosterd vandaan heeft gehaald als zogenaamde reality cinema.

De zwart wit fotografie van André Bonzel versterkt die alledaagse tristesse, het volkse. Het heeft ook een amateuristische bijklank. Blijkbaar hebben ze een jaar aan de film gewerkt omdat ze niet over het nodige budget bij de start beschikten (het wordt ook aangehaald in de film zelf). De knipoog van de filmmakers dat een reportage ploeg met video het gelag moet betalen tegen hun pellicule ploeg is, is een extra sneer.

Jammer dat het blijft bij een komedie. De maatschappelijke toestanden nooit worden uitgediept. Het had kunnen verheven worden tot een scherpe maatschappij kritiek, een sociaal bewust portret van een periode en plaats maar helaas. Een subliem idee, dat wel maar geen meesterwerk.

97. Viridiana (Film, 1961) - Luis Bunuel

91 minuten

Bron: Archive.org

FTV: 182 punten

Puntentotaal: 19.598

Eigen rating: 3,5*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/vRRnLUJpwPyPd8W0GrFpmHBnc9R.jpg

Bunuel laat het in zijn films niet na om tegen de schenen te schoppen en zelfs te provoceren. Ik vond het een vrij eigenaardige film die in twee grote delen op te vatten is. Je hebt het gedeelte met de aristocratische heer Jaime die met zijn nicht wil trouwen en er alles wil aan doen om haar bij hem te houden. Geen idee wat ik moet denken van die man. Hij klonk me vooral erg verbitterd, wanhopig en eenzaam.

Viridiana is voornamelijk erg naïef en goedgelovig. Barmhartig in hart en ziel en dat leidt niet noodzakelijk tot dankbaarheid. Niet van het personeel of de zoon die de armen en bedelaars liever kwijt dan rijk zijn. Maar ook niet van de armen zelf. Ook daar is er sprake van sociale klasse wanneer de vermeende leprapatiënt wordt buitengezet en zelfs wordt gepest. Enig fatsoen of respect hebben ze evenmin, de tong op het hart is snedig en brutaal. En wanneer de kat van huis is, dansen de muizen.

Provocerend ook wel met dat tableau van het Laatste Avondmaal. Typisch Bunuel dus. Wel van genoten, maar niet perse geweldig. Goed om gezien te hebben.

51. Angkor (Film, 1935)

aka Forbidden Adventure

FTV naakt

81 minuten

Punten: 81 x 2 = 162

Totaal: 4722 + 162 = 4884

https://4.bp.blogspot.com/-lv0SegcmFog/WLeQNEgcAYI/AAAAAAAAkz4/lqkpyD15VzYy9I3aYAH1Z9mFNVRoZzfkwCEw/s1600/ForbiddenAdventure3.JPG

De beelden van de expeditie naar de tempel van Angkor dateren al van 1914. Later zijn deze aangevuld met wat extra scènes waarbij de blanke ontdekkingsreizigers krijgen af te rekenen met de gevaren. Dat wilde dieren zoals een slang of een tijger mensen aanvielen (in scène gezet uiteraard) kan je nog inkomen dat er op hen werd geschoten, maar soms was het ook gewoon als trofee. Laten we hopen dat er in het echt geen dieren moesten sterven hiervoor. Wat men hier vooral naar voren probeerde te brengen was de bijzondere band tussen de lokale bevolking en de apen. Vooral de vrouwen aanbaden de grotere exemplaren (gorilla's en dergelijke) als een soort godheid werden aanbeden. De avonturiers krijgen een resem vrouwen mee als dragers, die topless rondlopen zodanig dat het voor exploitatie kon doorgaan en het manvolk die het beu werden om naar schunnige onbeweeglijke plaatjes te kijken, te plezieren. In de versie die ik heb gezien werd er censuur toegepast op een grappige en amateuristische manier door struikgewas in silhouet te plaatsen voor de boezems groot en klein.

52. All the Right Noises (Film, 1971)

FTV

87 minuten

Punten: 87 x 2 = 174

Totaal: 4884 + 174 = 5058

https://www.mediastorehouse.co.uk/p/194/olivia-hussey-gerry-o-haras-all-right-noises-1533455.jpg.webp

Kennelijk heeft regisseur Gerry O'Hara zelf meegemaakt wat hij heeft verfilmd. Het verhaal van een dertiger (Tom Bell) getrouwd en twee kinderen die verliefd wordt op een meisje van 16 (Olivia Hussey) die hij in het theater ontmoet (zij is actrice in opleiding, hij een technieker). Een film met een gewaagd thema je zou conflict en drama verwachten, maar dat komt er eigenlijk niet. Er zijn wel wat momentjes die voor ophef kunnen zorgen zoals de vader van Bell die aan de deur komt bellen terwijl Olivia nog in bed ligt na een vrijpartij, Olivia die denkt dat ze zwanger is. Maar de film blijft opvallend braaf en helaas ook saai. Beetje raar dat het allemaal zo onschuldig en speels wordt uitgebeeld. Olivia Hussey is wel schattig in haar rol (kennelijk als 15-jarig naakt te zien in de film Romeo & Juliet uit 1968) maar voor de rest zal ik deze snel vergeten. Film is trouwens van 1969 en werd in 1971 uitgebracht in kleur, maar het origineel is wel in zwart/wit.

12. Här Har Du Ditt Liv (Film, 1966)

Bron: Netflix

169 minuten

FTV (338 punten)

Puntentotaal: 2.376

Score: ruime 3.5*

Was al langer benieuwd naar het werk van Jan Troell, aangezien een van mijn lievelingsacteurs (Max Von Sydow) regelmatig meespeelt in zijn films. Hij heeft hier een klein rolletje. Här Har Du Ditt Liv is voornamelijk een trage coming of age-film. Het verhaal focust veelvuldig op onverbiddelijke armoede en geestdodende handarbeid. Dit steekt pijnlijk af tegen de pretenties van de gegoede burgerij. Het hoofdpersonage heeft (deels hierdoor) socialistische sympathieën . Gelukkig (voor mij althans) wordt de film nergens pamfletterig (wellicht tegen het einde ietwat). Voor de rest viel het mooie camerawerk mij op. Sporadisch voegt Troell wat impressionisme toe; met een woordeloze terugblik van een oudere houtzager als hoogtepunt. Utvandrarna en Nybyggarna wil ik nog eens zien.

https://image.tmdb.org/t/p/w780/6hI2W49U4hwlxww5V2XyOXpYnUe.jpg

19. Hobson's Choice (1954)

FTV - 214

Puntentotaal: 3526 + 214 = 3740

Mijn waardering: 2.5*

http://www.dvdbeaver.com/film2/DVDReviews44/hobsons%20choice%20criterion/hobsons%20choice%20PDVD_008%20.jpg

De oudste dochter is het zat om onder de tirannie van vader Hobson te leven en breekt uit. Zeer tegen de zin van vader Hobson. Uit de situatie met de oudste dochter onstaan vervolgens wat verwikkelingen die in het vervolg van de film nogal theatraal en met weinig spitsvondige dialogen worden uitgespeeld. Hobson wordt gespeeld door Charles Laughton. Hij acteert prima en is af en toe grappig, maar zijn personage deed me niet zoveel. Geen enkel personage deed me veel. De dialogen zijn niet erg scherp, verrassend of bijzonder humoristisch en de verwikkelingen in het verhaal leiden niet tot veel opwinding. Ik vond het allemaal nogal oubollig. De film kreeg mij simpelweg niet in zijn greep.

17. The Narrow Margin (Film, 1952)

71 minuten (RW)

Puntentotaal: 3.001 punten

Eigen rating : 3,5*

https://wondersinthedark.files.wordpress.com/2011/02/2549284573_e56361e3ab1.jpg

In het Jaar des Heren 1952 : Op 04/12/52 teisterde een enorme smog de stad London. Door het erg koude weer stookten de Londenaars meer kolen. Die voorraad kolen van na WOII waren van lage kwaliteit die bij verbranding veel zwaveldioxide uitstootte. Door een windstille periode kwam alles in de stad onder de smog terecht. De omstandigheden werden niet als problematisch aanzien want London kreeg wel meer te maken met smog. Maar later rapporteerden overheidsinstellingen dat het aantal doden op een 12000 geschat moet worden. Het Britse parlement zou in 1956 de Clean Act goedkeuren waarmee het recht op schone lucht juridisch werd vastgelegd. The Great Smog zoals het nu bekend staat was de ernstigste luchtvervuiling in UK tot nu toe.

Ben U op zoek naar een zeer onderhoudende en spannende film noir ? Dan bent U bij The narrow margin aan het juiste adres. Het is een efficiente politie thriller met als locatie een trein waardoor eenheid van tijd en ruimte perfect uitgespeeld wordt in de spanning en claustrofobie.

Regisseur Richard Fleisher had in die periode wel meer van dit soort film op zijn actief (Boduguard, Armored car robbery) maar deed later blockbusters zoals The Vikings and Conan the destroyer. Maar in zijn beginperiode bij de studio RKO maakte hij bescheiden en low budget filmpjes. Daardoor was de creativiteit des te groter. Eén van de eerste films met handcamera en de film is scoreloos. De zwart wit fotografie van George Diskant is niet te opvallend voor een film noir (de clair obscur is eerder spaarzaam) maar wel uitermate functioneel om het verhaal visueel te vertellen.

Een vreemd verhaal doet de ronde over die film. Howard Hughes (de excentrieke kluizenaar en miljonair) was in die tijd RKO eigenaar. Hij had veel goeds van de film gehoord en wou de film onmiddellijk zien in zijn privé cinema. Blijkbaar zou Hughes dan de film gewoon vergeten zijn, laten liggen in zijn cinema zaal waardoor pas twee jaar later de film eindelijk gereleased kon worden.

The narrow margin is perfect om eventjes de zorgen van de dag te vergeten. Eventjes want daar is reeds die gevreesde klop op de deur : 'Schat, kom je eventjes helpen ...'

98. Warui Yatsu Hodo Yoku Nemuru - The bad sleep well (Film, 1960)] - Akira Kurosawa

151 minuten

Bron: Archive.org

FTV: 302 punten

Puntentotaal: 19.900

Eigen rating: 3,5*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/m9NzvzYugcjkkZ5A3WdQhI3Mbe7.jpg

Een corruptieschandaal binnen een Japans familiebedrijf staat centraal in deze Kurosawa. Geweldige openingscene alvast met de bruiloft en voor mij alvast al één van de hoogtepunten van de film. Erg mooi in beeld gebracht net zoals de rest van de film overigens. Het enige moeizame daarvan de introductie van de vele personages en namen. Interessant was wel de houding en de argwaan van de aanwezige wantrouwige pers.

Kurosawa maakt er een vrij fatalistische film van waarbij oprechtheid weinig interessant lijkt. Verder laat hij belangrijke gebeurtenissen over aan de verbeelding van de kijker. Zo komt de moord niet in beeld.

Prima acteerwerk sowieso en zoals gewoonlijk een uitstekende cinematografie. Niet mijn favoriete Kurosawa, maar zeker boeiend genoeg om de 150 minuten te vullen.

99. Spellbound (Film, 1945) - Alfred Hitchcock

111 minuten

Bron: Archive.org

FTV: 222 punten

Puntentotaal: 20.122

Eigen rating: 3,5*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/fsgX3GSWtrxim8wc8QE13qrQdz9.jpg

Toch wel een bijzondere Hitchcock waarbij hij de psychoanalyse van Freud centraal plaats in zijn film over een man die ervan overtuigd is een moord te hebben gepleegd, maar voorts lijdt aan amnesia.

Het is aan de mooie en charismatische dokter Petersen om uit te pluizen hoe de vork aan de steel zit. Uitstekende rol overigens van Ingrid Bergman die haar rol moeiteloos draagt. Met Peck had ik meer moeite. Vrij houterig en emotieloos. Dan vond ik hem bijvoorbeeld in Roman holiday een stuk beter presteren.

Hitchcock zou Hitchcock niet zijn zonder suspense en fraaie camerawerk. Hoewel dat laatste niet altijd aanwezig was. De skiscène was bijvoorbeeld niet geweldig, dit in tegenstelling met het perspectief van de camera in de scènes met het melkglas of de slotscène met de revolver.