Genre/Thema Challenge

The Naked Spur (1953) | Western | 91 minuten | 3 oktober 2016 | FTV | <250 stemmen | 3 punten | Totaal: 3 punten

http://i66.tinypic.com/8zlovt.jpg

Geen typische western in de zin dat er meer tijd wordt vrijgemaakt voor karakteruitdieping dan voor actie. Helaas laat de uitwerking van het verhaal nogal te wensen over. Het uitgangspunt zou een goede psychologische western kunnen opleveren, maar helaas. Het verhaal vervalt in ongeloofwaardigheden en helaas moet er ook weer een hinderlijke vrouwelijke hoofdrol in voorkomen. Af en toe waren er nog wat spannende momenten en het was uiteindelijk geen straf om hem uit te kijken, maar er had zoveel meer in gezeten. Gemiste kans 2,5*.

The scalphunters - 102 min - ftv - <250 stemmen - 3 punten.

Aardige film waarin een man gedwongen wordt zijn pelzen te ruilen voor een slaaf. Een vrij simpel verhaal dat hier en daar in de herhaling valt, maar over het geheel wel weet te vermaken. Dat is voornamelijk te danken aan de kleurrijke en leuke personages. Van de cast valt Ossie Davis het meest op.

Totaal: 7 punten.

Bonded by Blood (2010)| Thriller | 100 minuten | 3 oktober '16 | FTV| <250 stemmen | 3 punten | 13 subtotaal 47 totaal

https://pic.yts.gs/yt/20160628/31852/screenshot5.png

Films die beginnen met 'based on a true story' hebben vaak meteen mijn aandacht, in mijn optiek geeft het een film iets extra's. Het verhaal is bij zo'n film wel iets waar je extra op focust, alleen dat kun je bij deze film beter niet doen. Het verhaal is nogal simpel en ik denk dat er veel meer uitgehaald had kunnen worden, ditzelfde geldt voor een flink aantal scenes. De elektronische muziek die regelmatig opduikt is opzich prima muziek alleen het werkt niet echt mee aan de serieuze sfeer die je bij een film als dit verwacht. Het sterkste punt is overduidelijke de casting, wat blijft het heerlijk om naar die rauwe Engelse misdadigers te kijken.

Stùkken beter dan 'Ma Femme...' - en dat geldt niet alleen voor kids !

Cape Fear (1991) - FTV - >250 stemmen - 128 minuten - 3 punten - 03/10/16 (totaal 2 films, 6 punten)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/0/466.300.jpg

Leuk, dacht ik. Cape Fear. Scorsese, heb ik nog niet gezien, dat wordt een leuk avondje. Dacht ik. Niet dus. Het kan niet altijd raak zijn, maar Cape Fear viel me toch wel heel erg rauw op m'n dak. Ik kon hier helemaal niks mee.

Het verhaal van Cape Fear is simpel: gestoorde psychopaat komt vrij, en wil wraak nemen op z'n advocaat. Het probleem is dat de hele film een compleet gebrek aan elke vorm van subtiliteit toont. Het beste voorbeeld is de psychopaat in kwestie: Robert de Niro als Max Cady. De Niro probeert keihard een psycho-tokkie te zijn, maar is daar helemaal het type niet voor. Maar niet alleen is Cady een compleet overdreven psychopatische hillbilly, ook switcht hij als het nodig is naar een charmante intellectueel met volop emotionele manipulatie-skills, smijt hij met Bijbelcitaten, om vervolgens Dr. Moriarty-niveau overgecompliceerde plannen te bekokstoven die natuurlijk allemaal precies uitkomen zoals gepland. En natuurlijk is hij ook nog fysiek iedereen de baas. Zo irritant over-the-top, ik zie 'm zo met een pink in z'n mondhoek om een miljoen dollar vragen.

De rest van de cast bakt er eigenlijk niet heel veel meer van. Nolte is een grijze muis, Illeana Douglas pakt de prijs voor meest irritante filmkarakter die ik in tijden heb gezien, Juliette Lewis speelt aardig maar haar gedrag in de film slaat als een tang op een varken, en het hele script hangt van onwaarschijnlijkheden aan elkaar - Max Cady lijkt de voorzienigheid zelve in hoe al zijn plannetjes uitpakken. De ongetwijfeld bedoelde angst en claustrofobie die de rond zijn prooi cirkelende Cady op zou moeten roepen, kan ik geen moment serieus nemen met zo'n karikatuur als Cady als bad guy. En als vehikel voor morele dilemma's over goed en kwaad, en recht en onrecht en het recht in eigen handen nemen als je verder niets meer kan, ook op die wijze komt het bij mij niet over. Dit soort superhelden-achtige karakters, zelfs als het bad guys zijn, verpesten de film voor mij volledig. Omdat het toch nog wel aardig gefilmd is en het af en toe een beetje spannend is (zeker aan het einde): geen minimumscore, maar heel veel hoger dan dat kom ik niet. Omdat ik me van de twee uur toch zeker anderhalf heb geirriteerd: 1.0*.

En ik heb zelf bergen korte filmpjes van rond het uur gepakt, ideaal voor in de trein.

En beste Jeroen ik meen dat jij zei dat het je niet uitmaakte of de challenge 3 of 4 weken zou duren, maar bij jou zie ik toch een patroon dat de toevoegingen na 2 weken flink afnemen

Bad Day at Black Rock (1955) had ik ook bijna gepakt, Woland, maar koos toch voor The Naked Spur. Argh wat doe je nu tussendoor met Cape Fear , ik doe wel of ik het niet zie...

Ik kraak dat prutswerkje af, John Milton. Martin Scorsese moet zich schamen.

Lekker lijstje verder, moet ik zeggen. Ik heb er 12 van gezien, zitten een paar hele fijne tussen. Fijner nog dan Cape Fear

Ja, ik moet zeggen, het is ook een lijstje waar ik echt zin in heb. Bij de vorige lijst zaten er toch wel wat films tussen waar ik als puntje bij paaltje kwam niet echt op zat te wachten, dat heb ik nu helemaal niet. Al zijn sommigen nog wel een lange zit.

Satantango moet maar wachten tot het Drama-tijd is

2. We Need To Talk About Kevin (2011) - FTW - 110+- min - 2 ptn - totaal: 4 ptn

Zelden zo een slechte film gezien

Waar kan ik beginnen. Er valt genoeg te zeggen. Eerst en vooral: als je een film maakt, waar je een boodschap voor ogen hebt, zorg er dan ook voor dat die boodschap erdoor komt, want nu is de boodschap en daar hebben we gezien het einde, gewaar van het tegenovergestelde van wat de film je voorschotelt. Het zou aan de opvoeding liggen, maar het is aangeboren. Sowieso vind ik dat gehele principe al slecht uitgedacht omdat het niet zwart/wit is, en als er iets is wat deze film wel doet is het wel zwart/wit denken. We hebben tijdens geen enkel moment het gevoel had dat Kevin een mens was. Ook de mama was vrij vervelend om naar te kijken. Wellicht door haar uiterlijk, want ik bekijk de trailers nooit, maar bij de afbeelding die staat op de trailer (vooraleer je op afspelen klikt), dacht ik altijd dat het om een mannelijk bijpersonage ging. Uiteindelijk bleek het om de mama te gaan die daar stond. Nu, als de enige manier waarop je een mama slecht doen kan laten blijken, het uiterlijk en de reactie van buurtbewoners (bovendien metaforisch en niet in de flashback?) is, dan heb je wel een probleem.

Het is erg vervelend om dit geklungel te zien, en vooral te zien hoe de film zwaar in oeverloos vervelende denkbeelden vervalt. En al zeker niet wanneer dit net the point van de film zou moeten zijn, waardoor dit uitvergroot wordt en geen saillant detail meer blijft. Alles wordt er compleet mee vernietigt.

Goed, inhoud slaat dus nergens op. En ook op vlak van vermakelijkheid is dit zeer zwak. Het kon mij maar niet boeien. Enkel de grapjes van Kevin waren wel leuk, maar tijdens de gehele rest van de film, gaf de film me niets waar ik eigenlijk door kon geprikkeld worden. In het begin leek het zelfs om opvolgende nietszeggende scènes te gaan zonder enig verband of zonder er iets mee gedaan wordt. Wellicht focussende op de stijl, terwijl de plas bloed overduidelijk fake is, en het eigenlijk niet zo mooi is. Veel dingen zijn ook erg metaforisch voorgesteld, wat sowieso eigenlijk al niet echt mijn ding is. En zeker niet als het op deze manier gedaan werd. Ik vond het audiovisuele werk ook nergens bijzonder. Camerawerk was relatief gewoontjes.

Eindbeoordeling is streng. Ik heb me enorm geergerd aan deze film, en ik hoop dat ik dit misbaksel nooit nog moet bekijken. Het enige voordeel aan deze film is dat ik dit alvast nooit meer zal moeten zien. Verschrikkelijk.

0.5*

#1 The Shallows (2016) - Thriller - 86 minuten - 470 stemmen - FTV – 3 oktober 2016 – 2 punten – Tussenstand: 2 punten

http://i.imgur.com/a3zVbDi.png

Aardig survival filmpje. Eigenlijk een beetje een mengelmoesje van films als 127 hours, All is Lost en Jaws (of misschien gewoon elke film met een haai erin). Daarnaast zit er nog een stukje drama in, maar dat verhaaltje vond ik verder niet zo sterk. Ze gaan in het survivalgedeelte vervolgens wel een beetje over the top. Zeker rond het einde. Waardoor ik het geheel toch weer wat minder serieus neem.

De film is in ieder geval wel mooi geschoten waarbij de omgeving natuurlijk helpt. Blake Lively is daarbij ook niet verkeerd om te zien, maar weet verder ook gewoon overtuigend te acteren.

Jammer dan weer dat de CGI iets te duidelijk CGI is, maar daartegenover staan dan weer de real life acteerprestaties van wereldacteur Sully "Steven" Seagull.

Zeker geen topper maar ik heb niet verveeld zitten kijken.

3. The Lovely Bones (2009) - FTW - 135 min - 3 ptn - totaal: 7 ptn

Niet erg goed, raakt verzeild in een hele hoop sentimentaliteit, vervelende clichés, matig acteerwerk en fletse audiovisuals. Wat een inspiratieloze werelden werden er toch gecreerd. En ook de moreel van het verhaal vind ik flauw. Zwak einde na al een heleboel verkeerde keuzes in het verhaal ook. Het startte eigenlijk wel goed, maar het zwakte enorm af nadat ze in de flashback doodging. Dat hele gedoe in de tussenwereld was inspiratieloos en interesseeerde me niet. Terwijl het in de echte wereld niet vlotte, erg (bewust) vaag bleef, er veel clichés optreden en er tussen de werelden ook nog eens interactie mogelijk is. Je zou zeggen dat deze onvoorspelbare extra toevoegingen voor minder voorspelbaar werk zou moeten zorgen, maar het werd des te voorspelbaarder en des te moreler.

Ik zou deze film niet uit mezelf gekeken hebben, en hier blijkt waarom.

1.5*

_____________

Die twee films die ik zojuist keek zijn toch OP GEEN ENKEL MOMENT een thriller?

Ghog goeie vraag, ik moet al heel diep graven in mijn geheugen om een film te vinden die echt Belgisch is, voor mij is het nederlandstalige film (lees vlaams) en franstalige film ( lees waals), misschien al ooit gehoord van de broertjes Dardenne, die hebben samen toch al 10 goeie waalse films gemaakt, verder denk ik aan de horrorfilm Calvaire wat ook een waalse film is maar voor de rest moet ik ook hard denken om waalse films te zoeken, van Vlaamse films ben ik eigenlijk wel gek, als ik nederlandstalige film kan zien zal ik het echt niet laten, jammer genoeg zijn er maar weinig Thriller (Alias, loft, Alias, loft, De Behandeling) of horror films (Welp, linkeroever) van vlaamse makelij, De Behandeling is echt wel een heel goeie film, ééntje met duister sfeertje, echt een aanrader de film doet mij een beetje denken aan Seven en Prisoners,

#3. The Defilers (1965) - 69 minuten - 2 stemmen - FTV - 4 oktober 2016 - 3 punten (Totaal: 8 punten)

http://1.bp.blogspot.com/-DBhITwIOrFE/Ty6MyUW0cbI/AAAAAAAAlcY/VjFkr0mSw80/s1600/thedefilers.jpg

Voor het subgenre torture horror het daglicht zag, waren er de zogenaamde sexploitation films ook wel roughies genoemd. The Defilers is zo een van die vroege roughies, met andere woorden films waarin mensen vooral vrouwelijke slachtoffers worden misbruikt op fysieke wijze. Nu valt dit meteen niet zo in mijn interessegebied, maar ik wil het toch eens geprobeerd hebben. Deze valt op dit vlak nogal mee. Het geweld is veelal buiten beeld al is de suggestie misschien ook al genoeg voor de meer gevoelige kijkers het hoofd te doen keren. De film bouwt traag op waarin de twee protagonisten boezemvrienden Carl en Jameison aan de kijker worden geïntroduceerd. Dit gebeurt veelal door vrij brave seksscènes eigenlijk meer vrijscènes waarin het dudielijk is dat Carl het graag ruw doet terwijl Jameison eerder houdt van de tedere benadering. Ondanks dat ze eigenlijk tegenpolen zijn (ook in vriendschap trekken die mekaar soms aan) vatten ze een duivels plan aan omdat ze op zoek zijn naar kicks. Ik vond deze wel redelijk, goed om eens een keertje te hebben gezien maar zou hem niet aanraden aan diegene die van het zwaardere werk houdt. Gefilmd in zwart-wit, mooie dames vooral het meisje dat slachtoffer Jane speelt, heeft een heel mooi snoetje.

4. For a Few Dollars More (1965) - FTW - 132 min - 3 ptn - totaal: 10 ptn

Best wel oké, maar ik vind hem toch wat overschat. Muziek is uiteraard prachtig en legendarisch en ook het duo Eastwood/Van Cleef acteren op een heel herkenbare stijl, en zo zie ik hen wel graag bezig. De beelden zijn ook altijd mooi. Maar de inhoud zozeer vind ik verder niet legendarisch. En op dat vlak zie ik niet waarom dit bij de beste honderd films aller tijden moet horen.

Misschien haak ik de komende week nog wel in op deze challenge. Goed initiatief voor mij om een keer wat meer uit mijn comfortzone van genres te komen. In ieder geval even aan mijn updates toevoegen zodat ik eraan herinnerd word!

#2 The Warriors (1979) - Thriller - 92 minuten - 868 stemmen - FTV – 4 oktober 2016 – 2 punten – Tussenstand: 4 punten

http://i.imgur.com/C50og0J.png

Ik leerde deze film een tijd terug kennen toen er een game van verschenen was. Die leek me wel interessant, maar ik nam me voor eerst de film een keer te kijken. Laatst werd ik nog eens aan herrinerd en toen heb ik hem gelijk op mijn watchlist gezet. Op IMDB krijgt hij het genre Thriller mee, dus mooi om voor deze challenge te gebruiken.

Wat me toen al aansprak aan de game is ook het leukste punt uit de film. Namelijk de verschillende gangs die New York bezetten en zich onderschijden met aparte kleding en make-up. Dat maakt de hele stijl van de film en het lijkt me een feest te zijn om je daarmee bezig te mogen houden.

Het verhaal is blijkbaar gebaseerd op iets uit de Griekse oudheid en zorgt ervoor dat The Warriors zich door de terretoria van andere gangs heen moeten werken om thuis te komen. Een leuke manier om clashes met andere gangs te forceren.

Nu straalt er best wel wat B-kwaliteit vanaf qua acteren en de vechtscenes ogen ook niet erg indrukwekkend, maar dat mag de pret niet helemaal drukken. Het had allemaal echter wel iets minder braaf gemogen, want afgezien van het uiterlijk komen de gangs niet echt angstaanjagend over.

Al met al wel een vermakelijk filmpje dat vooral door de stijl geslaagd is.

2. Persona (1966) - Thriller (IMDb) - 85 min. (=1p) - FTV (=1p) - >250 st. - 03/10/16 - 2 punt (totaal: 5 punten)https://themovierat.files.wordpress.com/2015/06/persona-still.jpgEindelijk een behoorlijke voltreffer (4*) gezien. Volgens IMDb een thriller, vandaar bekeken, maar dit is toch een drama zoals MM aangeeft. Ik was er een jaartje geleden aan begonnen maar kwam toen niet verder dan de eerste 45 minuten, ik zag twee vrouwen waarvan één een monoloog aan het houden was richting de ander en daar kon ik niet zoveel mee. Daarna las ik de recensie van Dievegge en dat is toch wel verplichte kost als je deze film tot je door wilt laten dringen, tenzij je al alles afweet van psychoanalyse. Na het lezen ervan heb ik gisteren de film wel afgekeken en begrijp ik dat de film kort samengevat gaat over de twee persoonlijkheden binnen één individu, de twee vrouwen stellen de twee karakters voor, de ene is de bewuste extroverte persoonlijkheid (dat wat we aan de wereld vertellen dat we zijn) en daarachter gaat onze onbewuste introverte persoonlijkheid schuil (dat wat we voor onszelf houden of niet eens van onszelf weten). Elke vrouw speelt een van die persoonlijkheden van hetzelfde individu. De film gaat dus in feite over een individu bij wie die twee persoonlijkheden uit elkaar zijn gegroeid waardoor een intern conflict is ontstaan. Alle dialogen en monologen tussen de twee vrouwen/persoonlijkheden zijn vanuit die optiek te begrijpen, en dan ervaar je dus een hele andere film, je ziet een strijd tussen de Persona (onze persoonlijkheid naar de buitenwereld toe) en de Schaduw (onze onbewuste persoonlijkheid). Belangrijk om te weten anders gaat de inhoud aan je voorbij. Wat mij betreft een aanrader, maar alleen voor wie dit aanspreekt, want het is denk ik niet voor iedereen weggelegd.

#03. Singing Guns (1950) - Western - 91 minuten - FTV - 04-10-16

6+3 = 9 punten

45 tot 119 minuten: 1 punten

FTV - 1 punt

2 stemmen - 1 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/63000/63580.300.jpg

Film die nogal tegen valt. Achteraf misschien ook wel begrijpelijk omdat Vaughn Monroe een zanger was en geen acteur. Maar ook de rest van de cast levert geen sterk acteerwerk af. Daarnaast is het verhaal ook niet heel sterk. Outlaw wordt sheriff en komt hierdoor weer op het rechte pad. Verder zijn er nog wat ontwikkelingen met de beheerder van de postkoets. Waarna er een zeer simpel en bijna evangelisch einde volgt. En tussendoor kweelt Monroe dan ook nog wat liedjes. Heel braaf en totaal geen indruk gemaakt deze film.

Had ik geen 7 punten? Of tel ik iets verkeerd?

Cahill U.S. marshall - 103 min - ftv - <250 stemmen - 3 punten.

Aardige film waarin de twee zonen van een sheriff een bankoverval plegen met nog twee handlangers. Een standaard western, maar met een prima verhaal dat onderhoudend genoeg is. Niets nieuws onder de zon en ook zeker niet de beste film met John Wayne, maar het kijkt wel gemakkelijk genoeg weg voor een ruime 3.0 sterren.

Totaal: 10 punten.

Westerns kernmerken zich vaak door een zoektocht naar iets, waar vervolgens een strijd ontstaat tussen twee of meerdere partijen. Het prototype western heeft altijd een intrinsiek waardespel, vaak goed tegen het kwaad, maar het is niet altijd duidelijk wie nou de goede en wie de slechte is (en de lelijke ).

Zoals gezegd gaat de western vrijwel altijd over geld of land. Wanneer het geld betreft, is het vaak een psychologisch spel. Wanneer het land betreft, krijgt de western een meer avontuurlijk karakter. Simpelweg omdat een film dan vaak een reis (van de protagonist) behelst. Maar eigenlijk is een western altijd een combinatie van beide (geld en land) en daarmee eigenlijk één groot psychologisch avontuur.

Let op: het betreft hier de klassieke western. Geen subgenres als de 'singing cowboy' western of de 'space' western. Hoewel die laatstgenoemde ook weer vaak draait om moraliteit, 'law and order' en (inter)galactisch landbezit.

#4. The Window (1949) - 73 minuten - 30 stemmen - FTV - 4 oktober 2016 - 3 punten (Totaal: 11 punten)

Deze film deed me denken aan Tiger Bay (1959) die een gelijkaardig plot vertoont. Daar is de getuige van de moord een meisje. Tiger Bay vond ik persoonlijk een stuk fijner om naar te kijken en ook veel sterker op alle vlakken. Niet dat The Window een slechte film is, het is alleen een beetje langdradig in opbouw en dialogen die wat worden uitgerekt waardoor het toch moeilijk was om mijn aandacht erbij te houden. Ondanks dat is er toch weinig karakterontwikkeling. Het grootste deel van de film speelt zich ook in hetzelfde gebouw af. Dit levert wel wat leuk camera- en schaduwwerk op. Dit levert voor de laatste 20 minuten dan toch wat spanning op. Het jongetje speelde geloofwaardig, de volwassenen kwamen nogal flauwtjes over. Best ok maar vond het toch teveel minpunten hebben om echt memorabel te zijn.

chevy93 welk zijn dan wel je favoriete genres, ik dacht dat western echt één van je favorieten was?

Bedankt voor de uitleg chevy93, mooi omschreven! Dit heeft het zeker verduidelijkt voor mij en het leest vele malen prettiger dan de wikipedia pagina oid. In de film die ik zojuist gekeken heb is het inderdaad een psychologisch spelletje met als inzet een stuk grond, leuk om dit meteen te kunnen herkennen.

Die space western films lijken me echt verschrikkelijk maar wil er eigenlijk toch wel één zien. Welke raad je aan? Het liefst een niet al te lange en makkelijk behapbare, als die er zijn

Bloedlink - 90 min - ftv - <250 stemmen - 3 punten.

Redelijke film over twee mannen die een de dochter van een miljonair ontvoeren om zo een flinke som losgeld op te strijken. Een overbodige remake van The Disappearance of Alice Creed, waarbij het allemaal ook net ietsje minder is dan het origineel. Het verhaal, de plotwendingen en de algehele opzet blijven goed en ook zijn de drie acteurs prima gecast.

Totaal: 13 punten.

Zorro, the Avenger (1959)| Western | 91 minuten | 4 oktober '16 | FTV| <250 stemmen | 3 punten | 16 subtotaal 50 totaal

http://www.chroniquedisney.fr/imgFilm/delocalise/1959-zorroaigle-3.jpg

Mijn eerste echte kennismaking met Zorro. Vroeger, hoe ver je op je tweeëntwintigste van vroeger kunt spreken, heb ik er wel eens iets van op tv gezien maar daar bleef het ook bij.

Het was een fijne kennismaking, Zorro heeft mijn interesse gewonnen. Ik heb wel eens moeite met oudere films maar deze beviel prima. De film begon leuk met enkele conversaties tussen een undercover Zorro en zijn tegenstander in deze film. Het duurt echter niet lang voordat de actie begint en Zorro zich laat zien, de gevechten en de slimme trucjes waren leuk om naar te kijken. Daarnaast vind ik het prettig dat er ook ruimte is voor humor in de film, dat maakt het geheel een stuk leuker. Een dikke voldoende en wie weet volgt er nog wel een Zorro film deze challenge.

#04. She Wore a Yellow Ribbon (1949) - Western - 103 minuten - FTV - 04-10-16

9+3 = 12 punten

45 tot 119 minuten: 1 punten

FTV - 1 punt

109 stemmen - 1 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/10000/10070.300.jpg

Good old John Wayne in een ondanks de clichés en het vleugje patriottisme toch nog redelijke film. Wayne speelt zeer goed als Nathan Brittles een Kapitein die bijna met pensioen gaat. Maar voordat het zover is gaat hij nog 1 keer op patrouille. Onderweg hebben ze natuurlijk problemen met indianen en zien ze buffels. Verder zijn er de nodige bergen uit Arizona. Sfeervol in beeld gebracht. Daarom is het een film die, gelukkig met de nodige zelfspot en relativeringsvermogen, nostalgische terugblik op een verdwenen tijdperk.

Lights out - 81 min - ftv - 2 punten.

Matige film over een jonge vrouw die haar kleine broertje bij haar moeder weg haalt als deze een depressie heeft. Ondanks de korte lengte is het hier en daar wel wat langdradig. Vanwege het plot kan er leuk met licht gespeeld worden, en dit gebeurd ook wel aardig. Verder nog wel een paar prima schrikmomentjes, maar daar is het dan wel mee gezegd.

Totaal: 15 punten.

Overigens bedacht ik me net ook dat het misdaadgenre tot op zekere hoogte het moderne equivalent is van de western van vroeger. Het machtsspel verplaatst zich van de woestijnvlakte naar de grote stad. Deze transitie is eigenlijk nog het beste te zien in films als Serenity (2005) en No Country for Old Men (2007).