Genre/Thema Challenge

Ik denk dat mijn meest gekeken genre de thriller is, denk aan detectives (whodunits), film-noir, maar ook zgn. 'neo noir' als Drive. Verder hou ik van mooi gestileerde films, dat kan zijn kleurrijk (Melancholia, 2001: A Space Odyssey, Enter the Void) of juist duister (Valhalla Rising, Persona, Donnie Darko). Ik hou ook van films die een bepaalde mate van poëzie in zich dragen. Heel letterlijk (The Fountain, Adams Æbler) of juist subtieler (Cashback, Ex Machina).

#5. The Gruesome Twosome (1967) - 71 minuten - 29 stemmen - RW - 4 oktober 2016 - 2 punten (Totaal: 13 punten)

https://s3.drafthouse.com/images/made/gruesometwosome2_758_426_81_s_c1.jpg

Ik ben al de beste van HG Lewis aan het herbekijken in het kader van de oktober horrorchallenge op imdb en probeer dat zoveel mogelijk te combineren met de challenge hier. Eigenlijk dacht ik niet dat deze ook een thriller maar imdb zegt van wel dus mag ik deze na een herkijkbeurt ook gewoon registreren. Ik heb er niet veel aan toe te voegen. Deze keer heb ik wat meer op bepaalde details gelet. Het verhaal blijft erg simpel, maar toch wat meer gelet op dialogen en andere gebeurtenissen. Nu snap ik zelfs nog beter waarom Dave het zo vervelend vond dat Kathy steeds maar weer voor dedectiefje wou spelen en dat hij zich met recht en rede verwaarloosd voelde. Ondanks dat ik blijf Kathy geweldig vinden, reden waarom ik deze film nog vaak zal herkijken maar uiteraard ook omwille van Mrs Pringle en haar knettergekke zoon! Wat een geweldige actrice toch die Elizabeth Davis. In weinig andere films te zien, maar die moet echt wel actief zijn geweest in theater om zo overtuigend een verknipt oud dametje te spelen.

Ik heb jouw registratie van 3 punten gemist, excuus. Ik kan de lijst helaas niet meer aanpassen.

alexspyforever, neem jij dit wel even mee voor het eindklassement?

Stuur je mij dan een pm met het aangepaste puntenklassement van de vorige challenge?

#1 Thriller - Strangers on a Train (1951) - 101 min - 250+ stemmen - FTV - 4-10-2016 - 2 punten (2 totaal)
https://1.bp.blogspot.com/-5ApZAdnMiSo/V34Two-VpEI/AAAAAAAAHJs/qXfdszn2Se83pWGX-VOKM4QWzq_kvTtNQCLcB/s1600/Strangers%2Bon%2Ba%2BTrain.9.jpg
"I may be old-fashioned, but I thought murder was against the law."

De bekende tennisspeler Guy Haines ontmoet tijdens een treinreis een man genaamd Bruno Anthony. Deze schijnt te weten van zijn huwelijksproblemen en verteld hem zijn idee voor de perfecte moord. Hij stelt voor om Guy's vrouw te vermoorden als Guy zijn vader vermoord. Guy neemt het niet serieus...

Farley Granger vertolkte de rol van tennisspeler Guy Haines vol overtuiging en Robert Walker zette een bijzonder sterke rol neer als de psychopathische Bruno Anthony - haast het tegenovergestelde als de ingehouden Norman Bates die we later in Psycho zouden gaan zien. Patricia Hitchcock - de dochter van de meester - speelde de rol van Barbara.

Door de titel Strangers on a Train had ik verwacht dat de film een soort Murder on the Orient Express zou worden. Niets is echter minder waar, de titel verwijst namelijk enkel naar hoe Guy en Bruno elkaar ontmoeten; als vreemdelingen op een trein. De film is gebaseerd op de debuut-roman van Patricia Highsmith, Hitchcock kocht de rechten vrijwel meteen. Logisch gezien het verhaal veel typische Hitchcock kenmerken bevat, zoals de perfecte moord, fascinatie met moorden en ingewikkelde verwikkelingen. Tevens bevat de film weer een moeder-zoon-relatie, namelijk Bruno en zijn moeder. Hitchcock heeft zijn cameo aan het begin van de film als hij op de trein stapt.

De zwart-wit fotografie van de film is uitstekend. Er zaten een aantal briljante shots in de film. Bijvoorbeeld de weerspiegeling van de moord in de bril die op de grond was gevallen. Verder ook bijzondere editing, zoals de opening waar we de voeten van de twee hoofdrolspelers op weg naar de trein zien en de suspensevolle tenniswedstrijd.

Strangers on a Train voelt aan als een film die natuurlijk gegroeid is, met Dimitri Tiomkin's muziek als begeleidende Waltz en Overture. Wederom een sterk staaltje suspense van de meester. Meteen vanaf het begin weet de film de kijker te pakken en blijft hem vasthouden tot aan het einde toe.

#2 Thriller - Abre los Ojos (1997) - 117 min - 250+ stemmen - FTV - 4-10-2016 - 2 punten (4 totaal)
http://1.bp.blogspot.com/-ud0a4JwRhuQ/UaKTa2Ik4VI/AAAAAAAABlU/83MGuSj8YA4/s1600/abre-los-ojos-791345l.jpg
Abre los Ojos verteld het verhaal van vrouwenversierder César. Als hij op een dag verlieft word op de mooie Sofia word zijn vorige liefje Nuria jaloers en knalt ze - terwijl César bij haar in de auto - zit keihard tegen een boom. César overleeft het ongeluk, maar is voorgoed verminkt. Hij ontmoet Sofia opnieuw, maar is het een droom of een nachtmerrie?

Eduardo Noriega - die eerder al speelde in Tesis - vertolkt de rol van Cèsar. Hij doet dit met zo'n overtuiging dat hij zelfs vanachter een dik masker goed overkomt. Hij krijgt het zowaar voor elkaar om de kijker te laten meeleven met egoïstische playboy. De mooie Penélope Cruz speelde ook goed in de rol van Sofia en tot slot vond ik ook Chete Lera het goed doen als de psycholoog Antonio.

De film weet al vrij snel interesse te wekken en krijgt een mysterieuze sfeer. Ik vond het erg mooi hoe de film je steeds laat twijfelen aan de werkelijkheid. Erg interessant hoe de film dromen en nachtmerries vermengt behandeld. Abre los Ojos is in veel opzichten een voorloper van films als The Matrix, Memento, Inception en Shutter Island. Al deze films doen de kijker twijfelen aan de werkelijkheid en bevatten een grote plot-twist die hel hele plot omdraait.

We komen er uiteindelijk achter dat vrijwel alles dat zich na het ongeluk heeft afgespeeld een droom is van César. Hij heeft zelfmoord gepleegd omdat de artsen zijn gezicht niet kunnen herstellen en heeft zich laten invriezen door Life Extension, een bedrijf dat mensen na hun dood in hun dromen verder laat leven zodat ze in de toekomst genezen kunnen worden. Sofia heeft hij nooit meer ontmoet en hij krijgt de keuze om te ontwaken of verder te dromen. Hij kiest het eerste en springt zijn nieuwe leven tegemoed...

David Lynch liet in groot gedeelte van Mulholland Dr. ook als droom van een personage afspelen, maar doet dit op een vage manier, waardoor de kijker verbaast achterblijft. Bij deze film werkt de twist wel, omdat er zorgvuldig naartoe wordt gewerkt en er een verklaring wordt gegeven. Wel zitten in de film ook veel verwijzingen naar dromen, zo hangt er een prent uit Neil Gaiman's The Sandman (Klaas Vaak) aan de muur bij Sofia en hoor je in de dansclub steeds 'Dream on' in de lyrics van de muziek. Het grote verschil tussen The Matrix en Inception is alleen dat Amenábar een sciencefiction-film wilde maken zonder visuele effecten en met alleen gangbare camera-posities. Mijns inziens is hij hierin meer dan geslaagd.

Ik heb het grote geluk gehad om nooit de remake Vanilla Sky te hebben gezien, waardoor het verhaal voor mij nog een groot mysterie was. De remake is weer een typisch voorbeeld van hoe onzinnig de remake-cultuur van Hollywood is. Tom Cruise zou tijdens de vertoning van Abre los ojos al aan de telefoon hebben gezeten om de rechten te kopen. Zelf zou ik een film die ik goed vind nooit willen overdoen.

Het drama en de verwijzingen naar The Phantom of the Opera, vond ik ook bijzonder geslaagd. Na het ongeluk krijgt het leven van César een melancholieke dromerige sfeer over zich heen, gedeeltelijk te danken aan de mooie muziek van Amenábar. Dit komt goed tot uiting in de scène met de mimespeler in de regen en het briljante shot van César die als een soort Hamlet met het masker in het zijn handen onder een lantaarnpaal ligt. De cinematografie is degelijk, al had het mischien wat bijzonderder gekund. Toch was de fotografie zeker niet verkeerd en vond ik de manier waarop Amenábar ruis gebruikt ook erg sterk gedaan.

Na The Others en Tesis is Abre los Ojos weer een erg sterke thriller van regisseur Alejandro Amenábar. Een erg originele en indrukwekkende film die erg slim in elkaar is gezet.
Aanrader.

#6. Dead of Night (1977) - 76 minuten - 7 stemmen - FTV - 5 oktober 2016 - 3 punten (Totaal: 16 punten)

Imdb geeft aan dat deze ook een thriller is.

Horror anthologies waarvan enkel de laatste echt horror kan worden genoemd. Het eerste was eerder een science-fiction die wel leuk was. Dat de protagonist door een tripje naar het verleden te maken de toekomst veranderde was wel leuk gevonden al zal het toch niet helemaal kloppen.
Verhaal twee was echt heel dom waarbij er een insinuatie wordt gedaan dat een kasteel geplaagd zit met een vampier. Uiteindelijk blijkt dat de heer des huizes gewoon wraak wil nemen op de minnaar van zijn vrouw door hem voor vampier door te laten gaan. Toegegeven het was wel een slimme zet van de man om van zijn concurrent af te komen. Het laatste verhaal is nog het interessantste en spannendste. Een moeder doet aan hekserij waardoor ze haar verdronken zoon weer laat terugkeren naar huis. De jongen blijkt echter niet meer dezelfde als voorheen waardoor een kat-en-muisspel ontstaat. Ook weer niet erg bijzonder maar wel entertaining en jammer van het nogal onnozele einde. Als geheel leuk om eens te hebben gezien maar niet meer dan dat.

Misschien ooit eens aan wagen dan .

#3 D'Ardennen (2015) - Thriller - 96 minuten - 444 stemmen - FTV – 4 oktober 2016 – 2 punten – Tussenstand: 6 punten

http://i.imgur.com/vuHRhbb.png

Ik kende alleen de poster en naam van deze film en zag dat hij het genre thriller meedroeg. Ik verwachtte een of andere spannende film die zich voornamelijk in de ardennen zou afspelen.

Uiteindelijk blijkt het vooral een misdaadrama te zijn die wel steeds meer een thriller karakter krijgt. Je ruikt in het begin al wat problemen en op natuurlijke wijze escaleert het naar het einde steeds meer.

Ik ben meestal geen groot fan van Nederlandstalige films omdat ik het bijna standaard te geacteerd vind overkomen. Hier viel dat grotendeels wel mee. Beter dan wat ik gemiddeld tegenkom. Al was het ook geen puur Nederlands dat we hier te horen kregen.

De grimmige sfeer in de film is verder goed neergezet en het camerawerk is ook piekfijn in orde.

Het slotstuk vond ik erg sterk waarbij nog iets onthuld wordt, wat ik niet direct aan had zien komen.

Een heel degelijke film dus.

#4 Relatos Salvajes (2014) - Thriller - 122 minuten - 495 stemmen - FTV – 4 oktober 2016 – 3 punten – Tussenstand: 9 punten

http://i.imgur.com/6cUdHLc.png

Heerlijke film dit. Allemaal korte verhaaltjes die rondom het thema wraak afspelen, waarbij meestal iemand net iets ver tegengewerkt wordt en een klein beetje doordraait. Dat geeft het vaak iets komisch, ook omdat er herkenbare soms alledaagse irritaties hiertoe leiden. In de film voeren de personages eigenlijk precies uit waarover je in zo een situatie normaal enkel durft te fantaseren.

Niet elk verhaaltje was misschien even sterk, maar ik vond ze allemaal boeiend en ik keek steeds weer uit naar het volgende stukje. Acteerwerk is daarbij prima in orde en het geheel is ook goed gefilmd. Ik heb echt genoten van deze film!

01. Young and Innocent (1937) - Thriller - 3 punten (80 minuten/FTV/116 stemmen) - Totaal: 3

https://the.hitchcock.zone/files/carousel/21_06.jpg

Inmiddels alweer de 31e Hitchcock die ik zie. Lekker kort, lekker vermakelijk, maar daarmee is alles ook gezegd. Het script zorgt nog voor enige spanning, maar de uitwerking is eigenlijk vrij knullig. Je merkt hier duidelijk het verschil tussen zijn vroegere films in de UK en zijn ingenieuzere films die hij in de VS maakte.

Het is allemaal net wat te makkelijk (plot hangt door toeval aan elkaar) en te braaf. Wie zich een beetje verdiept heeft in de films van deze man kan het volledige plot al na 5 minuten vrij accuraat voorspellen.

http://dingo.care2.com/pictures/petition_images/petition/336/332130-1469815358-wide.jpg

Filmtitel, jaartal: Deepwater Horizon (2016)

Speelduur: 107 min.

Genre: Drama (en thriller, zegt imdb)

Eigen score/beoordeling: 4*

Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 1e (16e )

Datum van kijken: 4-10

Aantal punten: 2 (ftv)

Totaal aantal punten challenge (Totaalaantal geheel): 2 (37)

Recensie:

Op 20 april 2010 veroorzaakte een blow-out op het booreiland Deepwater Horizon de grootste ecologische ramp uit de Amerikaanse geschiedenis. Elf arbeiders sneuvelden, zeventien arbeiders raakten gewond. In de drie maanden na de ramp stroomde dagelijks meer dan tien miljoen liter aardolie de Golf van Mexico in. Nog steeds liggen er grote hoeveelheden olie op de bodem van de zee. De verwachting is dat deze olie zich in de toekomst zal gaan verplaatsen, met alle gevolgen van dien…

In het licht hiervan verdient het respect dat Peter Berg reeds in 2016 een big-budget film maakt over de ramp op Deepwater Horizon. In de film wordt goed duidelijk hoe in de aanloop naar de blow-out veiligheidsrisico’s danig onderschat zijn. Een cementtest wordt uit gemakzucht overgeslagen, terwijl later zou blijken dat het zwakke cement de primaire reden was voor de blow-out. Schrijnend is dat de dragende characters in de film zelfs na de explosie de situatie nog blijven relativeren. Welke ramp zich echt had voltrokken op de Deepwater Horizon werd pas na afloop écht duidelijk.

Het eerste gedeelte van deze nazomerse blockbuster biedt een ruime aanloop naar de explosie. Omdat je als kijker van tevoren weet dát het fout zal gaan, ligt de nadruk hierbij niet per definitie op de spanningsopbouw. In plaats daarvan vergaar je inzicht in het reilen en zeilen op het booreiland. In combinatie met de mooie beelden op en in het platform levert het voor de geïnteresseerde leek een prima stukje cinema op.

Wanneer de ramp zich voltrekt, wordt Deepwater Horizon niet per se beter, maar nog wel een stuk meer intrigerend. Ondanks de wat onoverzichtelijke montage hier en daar ben ik van mening dat de ramp sterk en indringend in beeld is gebracht. Ook de muziek bij de film is zeer de moeite, waardoor dit echt een bioscoopwerkje wordt. Want het is onder het genot van een bovengemiddeld audiosysteem dat het sterke sound design het best tot haar recht komt. Zeker het laatste deel van de film krijgt hierdoor een geslaagde emotionele lading mee.

Resumerend gesteld is Deepwater Horizon een meeslepende en geslaagde film, die op sterke wijze inzicht biedt in de ramp die zich in 2010 voltrok.

4*

Voor wie meer wil weten over de nasleep van de ramp, ditartikel van NRC benoemt per jaar de belangrijkste ontwikkelingen.

http://www.unsungfilms.com/wp-content/uploads/2013/07/pi_03.jpg

Filmtitel, jaartal: Pi (1998)

Speelduur: 84 min.

Genre: Thriller

Eigen score/beoordeling: 3,5*

Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 2e (17e )

Datum van kijken: 4-10

Aantal punten: 2 (ftv)

Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 4 (39)

Recensie:

Het kostte niet heel veel tijd om verknocht te raken aan de geluidsband van deze film. Mansell’s elektronische tonen passen erg goed bij de paranoïde sfeer die Pi oproept, en het is dan ook mede door de muziek dat ik dit werk waarlijk meeslepend vond.

Want op het narratieve vlak miste ik toch wel wat, al genoot ik van de speculatieve vervlechting van wiskunde en (Joodse) religie. Pi draait uiteindelijk vooral om de toenemende paranoia van hoofdrolspeler Max Cohen (Sean Gulette). En dat was me dan net niet genoeg, want ik vond Gulette niet al te sterk acteren, en de beelden flitsen zo snel aan je voorbij dat een stukje opbouw of narratieve uitwerking meestal zoek is.

Dat flitsende tempo is echter weer sterk gedaan, want de montage is van hoog niveau. Het geeft Pi qua filmvorm iets extra’s. Wel betwijfel ik tot op dit moment of ik erg gelukkig ben met de zwart-wit keuze, dat genereerde visueel een stukje grauwheid en deed de scherpte van het beeld geen goed. Misschien was dat juist Aronofsky’s intentie, maar ik ben benieuwd of ik er nog meer in had gezeten als er in kleur was gefilmd.

Knap dat diezelfde Aronofsky met zijn debuut op low budget al zoiets kon neerzetten. Ik ben onder de indruk, maar mis nog net even dat extraatje voor een waarlijke hoge beoordeling.

Stevig in de 3,5*

Hard Target 2 (2016) Actie/Thriller - 03-10-2016

FTV - 1 punt

104min: 1 punt

Totaal Hard Target 2: 2 punten

Een tweede deel na maar liefst 23 jaar. Geen John Woo en geen Jean-Claude van Damme, maar dit keer de combinatie Scott Adkins en Roel Reiné. Reiné weet mij de laatste tijd al geregeld te verrassen met redelijke actiefilms als The Marine 2, Seal Team Eight: Behind Enemy Lines en Death Race 2(Michiel de Ruyter heb ik nog niet gezien) en van Scott Adkins ben ik toch al een behoorlijk aantal jaren fan.

Deel 2 biedt eigenlijk vrij weinig vernieuwing, het concept is dan ook vrijwel hetzelfde als zijn 23 jaar oudere voorganger. Toch biedt dit deel ook genoeg vermaak. Adkins laat zoals wel vaker zien dat hij een erg goede vechtstijl heeft en de actiescènes zijn goed. Het tempo ligt vrij hoog en er is genoeg actie waardoor de film mij geen moment heeft verveelt. Pluspunt ook voor de waanzinnige setting, die er bij vlagen werkelijk adembenemend uitzag en een meerwaarde was voor dit verhaal.

Vlot, volop actie en niet bepaald realistisch, maar voor de actieliefhebber prima vermaak.

Exit - 97 min - ftv - <250 stemmen - 3 punten.

Tegenvallende film waarin de zakenpartner van een zakenman vermoord wordt op de vooravond van een grote deal. Een redelijk ingewikkeld plot dat hier en daar ook wat rommelig gebracht wordt, waardoor het geheel de nodige spanning mist. Bovendien zijn de personages maar mager uitgewerkt (iets wat de altijd goed acterende Mads Mikkelsen niet weet te verbloemen).

Totaal: 18 punten.

#1 - Felicia's Journey (1999) - Drama/Thriller - 116 min - FTV - 120 stemmen - 05/10/2016 - 3 punten.

Mix van thriller en psychologisch drama.
Trage opbouw, maar meeslepend: zelden was ik zo nieuwsgierig naar hoe een verhaal zou aflopen.
En dan zit ik meteen ook bij net dat punt dat Felicia's Journey van een mogelijk podium duwt: het einde is snel, rommelig en vergezocht...

Hoskins als een karaktergestoord individu, en Cassidy als de jongedame die de fase van de puberteit nog niet achter zich heeft kunnen laten: uitmuntend.

Een simpel moment - maar hoe fictie toch het bloed van onder je nagels kan halen: Joe die al het geld uit Felicia's tas haalt: ik gooide bijna een rotte tomaat naar het scherm... ?

Amok (2014)| Thriller | 84 minuten | 4 oktober '16 | FTV| <250 stemmen | 3 punten | 16 subtotaal 50 totaal

http://www.filmportal.de/sites/default/files/imagecache/gal_image/fn083771_pic_02.jpg

Ik probeer mijn percentage Amerikaanse films wat omlaag te krijgen. Dit is ruim 66 procent en samen met films uit het Verenigd Koninkrijk is dit zelfs bijna 80%. Zo af en toe is een film uit een 'vreemd' land een aangename verassing maar dat is ditmaal helaas niet het geval.

De film is traag, heel erg traag, voor mij te traag zelfs. Er wordt nauwelijks gesproken in de film en de hoofdrolspeler is niet uit beeld te krijgen. Na 40 minuten waren de meest noemenswaardige gebeurtenissen twee gesprekken van zo'n 3 minuten. Het was op een gegeven moment zo erg dat ik in slaap ben gevallen vlak nadat de hoofdrolspeler zijn baas heeft doodgeschoten, zo erg boeide het. Sommige scenes waren wel intrigerend maar het was aan mij niet besteed.

C2 / #1 | The Last Frontier (1955) | Western | 98 minuten | 05/10/2016 - FTV | 19 stemmen | 3 punten / C2 totaal: 3 punten / totaal: 55 punten

http://www.mediafire.com/convkey/19eb/k7g9gl1slgzzacjzg.jpg

Ook het oeuvre van Anthony Mann kent mindere films en The Last Frontier blijkt daar een van. Scouts uit het westelijke leger van de VS zijn vaak leuke karakters en komen in westerns vaak goed tot hun recht maar dat blijkt helaas niet altijd het geval. Victor Mature kan niet bepaald overtuigen in de hoofdrol en als daarnaast dan James Whitmore gecast wordt valt het tegen als die laatste maar weinig in beeld is en eigenlijk slechts een bijrol vertolkt. Verder speelt het verhaal zich net iets te veel binnen de grenzen van het niet zo heel sfeervolle fort af en is ook dat - zeker voor een Mann-western - een beetje tegenvallend.

2,5*

#7. She Freak (1967) - 83 minuten - 4 stemmen - FTV - 5 oktober 2016 - 3 punten (Totaal: 19 punten)

Dit is zowaar een soort remake van Freaks die 35 jaar voor deze film werd uitgebracht. Al vind ik dat wel een belediging aan het adres van het origineel. Eerst en vooral zijn er hier erg weinig "freaks" in te zien, op één na (de dwerg die zeer onorigineel Shorty heet) komen ze allemaal pas in beeld naar het einde toe. Bovendien zijn op Shorty na de misvormingen van de freaks allemaal gedaan via (vrij slechte) make-up dus in het dagelijkse leven zijn ze niet misvormd. Een ander probleem is dat de film eigenlijk meer bestaat uit de circusmensen die hun tenten en attracties opbouwen, afbreken en af en toe wat nummertjes opvoeren, bezoekers die gebruik maken van de diverse kermisattracties. Dit is vooral om het magere plot te vullen en de film te rekken tot een speelduur van ongeveer 80 minuten. Grappig genoeg zijn dat ook de leukste stukjes van de film. Oninteressant hoofdpersonage die overeenkomsten vertoont met de feeks uit Freaks. Weinig interessante dialogen, slap acteerwerk. Het einde lag in dezelfde lijn als dat van Freaks, maar was toch maar een karige beloning voor de inspanning die ik moest leveren om deze uit te kijken.

The secret in their eyes - 111 min - ftv - 2 punten.

Aardige film waarin een FBI-agent onderzoek doet naar de moord op de dochter van zijn collega. Een Amerikaanse remake van El Secreto de Sus Ojos waarbij, naast een aantal andere kleine wijzigingen, het verhaal ook naar Amerika is verplaatst. Onderhoudend gemonteerd vanwege de twee verschillende tijden waarin het verhaal zich afspeelt. Zeker geen slechte film, maar qua sfeer haalt deze het niet bij het origineel.

Totaal: 20 punten.

The Canal (2014) -FTV - <250 stemmen - 92 minuten - 3 punten - 05/10/16 (totaal 3 films, 9 punten)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/98000/98303.300.jpg

Aardige horror/thriller van Ierse bodem. Aardig, maar ook niet geweldig. Het is weliswaar zeker wel een horror, maar van de langzame, psychologische slow burner variant - het deed me qua film aardig denken aan The Babadook, maar dan wel een stukje minder goed. De film gaat over filmarchivaris David, die net met zijn fraaie echtgenote en hun zoontje in een nieuw huis zijn komen te wonen. En dan ziet hij oude filmbeelden, waaruit blijkt dat er een eeuw eerder bijzonder nare dingen zijn gebeurd in datzelfde huis. Dan begint de ellende, zijn vrouw verdwijnt en David begint overal geesten en tekenen van bovennatuurlijke verschijnselen te zien. Helaas had ik al vrij snel door hoe de vork in de steel zat. David is een bijzonder onbetrouwbare verteller en we zien zijn mentale aftakeling en psychoses, die er toe geleid hebben dat hij gemoord heeft. De film en de naargeestige sfeer die je af en toe meekrijgt zijn toch een stuk minder leuk als je eenmaal weet dat het puur de verbeelding van David is. Desondanks niet slecht. Het filmwerk is wel goed gedaan, Kavanagh schiet mooie plaatjes, maar echt verrast, verontrust of geintrigeerd werd ik er niet van. 3.0*

State of play - 132 min - 2 punten.

Uitstekende en goed gemaakte onderzoeksthriller. Een vrij ingewikkeld plot met geloofwaardige wendingen maar probleemloos te volgen. Ook mooi om te zien hoe de belangen van de journalisten stroken met die van de politie. Hier had wat mij betreft nog wel wat dieper op ingegaan kunnen worden. De film blijft de gehele speelduur spannend en is ook vrij realistisch gefilmd. Een uitstekende cast waarbij een aantal acteurs zeker niet getypcast zijn.

Totaal: 22 punten.

#05. The Ox-Bow Incident (1943) - Drama / Western- 75 minuten - FTV - 05-10-16

12 +3 = 15 punten

45 tot 119 minuten: 1 punten

FTV - 1 punt

228 stemmen - 1 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/5000/5393.300.jpg

Duidelijk meer een drama die zich afspeelt in de tijd dat cowboys er dienst uitmaakte. Toch is het geen slechte film. Prachtig acteerwerk in een film met een donker randje en waar af en toe ook nog wat humor in opdook. De film speelt met het vraagstuk: Mag je het recht in eigen handen nemen. En je bent onschuldig tot het tegendeel is bewezen. Vooral de scene's met de spanningen tussen de mannen en vrouw waar een genot om naar te kijken. Ietsepietsie moralistisch maar door het goede acteer- en camerawerk een fijne film.

The Ox-Bow Incident (1943)

#06. Die Vierte Macht (2012) - Thriller - 115 minuten - FTV - 05-10-16

15 +3 = 18 punten

45 tot 119 minuten: 1 punten

FTV - 1 punt

71 stemmen - 1 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/83000/83182.300.jpg

Verrassende fijne politieke thriller die zich afspeelt in het Rusland van nu. Vooral het Russische systeem en de inperking van de persvrijheid worden aan de kaak gesteld. Verder is er complot theorie waarbij de Tsjetsjeense kwestie een rol speelt. En wordt benadrukt met de uitspraak: "The threat of terror is the only thing which unites the people of a country." In die context wordt ook 9/11 nog even getoond. Helaas boet de film hoe meer we naar het einde gaan aan kracht in en volgt een beetje onwerkelijk en happy end. De hoofdrolspeler Moritz Bleibtreu als Paul Jensen deed het aardig maar ik vond hem iets te afstandelijk. Ik was wel onder de indruk van Kasia Smutniak als de vrouwelijke sidekick Katja. Ze leek wel op een jongere versie van Nastassja Kinski

Nastassja Kinski - imdb.com

Die Vierte Macht (2012)

#5 Lola Rennt (1998) - Thriller - 81 minuten - 1809 stemmen - FTV – 5 oktober 2016 – 2 punten – Tussenstand: 11 punten

http://i.imgur.com/Er6P5MV.png

Vermakelijk eigenzinnig filmpje. Je wordt er bijna zelf een beetje opgefokt van als je er naar zit te kijken door de snelle editing en de opzwepende soundtrack. Het idee van verschillende tijdlijnen is natuurlijk niet nieuw en het verhaaltje steekt vrij simpel in elkaar. Toch blijft het een boeiend onderwerp. Al wordt het niet geheel realistisch aangepakt zijn ze er wel op een leuke manier mee omgegaan. Het einde vond ik uiteindelijk wel wat slapjes, maar verder was het een leuke beleving.

02. Compulsion (1959) Thriller - 3 punten (103 minuten/FTV/37 stemmen) - Totaal: 6

http://1.bp.blogspot.com/_v0fV15P7uQo/TF67R_4ZlVI/AAAAAAAAIGc/Gb7YewPpSPs/s1600/compulsion+welles.jpg

Een ander genre waar ik graag naar kijk is het rechtbankdrama. In dit geval is de film opgesplitst in twee delen: de moord en nasleep en de rechtszaak. Het begin is ietwat verouderd, ook voor een jaren '50-film, maar kijkt wel vlot weg. Tijdens het middendeel viel de aandacht weg, maar de geroemde slotspeech van Welles is weergaloos. Ik heb een 3,5* gegeven.

A fistful of dynamite - 157 min - ftv - 3 punten.

Goeie film waarin de leider van een bandietenfamilie een samenwerking aangaat met een explosievenexpert. Deze spaghetti-western is net wat minder memorabel dan de Dollar-trilogie (ook van Sergio Leone). Voornamelijk omdat het verhaal simpelweg wat tegenvalt en soms wat rommelig is. Wel uitstekend opgebouwde scenes, prima camerawerk en de prachtige muzikale begeleiding van Ennio Morricone.

Totaal: 25 punten.

#6 Caché (2005) - Thriller - 117 minuten - 1012 stemmen - FTV – 5 oktober 2016 – 2 punten – Tussenstand: 13 punten
http://i.imgur.com/4bvkuuW.png
Een intrigerende film. De opening vond ik al erg sterk. Minutenlang kijkend naar een huis in een straat op een willekeurig dag waarop niks bijzonders gebeurt. Dan blijkt het om een opname te zijn die de bewoners van het huis zonder reden ontvangen. Als er meerdere opnames verschijnen met tekeningen die gebeurtenissen uit de jeugd van de vader oprakelen, lijkt een antwoord in zicht. Dat antwoord komt er echter nooit duidelijk naar voren en zowel de hoofdpersonages als de kijker blijven vertwijfelt achter. Aan de ene kant zie ik het liefst een gesloten einde, aan de andere kant kan ik ook waarderen dat er ook films zijn die geen clichés opzoeken. Nu hoeft dat niet perse met een open einde, maar bij deze film past het wel. Het versterkt zelfs het mysterie over het ontstaan van de opnames. Ik vond het achterliggende verhaal bij de jeugd van de vader dan weer niet zo sterk. Maar verder wel een boeiende film dus met goed acteerwerk ook.

City of Fear (1959) - Misdaad / Thriller - 81 minuten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV: 1 punt

10 stemmen: 1 punt

06-10-2016 (totaal aantal punten challenge: 3 punten)

http://3.bp.blogspot.com/-DyPEAc3NFSs/VTdYMlaM7RI/AAAAAAAAP_Q/6QEOXUgP_-I/s1600/City%2Bof%2BFear1.jpg

Ontsnapte gevangene ziet blikje Kobalt-60 aan voor heroïne en denkt mooi financieel binnen te zijn. Even de vragen wie de Kobalt-60 in vredesnaam in een stalen cylinder bewaart of wat voor een bizarre experimenten ze in de jaren 50 op gevangenen uitvoerden.

Maar goed de film concentreert zich op de vraag waar onze ontsnapte gevangene met z'n hoog radioactieve goedje zich bevindt .... in miljoenenstad L.A..

Prima filmstof verder maar stijgt niet ver uit boven de gemiddelde jaren 50 misdaad-film, al maken de radioactiviteit en de potentiële ramp het nog wel spannend. Fraaie finale ook wel.

Waardering: 3*