Horrorfilm draft en KO

2-0

tja...dit zal nu wel heel moeilijk worden om verder te komen...maar ik ga voor mijn nominatie

2-1 ( 4* - 4,25* )

3-1

Die is voor mij heel makkelijk, ik vond Eden Lake toch aardig tegenvallen nadat ik 'm lange tijd niet gezien had, en ik er bijna overal veel enthousiaste berichten over las.

En mother! is een onvergetelijke, compleet verontrustende en je vanaf het openingsshot vastgrijpende nachtmerrie.

4-1

4 - 2

Mother! (2017) vs Eden Lake (2008)

5-2

Erg close. Mother! (2017) vs Eden Lake (2008)

5-3

Inderdaad, ook voor mij heel erg close. Vind het beide erg sterke films. Op gevoel kan ik geen keuze maken, dan maar op de sterren die ik ervoor heb gegeven:

6-3

4. Alien (1979) vs Blood Feast 2: All U Can Eat (2002)

1-0

Alien (1979) vs Blood Feast 2 (2002)

(4,0*) - (3,0*)

Sorry alexspyforever, maar wat mij betreft nu wel end of the road voor Blood Feast 2

2-0

3-0

Ghostland (2018) vs Rec (2007)

6-5

Dead end vs the others

4-6

Mother! Vs eden lake

6-4

Alien (1979) vs Blood Feast 2 (2002)

Tja... met een 3,5* waardeer deze HG Lewis zeker maar oei, als je tegenover Alien kom te staan?

4-0

Dead end vs the others

5-6

Mother! Vs eden lake

7-4

En dat is een uitschakeling waar ik goed mee kan leven, eervol zelfs en knap dat Blood Feast 2 het zo ver heeft gebracht.

Alien (1979) vs Blood Feast 2 (2002)

4-1

Mother! (2017) vs Eden Lake (2008)

Beide kutfilms maar Eden Lake toch net iets meer. Oftewel pretentieus tegen voorspelbaar, cliché.

8-4

5. Das Cabinet des Dr. Caligari (1920) vs Revenge (2017)

0-1

0-2

Das Cabinet des Dr. Caligari (1920) vs Revenge (2017)

0-3

0-4

Das Cabinet des Dr. Caligari (1920) vs Revenge (2017)

1-4

Das Cabinet des Dr. Caligari (1920) vs Revenge (2017)

(4,0*) - (5,0*)

1-5

Hollywood007 het einde van Eden Lake had ik niet zien aankomen, maar ik vond het eerder een non-einde. Je wordt verondersteld te geloven dat die boefjes ermee wegkomen. Dat zou dan een slag in het gezicht moeten zijn of de kijker moeten schokken. Ik had zoiets van ja en dat was het dan? Het probleem was vooral dat ik me naarmate de film vorderde ik me vreselijk begon te ergeren aan de toevalligheden, ongelukjes, domme acties dat het mij niet meer kon schelen welk einde er aan ging worden gebreid. Realistisch, kan iedereen overkomen moet je met een paar kilo's zout nemen dan. Het 'bleke' einde was inderdaad rot op het eerste gezicht maar uiteindelijk een anti-climax omdat het eignlijk doorgaat op het elan van wat je voorheen ziet. Het koppel was niet altijd zo slim maar waren ook erg onfortuinlijk dus hoe kon je dan nog geloven in een goede afloop? Dus ja of dat echt ballen tonen was misschien een beetje maar uiteindelijk lang het in de lijn van de verwachtingen gezien het eerdere verloop. Het einde was misschien nog het meest realistische in een film die voor de rest erg met de haren was getrokken qua gebeurtenissen. Dat zou pas iets zijn geweest als die ouders hadden gezegd foei foei kindjes dat mogen jullie niet meer doen. Bied nu maar eens jullie excuses aan mevrouw aan. Nu goed nu ben ik er mee aan het lachen. Op zich heeft de film een concept om er iets heel schokkends van te maken maar verliest zichzelf teveel in voorspelbaarheid en toevalligheden. Er zijn veel betere films op het vlak van torture, rape, revenge. Neem nu Trauma (2017) of een klassieker als I Spit on your grave. Dat vind ik shockers. Eden Lake heeft gewoon teveel elementen die mij niet meekrijgen in dat hele verhaal. Het einde is een goede poging voor een finale shock maar daarvoor had ik al genoeg onzin moeten verwerken om het nog serieus te nemen.

Das Cabinet des Dr. Caligari (1920) vs Revenge (2017)

2-5

Voor mij waren de acties die de dame in i spit on tour grave onderneemt juist meer ongeloofwaardig dan bij eden lake. Ik kan me niet voorstellen dat dit een realistisch beeld is. Maar de film shockeert wel meer misschien door de verkrachting scenes. Al moet ik zeggen dat hoewel ik door de band het niet zo heb op dit soort scenes, ik deze in i spit on your grave niet zo schokkend vond. Ik zag deze nogthans in de bios onlangs. De oude versie wel te verstaan.

Das Cabinet des Dr. Caligari (1920) vs Revenge (2017)

3-5

I Spit is ook anders qua opzet, het is echt een rape revenge. Het nu aan de beurt zijnde Revenge (2017) heeft deze opzet ook maar is ook weer erg met de haren getrokken. Eden Lake is een soort kat-en muisspel met pesten en wat foltering. De dame doet hier niet aan revenge. Maa als het realistisch was geweest had het stel al lang hun biezen gepakt voordat de zaak escaleerde. Ik denk dat zij wel wilde, maar haar man vond het kennelijk toch nodig om die ettertjes uit te dagen. Die man deed namelijk alles wat je juist niet moet doen in zo een situatie met zulke mensen.Zomaar een vreemd huis binnen dringen, wie doet dat nu? Mijn voonaamste kritiek is ook niet dat Eden Lake onrealistisch is wel de toevalligheden, clichés en voorspelbaarheid een beetje teveel negatieve dingen. De film was schokkend en serieus bedoeld maar juist omdat die overboord gaat aan "idiotie" kon ik het hoe langer ik keek helemaal niet meer serieus nemen. Ja voor die vrouw was het wel rot maar haar vent neen meer eigen schuld dikke bult gevoel. Hetzelfde had ik ook bij een film als Green Inferno, schokkend bedoeld denk ik maar ook weer teveel onnozelheden.

En ja dit soort films shockeert mij ondertussen niet meer, daarvoor kijk ik en jij wellicht al geen horor meer. Maar ik hou nu eenmaal meer van revenge en niet zo van kat-en muis. het geeft teveel aanleiding tot al de opgesomde elemenen die ik zo ergerlijk vind en Eden Lake ontsnapt er niet aan. Het is zelfs zo overdadig dat ik bij een herziening wellicht een minimumscore zou geven.

Ok nu hou ik er over op voor Noodless zijn hart helemaal is doorboord.

In veel horrorfilms doen mensen iets wat je normaal niet zou moeten doen. Dan kun je heel wat films afbreken. Maar uit angst doe je vaak domme dingen. Ik ben het zeker oneens met je stelling dat iedereen zomaar zijn biezen zou pakken bij die ettertjes. Ik ga hierover ook niet meer zeggen want ieder heeft zijn mening of beleving over een film. Maar de opmerkingen die de film krijgt, terecht of onterecht laat ik nog in het midden, die zie ik ook terug in heel veel andere horrorfilms die dan niet op die wijze neer gesabeld worden. Bv Conjuring 2 staat voor mij bol van clichés. Maar nogmaals ieder heeft zijn of haar beleving. We kunnen hier eindeloos over discussiëren...misschien moeten we eens in de levende lijve met een groepje hier afspreken..maar wel na corona tijden

Waarbij "moeten doen" toch wel de kern is inderdaad. Maar kijk, als je straks een krant openslaat zie je ook vooral verhalen over mensen die iets niet hadden "moeten doen". De (bijna) eis vanuit de zetel van sommigen dat personages vooral erg logisch moeten handelen heb ik nooit zo begrepen. Al helemaal niet binnen het horrorgenre, want dat zou bijna elke horrorfilm herleiden tot een politie/rechtbankdrama.

Lijkt mij namelijk net zo hard te gelden voor het revenge genre. Revenge hoort ook helemaal niet, elk weldenkend mens gaat toch gewoon aangifte doen bij de politie en hoopt dat ons rechtssysteem z'n werk doet. Ipv I Spit on Your Grave hadden we dan I See You in Court gehad. Ook leuk natuurlijk

Maar dan had je uiteraard geen horrorfilm gehad natuurlijk

Ik denk dat dat net het hele punt is. Willen we niet graag allemaal dat de personages domme beslissingen neemt. Als ik een film kijk en ik zie één of andere bimbo de verkeerde kant oplopen begin ik al zachtjes te zeggen.. You're gonna die... Zalig toch! Maar natuurlijk zijn er ook horrors die anders zijn en waar de slachtoffers niet allemaal hersenloze slachtvee zijn.

Zo zie je maar, ieder beleeft het toch weer anders