Black-white filmchallenge

En even heerlijk buiten lopen! Helpt ook bij rugklachten.

35. Wake of the Red Witch (1948)

106 minuten (Plex)

FTV (212 punten)

Puntentotaal: 3574

Eigen rating: 2.5*

https://images.justwatch.com/backdrop/306104837/s640/wake-of-the-red-witch/wake-of-the-red-witch

Nog maar eens een John Wayne film. Ditmaal niet als stoere cowboy maar een kapitein die op wraak zint. Ik vond het verhaal wel redelijk verwarrend. Spijtig genoeg evolueert de film van een zeevaart avonturenfilm naar een romantisch niemendalletje. Interessant feitje: schijnbaar werd de rubberen octopus door Ed Wood's crew naderhand gestolen om gebruikt te worden in zijn film "Bride of the monster". Ze vergaten echter de motor te stelen die de tentakels aandreef, dus werd Bela Lugosi gedwongen de tentakels om hem heen te wikkelen terwijl hij tegen het beest "vocht".

39. Yôjinbô (Film, 1961) - Akira Kurosawa

110 minuten

Bron: Archive.org

FTV: 220 punten

Puntentotaal: 7.824

Eigen rating: 3,0*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/yNHz8xIszm2KF7JUxpkINoYyO7f.jpg

Een samurai western van Kurosawa. Best leuk eigenlijk en hier en daar met een komische noot. Leuk daar hoe onze zwaardheld in het begin van de film naar een hond gaapt met een hand tussen zijn muil. Gevolgd door zo'n vrolijk deuntje.

Kan me wel inbeelden dat het tot inspiratie heeft geleid voor latere westerns, maar al bij al blijft het nogal eenvoudig. De gevechten zijn nauwelijks gevechten en nemen nogal snel een eind. Vooral bij de eindconfrontatie was dit toch lichtelijk ontgoochelend. Alsof Kurosawa er geen zin meer in had. Het beste gedeelte van de film vond ik de twintig minuten ervoor wanneer hij werd gevangen genomen en ontsnapte.

Sfeervol zoals steeds, maar er zijn betere Kurosawa's op de markt denk ik. Maar een straf om dit te bekijken is dit zeker niet.

40. Kill Me Please (Film, 2010) - Olias Barco

95 minuten

Bron: Sooner.be

FTV: 190 punten

Puntentotaal: 8.014

Eigen rating: 3,5*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/1753sfvFwTglcdwyyiFp9U32dxV.jpg

Deze film heeft veel potentieel omwille van het intrigerende concept, alleen blijft de uitvoering nogal slordig en niet altijd even interessant. We bevinden ons in een wereld waar zelfmoord gereguleerd is. Niet iedereen is daar even gelukkig mee, maar het doel van de instelling is om mensen op een rustige (geplande) manier afscheid te laten nemen van de wereld. Zoals zij het willen en vaak gaat dit gepaard met een laatste wens. Gedaan dus met het oversnijden van de polsen of zich voor treinen of van gebouwen te gooien.

Ja, zo zou ik ook wel willen sterven. Een man die zichzelf gif toedient via een slokje champagne om vervolgens de liefde te bedrijven met een knappe deerne. Er zijn ergere manieren om aan je einde te komen. Moet ik onthouden ... Krijg je meteen ook inzage in de wensen of verlangens van anderen. Het kon best pittiger, jammer.

Maar de film heeft ook een komische invalshoek. Wanneer iemand zelfmoord pleegt op de old fashion way doet men er alles aan om hem te redden. Of wanneer er een shooting raid plaatsvindt, rent iedereen voor zijn leven, gewoon omdat ze een andere manier van (zelf)doding in gedachten hadden.

Interessant dus, alleen niet altijd goed uitgevoerd. Er zat veel meer in. Wel fijn om in deze Frans-Belgische productie de Belgische acteurs Benoît Poelvoorde en Clara Cleymans (Yummy) te mogen aanschouwen. Zwevend tussen 3,0 en 3,5*.

41. Great Expectations (Film, 1946) - David Lean

118 minuten

Bron: Eigen DVD-collectie

FTV: 236 punten

Puntentotaal: 8.250

Eigen rating: 2,5*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/5RZQKOG0TRc7sSAI7u98gkqAgRm.jpg

Niet ondersteboven van Charles Dickens noch van de verfilmingen van zijn boeken. Er is iets in het plot dat me weerhoudt. Hij creëert steeds een soort van sprookjesachtige sfeer van de underdog, de verschoppeling, voor wie het op miraculeuze wijze steeds goedkomt.

Visueel vond ik het wel mooi. Erg sfeervolle openingsscènes op de begraafplaats, zowel met als zonder de mist. Vermoedelijk door de keuzes die de film maakte, maar ik vond de verschillende (levens)delen van Pip nogal bruusk in de overgang. Tijdssprongen zijn zelden makkelijk te verweven in een plot, maar hier had ik geen goed gevoel bij.

Daar ik nog een goed gevoel had bij het begin van de film ervoer ik dat hoogtepunt nimmer nog in het verdere verloop van de film. Zoals ik al zei scoort de film voor op cinematografisch vlak goede punten.

42. La Grande Illusion (Film, 1937) - Jean Renoir

114 minuten

Bron: Eigen DVD-collectie

FTV: 228 punten

Puntentotaal: 8.478

Eigen rating: 3,5*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/noOBQZAn9cGNeEO1bq3u4dDoxei.jpg


Een paar dagen geleden zag ik Stalag 17 van Billy Wilder, eveneens een film over een POW-kamp, toen wel over de Tweede Wereldoorlog en niet WO I zoals deze film van Renoir. Wie hoopt op enkele actiescènes La Grande Guerre zal bedrogen uitkomen. Veel spektakel valt er niet te beleven. Via postenkranten vernamen we dat het Fort Douamont nabij Verdun gevallen is. We spreken dan over de periode eind februari 1916.

De film is luchtig, maar gelukkig niet (zo) kluchtig (als Stalag 17). Al had ik niet de indruk dat de gevangen genomen soldaten en officieren het zo slecht hadden in gevangenschap. Meer zelfs, er is zelfs het grootste respect tussen de Franse kapitein Boëldieu en de Duitse kapitein von Rauffenstein. Mocht het geen oorlog zijn geweest, ze waren dikke vrienden.

De film kabbelt wat voort, maar herleeft in het tweede gedeelte van de film bij de ontsnapping. Het is een film die veel tot de verbeelding overlaat, want vele (mogelijke) actiescènes worden niet in beeld gebracht. Interessant was ook de huisvesting bij Elsa. Aan welke kant van de lijn je ook staat, iedereen zit in hetzelfde schuitje. Misschien iets te simplistisch voorgesteld allemaal, maar als anti-oorlogsfilm is hij wel doeltreffend.

1. Sin City

124 minuten

Herziening

Punten: 248 (x2, want iets met bloed en tieten)

Totaal: 248

https://100filmsinayear.files.wordpress.com/2014/12/sin-city-banner.jpg?w=1000&h=288&crop=1

Deze challenge aftrappen met een uiterst succesvolle samenwerking tussen Robert Rodriguez en Frank Miller. Met de lat gelijk torenhoog voor andere films is dat wellicht onhandig. Maar ogen op het scherm, pelgrim. Dit is slechts de warming up.

Het gritty Sin City bevat niet alleen alle elementen van een neo-noir, maar laat die op nagenoeg perfecte wijze tot leven komen. Een sublieme Mickey Rourke als de in zichzelf mompelende antiheld bijvoorbeeld; gevangen door de schoonheid van een femme fatale alsmede in een web van complotten. Het is slechts een van de drie losstaande verhaallijnen die behapbaar zijn, maar uiteindelijk netjes in elkaar verweven worden. Het credo 'het geheel is meer dan de som der delen' gaat hier zeker op.

De vele sprekende personages die de revue passeren zijn slechts onderdeel van de onderbuik genaamd (Ba)sin City. In Old Town maken de dames van lichte zeden de dienst uit, terwijl in de andere delen van de stad corrupte agenten, gewelddadige criminelen en andere zondaars met elkaar wedijveren. De stad is een regelrechte poel des verderfs. Sin City doet wat dat betreft absoluut zijn naam eer aan.

Toch is het vooral de fraaie art style die de show steelt. Met overwegend zwart-wit beelden is de film niet alleen een hommage aan de graphic novel, maar draagt het constructief bij aan het creëren van een grauwe setting. Die duistere representatie wordt soms aangedikt met sprekende contrasten - bijvoorbeeld door Goldie's gouden lokken of het rijkelijk vloeiende bloed letterlijk kleur te geven. Een feest voor het oog.

Sin City is met zijn expliciete erotiek en geweld verre van subtiel te noemen. Met hooguit een vleugje valse hoop is het de perfecte moderne projectering van Sodom en Gomorra. Daarbij is alles op heerlijke wijze over de top uitgevoerd. Precies wat je van een verfilming van de graphic novel mag verwachten. Uiteindelijk is er slechts één ultieme zonde: niet in volle teugen van dit meesterwerk kunnen genieten.

5,0 * Wonderschone verdorvenheid

36. Lost Horizon (1937)

132 minuten (Plex)

FTV (264 punten)

Puntentotaal: 3838

Eigen rating: 3*

https://trailersfromhell.com/wp-content/uploads/2017/10/5548topLost.jpg

Metaforische film over een plek in Tibet waar men stokoud wordt en waar de duistere kantjes van de moderne samenleving compleet onbekend zijn. Geen oorlog, geweld, haat of jaloezie. Zelfs geliefdes worden met plezier afgegeven aan rivalen. Allemaal in teken van de goede vrede. Een compleet anti-materialistisch paradijs die wel alle voorzieningen hebben omdat ze met hun gat op een bodemloze goudader zitten. Voor diegenen die hun spirituele geest willen verruimen een aanrader

43. Chi È Senza Peccato... (Film, 1952) - Raffaello Matarazzo

97 minuten

Bron: Netflix

FTV: 194 punten

Puntentotaal: 8.672

Eigen rating: 2,5*

https://www.moviemeter.nl/images/cover/73000/73912.jpg?cb=1391850811

Dit is een Italiaanse soap van de bovenste plank en dat is eerder negatief dan positief bedoeld. Al bij al begint het nog redelijk goed. Wat intriges, wat leugens en geheimen, maar al bij al nog wel onderhoudend. De mooie beelden van zowel Canada als zeker de Italiaanse Dolomieten doen veel.

Nazzari acteert degelijk, net als in I Figli di Nessuno (Film, 1951), een soortgelijke film die ik toch iets beter verteerde. Maar zoals het in een soap betaamt, wordt alle ellende en geheimdoenerij op de spits gedreven en uitgemolken. Het einde is supermelig en dan kan het niet snel genoeg gaan. In een minuut of drie wordt alles ontrafeld en is alles peis en vree.

Er staan er zo nog enkele op Netflix. Wat een mens niet over heeft voor een challenge... 2,5* in een erg milde bui.

Het begint stilaan tijd te worden dat ik ook eens iets bekijk

37. The Man Who Shot Liberty Valance (1962)

123 minuten (Plex)

FTV (246 punten)

Puntentotaal: 4084

Eigen rating: 3.5*

https://i0.wp.com/culturedarm.com/wp-content/uploads/Liberty-Valance-14.jpg?ssl=1

Nog zo'n western-klassieker. En deze had ik nog niet gezien. Shame on me! Een western met drie iconen uit Hollywood in die tijd. James Stewart als beredeneerd advocaat/jurist. John Wayne als ruwe revolverheld. En Lee Marvin als de lokale bullebak waar iedereen voor siddert en beeft en blijkbaar met alles makkelijk wegkomt. Ik vond het actie-gedeelte te karig. Ze hadden beter de hoeveelheid actie in dezelfde verhouding gebracht als de borden die men in het restaurant serveert. Ofwel was voedsel toentertijd extreem goedkoop. Ofwel had men toen werkelijk altijd last van een reuzehonger

38. Le pêcheur de perles (Short 1907)

7 minuten (YouTube)

FTV (14 punten)

Puntentotaal: 4098

Eigen rating: 2.3*

https://images.mubicdn.net/images/film/45768/cache-36012-1445898178/image-w1280.jpg?size=800x

't Is dat ik deze heb opgenomen in mijn lijstje op Letterboxd dat ik het gekeken heb. Echt speciaal qua verhaal is het niet. 't Is eerder een demonstratie van wat men in die tijd aan truckjes kende in de filmwereld.

39. Dr. Jekyll and Mr. Hyde (Short 1913)

26 minuten (YouTube)

FTV (52 punten)

Puntentotaal: 4150

Eigen rating: 2.3*

https://www.moriareviews.com/rongulator/wp-content/uploads/Dr-Jekyll-and-Mr-Hyde-1913-1.jpg

De zoveelste film over het Jekyll/Hyde fenomeen. Gelukkig dat het verhaal telkens hetzelfde is Het enige waar ik telkens benieuwd naar ben is de manier waarop de hoofdacteur de Hyde versie vertolkt. Hier zijn het de nogal karikaturale elementen die toegepast worden. Een koddig hoedje en het kunstgebit (dat me aan de Jerry Lewis vertolking deed denken) zijn daar één van. De transformatie is simpel gehouden. 't Is vooral de gebogen, kruipende houding die opviel.

6. The Female Animal (Film, 1958) - Harry Keller

84 minuten

Bron: Blu-ray

FTV: 168 punten

Totaal: 1.110 punten

Waardering 2*

14. Seconds (Film, 1966)

Ftv

106 minuten = 212 punten

Puntentotaal: 2338

15. The Party (Film, 2017)

Ftv

71 minuten = 142 punten

Weinig tijd om verder toe te lichten. Leuk (camerawerk, begin en eind) en niet leuk (vervelende mensen met grote geheimen, onwaarschijnlijk).

Puntentotaal: 2480

20 The Man Who Wasn't There (2001)

116 minuten

FTV (232 punten)

Puntentotaal: 3454

Eigen rating: 2,5*

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BMTYzNjA3MTU1MV5BMl5BanBnXkFtZTgwNjUwNDk1MDI@._V1_.jpg

Een zwijgzame kapper die een verhaal vertelt? Met een keuvelde filmnoir-achtige voice-over vertelt het over een voorspelbaar maar gezellig verhaaltje van louche investeringszaakjes, chantage en moord Alles in comfortable zwart-witfotografie. Het plot is dat van een op film noir-twisters geïnspireerde met veel gin, sigaretten en overspel, waarin de juiste man wordt veroordeeld voor de verkeerde misdaad. Weinig verheffend en als er al spanning was, wordt deze opgeheven doordat de film in veel te rustig tempo verloopt. De film brengt je dan ook eerder in een meditatieve toestand. Billy Bob Thornton had weinig dialoog, James Gandolfini doet niet veel meer dan wat hij in de ‘Sopranos’ deed maar of het het acteren of gewoon de film was... ? Echt overtuigd was deze film echter nergens. De overige castleden zijn gezichten die je in zo beetje elke Coen-film ziet langs komen, waaronder natuurlijk actrice Frances McDormand die getrouwd is met Joel Coen. Uiteindelijk is het allemaal op het middelmatige af en kruipt sloom naar zijn einde.

40. Never Take Sweets from a Stranger (1960)

81 minuten (Plex)

FTV (162 punten)

Puntentotaal: 4312

Eigen rating: 3.5*

https://ghostof82.files.wordpress.com/2018/03/never.png?w=640

Toch wel een beklemmende film over een oude pedofiel uit een invloedrijke familie die een gehele gemeenschap kan controleren. Het verwonderde mij dat dit een Hammer film was. Het wijkt wel wat af van al de andere films die dit productiehuis heeft voortgebracht. De film maakte wel degelijk indruk op mij.

10. The Uninvited (Film, 1944) Lewis Allen

100 minuten

Bron: Pindakaas

FTV: 200 punten

Totaal: 1880 punten

https://www.framerated.co.uk/frwpcontent/uploads/2018/10/uninvited01-978x652.jpg

The Uninvited is een van de eerdere "geest" films geweest. Naarmate de tijd zijn er meerdere soortgelijke films uitgebracht, waar naar mijn mening betere films tussen zitten.

Rick en Pamela (broer en zus) worden verliefd op een verlaten huis aan de kust van Engeland en kunnen dit huis voor een koopje kopen van de grootvader van Stella. Er gaan geruchten dat het spookt in het huis. Stella wilt niet dat het huis verkocht wordt, omdat haar moeder in het huis heeft gewoond.

Er komt een wat vreemd aanvoelende romance tussen de jonge Stella en de oudere Rick. De grootvader wilt niet dat Stella een stap zet in het verlaten huis, omdat dit gevaarlijk voor haar zou zijn. Als Stella toch in het huis binnen gaat, komt de film meteen van de grond aangezien de film dan spannender wordt en het mysterie meer begint te lopen.

Het mysterie zit leuk in elkaar, maar komt niet helemaal goed uit de verf. De spookachtige gebeurtenissen zijn minder bombastisch dan in de films van hedendaags, wat ik persoonlijk wel een plus vond. De laatste gebeurtenis van Rick op het eind vond ik dan weer te gemakkelijk.

Verder heb ik wel genoten van de sfeer van de film en was het verhaal genoeg om tot het eind verrast te worden.

3,5*

44. Anatomy of a Murder (Film, 1959) - Otto Preminger

160 minuten

Bron: Eigen DVD-collectie

FTV: 320 punten

Puntentotaal: 8.992

Eigen rating: 4,0*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/jtCNu6f3MCFuEQ4cyHcNdI1QUjI.jpg

Sterke rechtbankfilm waarbij het gedeelte in de rechtbank centraal staat. Een echtgenoot staat terecht voor de moord op een man die zijn vrouw heeft verkracht. Het misdrijf zelf komt niet in beeld, waardoor de focus geheel op het proces komt te liggen.

Twee advocaten kruisen de degens met elkaar en wat volgt is een show van hoe je de gebeurtenissen en de feiten naar je hand probeert te zetten. Hoe kom ik zo geloofwaardig mogelijk over? Wat moet ik doen om iemand van iets te overtuigen? Kleine elementen worden enerzijds naar de hand gezet en uitvergroot terwijl meer belastende elementen worden verzwegen of geminimaliseerd. Het maakt allemaal deel uit van de rechtsbeginselen. En op de koop toe is de poppenkast niet volwaardig als men de tegenpartij ook niet viseert met allerhande trucs of aanvallen. Best boeiend om te volgen, mede door het sterke acteerwerk van in de eerste plaats James Stewart en de prima dialogen.

Interessante film die speelt met de termen rechtvaardig, rechtspraak en het recht, maar dat doen wel meerdere rechtbankfilms. Mooi en stijlvol in beeld gebracht ook.

45. Sanshô Dayû (Film, 1954) - Kenji Mizoguchi

124 minuten

Bron: Youtube

FTV: 248 punten

Puntentotaal: 9.240

Eigen rating: 3,5*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/d0IwJw1p2H0WYhk1iCwVNygpsUs.jpg

Meer dan degelijk Middeleeuws familie-epos uit Japan alweer. Veel onrecht en ellende was het deel van vele boeren uit die tijd. Wanneer je als gezagsdrager ook van je sokkel tuimelt, is niemand nog veilig. Het gezin van Tamaki wordt uit elkaar gescheurd. Zij een prostituee, de kinderen worden slaven en de vader blijft achter. Van die laatste werd niets meer vernomen.

Het plot is mooi te volgen. Prima in beeld gebracht ook, Wraakroepend ook allemaal, maar dit is geen wraakfilm, maar een vrij sereen portret van getekende kinderen. Wel wat overacting bij momenten, maar dat wordt tegelijkertijd gecompenseerd door de setting van het riet en het water.

Geen meesterwerk, maar ik bleef geboeid kijken naar de film met enkele prima scènes zoals de vlucht, de gevangenneming en uiteindelijk de ontsnapping.

46. The Ox-Bow Incident (Film, 1943) - William A. Wellman

75 minuten

Bron: Eigen DVD-collectie

FTV: 150 punten

Puntentotaal: 9.390

Eigen rating: 3,5*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/dmmiwTfk4AraKkK8DwmrXYas5rS.jpg

Een klassieker in een western jasje gestoken. Een rechtbankfilm ook, maar dan zonder rechtbank. Een opgejaagde menigte meent het recht in eigen handen te moeten nemen na de moord op een veeboer. Al snel vinden ze de drie verdachten. Vol adrenaline en handelend vanuit het goede berechten ze de drie individuen ter plaatse.

Het geheel blijft onderhoudend en spannend waarbij twijfel en schuld hand in hand gaan. Een grote mond opzetten om iemand op te hangen is één ding, het effectief tot uitvoer brengen is weer een ander paar mouwen.

Prima script eigenlijk en ook goed geacteerd. Met zijn speelduur van 75 minuten eigenlijk ideaal en onnodig om het nog verder uit te melken.

47. Shock Corridor (Film, 1963) - Samuel Fuller

101 minuten

Bron: Youtube

FTV: 202 punten

Puntentotaal: 9.592

Eigen rating: 3,0*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/vLsEpgXdafCyWw58f3oh476cRkt.jpg


Een man met een IQ van 140 die iedereen om de tuin wil leiden door zichzelf te laten opsluiten in een psychiatrisch ziekenhuis om een moord op te lossen. Het lijkt een intrigerend plot, maar hoe langer ik naar de film keek, hoe meer vragen ik me stelde. Het verhaal rammelt langs alle kanten al vond ik het al bij al wel nog boeiend genoeg om het te volgen.

Ik weet niet wat goed denken van de acteerprestaties. Niet makkelijk in deze context. Theatraal of net niet? Alvast erg expressief, dat is het minste dat je ervan kan zeggen. Hier en daar een kort fragment in kleur, maar geen idee wat daar de reden voor was.

Visueel vond ik het wel niet slecht. Lange klinische gangen, de camera ook dicht op de huid. Het gaf soms een beklemmend ongemakkelijk gevoel. Een geforceerd en eigenlijk vrij simpel plot dat eindigt met een voorspelbaar karma. Moeilijk te beoordelen, het lijkt wel een guilthy pleasure.

Veel beterschap gewenst. Ik meen me te herinneren dat Noodless bij een van de eerste horrorchallenges ook aan een rotvaart ging omdat hij niet veel kon doen wegens een pijnlijke rug. Soms denk ik moet ik ook ziek worden om al die andere verplichtingen te ontlopen en lekker veel films gaan kijken zonder al te veel gestoord te worden, maar bij nader inzien toch liever niet.

Ik momenteel out door een knie-operatie, dus ja, ik heb wel wat tijd. Al zal ik toch blij zijn terug aan de slag te kunnen. Behalve mijn gezin valt er voorts (te) weinig te beleven. Ondanks de vele kijkmomenten raak je ook dáár naar verloop van tijd op uitgekeken. En B/W is wel leuk, maar niets anders dan dat is vrij eenzijdig.

41. Manhattan Melodrama (1934)

93 minuten (Plex)

FTV (186 punten)

Puntentotaal: 4498

Eigen rating: 3.5*

https://i0.wp.com/jacksonupperco.com/wp-content/uploads/2014/02/manhattan-melodrama-01.jpg

Een melodrama dat zich inderdaad in Manhattan afspeelt. Qua titel zal deze film dus geen originaliteitsprijs winnen. Verder is dit wel een goed in elkaar gestoken dramatisch verhaal waar de tegenstelling tussen het goede en minder goede wel overdreven in de verf wordt gezet. Ik genoot wel van het acteerwerk van Gable en Powell ook al vond ik het overdreven dat Gable op het uiteinde zo lachebekkend en goedgehumeurd bleef. Interessant weetje : de piepjonge Blackie wordt gespeeld door een piepjonge Mickey Rooney.

Ik kan nu wel een hele resem films zien. Maar dat is dan ook het enige voordeel bij deze pijnlijke rug

Maar het gaat al wat beter. Gelukkig

42. Orlacs Hände (1924)

92 minuten (Plex)

FTV (184 punten)

Puntentotaal: 4682

Eigen rating: 3*

https://www.moriareviews.com/rongulator/wp-content/uploads/Hands-of-Orlac-1924.jpg

Een half jaar geleden heb ik de film "Mad Love" gezien met een fantastische Peter Lorre. "The Hands of Orlac" is eigenlijk identiek hetzelfde verhaal, maar dan de Duitse versie. Geregisseerd door Robert Wiene die beter gekend is van de film "Das Cabinet des Dr. Caligari". Alleen is defilm over Orlacs handen niet zo overdreven expressionistisch. Maar verwacht je wel aan overdreven expressie door de hoofdacteurs

09. Yûrika (2000)

https://www.reelingreviews.com/wp-content/uploads/2020/05/eurekapic.png

FTV? = Ja

# Minuten = 217 (IMDb)

Aanwezigheid van naakt of grafisch geweld? = Nee

Totaal aantal punten: 2322

Zo. Dat was even een flinke zit zo op de maandagavond. 3,5 uur tik je niet zomaar weg en zeker niet als het zulke zware kost is. De film begint ijzersterk met de buskaping en het verwerkingsproces dat er op volgt. De film springt vervolgens 2 jaar in de tijd en blijft boeiend, maar hier en daar begint het ook wel wat te slepen. Een half uurtje korter had de film goed gedaan. Absolute hoogtepunten zijn de enige momenten dat Kosue en Naoki spreken en het ijzersterke einde. Ruime 3,0* en blij dat ik deze eindelijk eens heb gekeken.

10. The Defiant Ones (1958)

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BMTk1MTE1MTQyMF5BMl5BanBnXkFtZTcwMzg3MTMzNA@@._V1_.jpg

FTV? = Ja

# Minuten = 96 (IMDb)

Aanwezigheid van naakt of grafisch geweld? = Nee

Totaal aantal punten: 2514

Leuke film, maar erg voorspelbaar, ook al lagen deze thema's destijds gevoeliger. De film moet het hebben van de dialoog en de chemie tussen de hoofdrolspelers. Degelijk is het juiste woord bij deze film. Zakelijke 3,0*, maar geen film die me lang bij zal blijven. Geef mij maar Cool Hand Luke, als je dan toch een soortgelijke film moet aanhalen. Of, in kader van de black-white challenge: I Am a Fugitive from a Chain Gang (1932).

Hilarische scene ook in Ed Wood (1994)