Vrouwelijke Regisseurs Challenge - maart 2020

20. A League of Their Own (1992)

FTV, 2 punten - Totaal 40 punten

128 minuten (ook dat nog)

Regisseur: Penny Marshall

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1000/1174.jpg?cb=1523115683

Het kan verkeren. Na gisteren met Meek's Cutoff de beste film van zover voor deze challenge gezien te hebben, kwam ik net wel van een hele koude kermis thuis.

Wat een verschrikking. Geen geslaagde grap te ontdekken, en verder alleen voorspelbaar en compleet oninteressant Hollywood-drama tussen een team vol vrouwelijke typetjes (waaronder Madonna). Een voorspelbare Hollywoodfilm zag ik nog wel aankomen, het is immers Penny Marshall, maar ik had toch tenminste gehoopt nog een beetje vermaakt te worden. Slecht geacteerd (ja, ook door Tom Hanks), hele irritante typetjes, en misschien is dit inspirerend bedoeld maar het inspireert mij vooral om nooit meer iets van Penny Marshall uit de kast te pakken. 1.0*

wel een interessante vrouwelijke regisseur, die Penny Marshall, voor mainstream Hollywood-producties die zeker in de 80s en 90s 9 van de 10 keer (of vaker) toch door een man werden geregisseerd.

Ja, ik had voor deze challenge ook geen flauw idee dat bekende titels als deze of Big door een vrouw waren geregisseerd. Al beviel deze helaas een stuk minder dan het wel aardige Big. Het blijft wel op-en-top mainstream Hollywood, niet mijn smaak.

22. Outrage (1950)

FTV - 2 punten - Totaal: 44 punten

77 minuten

Regisseur: Ida Lupino

https://miro.medium.com/max/1200/1*-6Pt3Gt7Fz8Phf8RszMT4g.jpeg

Ida Lupino was wel vooruitstrevend in de zin dat ze onderwerpen behandelde die toch meestal onbesproken bleven omdat films in die tijd flink aan censuur waren onderworpen. In The Bigamist ging het over een man die vreemd ging en hier gaat over een vrouw die werd verkracht. Nu wordt het woord verkracht of aangerand nooit in de mond genomen hoewel dat dus wel in het originele script stond. De censuur sloeg ook hier toe zodanig dat enig woord naar seksueel vergrijp werd vervangen door zoiets als "criminally asaulted". Uiteraard krijg je de fysieke geweldpleging zelf niet te zien, wel de hele opbouw erheen en die is redelijk spannend. Daarna gaat het vooral om de psychologische gevolgen die Ann Walton meedraagt na zo een vreselijke ervaring dat zich vooral uit in angstpsychoses en vluchtgedrag. Het is de nog jonge (op dat moment 19 jaar) en erg aantrekkelijke Mala Powers die deze rol op overtuigende wijze invult ondanks dat ze nog maar weinig ervaring had in de film. De andere rollen zijn beduidend minder. Vooral de invulling van de pastoor vond ik niet zo een geslaagde keuze. Deze rol alsook de moraaltjes leken wel van bovenaf opgelegd. Ik vond deze wel beter dan The Bigamist maar dat zal wellicht komen omdat vreemdgaan mij een stuk minder boeit als onderwerp.

19. Fish Tank (2009) - MovieMeter.nl
Regisseur: Andrea Arnold
FTV - 2 punten
Totaal - 33 punten
https://images.justwatch.com/backdrop/9050932/s1440/fish-tank
Sterke film van Andrea Arnold. De troosteloosheid en uitzichtloosheid straalt van Fish Tank af, en alleen al die woonblokken en de kleding die de personages dragen geven perfect weer in wat voor omstandigheden Mia en haar zusje moeten opgroeien. Katie Jarvis is weergaloos als de brutale en eigenzinnige Mia, een jonge vrouw met een kort lontje maar waar ook een grote onzekerheid in schuilgaat.

Ze droomt van een carrière als danseres, maar ze kan maar moeilijk ontsnappen aan de harde realiteit. De andere acteurs zijn ook sterk, en het is leuk om Fassbender in dit soort rollen te zien. De scene waarin Mia breekt nadat ze hoort dat het witte paard is overleden gaat door merg en been, maar de scene waarin ze auditie moet doen voor een baan als (waarschijnlijk) paaldanseres is misschien nog wel triester. Net zoals in American Honey speelt muziek een grote rol, en het einde is bitterzoet.
3.5*

18. Winter's Bone (2010)

FTV – 2 punten – Totaal: 34 punten

100 minuten

Regisseur: Debra Granik

https://media.pathe.nl/nocropthumb/1600x590/gfx_content/2%20grote%20still/wintersbonebigstill.jpg

Poeh, ik kon hier echt niks mee. Heb me echt 1.5 uur lang stierlijk verveeld. Oninteressante personages, een zoektocht die me echt niet kon boeien en een te negatieve sfeer die in dit geval echt niet werkte omdat het gewoon te saai was.

*1.25

2. Winter's Bone (2010)

FTV - 2 punten - Totaal: 4 punten

100 minuten

Regisseur: Debra Granik

https://allesoverfilm.nl/media/uploads/uploads_old_site/reviews/4565/shot1_large.jpg

Haha, toevallig dezelfde film als dualcia aangezet gisterenavond, maar hij beviel mij een stuk beter. Ik vond het verhaal wat minder pakkend dan Leave No Trace van Granik, die ik destijds in de bioscoop gezien heb en waar ik erg van onder de indruk was, maar ze zet net als in die film hier een ijzersterke sfeer neer. En Jennifer Lawrence doet het uitstekend in haar doorbraak rol, ik kan me niet heel veel films indenken waar ze sindsdien even goed is als hier, ook al vind ik het een prima actrice. 3,5*

Het is dan ook nog steeds gewoon haar beste rol.

05. Die Göttliche Ordnung (2017)
Regie: Petra Biondina Volpe
FTV: 2 punten
Totaal: 10 punten

75 van de 90 minuten zat ik bij deze film, die opzich een prima tijdsbeeld geeft, op een redelijke 3,0*. Helaas vliegt hij een kwartier (de scène met Yoni Power en andere scènes over de vrouwelijke seksualiteit) volledig uit de bocht. Daarnaast was het einde me te cliché, maar goed, je weet dat je dat kan verwachten bij zulke films. 2,5*

20. Always Shine (2016) - MovieMeter.nl

Regisseur: Sophia Takal

FTV - 2 punten

Totaal - 35 punten

https://madisonmovie.files.wordpress.com/2017/03/alwaysshine.jpg

Aardige film over een niet al tebeste vriendschap, die door een korte vakantie ontaardt in een nachtmerrie. Grootste pluspunt van Always Shine is het waanzinnige acteerwerk van Davis, die van Anna een meelijwekkend maar vooral kwaadaardig personage weet te maken. Zonder van Anna een karikatuur te maken (wat makkelijk had gekund). FitzGerald is niet geweldig en personages blijven wel heel eendimensionaal, maar sfeervol is het wel. De regie van Sophia Takal is eigenzinnig, met een aantal aardige editing keuzes en close ups.

2.5*

13. Les Hirondelles de Kaboul (2018)

FTV - 2 punten - Totaal: 25 punten

81 minuten

Regisseur: Zabou Breitman en Eléa Gobbé-Mévellec

Op laatste moment nog even meegepikt op MUBI voor deze challenge. Ik kijk weinig animatie en moest er ook erg inkomen, vond het niet lelijk, maar raakte mij ook niet echt. Daarnaast vond ik Afghanen die Frans spreken ook maar hinderlijk. Maar langzaam aan trok het verhaal mee toch wel de film in. Leuk om zoiets ook eens mee te pikken, voor herhaling vatbaar. 3,5

https://images0.persgroep.net/rcs/T0K611-YQugvmNlPoSu-W-PQ0Uw/diocontent/157079773/_fitwidth/763?appId=93a17a8fd81db0de025c8abd1cca1279&quality=0.8

14. The Bling Ring (2013)

FTV - 2 punten - Totaal 27 punten

90 minuten

Regisseur: Sofia Coppola

Krijgt veel slechte kritieken hier. Ben benieuwd hoe deze film mij over een paar maanden bijblijft, maar heb er nu toch wel van genoten. Andere films van Coppola waren voor mij allemaal raak (Ja, ook Marie-Antionette en the beguiled, Somewhere nog niet gezien), deze is wat duidelijk wat minder, maar ook hier weer een spot on soundtrack en mooi geschoten beelden. Het is een leeg verhaal over lege mensen, maar dat is duidelijk bewust gedaan en stoort mij daarom niet, en er is naar einde toe genoeg pay-off. Dat Spring Breakers en ook American Honey een vergelijkbare Zeitgeist veel beter uitwerken zal zich ook wel tegen deze film gekeerd hebben. Voor nu 3,5

https://static.rogerebert.com/uploads/review/primary_image/reviews/the-bling-ring-2013/hero_BlingRing-2013-1.jpg

15. Charlie's Angels (2019)

RW - 1 punt - 25 punten

Regie: Elizabeth Banks

Score: 4*

Van de schrijfster, actrice, producer en regisseur Elizabeth Banks. Ik ben in de minderheid, maar vind dit echt een geweldige film. De nodige humor maar ook genoeg actie. Hier kan de - wat mij betreft sterk overschatte - Mission Impossible reeks nog veel van leren. In de bioscoop regelmatig hard moeten lachen en ook nu nog enorm van genoten. De kans wordt kleiner, maar ik hoop toch op een sequel.

https://artofvfx.com/wp-content/uploads/2019/07/CharliesAngels_trailer.jpg

21. To the Bone (2017)

FTV, 2 punten - totaal 42 punten

107 minuten

Regisseur: Marti Noxon

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1111000/1111235.jpg?cb=1500110877

Ik voel me een beetje een ongevoelige hork nu. Anorexia is natuurlijk heel naar, maar ondanks een goed bedoeld onderwerp vond ik To The Bone stierlijk vervelend. Deels ligt dat aan mezelf, denk ik - ik kan me echt simpelweg heel weinig voorstellen bij hoe iemand tot anorexia (of boulimia) komt, en na het kijken van To The Bone heb ik daar nog net zo weinig voorstelling bij. Ja, Ellen heeft anorexia, en ook de andere mensen in haar behandeltehuis hebben soortgelijke problemen, maar noch in het geval van Ellen noch bij de andere voorbeelden begrijp ik nu beter hoe men hiertoe komt. Ik merkte ook weinig van karakterontwikkeling gedurende de film. To The Bone voelt verder aan als zo'n 'inspirerend' waargebeurd sociaal drama die Net5 en dat soort zenders nog wel eens uit willen zenden, en daar maak je mij ook niet heel blij mee. Ik had toch graag wat meer inzicht gekregen over wat iemand hiertoe drijft, maar dat is To The Bone helaas niet gelukt. 1.5*

16. The Mustang (2019)

FTV - 2 punten - 27 punten

Regie: Laure de Clermont-Tonnerre

Score: 3,5*

Matthias temt paard, paard temt Matthias. Gebaseerd op het Amerikaanse rehabilitatieprogramma waarbij gevangenen ingezet worden om wilde paarden te temmen. De film stelt niet zo heel veel voor, maar kent wel mooie shots, is ook niet zo slecht en Matthias Schoenaerts speelt een sterke rol. Mooie film dus.

https://www.gannett-cdn.com/presto/2019/03/19/PPHX/e56a5ef8-3e4b-47fc-ada1-cecf75505212-001__M_FP_000311550001652.jpg?crop=3581,2029,x0,y0&width=3200&height=1680&fit=bounds

13. The Body Remembers When the World Broke Open (2019)

FTV: 2 - Totaal 26 punten

105 minuten

Regisseurs: Elle-Máijá Tailfeathers en Kathleen Hepburn

https://i2.wp.com/oldaintdead.com/wp-content/uploads/2019/12/thebodyremembers-f.jpg?fit=800%2C451&ssl=1

Een ontmoeting tussen de lijdzame Rosie (slachtoffer van mishandeling) en de bezielende Áila die haar opvangt. De film bestaat uit twee scènes aan het begin van de film die dienen om de twee personages te introduceren, gevolgd door één lange onbewerkte take waarin we in real time zien hoe de personages elkaar beter leren kennen en gaan respecteren. Minimalistisch en semi-documentarisch gefilmd. Intrigerend, intiem en confronterend, maar op teveel momenten ook hinderlijk traag en ietwat saai.

3.0*

14. Die Göttliche Ordnung (2017)

FTV: 2 - Totaal: 28 punten

96 minuten

Regisseur: Petra Biondina Volpe

http://www.pipocanamadrugada.com.br/assets/uploads/image/Filmes/Mulheres-Divinas_pipoca-na-madrugada-(4).png

Een sympathieke film die heel luchtig en knus de kijker een kijkje gunt in een Zwitsers dorp waar het verzet tegen een achterhaald wereldbeeld het dorp even in beroering brengt.

Leuke feelgood. Meer niet.

3.0*

Review.

19. The Spy Who Dumped Me (2018)

FTV – 2 punten – Totaal: 36 punten

116 minuten

Regisseur: Susanna Fogel

https://film1-static.akamaized.net/images/plaatjes/127416.jpg

Middenmootje. Te chaotisch om echt leuk te zijn maar McKinnon en Kunis doen het wel prima als duo.

*2.75

32. Europa Europa (1990)

FTV - 2 punten - Totaal 64 + 10 = 74 punten

112 minuten

Regisseur: Agnieszka Holland

https://s3.amazonaws.com/criterion-production/editorial_content_posts/hero/6484-/fcNsj4SMT0TsGZRWF0X1lTX4LW6FQl_original.jpg

Ik vond het niet helemaal overtuigend, het werkte voor mij gewoon net niet helemaal. Of dat aan het acteerwerk, het script of Hollands stijlkeuzes ligt weet ik niet direct. Maar dit verhaal over een jonge Joodse knul die probeert te overleven eerst in een communistisch weeshuis, vervolgens als lid van de Hitlerjugend, raakte me niet zoals ik had gehoopt.

3*

33. A Torinói Ló (2011)

FTV - 2 punten - Totaal 66 + 10 = 76 punten

146 minuten

Regisseur: Béla Tarr en Ágnes Hranitzky

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BZmE0NTEwMjctOGRlNS00YTgyLThjMjMtYWMzYzRmMzg4MGJjXkEyXkFqcGdeQXVyMTAyNDU3OTI5._V1_.jpg

Mijn derde Béla Tarr en tweede Ágnes Hranitzky (echtgenote), als MovieMeter klopt betreffende haar co-regie credits. En dat lijkt wel zo; hoewel ze sinds The Outsider (1981) al zijn films monteert, krijgt ze pas sinds Werckmeister Harmóniák (2000) co-regiecredits. Bij Sátántangó (1994) was dat dus nog niet het geval.

Ook hun laatste film The Turin Horse is weer een lust voor het oog en wellicht de ziel, afhankelijk of deze stijl je ligt. 30 prachtige long takes, geschoten door Fred Kelemen, die je simpelweg over je heen moet laten komen. Erg mooi weer, maar het is absoluut een film die nog even moet inzinken. Bijzonder sfeervolle score van Mihály Vig, trouwens.

4*

Oeh, ik wist niet dat Turin Horse ook kon. Mooi, die staat al tijden op mijn kijklijst, dus dan ga ik die binnenkort even meepakken John Milton!

Ik denk dat jij dit wel lust, hoor.

21. Professor Marston and the Wonder Women (2017) - MovieMeter.nl

Regisseur: Angela Robinson

FTV - 2 punten

Totaal - 37 punten

https://directedbywomen.com/wp-content/uploads/2019/09/Professor-Marston-and-the-Wonder-Women-2.jpg

Professor Marston and the Wonder Woman is een prima film over de turbulente relatie tussen drie personen, Marston (Evans), zijn vrouw Elizabeth (Hall) en Olive Byrne (Heathcote). Alle drie de acteurs doen het goed, en vooral in het rustige en wat trage begin leunt de film sterk op het acteerwerk. Een man en twee vrouwen die samen leven en een relatie hebben, het was ‘not done’ in de jaren 40.

De seksuele relatie tussen de drie personages heeft ook wat trekjes van sadomasochisme en onderdanigheid, en vooral Olive is een interessant personage dat je steeds meer ziet groeien. Dat Olive uiteindelijk symbool zou staan voor superheldin Wonder Woman is een interessant subplot, en het tragische maar ook hoopvolle einde past helemaal bij de film.

3.5*

22. Wine Country (2019) - MovieMeter.nl

Regisseur: Amy Poehler

FTV - 2 punten

Totaal - 39 punten

https://delagarde.nl/cache/i/9000/image/9394.w1024.d5e5844.f07636c.q80.jpg

Aardige film. Met je vriendinnen samen wijn drinken, lekker roddelen over elkaar (achter elkaars rug uiteraard), wat drama en schitterende locaties… Het kan slechter. Het probleem van Wine Country is dat de personages zich zo onsympathiek gedragen. Ik geloof wel dat dit een hechte vriendengroep is, maar zo gedragen ze zich niet. Uiteraard heeft iedereen zijn eigen geheimen en roddelen ze over elkaar alsof het niets is, maar daardoor voelen de oprechte momenten wel wat misplaatst aan. Ook de humor is hit and miss, en wat dan overblijft is het acteerwerk, de wijn en de zomerse sfeer.

2.5*

3. The Piano (1993)

FTV - 2 punten - totaal: 6 punten

121 minuten

Regisseur: Jane Campion

https://www.eyeforfilm.co.uk/images/newsite/the-piano-01_600.jpg

Opnieuw een film waarbij het verhaal me niet altijd wist te grijpen, maar die flink omhoog getrokken word door de acteerprestaties, vooral van Holly Hunter en Harvey Keitel, in dit geval. Wat ik er van vind dat ik het gevoel heb dat ik door deze film en Bad Lieutenant (1992) inmiddels een intieme relatie met de penis van laatstgenoemde heb ontwikkeld weet ik niet zo goed, maar dat terzijde. Enige storende noot op acteervlak vond ik Anna Paquin, die vaak net iéts te bijdehand en schreeuwerig is, maar dat mag de pret verder niet drukken. Wonderschone score van Michael Nyman ook. 4*

15. Dunya & Desie (2008)

FTV - 2 punten - Totaal: 29 punten

90 minuten

Regisseur: Dana Nechushtan

Vond Dunya & Desie vroeger leuke serie en zocht wat nieuwe goede tienerfilms. Prima roadmovie, maar ook erg braaf en voorspelbaar. Lastige is dat de film over twee meiden van 18 gaat met volwassen problemen, zoals uithuwelijken en zwangerschap, maar zij zich verder nog gedragen als 15-jarigen en de film zich qua emoties en overacting (vooral Eva van de Wijdeven) duidelijk profileert als familiefilm. Met die bril ruim voldoende met mooi eind. 3*

https://www.cobofonds.nl/wp-content/uploads/2019/06/Dunya-en-Desie-in-Marokko-Header.jpg

#5 Meek's Cutoff (2010)

Ftv - 2 pntn - Tot 10 pntn

Regisseur: Kelly Reichardt, 102 min.

https://filmkrant.nl/wp-content/uploads/2012/07/meeks_cutoff2-1000x563.jpg

Als je zo kijkt lijkt het bijna een screenshot uit Days of Heaven (1978), toch?

Zeker! Had zo gekund

27. Endzeit (2018)

FTV - 2 punten - Totaal: 54 punten

90 minuten

Regisseur: Carolina Hellsgård

https://cdn.mdr.de/kultur/tv/artour/artour-endzeit-100-resimage_v-variantBig24x9_w-1024.jpg?version=38505

Geregisseerd door Carolina Hellsgård met een grotendeels vrouwelijke crew, gebaseerd op de graphic novel van Olivia Vieweg is dit een Duitse zombie-apocalypsfilm, die twee jaar na een zombie-uitbraak, er zijn nog maar twee steden over: Jena en Weimar, zich afspeelt. Jena probeert de zombies te genezen en in Weimar worden ze domweg vermoordt. Zombies, ondode? Een zombie gekleed als een bruid was misschien de enige goede scène in de film. Zelfs een massale zombie-scène op de Talsperre Leibis –Lichte, duurt niet veel langer dan ongeveer een minuut. Tja ze zijn er dus wel maar dienen eigenlijk alleen om het verhaal aan het rollen te krijgen en om de personages soms in een bijzondere uitzonderlijke situatie te plaatsen. De meeste tijd gaat naar hoe de twee hoofdrolspelers door het Thüringer Wald lopen en thema's als; trauma, spijt, familieproblemen of klimaatverandering. Getuigen ook een ontmoeting met een niet-zombiedame met bladeren en takken die de helft van haar hoofd bedekken (vermoedelijk Moeder Aarde) Aan haar relaas over 'De natuur vecht terug' werd meer tijd besteed dan de zombies...? Echter gaat het ook lichtelijk mis met de rest van de verhaallijn want er zijn regelmatig ook momenten waarop een scène gewoon eindigt,om het op een andere plaats en tijd weer op te pakken. Deze tijdsprongen laten belangrijke plotdetails weg. Het is dan ook zelden boeiend op personage-niveau. Alhoewel er best mooie beelden waren komt de film verder nooit echt van de grond.

28. Chilling Visions: 5 Senses of Fear (2013)

FTV - 2 punten - Totaal: 56 punten

90 minuten

Beperkt tot de enige vrouwelijke Regisseur: Emily Hagins

https://gbhbl.files.wordpress.com/2014/08/kid-sight.jpg

Ja ik hou ervan; de binnen de horror veel voorkomende Anthologie-films. Deze is van het tv-kanaal Chiller, en is net zoiets als zeg maar een Netflix-Original. Ditmaal zijn het 5 verhalen die gebaseerd zijn op de 5 zintuigen, en waarin eveneens een magere link is met het mysterieuze bedrijf Watershed.

Door met Touch van de enige vrouwelijke regisseur Emily Hagins. Na een auto-ongeluk waarbij de ouders zwaargewond zijn geraakt, moet een blinde jongen hulp gaan zoeken en geraakt bij een paar gebouwen in het bos. Hier krijgt een verbinding tussen de segmenten vorm, Travis, de beledigende vriend, uit het tweede segment verschijnt en we zien eveneens een bord met Watershed. Ondanks enkele aardige elementen is het de gebrekkige killer en het daarbij komende einde, wat dit segment niet sterk maakt!

Doordat niet elke regisseur even sterk materiaal op hun naam had staan, was ik aangenaam verrast dat alle shorts nog best aardig goed waren. Alhoewel dit zeker niet de beste anthologie-film is, is het wel goed het bekijken waard.

29. An Inspector Calls (2015)

FTV - 2 punten - Totaal: 58 punten

86 minuten

Regisseur: Aisling Walsh

https://cache.ps.yelo.prd.telenet-ops.be/yposter/images/epgbacklandscape/128897755.jpg

“We do not live alone upon this earth. We are responsible for each other. And if mankind will not learn that lesson, then the time will come, soon, when he will be taught it in fire and blood and anguish.”

Best wel goed, deze BBC-interpretatie van een toneelstuk van J.B. Priestley. Totaal ook niet verwacht omdat ik dacht te maken te krijgen met een detective-verhaal. Maar wat begint als een Victoriaanse whodunit moordmysterie evolueert langzaam tot een slim sociaal commentaar over normen en waarden, klassenstructuur, moraliteit en hypocrisie. Waarbij de meeste actie zich af binnen vier muren van de eetkamer afspeelt, en wordt gestart met de komst van de mysterieuze politie-inspecteur Goole (David Thewlis, Remus Lupin uit HP) Vervolgens is dit een gevoelig verteld verhaal met een krachtige boodschap die nog steeds best relevant is. Behalve in de verhaallijn van Eva Smith, speelt al het andere zich af op één locatie. Het moge duidelijk zijn dat er eerste klas acteerwerk wordt geleverd door de cast. Een beetje een Must in dit soort films! Tja... en die zijn dan ook niet de minste! Het toneelstuk of de meerdere andere film die bewerking van het drama zijn heb ik niet gezien. Een vergelijking kan ik dan ook niet maken maar dit vond ik een fijne en aangrijpende film om te kijken. ​

#6 Cloud Atlas (2012)

FTV - 2 pntn. - Tot 12 pntn

Regisseurs: Wachowski's + Tom Tykwer - 172 pntn.

https://adviesvandirk.nl/wp-content/uploads/2013/08/cloudatlas1.jpg

Ik zag nog niet alles van de Wachowski's, maar als 'voetnoot' bij de duidelijk herkenbare thematische en ideologische lijnen (waarover je zo een heel boek kunt schrijven, misschien toch maar eens iets met The Matrix doen) vind ik het fascinerend dat ze zichzelf ook zo kunnen tegenspreken. In Cloud Atlas wordt dat laatste bijna lachwekkend (in de categorie óók lachwekkend of zelfs meelijwekkend: Tom Hanks). Wie de film bekijkt, ontdekt al snel dat de meeste acteurs in dubbelrollen op verschillende tijdlijnen verschijnen. Nu, één van hen, Bae Doo-Na, is in haar rol als Sonmi-451 (deze 451) eigenlijk het orakel van de film, zo maken de even lompe als lyrische voice-overs duidelijk. Eén van haar quotes luidt als volgt:

Ondertussen blijft een stichtelijke Hugo Weaving maar bazelen over de natuurlijke orde der dingen, en als een personage dat doet.... weet je dat de schrijvers er iets mee willen. De conventies van de Wachowski's zijn stokpaardjes: seks en gender, religie en politieke onderdrukking (de nieuwe wereld in het oude Korea is hier een soort WALL·E-esk anti-paradijs). Het probleem is dat de ideologie van de zusters een 'revolutie' of een verwerping van waarden helemaal niet legitimeert, omdat hun eigen opvatting van moraal (álle grenzen wachten erop overschreden te worden) zo'n vastigheid niet toelaat. Met andere woorden: door via de plotlijnen stelling in te nemen rond morele thema's als slavernij en seksualiteit, doen de zusters aan zelfkritiek.

Overigens trekt dit artikel de thema's van de film uitgebreid uit elkaar en wordt een vergelijkbare kritiek op de Wachowski's fijnzinnig verwoordt.

#7: Where Hands Touch (2018)

FTV, 2 Pntn, Tot 14 Pntn

120 min. Regie: Amma Asante (Belle, A United Kingdom)

https://pmcvariety.files.wordpress.com/2017/02/where-hands-touch.jpg?w=1000

Ik heb een zwak voor Stenberg, en het werd even Belle of deze. Misschien had ik voor Belle moeten gaan, want voorbij de acteurs (McKay schitterde onlangs in 1917, die is nu wel echt doorgebroken) stuit je op een script waar je niet tegenop kunt acteren. Alle valkuilen wijd open, en de regie maakt het niet beter. Dan is er nog de taal... onverdraaglijke film eigenlijk, maar ik proefde te veel sympathie om hier nog verder op in te hakken en/of de boel nu verder toe te lichten. Is genoeg over te vinden op letterboxd, daar zijn ze een stuk minder mild dan hier op MM (laat het gemiddelde je dus niet misleiden).