Vrouwelijke Regisseurs Challenge - maart 2020

John Milton wrote:

(quote)

ongeveer even betrouwbaar als de conclusies die jij trekt aan de hand ervan

Cijfers zijn zo subjectief dat ze onbetrouwbaar naar anderen toe zijn. 2,5 is voor de een gebuisd voor mij is het nipt erdoor. Gezien ik erg kritisch ben zal een film niet snel een 4 of meer krijgen bij een eerste kijkbeurt.

En ik kan er niet aan doen als je niet wat consequenter bent en op 3 of meer verschillende sites waarderingen gaat geven die dan uiteenlopen. Bovendien springt die op letterboxd sneller in het oog omdat ik je daar op de volglijst hebt staan

Punten geven op imdb vind ik tegenwoordig vrij zinloos gezien er betere alternatieven zijn voor het maken van lijstjes etc.

Bij bepaalde films die jij hoog waardeert zoals onlans The Love Witch kon ik eigenlijk al inschatten dat het een moeilijke zit kon worden zeker als ik dan zie welke punten je zo enthousiast over bent. Een film die uitnodigt tot lange discussies, dan denk ik euh waarover, ik zou vlug uitgepraat zijn dan Hopelijk kijk je alsnog Viva dan zie je dat die film eigenlijk voor een groot stuk de basis legde voor The Love Witch vooral qua stijl en de hoofdrol. Het thema in beide films spreekt me wel degelijk aan maar de uitvoering vind ik verschrikkelijk. Het blijft uiteindelijk veel te mak en veel te lang uitgesponnen. Zeker als je er een horrorfilm van maakt met ode aan 60s 70s moet je op het vlak van horror en erotiek er veel meer uithalen naar mijn mening. Meer verhaal/events en minder gezeik zou ook al kunnen helpen. Ok nu stop ik over Anna Biller haar films

Bovendien zijn ze niet alleen subjectief naar anderen toe, soms ook naar mezelf. Het is zeker mogelijk dat ik die stem op LB later heb ingevoerd, al dan niet op gevoel. Misschien wel bij een andere kijkbeurt zelfs, who knows. Als op MM een film toegevoegd wordt die ik al gezien heb, kopieer ik meestal zonder nadenken de stem die ik destijds op IMDb gaf, maar als er om de zoveel honderd stemmen een inconsistentie optreedt, dan zal ik daar echt niet wakker van liggen

Maar we dwalen af. Ik zal dit weekend weer wat vrouwelijke filmmakers bekijken, want het is alweer een aantal dagen terug. Ons aller joolstein zal eerdaags (zondag?) weer een tussenstand posten!

IDD Zondag! Ergens tussen 17:00 en 20:00 uur Zodat het nog even spannend blijf wie-o-wie waar staat! Of jullie moeten die spanning niet aan kunnen!

9. Lost Girls (2020)

FTV - 2 punten - totaal: 16 punten

95 minuten

regisseur: Liz Garbus

Goeie film waarin na de vermissing van een jonge vrouw, een aantal lichamen van prostituees worden gevonden. Gebaseerd op een tragisch, waargebeurd verhaal. Niet zozeer een whodunit, maar meer een stemmig drama over hoe hiermee wordt omgegaan. Goed gecast en goed geacteerd en het is allemaal realistisch in beeld gebracht. Een kleine 3.5 sterren.

16. Honey Boy (2019) - MovieMeter.nl

Regisseur: Alma Har'el

FTV - 2 punten

Totaal - 27 punten

https://media.vanityfair.com/photos/5c4f172ca358ac6e491890d4/7:3/w_1435,h_615,c_limit/honey-boy-movie-review.jpg

Uitstekende film van Alma Har'el. Aan alles is te zien dat dit een zeer persoonlijk verhaal is voor Shia LaBeouf, en het script is losjes gebaseerd op zijn turbulente jeugd en de relatie met zijn vader. Noah Jupe is fantastisch als de jonge Otis, en zijn scenes met LaBeouf vormen het hart van de film. Het is triest en soms hartverscheurend, maar je voelt ook de liefde en de onlosmakelijke band tussen vader en zoon. Hedges is ook sterk als de oudere Otis, hoewel Jupe en Hedges echt totaal niet op elkaar lijken. Daar moet je jezelf wel even overheen zetten, maar dan word je ook beloond met één van beste coming of age films van de laatste jaren.

3.5*

Helaas heb ik weinig tijd momenteel, maar ik doe me best om in ieder geval mee te doen! Helaas blijk ik de meest interessante films van regisseuses al te hebben gezien. Maar het is een mooie gelegenheid om prioriteit te vinden in mijn gigantische kijkachterstand.

1. Takhté Siah (2000)
FTV - 2 punten - totaal: 2 punten
85 minuten
regisseur: Samira Makhmalbaf

Two-Legged Horse van Samira Makhmalbaf vond ik geweldig, maar hier kon ik me toch vooral aan ergeren. De leraren en mensen die ze tegenkomen vond ik vooral overkomen als een stel contactgestoorde randmongolen. Het werd me ook totaal niet duidelijk wat voor groep mensen dit zijn? Koerden? Arabische Iraniërs? Wat de smokkeljongetjes daar in het grensgebied deden snap ik wel, maar al die oude debielen? (Tot mijn schande) begon ik gaanderweg te denken of het zo'n ramp voor de wereld zou zijn als ze door hadden gelopen toen ze op een mijnenveld waren gestuit
Het kijkje in deze voor mij vreemde wereld zorgt toch nog voor 2,5*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/uydVVOgQSTW87aOcGApH6kLdOyc.jpg

22. 35 Rhums (2008)

FTV - 2 punten - Totaal 44 punten

100 minuten

Regisseur: Claire Denis

https://i.pinimg.com/originals/ab/fa/09/abfa09dc949ccbe92aed79cb69ce03a7.jpg

In de eerste paar dagen van de vrouwelijke regisseurschallenge zag ik de Senegalese productie Atlantique (2019), het veelgeprezen regiedebuut van Mati Diop. Diezelfde Diop speelt in deze film van Claire Denis een van de hoofdrollen als volwassen dochter die op eigen benen moet leren staan. Denis is misschien niet de meest toegankelijke filmmaker; ik had met Beau Travail (1999) de nodige moeite toen ik hem zag, maar alle films daarna bevielen eigenlijk erg goed. Dikke kans dus dat die bij herziening ook beter zou bevallen, nu ik iets meer weet wat ik kan verwachten en dat je er gewoon echt even voor moet gaan zitten.

Na High Life (2018) die mijn eidejaarslijst haalde (wat een andere film weer, heerlijk) eerder dit jaar, kon ook deze oudere Denis me prima smaken. Ik denk dat ik Un Beau Soleil Intérieur (2017) ook nog maar even opzet in de komende weken. Ook voor mij was in deze film de barscène met de dans favoriet.

4*

2. Meru (2015)'

FTV - 2 punten - totaal: 4 punten

87 minuten

regisseur: Jimmy Chin en Elizabeth Chai Vasarhelyi

Mooie documentaire. Hoewel de klimmers ergens wel helemaal gestoord en onverantwoordelijk zijn, doe ik mijn petje voor ze af. Wàt een ontberingen doorstaan die gasten, zeg? Wat ik wel had willen weten is hoe ze in godsnaam die vier dagen storm tijdens de eerste klim doorkwamen? Met zijn allen in zo;n klein tentje, ik zou binnen een dag van ellende naar beneden zijn gesprongen!!

De beelden geschoten door de heren zelf vond ik erg de moeite waard en de manier van opbouw en monteren kon me ook wel bekoren. 3.5*

https://pmcvariety.files.wordpress.com/2015/01/meru.jpg?w=1000

12. Trouble Every Day (2001)

FTV, 2 punten - totaal 24 punten

101 minuten

Regisseur: Claire Denis

https://www.moviemeter.nl/images/cover/3000/3654.jpg?cb=1386522170

Dit kon me wel smaken. Trouble Every Day is niet de meest toegankelijke films, waarbij pas gedurende de film duidelijk wordt hoe de vork in de steel zit, en dan nog niet helemaal. Het deed me wel iets denken aan (het veel latere) Grave qua onderwerp, waarbij een soort van kannibalisme/vampirisme de kop op steekt, met bijbehorende behoorlijk gore en bloederige beelden. Maar TED is toch wat minder conventioneel qua verhaallijn, en heeft met bakken met donkere, dreigende sfeer waar een paar keer vies wordt uitgehaald. Goed acteerwerk van Gallo en Dalle, ook. 4.0*

Je had me even, ik moest bij 'TED' toch echt aan die film met die kutbeer denken.

11. Portrait de la Jeune Fille en Feu (2019)

FTV - 2 punten - 18 punten

Regie: Céline Sciamma

Score: 4,5*

12 jaar na Naissance des Pieuvres werkte Adèle Haenel opnieuw samen met regisseur Céline Sciamma, met wie ze tot kort voor deze film een jarenlange relatie had. Adèle Haenel is altijd heerlijk om bezig te zien. Het leverde alweer haar 7e nominatie op bij de Césars. Het lukt haar altijd om een film zonder problemen te dragen en dankzij de chemie met actrice Noémie Merlant komt dat nog meer tot haar recht in dit romantisch kostuumdrama. Schitterend en minimalistisch tegelijk. Een heerlijke film.

https://filmmagie.be/sites/default/files/7434-portrait-of-a-lady-on-fire-9-copyrightlilies-films.jpg

3. Ceres (2018)
FTV - 2 punten - totaal: 6 punten
73 minuten
regisseur: Janet van den Brand'

Prachtig in beeld gebracht portret van het boerenleven. Zeker actueel nu met alle stikstofproblemen en boerenprotesten. De kinderen komen erg oprecht over en de manier waarop de maakster ze portretteert zorgt er voor dat de film heerlijk wegkijkt en interessant blijft. Zelf vond ik het allerlaatste stukje erg mooi (waarin een van de jongens zegt het moeilijk te hebben als hun dieren naar de slacht gaan en dat hij hoopt dat er een mooi plekje voor ze in de hemel zal zijn na hun dood)
Dikke 4*

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BODQyMjMyNWEtMTI0ZS00YmE4LWEwMGYtNDgzNGM1ZDRiN2VkXkEyXkFqcGdeQXVyMDA5NjIzMg@@._V1_SY1000_CR0,0,1685,1000_AL_.jpg

4. Magonia (2001)

FTV - 2 punten - totaal: 8 punten

112 minuten

regisseur: Ineke Smits

Tja, Hier kon ik weinig mee. Vond alle delen weinig constistentie hebben en sowieso boeide ze me niet erg. Slaapverwekkend. Ook het acteren vond ik af en toe niet al te best. Pluspunt vond ik de muziek en de manier waarop alles in beeld gebracht is. 2,5*

https://www.vpro.nl/.imaging/stk/vpronl/opengraph/dam/cinema/01/56/28/image_1562831.jpeg/jcr:content/image_1562831.jpeg

13. Morvern Callar (2002)
FTV, 2 punten - 26 punten
97 minuten
Regisseur: Lynne Ramsay

Ik was wel benieuwd wat Lynne Ramsay hiervan ging maken. Een tijdje geleden heb ik het boek gelezen, en dat beviel toch niet zo heel goed - Morvern heeft wel wat weg van het typische Britse chavvy bimbo-type, maar dan vooral een fantasievariant gemaakt door een vieze man van middelbare leeftijd (veel seks, drugs, te dom om te poepen maar toch een verfijnde muzieksmaak van precies het soort artiesten wat hijzelf leuk vindt), en niet als een persoon van vlees en bloed. Daarbovenop ook nou niet echt een heel logisch verlopend verhaal, al is deels ook het punt dat Morvern een psychopaat is die in het moment leeft. En ook met Lynne Ramsay heb ik wisselende ervaringen - We need to talk about Kevin vond ik vrij goed, maar You were never really here kon me toch een stuk minder bekoren.

Als film, tja, het is soms wel aardig maar veel meer dan dat ook niet. De muziek is tof, Morvern en haar vriendin Lanna doen het leuk, maar ik blijf het een chaotisch, onsamenhangend verhaal vinden waarin ik het karakter Morvern simpelweg niet geloof als werkelijk persoon. Ook niet als rouwende, in de war zijnde, impulsieve Schotse sociopaat. Toch gebeurt er genoeg in de film (dat is het voordeel van verhaaltechnisch van de hak op de tak springen), en ziet het er fraai genoeg uit om toch nog tegen een voldoende aan te kruipen. Nu maar hopen dat Ratcatcher wel echt raak gaat zijn. 3.0*

19. Cargo (2017)

FTV - 2 punten Totaal: 38 punten

100 minuten

Regisseur: Yolanda Ramke (samen met Ben Howling)

meeste krediet wellicht toch naar Ramke die ook het script heeft geschreven

https://i1.wp.com/www.deprotagonisten.nl/wp-content/uploads/2018/06/Cargo.jpg

Ach Shadowed ik dacht ook de eerste keer dat Thoomi in beeld kwam dat het een jongetje was maar bij de volgende ontmoeting werd het me duidelijk dat ze een meisje was. De film blinkt nergens uit verloopt wat traagjes maar als drama werkt het prima. Vooral baby Rosie is een pluspunt, ze lijkt ook duidelijk de affectie te zoeken van haar ouders of degene die het goed met haar voorhebben. Rosie werd door 4 verschillende kindjes gespeeld,te begrijpen want ze gaat van hot naar her en dat zou erg vermoeiend zijn geweest moest het steeds hetzelfde kindje zijn geweest. Interessant om deze gecombineerd te zien met de savanne en de Aboriginals uit Australië. Uiteindelijk hebben zombies hun oorsprong toch vanuit stammen die nog in de natuur leven.

3*

PS nog maar liefst 3 andere films uit hetzelfde jaar met deze titel. Eentje ervan is zelfs een animatiefilm al la Cars (maar dan wel CarGo geschreven).

#3 Buster's Mal Heart (2016)

FTV - 2 ptn. - Totaal: 6 pntn.

96 min.

Regisseur: Sarah Adina Smith

https://thecineastereview.files.wordpress.com/2017/06/busters-mal-heart-movie-trailer-images-stills-rami-malek4.png?w=768&h=323

5. I Feel Pretty (2018)

FTV - 2 punten - totaal: 10 punten

110 minuten

regisseur: Abby Kohn en Marc Silverstein

De keuze van mijn liefste. Leek me niets en ging tegen beter weten in meekijken, maar deze fi;m viel me reuze mee. Het uitgangspunt leek me wel volledig uitgemolken, maar men heeft toch een aardige variant hierop gevonden. Michelle Williams had ik bijna niet herkend en Amy Schumer vind ik het prima doen. Vermakelijk voor een keertje, 3*

https://i1.wp.com/www.justliveblog.nl/wp-content/uploads/2018/05/ifeelpretty.jpg?fit=1280%2C853&ssl=1

09. Their Finest (2016)

FTV: 2 - Totaal 18 punten

117 minuten

Regisseur: Lone Scherfig

https://www.myfilm.gr/v2/images/stories/2016/their-finest/1.jpg

Their Finest is een goede frisse mix van tragedie en komedie. Een film die het goed lukt om de zwaar beladen dramatiek die het gevolg is van de Blitzkrieg, die Londen in 1940 teistert, te combineren met veel ironische en onderkoelde luchtigheid. De sterke personages, het goede acteerwerk, het gebrek aan zoetigheid en het achterliggende historische kader tillen de film boven de doorsnee feelgood film uit.

3.5*

Review.

10. Fighting Fish (2010)

FTV: 2 - Totaal: 20 punten

84 minuten

Regisseur: Annette Apitz

http://www.fightingfishfilm.com/photos/pic-03.jpg

Een fighting fish (Nederlands: kempvis) is een agressieve vis. De mannetjesvissen kunnen elkaar niet uitstaan. In sommige Aziatische landen worden kempvissengevechten georganiseerd, waarbij men twee mannetjes in hetzelfde aquarium plaatst en dan wedt welk mannetje de strijd zal gaan winnen. Een ware slachtpartij is het gevolg. Er gaat namelijk altijd één vis dood. Het visje (het beestje meet slechts 6 cm) komt in deze film ook voorbij, maar is solo en doet niets meer dan gemoedelijk rond zwemmen in een kom.

Het vuurwerk moet komen van de personages die als twee kempvissen tegenover elkaar staan. Er is oud zeer, veel venijn, dubieuze affectie en een onbehaaglijk geheim. Best interessant, maar de driften komen door het povere acteerwerk en een vlakke enscenering niet overtuigend over.

Dat screenshot ademt echt heel erg Sound Stage, als in ‘opgenomen in de studio’. Niet verrassend natuurlijk, maar viel dat bij de film ook zo op, of viel dat mee?

23. Professor Marston and the Wonder Women (2017)

FTV - 2 punten - Totaal 46 punten

108 minuten

Regisseur: Angela Robinson

https://directedbywomen.com/wp-content/uploads/2019/09/Professor-Marston-and-the-Wonder-Women-2.jpg

Een wat bijzondere film, dit. Origin Story, romantisch drama over polyamorie, historische zedenschets, biopic... Professor Marston and the Wonder Women (2017) vertelt ons het op waargebeurde feiten gebaseerde verhaal van de bedenker van Wonder Woman, een voormalige professor aan Harvard, en de driehoeksrelatie die dit volgens de film inspireerde.

Het plot is misschien iets gekunsteld, met een subplot over een ondervraging van Marston over het bederf van de jeugd die de comic teweeg zou brengen, maar het is leuk om een interpretatie te zien van hoe de strijd voor vrouwenkiesrecht, BDSM en psychologische theorie samen kunnen komen in het ontstaan van een van de meest succesvolle superheldenkarakters. Rebecca Hall en Bella Heathcote zijn erg leuk als de 2 vrouwen in Marstons (Evans) leven.

3,5*

24. Koe no Katachi (2016)

FTV - 2 punten - Totaal 48 punten

130 minuten

Regisseur: Naoko Yamada

https://www.asiancrush.com/wp-content/uploads/2017/07/e7e9af32d383ebbc977611d5f46c78b2-e1499288941820.jpg

Het karakterdesign en de voice acting (Japanse versie) zijn niet erg naar mijn smaak, maar het verhaal over pesten overstijgt dat gelukkig wel. Tevens is de animatie dik in orde en is er genoeg detail om van onder de indruk te zijn; de achtergronden zijn van een indrukwekkende schoonheid. 130 minuten is wellicht iets aan de lange kant voor dit verhaal, maar er komt vaak genoeg een visuel mooie scène of een intiem moment voorbij om die minuten uitstekend uit te kunnen zitten.

De naam Shinkai komt vaak voorbij en ik snap waarom. Maar die films zijn toch net even mooier, al voelt dit iets rauwer, en dat is op zich ook wel welkom.

3,7*

9. A Girl Walks Home Alone at Night (2014)

FTV - 2 punten - Totaal: 17 punten

101 minuten

regisseur: Ana Lily Amirpour

Prachtige film. Erg veel vorm, weinig inhoud, daarom gaat ie naar het einde toe wel wat slepen, maar ik zat er toen al volledig in. Prachtige beelden en muziekkeuzes. Een vampier in boerka (op een skateboard) ziet er zo goed uit, dat je het idee krijgt dat dit het vaste kostuum van vampieren zou moeten zijn. Ik rond naar boven af 4*

https://miro.medium.com/max/640/0*4oXdDCdTlEQtfOYb.jpg

10. Grace Jones: Bloodlight and Bami (2017)

FTV - 2 punten - Totaal: 19 punten

115 minuten

regisseur: Sophie Fiennes

Documentaire rond haar album 'Hurricane'. Nu vind ik dat een fantastische plaat en heb ik rond die tijd ook 2 keer erg genoten van een concert van haar, dus dan is het leuk wat achtergrond te zien, vooral haar trip naar Jamaica en haar uitleg bij de persoonlijke teksten van dat album. Maar verder is het bij vlagen behoorlijk saai en geeft het geen mooi overzicht van haar werk en leven. Alleen voor fans. 3*

https://cine.nl/wp-content/uploads/2018/08/Grace-Jones_-Bloodlight-and-Bami_st_3_jpg_sd-high.jpg

20. The Bigamist (1953)

FTV - 2 punten - Total: 40 punten

80 minuten

Regisseur: Ida Lupino

https://images-na.ssl-images-amazon.com/images/I/91wUEPNzGiL._RI_.jpg

Een lastig te beoordelen film. Enerzijds ben ik het eens met joolstein dat de film goed is geschreven, goed geacteerd, eerlijke behandeling van de personages. Inderdaad Harry is de anti-held enerzijds de goedhartige kerel die voor iedereen goed wil doen zondanig dat niemand hem van iets kwaad kan betichten; Harry is ook een goede mens, maar de eenzaamheid werd hem op een bepaald moment teveel waardoor hij plots een dubbelleven ging leiden en een bigamist werd. Hij raakt verstrikt in een web van leugens, geheimen en verkeerde keuzes. Harry had het zichzelf eigenlijk veel gemakkelijker kunnen maken door zelf en sneller met de waarheid naar buiten te komen. Helaas is hij te zwak en ook te laf om dit te doen. Dus ja ik kan de film van weinig slecht betichten, het blijft vrij braaf maar dat was ook de periode. Dat ik het bij momenten wel saai vond ligt denk ik meer aan het onderwerp en ik Harry niet meteen de interessantste mens om volgen vond.

2,5*

14. Big (1988)
FTV, 2 punten - Totaal 28 punten
104 minuten
Regisseur: Penny Marshall

Big is zo'n film die ik van naam kende, en waar een vrij jonge Tom Hanks in speelde, maar nog nooit gezien had. Het trok me ook nooit zo, maar nu dan toch een goed excuus gevonden om 'm te kijken voor de Vrouwelijke Regisseurs-challenge. Hoe dan ook, Big is precies wat je ervan kan verwachten: het is een brave, volbloed-Hollywood-komedie die weliswaar voorspelbaar en wat gladjes is, maar alsnog wel heel soepel wegkijkt. Het gegeven is simpel. Josh is 13 jaar en net zoals veel kinderen denkt hij wel eens: was ik maar volwassen. In Big wordt deze wens ook daadwerkelijk vervuld, en ja, de film verrast daarna ook geen moment. De te verwachten contrasten tussen het volwassen leven en dat van een 13-jarige, Josh die als volwassen man onvolwassen dingen doet, de kinderlijke frisheid die hem ook succes geeft, een romance met iemand die valt voor zijn ongecompliceerdheid, het af en toe toch vervallen in volwassenengedrag, en uiteraard een happy end. Grappig was het eigenlijk niet, maar toch keek het lekker weg. Een makkelijk en luchtig tussendoortje, maar daar is af en toe ook niks mis mee. 3.0*

De echte film maakt af en toe gebruik van ruw materiaal uit de te produceren film. Dat ziet er inderdaad uit zoals het screenshot laat zien. Niet alle fragmenten zijn zo prachtig van kleur. Er wordt ook zwart-wit materiaal gebruikt. Dat ademt evenveel sound stage overigens ☺

15. Der Wald vor Lauter Bäumen (2003)

FTV, 2 punten - totaal 30 punten

81 minuten

Regisseur: Maren Ade

https://www.moviemeter.nl/images/cover/38000/38295.jpg?cb=1462391108

Inderdaad, het is een behoorlijk ongemakkelijke film. Melanie brengt awkwardness in het kwadraat, en niet (zoals in sommige films met een dergelijk gegeven) op een grappige manier. Ze bedoelt het allemaal niet verkeerd, maar op sociaal vlak is ze een ramp. In haar werk als lerares heeft ze geen enkel gezag en wordt ze keer op keer door de klas genegeerd of uitgedaagd, en ze is dan ook nog zo onhandig om wat opmerkingen eruit te flappen die haar collega's op de kast jagen. Maar het ergste is nog wel haar poging tot vriendschap, waar ze als een ware stalker excuses zoekt om haar buurvrouw tegen te komen. Het is zowel eng (al is ze te slap om een vlieg kwaad te doen), ergerlijk, maar ook intens zielig - Melanie is simpelweg ontzettend eenzaam en wil gewoon vriendschap, maar snapt niet hoe dat werkt. Je krijgt er medelijden van en zou haar bijna willen troosten, maar zoals Drulko Vlaschjan hierboven al zegt, oppassen dat ze niet achter jóuw adres komt. 4.0*

16. Paris Is Burning (1990)

FTV, 2 punten - totaal 32 punten

71 minuten

Regisseur: Jennie Livingston

https://www.moviemeter.nl/images/cover/8000/8470.jpg?cb=1395664728

Best wel interessant. Paris is Burning gaat dus niet over banlieus en dergelijke, maar over de (zwarte) travestie-scene in New York in de jaren '80. Een belangrijk onderdeel zijn de zogenaamde balls, extravagante verkleedpartijen in een soort van wedstrijdvorm. Het zijn grootse sociale evenementen, met deelnemers die vaak geen cent te makken hebben maar wel er alles voor over hebben om op hun best voor de dag te komen op de balls. In het begin lijkt het nog vooral onschuldig vermaak, maar de rauwe werkelijkheid komt later ook voorbij. Vooral als we de deelnemers beter leren kennen - de vaak door hun familie verstoten jongeren (homofilie was niet bepaald geaccepteerd, en transseksualiteit al helemaal niet) zijn vaak weer georganiseerd in 'houses', geïmproviseerde families, en proberen op die manier als gemeenschap te overleven. Met vaak grote (onrealistische) dromen, met leven in de marge waar diefstal en prostitutie ook deel van het bestaan zijn, en uiteindelijk het escapisme van de balls. De moeite waard als tijdsbeeld van een subcultuur die ik niet kende, waar ik ook niet veel mee heb, maar waar ik alsnog redelijk geïntrigeerd naar gekeken heb. 3.0*

11. Ravenous (1999)

FTV: 2 - Totaal: 22 punten

101 minuten

Regisseur: Antonia Bird

http://www.populersinema.com/file/25519-cut630x280.jpg

Goede film die zich baseert op een griezelig Indiaans volksverhaal. Het vraatzuchtige sprookje blijkt zeer geschikt om het filmhistorische thema van het kannibalisme te verbreden met de kijk van het hoofdpersonage dat een geheel eigen reden heeft om zich niet aan welk vlees dan ook tegoed te doen.

4.0*

Review.

12. The Edge of Seventeen (2016)

FTV - 2 punten - 20 punten

Regie: Kelly Fremon Craig

Score: 4*

De regisseur werkte aan meer films mee (oa Bumblee) maar dit is haar enige films als regisseur tot nu toe. Benieuwd of ze dit nog kan herhalen, want het viel absoluut mee. Ze had ook geluk om de talentvolle Hailee Steinfeld in de hoofdrol te hebben. Die heeft terecht ook enkele prijzen gewonnen met deze film. Het oogt soms een luchtige high school komedie, maar het is achterliggend een film over rouwverwerking en coming to age. Met het sterke acteerwerk van Steinfeld is het meer dan een gemiddelde film geworden.

https://miro.medium.com/max/2560/1*wAG0gVG_Epc2N1kXP-rvsg.jpeg