Reis rond de wereld challenge

14. Italië - Profondo Rosso (1975)

https://billsmovieemporium.files.wordpress.com/2012/09/deep-red.jpg

Na Suspiria en Phenomena heb ik Profondo Rosso ook maar eens een kans gegeven. Dit vond ik duidelijk de minste van de drie. Ik ben al geen groot fan van Gialli, maar Suspiria en Phenomena hadden ten minste nog een leuk concept en thematiek die me aansprak. Dat geldt helaas een stuk minder voor Profondo Rosso.

Het begon goed met de helderziende vrouw in een fraai ogende scène. Helaas mondt het al gauw uit in een vrij oninteressant whodunnit verhaaltje met bordkartonnen personages. Het enige wat me aanstond was de cameravoering, dat kun je wel aan Argento overlaten. De gewelddadige scènes komen echter wel erg knullig over. De opzwepende muziek van Goblin draagt daar ook een steentje aan bij, waardoor het nogal een kitscherige bende wordt. En die dubs... Ik zal er waarschijnlijk nooit aan kunnen wennen. Wat dat betreft ben ik maar wat blij dat ik niet in Italië of Duitsland woon.

Niet mijn kop thee dus. Voorlopig ook wel even de laatste film van Argento die ik heb opgezet.

2.0*

1. Frankrijk - Holy Motors (2012)

2. Verenigd Koninkrijk - Beast (2017)

3. Argentinië - Los Salvajes (2012)

4. Canada - Beyond the Black Rainbow (2010)

5. Japan - Suffering of Ninko (2016)

6. Luxemburg - Gutland (2017)

7. Zuid-Korea - Suddenly in Dark Night (1981)

8. Verenigde Staten - The Ring (2002)

9. Laos - Dearest Sister (2016)

10. België - Linkeroever (2008)

11. Australië - Cat Sick Blues (2015)

12. Rusland - III (2015)

13. Spanje - The Last Circus (2010)

14. Italië - Deep Red (1975)

12 Spanje - The Maus (2017)

https://www.netflix-nederland.nl/wp-content/uploads/2018/06/Maus-Netflix-1-810x456.jpg

Wat een vreemde film zeg ! Qua sfeer, setting en sound dik in orde, maar als geheel een onbegrijpelijk dramatisch getint horrorfilmpje met als thema de haat tussen Bosniërs en Serviërs. Die haat wordt duidelijk gemaakt door de gevolgen van de oorlog waarbij heel wat mijnen in de bossen liggen. Niet altijd even duidelijk of dit nu realiteit of in het hoofd van de protagonist zich afspeelt. Mysterie is hier zeker aan de orde en het wordt een opgave om alles te doorgronden. Te veel lijkt mij om de film voldoende interessant te houden en dan wacht je nog een bizar eindstuk die je helemaal onbevredigend achterlaat. Begin maar te puzzelen. Het acteerwerk van de protagonist is prima, de rest duidelijk minder. Spanning is heel afwisselend aanwezig in de film. De indruk lijkt naarmate de film vordert de spanning gestaag afneemt. Mijn verwachtingen lagen hoger. 5/10

1 Oostenrijk - Revanche (2008)

2 Noorwegen - Sameblod (2016)

3 Canada - Felicia's Journey (1999)

4 V.S. - I, Tonya (2017)

5 Verenigd Koninkrijk - Una (2016)

6 Mexico - Luna de Miel (2015)

7 Frankrijk - Hostile (2017)

8 Italië - The Wax Mask (1997)

9 West-Duitsland - Vampyros Lesbos (1971)

10 Thailand - The Unborn (2003)

11 België - Artefacts (2007)

12 Spanje - The Maus (2017)

13 Australië - Berlin Syndrome (2017)

https://cinemusefilms.files.wordpress.com/2017/05/187-berlin-syndrome.jpg?w=650

Ik had eigenlijk toch iets anders verwacht op vlak van verhaal en horror. Valt serieus tegen. Heel lang uitgesponnen met weinig spannende momenten. Verhaal biedt te weinig om de kijker zijn aandacht te houden. Gelukkig een goed acterende Palmer die het oog ook wat gunt. 4/10

1 Oostenrijk - Revanche (2008)

2 Noorwegen - Sameblod (2016)

3 Canada - Felicia's Journey (1999)

4 V.S. - I, Tonya (2017)

5 Verenigd Koninkrijk - Una (2016)

6 Mexico - Luna de Miel (2015)

7 Frankrijk - Hostile (2017)

8 Italië - The Wax Mask (1997)

9 West-Duitsland - Vampyros Lesbos (1971)

10 Thailand - The Unborn (2003)

11 België - Artefacts (2007)

12 Spanje - The Maus (2017)

13 Australië - Berlin Syndrome (2017)

18 . Oostenrijk - Sarajevo

Ja, Sissi en Schwarzenegger, daar ken ik filmland Oostenrijk van, maar verder? Leuk dat zo'n challenge me ook naar dit soort landen brengt. Deze film zelf is erg Oostenrijks met zijn thema, zo rond en na de moord op Frans Ferdinand. Fijne film, mooi tijdsbeeld en leerzaam (hoewel deels de film rond een complottheorie draait).

08 - Brazil Carandiru (2003) 4*

http://i63.tinypic.com/6ylamg.jpg

Komt een dokter in de gevangenis...

Wat begint als een frisse registratie van diverse personages en het ogenschijnlijke vrolijke gevangenisleven in Sao Paolo met flashbacks van wat deze en gene hebben uitgevreten, verandert in de tweede helft van de film in een heftige kille grimmige kansloze confrontatie. Dat het gebaseerd is op ware feiten maakt het nog schrijnender. Ik was erg onder de indruk. Thumbs up voor de motieven van de dokter.

01. India - PK (2014)

02. Verenigde Staten - The Fly (1986)

03. Italie - Sulla mia pelle (2018)

04. Spanje - El autor (2017)

05. Verenigd Koninkrijk - McQueen (2018)

06. Nederland - Voetbal is oorlog (2018)

07. Polen- Zimna Wojna (2018)

08. Brazilië - Carandiru (2003)

36. Nederland - Wolf (2013)

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BMTY5ODg2MDMyMl5BMl5BanBnXkFtZTgwOTE4MTIzMDE@._V1_SX1777_CR0,0,1777,999_AL_.jpg

Het is er eindelijk van gekomen, en Wolf stelt niet teleur. Wat een fascinerende, rauwe film. In sfeervol zwart-wit geschoten, en vooral Marwan Kenzari speelt een bijzonder goede rol hier.

Erg onder de indruk.

4.2*

-----

37. Verenigd Koninkrijk - Whitney (2018)

https://1645110239.rsc.cdn77.org/image/x1200x800/q80/mm/benl/movies18877/posters/whitney.jpg

Kevin MacDonald maakte eerder indruk met One Day in September (1999), Touching the Void (2003) en The Last King of Scotland (2006). Toen vorig jaar Whitney: Can I Be Me (2017) verscheen was mijn interesse gewekt, want ik wilde wel een documentaire over deze zangeres zien. Een paar vernietigende reviews namen die echter weg, dus ik was blij dat er óók een van hand van deze regisseur verscheen.

Een echte untold story vond ik het echter niet; er wordt hier weinig schokkends onthuld. Evenmin voelt het kritisch genoeg naar mijn smaak. Desondanks zijn er een hoop oude beelden, en werd ik weer even met mijn neus op de feiten gedrukt hoe getalenteerd ze eigenlijk was, en hoe makkelijk we dat soms vergeten wanneer iemand later in zijn/haar carrière aan drugs ten onder gaat.

3,5*

----------

38. Tsjechoslowakije - Kocár do Vídne (1966)

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BZTRmNmJmM2EtMjYwZC00ZmVmLWJiNmItOWUyOWFjZTEwNGVhXkEyXkFqcGdeQXVyNzAyMzY2NDk@._V1_.jpg

Zo zien we oorlogsfilms helaas te weinig; klein en menselijk. Hoewel de film in mooi zwart-wit is geschoten, zijn de karakters dat alles behalve. De Duitse soldaten hier die een vrouw dwingen hen naar de Oostenrijkse grens te brengen, zijn geen stereotype kwaadaardige nazi's, maar mensen van vlees en bloed. Coach to Vienna is in feite een soort road movie met paard en wagen; langzamer en stiller dan wat we tegenwoordig met die naam associëren, maar het is er onmiskenbaar een.

Krista is een verbolgen vrouw die na de executie van haar man door de bezetter, haar wraak plant op de twee vijandelijke soldaten in haar kar. Naarmate de tijd verstrijkt blijkt steeds meer dat ze niet om het feit heen kan dat deze mannen net als zij evenmin voor deze situatie hebben gekozen. Kocár do Vídne is een intiem psychologisch drama in oorlogstijd, dat een groter publiek verdient dan de 20 stemmen die hij nu heeft. Aan mij de eer dus om deze film met die 20e stem de tip 250 in te stemmen, wat ik met plezier doe.

Coach to Vienna duurt met 76 minuten niet lang en de film heeft een fijne klassieke score met orgelmuziek, die de reis een ietwat sacrale sfeer meegeeft, wat en mooi contrast geeft met het onderwerp.

4*

-------

39. Iran - Salaam Cinema (1995)

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BODdhNWU5MmQtZmJiYi00M2ZjLWI5NjItMDVjNzllNGYxODFjXkEyXkFqcGdeQXVyNDQ1NjUwOA@@._V1_.jpg

Ongelooflijk dat dit pas mijn eerste Makhmalbaf is. De naam van deze grootheid van de Iraanse cinema staat al zolang op mijn radar dat ik dacht toch wel een of zelfs enkele van zijn films te hebben gezien, maar dit bleek echt de eerste. Nun va Goldoon (1996) heb ik al ruim 5 jaar klaarliggen, maar het was er nooit van gekomen. Hoog tijd dat daar verandering in kwam.

Zoals rokkenjager in zijn review schrijft opereert dit docudrama op de scheidslijn tussen fictie en realiteit, waar ook collega's Kiarostami en Panahi films hebben gemaakt. Dat moet je een beetje liggen, maar zeker voor cinefielen is Salaam Cinema erg de moeite waard. Makhmalbaf had moeilijk een betere film kunnen maken om 100 jaar cinema te eren.

4*

-------------

40. Japan - Warui Yatsu Hodo Yoku Nemuru (1960)

https://s3.amazonaws.com/criterion-production/janus_stills/925-/765id_005_primary_w1600.jpg

Ondanks dat het een krappe twintig jaar geleden goed begon met Rashomon, is het nooit echt dik aan geraakt tussen Kurosawa en mij. Want hoewel ik sommige van zijn films wel degelijk erg kan waarderen, heb ik bij Kurosawa toch vaak het gevoel dat het net niet helemaal voor mij is; dat ik er niet het meesterwerk in kan herkennen dat anderen er in zien. Het is nog nooit voorgekomen dat ik een van zijn films slecht vond, maar dit was mijn dertiende Kurosawa en daar zitten slechts twee 4* films tussen: Rashomon en Seven Samurai. Daarnaast heb ik 8 zevens en 2 zesjes staan achter zijn naam. Zeker geen schande, maar een topscore is het evenmin.

Ook deze doorbreekt dat patroon niet. Vakkundig gemaakt, maar net niet helemaal mijn soort film.

3,5*

------

41. Tsjaad - Daratt (2006)

https://www.transmettrelecinema.com/wp-content/uploads/2013/06/f_440.jpg

Mijn eerste film uit Tsjaad, en dat valt lang niet tegen. Ik was blij verrast hoe ingetogen deze film was, en hoewel geworteld in de realiteit, viel vooral de humaniteit op. Net als bij Carriage to Vienna speelt het thema wraak een rol, en ook hier is gelukkig de wereld van de film niet bevolkt door goede mensen en slechteriken, zoals ook onze protagonist hier leert wanneer hij op pad gaat om de moordenaar van zijn vader een kopje kleiner te maken. Het tempo ligt laag, maar Daratt kabbelt vrij aangenaam door en er gebeurt voldoende om de aandacht vast te houden.

3,5*

---------

42. Myanmar - Sailing a Sinking Sea (2015)

https://criticsroundup.com/wp-content/uploads/2015/11/sailing-a-sinking-sea-still-526x295.jpg

De documentaire is niet het meest geliefde genre (voor zover we een genre kunnen noemen) op MovieMeter, heb ik in de loop der jaren hier geleerd. Er zijn zelfs users die docu's 'geen film' vinden. Ik hoor daar duidelijk niet bij, en kan een goede docu op zijn tijd wel waarderen. Sailing a Sinking Sea is overigens geen standaard docu, maar een experimentele film die de mythologie, taal en relatie met de zee van de Moken stam verkent, een nomadische zeevaarders groep van ongeveer 3000 mensen verspreid van Indonesië tot Myanmar. De zee is compleet geïntegreerd in de levens van de Mokens, en Olivia Wyatt probeert dat hier te vangen.

Etnografisch en experimenteel van aard is dit geen toegankelijk allemansvriendje en ik vrees dat het publiek voor deze film klein is. Desalniettemin wel een interessant en origineel werk (en Myanmar kan afgestreept worden op de lijst).

3*

01. Suriname – Wan Pipel (1976)

02. Duitsland - Die Nibelungen: Kriemhilds Rache (1924)

03. Noord-Korea - Pulgasari (1985)

04. Venezuela - La Soledad (2016)

05. Democratische Republiek Congo - Benda Bilili! (2010)

06. Verenigde Staten - Solo: A Star Wars Story (2018)

07. Argentinië - Alptraum (2017)

08. Aruba – Hammerhead (2005)

09. Australië - The Cars That Ate Paris (1974)

10. Cambodja - The Snake King’s Child (2001)

11. Canada - The Void (2016)

12. Brazilië - Good Manners (2017)

13. Frankrijk - The Night Eats the World (2018)

14. Groenland - Qaqqat Alanngui (2011)

15. Oostenrijk - Flesh of the Void (2017)

16. Zuid-Korea - White: The Melody of the Curse

17. Verenigde Arabische Emiraten - Djinn (2013)

18. België - Alléluia (2014)

19. Finland - Noita Palaa Elämään (1952)

20. Nepal - Kagbeni (2008)

21. India - Ghoul (2018)

22. Maleisië - Histeria (2008)

23. Nigeria - The Duplex (2015)

24. Polen – Cold War (2018)

25. Italië – Loro (2018)

26. Spanje - Verónica (2018)

27. Denemarken - Besat (1999)

28. China - The Matrimony (2010)

29. Griekenland - Miss Violence (2013)

30. Turkije - Baskin (2015)

31. Zweden - (The Unknown (2000)

32. Rusland - Nelyubov (2017)

33. Thailand - Pee Mak Phrakanong (2013)

34. Montenegro – Iskra (2017)

35. Hongarije - Taxidermia (2006)

36. Nederland - Wolf (2013)

37. Verenigd Koninkrijk - Whitney (2018)

38. Tsjechoslowakije - Carriage to Vienna (1966)

39. Iran - Salaam Cinema (1995)

40. Japan - The Bad Sleep Well (1960)

41. Tsjaad - Daratt (2006)

42. Myanmar - Sailing a Sinking Sea (2015)

Zo, jij gaat lekker John Milton.

19 . Zuid-Korea - Beoning

Uitstekende landenkeuze. Mooie beelden van het Koreaanse platteland, de keuken en de grootstad, vaak iets waarvan ik achterkom inmiddels dat Aziatische cinema hier goed in is.

Na Hongkong, Taiwan, China en Japan het laatste grote filmland van Oost-Azië gehad. Blijft denk ik alleen Noord-Korea over. Macau staat nergens op de site als belangrijkste land, en Mongolië reken ik hier niet echt toe, al wordt dat wel gezien als Oost-Azië.

Ik zag Beoning ook gisteren, maar ja, ik had Zuid-Korea al

En ja, ik had van de week toch ook nog een aantal titels gezien die ik hier kon registreren. Tel daar zondag-filmdag bij op en je komt een heel eind!

9 - China

Zhuo Mi Cang (2016) 3*

http://i65.tinypic.com/6zaubr.jpg

Doet niet onder voor een Hollywood produktie.

Een vleugje stalkerisme en home invasion zijn meestal wel goede ingrediënten voor een spannende film. Het contrast tussen de rijke familie en de arme bewoners van het klaar-voor-de-sloop appartement wordt treffend in beeld gebracht. Prima vermaak alhoewel het einde wel wat tot vervelens toe lang duurt en vrij voorspelbaar verloopt.

01. India - PK (2014)

02. Verenigde Staten - The Fly (1986)

03. Italie - Sulla mia pelle (2018)

04. Spanje - El autor (2017)

05. Verenigd Koninkrijk - McQueen (2018)

06. Nederland - Voetbal is oorlog (2018)

07. Polen- Zimna Wojna (2018)

08. Brazilië - Carandiru (2003)

09. China - Zhuo Mi Cang (2016)

43. Honduras - El Xendra (2012)

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BMjAyOTE3MDMxMF5BMl5BanBnXkFtZTcwODg2NDk3OA@@._V1_SX1777_CR0,0,1777,750_AL_.jpg

Voor Honduras was het niet lastig kiezen wat ik zou gaan kijken, aangezien ik slechts één film kon vinden uit dit Noord-Amerikaanse land. Op MovieMeter is zelfs nog geen enkele film toegevoegd uit deze contreien, dus dat geeft wel te denken. Honduras is volgens VN onderzoek het meest gewelddadige land ter wereld, maar dat zou op zich misschien ook juist wel een voedingsbodem kunnen zijn voor grijpende cinema. Nu lijkt het erop dat de filmindustrie ook daar nu eindelijk aan het opkomen is; vorig jaar stuurde het land met Morazán (2017) voor het eerst een inzending op voor de Oscars (hij werd niet genomineerd) en op IMDb zie ik ook redelijk wat titels van de laatste paar jaren. Benieuwd wat dat brengen gaat.

Voor nu moet ik het met El Xendra doen, een science-fiction film uit 2012 over een groep wetenschappers die een boodschap van aliens ontvangen, wat tot een zoektocht leidt naar een buitenaardse stad onder de jungle, de zogenaamde magische Witte Stad. Jaja. Regisseur Juan Carlos Fanconi had al tien jaar ervaring toen hij deze film maakte, en je ziet dat het geen eerste poging is. Toch is het duidelijk een eenvoudige productie met een beperkt budget, wat je met name ziet in de special effects. Gelukkig geen voortdurende shakycam, maar naar mooi gekadreerde shots hoef je ook niet te zoeken, en dat is jammer, want de jungle leent zich daar vast wel voor. Ten slotte is het jammer dat de film met bijna 110 minuten echt wat te lang duurt voor wat het biedt; enig snoeiwerk was de pacing ten goede gekomen.

2,5*

-----------

44. Costa Rica - Del amor y otros demonios (2009)

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BZDMzOGY3OWQtNjAwNy00NzNjLTg2YzktNTNmZDQ1ZTI0OWI2XkEyXkFqcGdeQXVyMzg4NDEyNw@@._V1_SY1000_CR0,0,1493,1000_AL_.jpg

Soms komt iets gewoon op je pad. Hilda Hidalgo was voor een of ander project de assistent van nobelprijswinnaar Gabriel Garcia Marquez, en merkte op dat ze het bijzonder vond dat zijn roman Del amor y otros demonios nog niet verfilmd was. Marquez vroeg of zij het soms wilde doen. ‘Ja tuurlijk, wie niet?’ was haar antwoord. Ze had nog nooit een film geregisseerd, en Marquez is misschien niet de makkelijkste regisseur om te verfilmen. En dan is het nog een controversieel verhaal ook. Maar ze deed het, en verrassend genoeg pakt het nog goed uit ook.

Colombia, achttiende eeuw. Sierva is een meisje van 13 dat op de markt gebeten wordt door een hond met rabiës. In plaats van haar naar een dokter te brengen, wordt gedacht dat ze bezeten is en voor een exorcisme overgedragen aan de kerk. Terwijl ze opgesloten zit in een kleine, donkere cel, raakt de jonge priester die haar moet redden van haar bezetenheid, steeds meer in ban van deze jonge vrouw met haar lange, koperkleurige haar.

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BYzg5Y2E1MTEtZDBkYi00NjQ5LTlkNTUtMzZiOGMxZDM0YzgzXkEyXkFqcGdeQXVyMzg4NDEyNw@@._V1_SY1000_CR0,0,1573,1000_AL_.jpg

Het zou onverfilmbaar moeten zijn in deze tijden van #metoo en grootschalig seksueel misbruik door priesters, maar op de een of andere manier krijgt Hidalgo het voor elkaar. Gezien het enorme leeftijdsverschil tussen de twee en de scheve machtsverhouding, scheelt het dat hetgeen er speelt tussen deze twee mensen relatief onschuldig is van aard. Hidalgo noemt het in een interview de subversieve of mystieke liefde; simpelweg liefde die ontluikt tussen twee mensen, of ze nu man of vrouw zijn, moeder of kind, broer en zus of twee mannen of vrouwen. Strikt platonisch is het wat mij betreft niet, er broeit zeker wat; maar om dat met een 2018 moraalriddersbril resoluut af te keuren, voelt ook niet helemaal op zijn plaats.

Of Love and Other Demons heeft een hoop te zeggen zonder dat expliciet te doen, en neemt daarvoor zijn tijd. Een trefzeker debuut van Costa-Ricaanse bodem.

4*

14 Djinn (2013)

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BMDEzY2Q3NWUtOGQ1ZS00YjM0LWJkMGMtYmQ4ZTQ5OGFiMTM5XkEyXkFqcGdeQXVyMjUyNDk2ODc@._V1_.jpg

1 Oostenrijk - Revanche (2008)

2 Noorwegen - Sameblod (2016)

3 Canada - Felicia's Journey (1999)

4 V.S. - I, Tonya (2017)

5 Verenigd Koninkrijk - Una (2016)

6 Mexico - Luna de Miel (2015)

7 Frankrijk - Hostile (2017)

8 Italië - The Wax Mask (1997)

9 West-Duitsland - Vampyros Lesbos (1971)

10 Thailand - The Unborn (2003)

11 België - Artefacts (2007)

12 Spanje - The Maus (2017)

13 Australië - Berlin Syndrome (2017)

14 Verenigde Arabische Emiraten - Djinn (2013)

45. Ghana - Nakom (2016)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/422000/422501.jpg?cb=1480370938

Toen ik (relatief laat) op Moviemeter kwam in 2012, ontdekte ik ook ongeveer de lijstjessite Icheckmovies. Een van de lijstjes daar was de Guide to African Cinema, waar ik me snel aan tegoed deed toen africanfilmlibrary.com nog in de lucht was. Wat ik even snel merkte, was dat die Afrikaanse cinema toch behoorlijk anders was; zowel in onderwerpkeuze als technisch. Vaak moest ik het met een slechte kopie doen, en dan was het al een film die met beperkte middelen was gemaakt. Je zette hem aan en zag binnen 1 minuut dat je maar beter even je verwachtingspatroon aan moest passen. Dat geldt overigens niet alleen voor Afrika, ook Aziatische en Noord- en Zuid-Amerikaanse landen (ik heb er genoeg ‘ontdekt’ deze challenge) waarvan de filmindustrie in de kinderschoenen staat hebben datzelfde probleem, en niet alleen bij oudere films. De onwennigheid straalt er ook bij recente producties vaak nog vanaf.

Deze film breekt vanaf de begintitels met dat vooroordeel. Ja het is een film uit Ghana, maar er is meteen een lekkere akoestische soundtrack, strak gefilmde kleurrijke beelden en acteurs die het werkelijk prima doen. Ik heb uren en uren gezocht voor Nigeria met zijn mega-industrie, om iets te vinden dat qua kwaliteit hierbij in de buurt komt, maar kwam niet verder dan het pathetische The Duplex (2015). Wat is dit een verademing vergeleken daarmee! Het is een laat coming of age drama over een student die terugkeert naar zijn geboortedorp wanneer zijn vader overlijdt, alwaar het dorpshoofd een beroep op hem doet om te blijven helpen, omdat dorps- en familieverplichtingen roepen. Op zich niet origineel, maar het gaat hier dusdanig anders in deze dorpscultuur, dat je geen moment het idee hebt dat je naar platgetreden paden zit te kijken.

http://ff2media.com/wp-content/uploads/2017/03/Nakom-1.jpg

Nakom kabbelt lekker voort, toont ons het leven van alledag in het gelijknamige dorpje. Veel van de acteurs zijn locals (de scenarist komt uit Nakom) en ondanks dat de film gepolijst is en regisseurs Kelly Daniela Norris en T.W. Pittman Amerikanen zijn, voelt het authentiek. Daar zal de rest van de crew, en met name schrijver en producer Isaac Adakudugu waarschijnlijk een groot aandeel in hebben.

Een fijne film voor wie de Afrikaanse cinema eens wil proeven.

3,7*

--------

46. Kaapverdië – Kontinuasom (2009)

https://www.hkw.de/media/bilder/2014/wassermusik_7/kontinuasom_imgsize_M.jpg

Kontinuasom is de enige film op MovieMeter met Kaapverdië als eerste productieland. Het is een muziekdocu, en kijkt lekker weg. Een soort Kaapverdische Buena Vista Social Club (1999) dus? Niet helemaal, daarvoor voelt het toch wat te stuurloos en dat niveau haalt het ook niet. Maar ik moet zeggen dat ook deze tunes me prima konden smaken. Ik had nog liever Atlantic Heart gekeken, maar die heeft geen Kaapverdië als eerste productieland. Misschien kijken we die dan gewoon maar een ouderwets voor de fun; het gaat niet om de statistiek tenslotte, maar het ontdekken van nieuw moois.

3,3*

------------

47. Benin – Si-Gueriki, la reine-mère (2002) - IMDb

https://idrimora.com/wp-content/uploads/2018/01/mothera.jpg

Aangezien we toch in Afrikaanse sferen waren, gelijk maar een hattrick van gemaakt met Si-Gueriki, la reine-mère. Veel keuze had ik niet, al had ik ook Africa Paradis (2006) kunnen kijken, een film die de situatie omdraait en speelt met de what if dat Afrika rijk was geweest en Europese migranten wanhopig probeerden binnen te komen. Gebaseerd op de screenshots was ik voor de eerste gegaan, maar achteraf heb ik toch wat spijt want Si-Gueriki, The Queen Mother was hoewel cultureel interessant, wel een beetje droge kost na deze 2 andere films. Dit is echt een reflectie op hun de huidige maatschappij, de rollen die de afgebeelde personen daarin vertolken, hoe dat zo gekomen is en hoe ze zich daar bij voelen. Een intiem en genuanceerd portret, maar soms wel een tikkeltje saai en filmisch niet altijd even interessant.

2,8*

15 Zuid-Afrika - Head Hunter (1989)

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BYjNhOTg5Y2EtZjUxMy00Mzc3LWI3OTUtYzZhNWQ1OGUyY2EzXkEyXkFqcGdeQXVyMjUyNDk2ODc@._V1_SX1278_CR0,0,1278,999_AL_.jpg

1 Oostenrijk - Revanche (2008)

2 Noorwegen - Sameblod (2016)

3 Canada - Felicia's Journey (1999)

4 V.S. - I, Tonya (2017)

5 Verenigd Koninkrijk - Una (2016)

6 Mexico - Luna de Miel (2015)

7 Frankrijk - Hostile (2017)

8 Italië - The Wax Mask (1997)

9 West-Duitsland - Vampyros Lesbos (1971)

10 Thailand - The Unborn (2003)

11 België - Artefacts (2007)

12 Spanje - The Maus (2017)

13 Australië - Berlin Syndrome (2017)

14 Verenigde Arabische Emiraten - Djinn (2013)

15 Zuid-Afrika - Head Hunter (1989)

Respect voor de vele films die jullie al gezien hebben!

17. Zuid-Afrika - Shepherds and Butchers (2016)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/255000/255198.300.jpg

Death belongs to god alone.

Intrigerend verhaal, van een advocaat die zijn cliënt te hulp moet staan, in een onmogelijk uitgangspositie. Steve Coogan & Garion Dowds zetten een hele goede rol neer. De film kent een aantal heftige scenes, die toch best als schokkend ervaren kunnen/mogen worden. Verhaal zat goed in elkaar.

Ik geef de film: 4★

1. Verenigde Arabische Emiraten - Zinzana (2015)

2. Afghanistan - Tell Spring Not to Come This Year (2015)

3. Argentinië - Sangre en la Boca (2016)

4. Ierland - Cardboard Gangsters (2017)

5. Turkije - Five Minarets in New York (2010)

6. Nieuw-Zeeland - Hunt for the Wilderpeople (2016)

7. Cambodja - Jailbreak (2017)

8. Zweden - Den Unge Zlatan (2015)

9. Canada - Death Warrant (1990)

10. China - Manhunt (2017)

11. Libanon - Film Kteer Kbeer (2015)

12. Bulgarije - Acts of Vengeance (2017)

13. Zwitserland - Amnesia (2015)

14. Australië - Cargo (2017)

15. Noorwegen - Bølgen (2015)

16. Denemarken - Sommeren '92 (2015)

17. Zuid-Afrika - Shepherds and Butchers (2016)

1. Verenigde Staten - The A-team (2010)

2. Frankrijk - Jusqu'à garde (2017)

3. Verenigd Koninkrijk - A prayer before dawn (2017)

4. Nederland - Spetters (1980)

5. Zwitserland - Flitzer (2017)

En we zitten aan de 50 films voor deze challenge

48. Gabon - Dôlè (2000)

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BOGZkMWRmZGYtY2VkYS00NDA4LWExMzEtNzI5ZWUyNjE4NTExL2ltYWdlL2ltYWdlXkEyXkFqcGdeQXVyNzAzMjkzMjI@._V1_.jpg

Met veel moeite had ik Dôlè nog wel zonder ondertiteling kunnen kijken ook, aangezien mijn eerste film uit het Afrikaanse land Gabon, Frans gesproken is. Helemaal niet verwonderlijk gezien het feit dat Frans de officiële landstaal blijkt te zijn, maar dat wist ik niet van tevoren. Naast mijn onwetendheid op dat vlak, kon ik het ook nog eens niet direct (meer) vinden op de kaart. Gelukkig staat dat de film niet in de weg.

Dôlè gaat over een groepje vriendjes dat geld nodig heeft voor medicijnen en besluit de plaatselijke loterij te overvallen. Het is een aardige film, en met 79 minuten zit het tempo er prima in. Camerawerk en muziek zijn in orde, en ook de acteurs stellen niet teleur. Dit is geen amateur hour. De film laat zich niet helemaal goed vergelijken, maar denk Slumdog Millionaire meets Boys in the Hood, maar dan in Franstalig Afrika. Wellicht met een snufje City of God. Maar dat niveau haalt de film helaas niet.

3,5*

-----------

49. Libië - Al-Risâlah (1976)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/31000/31488.jpg?cb=1524910640

Terwijl tbouwh zich door de Engelse versie heen worstelt, heb ik nu ook de Arabische versie van Al-Risâlah gezien, en dat is voor mij ook het juiste woord vrees ik. Worstelen. (Film)historisch heeft het voor mij wel enige interesse, maar ik heb persoonlijk niets met georganiseerde religie van welk soort dan ook. Dat heeft me er echter niet van weerhouden meerdere religieuze films prima te kunnen waarderen, dus ook The Message (zoals vooral zijn Engelse evenknie bekend is) kreeg die kans aangezien het een film is die je terug blijft zien komen in lijstjes, en die op MM ook geen slechte waardering heeft.

Helaas kon ik er bijzonder weinig mee. Het is moeilijk om bij bepaalde scènes geen respect op de brengen voor de moeite die erin gestoken is, en het is duidelijk geen kleine productie; ik kan me voorstellen dat je als moslim die bekender is met het materiaal (m.n. de Koran), erg onder de indruk bent. Wat beoogd publiek echter kun je er bijna niet verder vanaf staan dan ik, en dat merkte ik erg tijdens het kijken. Dat Arabisch voor mij beduidend onprettiger in het gehoor ligt dan Engels (of om eerlijk te zijn, misschien wel alle talen), helpt deze versie ook niet mee, al klinkt het in een film als Wadjda, op normaal volume door een kalme vrouw gesproken, stukken mooier dan wanneer woest schreeuwende opgefokte/bezielde kerels het doen. Ik zag de Engelse versie The Message (1976) die tegelijkertijd met deze werd geschoten reeds in 2013, wat ik teveel verschil vind voor een eerlijke vergelijking. Maar dat is wel de versie die ik de niet Arabisch sprekende kijker aan zou raden, voor wie hem toch wil zien.

Moeilijke film trouwens om neutraal te bespreken, gezien de materie en het feit dat we op MM niet over religie discussiëren en de waardering die andere users voor de film hebben. Dus ik heb me ook maar wat extra op de vlakte gehouden.

2*

---------

50. Bangladesh - Guerrilla (2011)

https://2.bp.blogspot.com/-qLZVltghpAY/TbGNrcONNPI/AAAAAAAACL8/57aRsAwLPsI/s1600/guerrilla.jpg

Tijdens het zien van Guerilla had ik heel erg Bollywood associaties. Het verbaasde me ook naderhand niet om de term Dhallywood tegen te komen, een samenvoeging van Dhaka, waar de filmindustrie grotendeels is geconcentreerd, en Hollywood. En Guerilla staat ook op de 32e plek met de Top Rated Indian Movies. Toch lees je tegelijkertijd over het uitbannen van Bollywood films om de lokale filmindustrie te beschermen, een verbod wat in 1972 al werd uitgevaardigd het jaar nadat Bangladesh onafhankelijk werd. Je zou dan verwachten dat het anders zou voelen, maar toegegeven, ik heb weinig verstand van de cinema uit dit deel van de wereld, of de filmindustrie aldaar.

Ik ben zelf hoe dan ook geen grote Bollywoodfan, en deze film maakt me ook niet direct een fan van de Bangladese Cinema. Het voelt zeker naar het einde toe wel ietsjes rauwer, maar de overeenkomsten zijn voor mij groter dan de verschillen, voor zover je dat na slechts een titel überhaupt kunt lopen verkondigen. Misschien had ik beter kunnen kijken of ik Under Construction (2015) ergens had kunnen vinden, klinkt interessanter dan hoe dit uitgewerkt werd.

2*

--------

51. Saoedi-Arabië - Wadjda (2012)

https://static1.squarespace.com/static/5037d500e4b030a47debd717/579d7417e58c6254073241cc/57ba5020be6594880d2bdc97/1485054076425/960-3.jpg

Wederom een film van eersten, niet alleen voor mij, maar Wadjda is de eerste speelfilm die volledig in Saoedi-Arabië werd opgenomen en Haifaa Al-Mansour was hiermee de eerste vrouwelijke regisseur uit dit land. Ik wilde de film al zien toen hij uitkwam in 2012, maar om de een of andere reden kwam het er niet van. Gelukkig is de film op veel streamingdiensten makkelijk te bekijken.

Wadjda biedt een intrigerend kijkje in een land dat we hier voornamelijk kennen uit het nieuws. Oliebelangen, repressie, een ogenschijnlijk modernisering brengende sjeik of zoals nu het treurige relaas van die journalist. Wanneer je Al-Mansours film kijkt zie je in de eerste instantie vooral de menselijkheid, en hoe herkenbaar veel dingen zijn. Dat die zich schuchter verhullende gestalte in abaya gewaad, thuis gewoon een knappe, hippe, spontane vrouw is, die haar mondje in het huishouden wel klaar heeft. Vader die in de woonkamer lekker ligt te gamen en op zombies loopt te knallen. En dat Wadjda zelf zo’n heerlijk dwars kind is, zoals je die overal tegen zou kunnen komen; in die zin herkende ik beduidend meer overeenkomsten met bijvoorbeeld de Iraanse cinema dan ik van tevoren had verwacht. Dit is geen compleet andere wereld. Ik weet niet precies hoe ik het me dan wel had voorgesteld, maar in ieder geval niet zo.

https://www.deseretnews.com/images/article/hires/1224700/1224700.jpg

Tegelijkertijd zien we vanaf het openingsshot, dat met wat ouderwetse indoctrinatie op een basisschool begint, al wat aankondiging dat die fundamentele verschillen er wel degelijk zijn. We hebben hier ook gelovige scholen, maar tenzij je een bible belt dorpje woont en werkt, bepaalt dat niet je dagelijks leven en wat je wel en niet mag. Dat is hier anders. Die fiets die Wadjda zo graag wil hebben in deze film om tegen een buurtjochie te kunnen racen, is een voertuig waar ze eigenlijk niet op mag als meisje. Een aantal maanden geleden mocht een volwassen vrouw niet eens autorijden in Saoedi-Arabië. En ook regisseur Al-Mansour was het als vrouw niet toegestaan om haar mannelijke crew rechtstreeks aanwijzingen te geven, waardoor ze de straatscènes moest regisseren vanuit een busje via walkie-talkie. Ik zal het nooit van een cultuur als geheel zeggen, maar zo’n element van welke cultuur dan ook, vind ik wel degelijk verwerpelijk. Achterlijk. Hoe je ook wilt noemen. Nederland moet op een hoop vlakken óók nog veel leren, en ook hier verdienen vrouwen nog steeds minder geld dan mannen, maar wat ben ik blij dat het hier toch doorgaans anders gaat op dat vlak, dan wat we in de film zien.

Bepaalde aspecten van Wadjda maken me dus zeker boos, maar Al-Mansour gaat hier niet overduidelijk voor een politiek statement, al zijn de feministische trekjes duidelijk te zien. De film is gelukkig redelijk luchtig, en uit kritiek op verhulde wijze, als integraal onderdeel van het ogenschijnlijk simpele plot. Een beetje zoals een filmmaker als Asghar Farhadi dat doet. Eigenlijk is het best bijzonder dat deze film in zijn huidige vorm daar gemaakt is, gezien het wat opstandige titelkarakter.

Wadjda is goed gespeeld, mooi geschoten en met een score van Max Richter (al is het niet een van zijn betere) hadden we het ook slechter kunnen treffen en de film laat je toch met tevreden gevoel achter.

3,7*

https://i.imgur.com/POPLneb.jpg

01. Suriname – Wan Pipel (1976)

02. Duitsland - Die Nibelungen: Kriemhilds Rache (1924)

03. Noord-Korea - Pulgasari (1985)

04. Venezuela - La Soledad (2016)

05. Democratische Republiek Congo - Benda Bilili! (2010)

06. Verenigde Staten - Solo: A Star Wars Story (2018)

07. Argentinië - Alptraum (2017)

08. Aruba – Hammerhead (2005)

09. Australië - The Cars That Ate Paris (1974)

10. Cambodja - The Snake King’s Child (2001)

11. Canada - The Void (2016)

12. Brazilië - Good Manners (2017)

13. Frankrijk - The Night Eats the World (2018)

14. Groenland - Qaqqat Alanngui (2011)

15. Oostenrijk - Flesh of the Void (2017)

16. Zuid-Korea - White: The Melody of the Curse

17. Verenigde Arabische Emiraten - Djinn (2013)

18. België - Alléluia (2014)

19. Finland - Noita Palaa Elämään (1952)

20. Nepal - Kagbeni (2008)

21. India - Ghoul (2018)

22. Maleisië - Histeria (2008)

23. Nigeria - The Duplex (2015)

24. Polen – Cold War (2018)

25. Italië – Loro (2018)

26. Spanje - Verónica (2018)

27. Denemarken - Besat (1999)

28. China - The Matrimony (2010)

29. Griekenland - Miss Violence (2013)

30. Turkije - Baskin (2015)

31. Zweden - (The Unknown (2000)

32. Rusland - Nelyubov (2017)

33. Thailand - Pee Mak Phrakanong (2013)

34. Montenegro – Iskra (2017)

35. Hongarije - Taxidermia (2006)

36. Nederland - Wolf (2013)

37. Verenigd Koninkrijk - Whitney (2018)

38. Tsjechoslowakije - Carriage to Vienna (1966)

39. Iran - Salaam Cinema (1995)

40. Japan - The Bad Sleep Well (1960)

41. Tsjaad - Daratt (2006)

42. Myanmar - Sailing a Sinking Sea (2015)

43. Honduras - El Xendra (2012)

44. Costa Rica - Del amor y otros demonios (2009)

45. Ghana - Nakom (2016)

46. Kaapverdië – Kontinuasom (2009)

47. Benin – Si-Gueriki, la reine-mère (2002)

48. Gabon - Dôlè (2000)

49. Libië - Al-Risâlah (1976)

50. Bangladesh - Guerrilla (2011)

51. Saoedi-Arabië - Wadjda (2012)

01 . Nederland - Dummie de Mummy

02 . Verenigde Staten - Siera Burgess is a Loser

03 . Finland - Laitakaupungin Valot

04 . Taiwan - Lian Lian Feng Chen

05 . Indonesië - Marlina Si Pembunuh Dalam Empat Babak

06 . Argentinië - Showroom

07 . Frankrijk - Les Quatre Cents Coups

08 . Japan - Soshite Chichi ni Naru

09 . China - Shi Mian Mai Fu

10 . Hongkong - Mou Gaan Dou

11 . Verenigd Koninkrijk - Macbeth

12 . Zweden - Hundraettåringen Som Smet från Notan och Försvann

13 . Sri Lanka - Let Her Cry

14 . Peru - No Estamos Solo

15 . Noorwegen - 22 July

16 . Pakistan - Dukhtar

17 . Chili - La Noche del Jabali

18 . Oostenrijk - Sarajevo

19 . Zuid-Korea - Beoning

20 . Verenigde Arabische Emiraten - Zinzana

Geen onaardige film maar een matige landkeuze. De film speelt zich op één locatie af en behoudens de taal komt er maar weinig in voor dat duidt op het Arabisch schiereiland. Dit had net zo goed in Siberië kunnen spelen of in een western.

21 . Uruguay - El Candidato

Aardige landkeuze. Vooral de beelden van het landgoed en de voorbijtrekkende vleeskoeien passen erg goed bij Uruguay. De film zelf had in elk land met een democratie kunnen spelen.

05. Indonesië - The Night Comes for Us (2018)

01. Denemarken - Den Skyldige (2018)

02. Verenigde Staten - The Predator (2018)

03. Verenigd Koninkrijk - Johnny English Strikes Again (2018)

04. Turkije - Baskin (2015)

22 . Denemarken - Den Skyldige

Typisch Scandinavisch, dat vooral. Thriller en politie, dat is en combinatie die me aan dat gebied doet denken. Verder is er van Denemarken niets te zien, alles speelt op een meldkamer af. Als landenkeuze dus passend maar matig.

07. Finland - Rare Exports (2010)

https://static.cinemagia.ro/img/db/movie/48/52/96/rare-exports-334139l.jpg?ts=1284117391

De omlijsting van de film is best ok. Prachtige plaatjes van de besneeuwde Finse natuur. Een afgezonderd stuk Finland, waar ruwe mannen jagen en het harde leven leven. Ruwe lui die niet vies zijn van wat vlees en bloed. De omstandigheden zijn erg sfeerbepalend voor verhaal en film.

Goeie sfeer trouwens. Niet bepaald suikerachtig en kerstmisachtig, maar duister en grimmig. Het verhaal is in beginsel best spannend en maakt nieuwsgierig. Er is mysterie met toefjes horror. Er is een prima dreiging ook. Duister en gemeen en op leeftijd. Grappig wel. En ja, als je dit allemaal zo opschrijft, klinkt het wel als een redelijk goede film eigenlijk. En het is ook wel aardig, hoor, maar de film slaagt er niet in om met alle bovengenoemde elementen een film lang te boeien.

De ontwikkeling van het verhaal intrigeert al snel niet meer. Na een half uurtje loopt het verhaal vast in veel van hetzelfde. De vaart is er wat uit en het verlangen naar de finale neemt toe. Er is vuurwerk nodig.

Een ander storend elementje is de jonge hoofdrol. Als het joch zich een beetje op de vlakte houdt, gaat het nog wel, maar in het laatste halve uur kent het manneke zijn plaats niet. Onbeschaamd loopt hij door het beeld met zijn eigenwijze smoel en maakt van een film voor volwassenen opeens een jeugdfilm. Een brave en jolige finale is het resultaat. Weinig duister. Weinig grimmig. Het brutale en eigenwijze jongetje saves natuurlijk the day. Het finale deel was mij te kinderlijk.

Na afloop van de film overheerst een gevoel van onvrede. Wel heb ik iets geleerd. Ik weet nu het antwoord op de vraag hoe het toch mogelijk is dat de kerstman op zoveel plekken tegelijk kan zijn om een ieder tijdig te voorzien van zijn cadeautje. Heel fijn om te weten.

01. Canada - Suck It Up (2017)

02. Verenigd Koninkrijk - The Wasting (2017)

03. Verenigde Staten - Jason X (2001)

04. Spanje - Mil Gritos Tiene la Noche (1982)

05. Polen - W Starym Dworku, Czyli Niepodleglosc Trójkatów (1985)

06. Italië - Rats - Notte di Terrore (1984)[/quote

07. Finland - Rare Exports (2010)

16 Singapore - Bad Match (2017)

https://www.dreadcentral.com/wp-content/uploads/2017/10/BadMatch.png

1 Oostenrijk - Revanche (2008)

2 Noorwegen - Sameblod (2016)

3 Canada - Felicia's Journey (1999)

4 V.S. - I, Tonya (2017)

5 Verenigd Koninkrijk - Una (2016)

6 Mexico - Luna de Miel (2015)

7 Frankrijk - Hostile (2017)

8 Italië - The Wax Mask (1997)

9 West-Duitsland - Vampyros Lesbos (1971)

10 Thailand - The Unborn (2003)

11 België - Artefacts (2007)

12 Spanje - The Maus (2017)

13 Australië - Berlin Syndrome (2017)

14 Verenigde Arabische Emiraten - Djinn (2013)

15 Zuid-Afrika - Head Hunter (1989)

16 Singapore - Bad Match (2017)

23 . Rusland - Gagarin: Pervyy v Kosmose

Rusland is niet per se een favoriet filmland voor mij, wel een land waar ik graag de literatuur van lees. Deze filmkeuze is echter een goede als landkeuze, met het verhaal van de eerste man in de ruimte. Een zeer Russisch onderwerp dus, met ook af en toe wel aardige beelden van de steppen in Centraal-Azië of de hoogbouw van de Moskouse universiteit. En bijzonder om die te zien net nu First Man, de Amerikaanse versie van deze film, te zien is. Ook mooi te vergelijken hoe men de film aanpakt, maar ook de heroïek of het tijdsbeeld.

18. Spanje - La Isla Mínima (2014)
https://www.moviemeter.nl/images/cover/99000/99028.300.jpg

Mooie sfeervolle film, met prachtige beelden van de natuur. Qua verhaal is het niet geheel bijzonder, maar de spanning, mysterie hebben een hoog gehalte in deze film. Acteerwerk van beide rechercheurs was van erg hoogstaand niveau.

Ik geef de film: 3,5★

1. Verenigde Arabische Emiraten - Zinzana (2015)
2. Afghanistan - Tell Spring Not to Come This Year (2015)
3. Argentinië - Sangre en la Boca (2016)
4. Ierland - Cardboard Gangsters (2017)
5. Turkije - Five Minarets in New York (2010)
6. Nieuw-Zeeland - Hunt for the Wilderpeople (2016)
7. Cambodja - Jailbreak (2017)
8. Zweden - Den Unge Zlatan (2015)
9. Canada - Death Warrant (1990)
10. China - Manhunt (2017)
11. Libanon - Film Kteer Kbeer (2015)
12. Bulgarije - Acts of Vengeance (2017)
13. Zwitserland - Amnesia (2015)
14. Australië - Cargo (2017)
15. Noorwegen - Bølgen (2015)
16. Denemarken - Sommeren '92 (2015)
17. Zuid-Afrika - Shepherds and Butchers (2016)
18. Spanje - La Isla Mínima (2014)

24 . Duitsland - Er is Wieder Da

Hitler, veel Duitser krijg je een onderwerp niet. Wat dat betreft een goede keuze voor dit land. Fijn land om in te zijn voor vakantie, maar verder geen land dat ik echt goed ken vanwege zijn films. Het vorige decennium had er enkele grote arthousekrakers, maar opvallend hoe weinig uit ons grote buurland bij ons binnendringt.

- Victoria (2015)

- Unsere Mütter, Unsere Väter (2013)

- Western (2017)

- Kreuzweg (2014)

- Der Hauptmann (2017)

- Im Labyrinth des Schweigens (2014)

- Toni Erdmann (2016)

- Elser (2015)

- Aus dem Nichts (2017)

- Lore (2012)

- Hannah Arendt (2012)

- Pina (2011)

25 . Saoedi-Arabië - Barakah Yoqabil Barakah

Goede keuze. Niet per se een goede film, wel heel erg typerend voor dat land. Aantal aardige sfeerbeelden en vooral thematisch over de rol van de vrouw en de vrijheid aldaar, wat dat betreft als landkeuze geslaagd.

Dat is bijna 8 jaar aan films die je noemt. Voor een land zo groot als Duitsland, ons buurland en dat qua taal voor veel Nederlanders vrij bekend aanvoelt vind ik dat als geheel toch wat matig.

Anderzijds, andere landen hebben zelfs moeite met zulke aantallen nog door te dringen in onze bioscopen, allicht Frankrijk.

Als ik kijk naar collega’s en redelijk wat vrienden i.p.v. meer specifiek filmliefhebbers, dan kijken die 98% Engelstalig. Dus ik weet niet of er ruimte is voor heel veel meer titels. En dit was uiteraard een selectie, er waren er meer. Dit waren voor mij gewoon de belangrijkste. Ik wist niet waar je op doelde met ‘een paar in het vorige decennium’

19. Japan - Tekken (2010)
https://www.moviemeter.nl/images/cover/48000/48601.300.jpg
Survival is no game.

Vroeger vaak Tekken gespeeld op de spelcomputer, en dit altijd met veel plezier gedaan. De film kon mij niet echt overtuigen, veel karakters kwamen niet lekker uit de verf, niet genoeg de karakters bestudeerd. Enkel Yoshimitsu (dat overigens mijn favo personage in de game(s) was) & Dragunov zagen er redelijk uit, die laatste heb ik altijd een engerd gevonden. De film is prima kijkbaar, maar verwacht er niet al te veel van. Kleine tip: Blijf de film tot het einde volgen om te zien wat er met Heihachi Mishima gebeurd.

Ik geef de film: 2.5★

1. Verenigde Arabische Emiraten - Zinzana (2015)
2. Afghanistan - Tell Spring Not to Come This Year (2015)
3. Argentinië - Sangre en la Boca (2016)
4. Ierland - Cardboard Gangsters (2017)
5. Turkije - Five Minarets in New York (2010)
6. Nieuw-Zeeland - Hunt for the Wilderpeople (2016)
7. Cambodja - Jailbreak (2017)
8. Zweden - Den Unge Zlatan (2015)
9. Canada - Death Warrant (1990)
10. China - Manhunt (2017)
11. Libanon - Film Kteer Kbeer (2015)
12. Bulgarije - Acts of Vengeance (2017)
13. Zwitserland - Amnesia (2015)
14. Australië - Cargo (2017)
15. Noorwegen - Bølgen (2015)
16. Denemarken - Sommeren '92 (2015)
17. Zuid-Afrika - Shepherds and Butchers (2016)
18. Spanje - La Isla Mínima (2014)
19. Japan - Tekken (2010)