Genre/Thema Challenge

Micmacs à Tire-larigot (2009) - Komedie / Misdaad - 105 minuten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV: 1 punt

634 stemmen: geen punten

25-09-2016 (totaal aantal punten challenge: 20 punten)

http://videodromo.es/wp-content/uploads/2011/06/micmacs-10.jpg

Ach ja na Amelie waren we even tijdje uit de buurt gebleven van Jeunet, eigenlijk omdat we vreesden dat een tweede Amelie in het verschiet lag ... prachtige film, maar zo zoet dat we voor een overdosis vreesden. Micmacs is gelukkig wat grimmiger en doet wat meer denken aan The City of Lost Children. Prachtige decors weer en dan mag het verhaaltje over de vuilnisbelt-bewoners die het opnemen tegen twee wapenhandelaars enigszins naiëf zijn .... we weten allemaal toch wie er eigenlijk de bad guys zijn ... nou ja Melchemie zat op 10 minuten lopen van mijn huis ... zo ver is het allemaal niet.

Mooi komisch sprookje en was dat nou Nederlands: mooispul mooispul mooispul?

Waardering: 4*

#12 Sullivan's Travels (1941) - Komedie - 90 minuten - 148 stemmen - FTV – 25 september 2016 – 3 punten – Tussenstand: 28 punten

http://i.imgur.com/j9Tlzhf.png

Vermakelijk filmpje. Typisch voor die tijd eigenlijk. Niet alles werkt meer op de lach zoals het vroeger wellicht deed, maar er zitten nog altijd wat grappige momentjes en dialogen in. Het verhaaltje is leuk en hoewel niet erg diep draagt het een leuke boodschap met zich mee.

http://images.static-bluray.com/reviews/2767_1.jpg

Filmtitel, jaartal: Inland Empire (2006)

Speelduur: 180 min.

Genre: Mystery/thriller

Eigen score/beoordeling: 2*

Hoeveelste film binnen de challenge: 8e

Datum van kijken: 25-9

Aantal punten: 4 (ftv)

Totaal aantal Punten: 20

Recensie:

Inland Empire is Lynchiaanser dan Lynchiaans: als zelfs de twee hoofdrolspelers (Dern en Theroux) aangeven dat ze geen idee hebben waar de film over gaat, dan weet je wel hoe laat het is. Daarmee bedoel ik niet per definitie dat iedere Lynch-film een onbegrijpelijk geheel is, maar eerder dat Lynch' handelswerk wel lijkt te bestaan uit het genereren van filmische puzzels die je volledig in beslag nemen, en vaker wél dan niet vragen oproepen.

En toch is Lynch in rap tempo uitgegroeid tot één van mijn favoriete regisseurs. Blue Velvet, Lost Highway en the Straight Story vond ik goed, Mulholland Drive vond ik fantastisch en momenteel geniet ik met volle teugen van het tweede seizoen van Twin Peaks. En toen kwam Inland Empire...

Ondersteund door een angstaanjagende, bedompte geluidsband is deze film een surrealistische nachtmerrie, die verbaast, benauwt en heel, heel, veel vraagtekens oproept. Ik wílde Inland Empire niet eens begrijpen, en zal dat vrijwel zeker ook nooit doen. Maar dit werk overstijgt het niet begrijpen; ik wist namelijk te vaak niet eens wat ik überhaupt wel of niet begrijpen kón.

Het eerste uur van de film vond ik nog het sterkst, maar daarna vervallen teveel scènes in willekeur, waarbij ik zelden kon thuisbrengen wat nu de bedoeling was van wat ik voor me had. En dan gaat de lengte een rol spelen, gaat het miezerige beeld op den duur een stoorfactor worden en krijg ik ook wat moeite met het matige camerawerk. Tel daarbij op dat Laura Dern verre van mijn favoriete actrice is en mij hier ook niet overtuigt (en tsja, een uur of twee is ze hier wel in beeld), en Inland Empire verwordt tot de ongrijpbare, lastig te beoordelen film die ik vanavond zag.

De verregaande ideeën van Lynch die hierachter zitten, het meesterwerk dat misschien achter Inland Empire schuilt, ik kwam er niet bij. En genieten kon ik ook niet echt, omdat ik eerder zelf paranoia werd van de film dan dat een en ander me in vervoering bracht.

Resumerend wílde ik niet weten waar Inland Empire over moest gaan, wéét ik het ook niet, en voel ik me eerder teleurgesteld dan uitgedaagd. Misschien is deze Lynch toch te taai voor mij.

2*

Lucky Number Slevin (2006) mystery | 110 minuten |>250 stemmen| 25 September '16 | FTV | 2 punten | 19 totaal

http://www.asset1.net/tv/pictures/movie/lucky-number-slevin-2006/Lucky-Number-Slevin-02-LB-1.jpg

De film begint meteen goed maar vanaf het moment dat Josh Hartnett in beeld komt wordt het pas echt interessant. Op dat moment is de film nog relatief luchtig door de bijdehante opmerkingen van Hartnett die voor komische situaties zorgen. Op een gegeven moment laat de film dit achter zich en begint het daadwerkelijke kat en muis spel met het bijbehorende gepuzzel zoals we vaak bij mystery's zien. De film heeft een fantastisch plot met enkele plotwendingen die ik in de verre verte niet aan zag komen. Daarnaast speelde de film zich af in mooie panden en deed de cast het prima. Paul McGuigan was een voor mij nog onbekende regisseur maar ga morgen zeker even door zijn filmografie spitten.

#21. Wild Women (1951) - 62 minuten - 5 stemmen - FTV - 25 september 2016 - 3 punten (Totaal: 63 punten)

http://www.californiaherps.com/films/filmimages/bowangabowanga8.jpg

Een film over een stam van blanke amazones in Afrika (waar de inheemse bevolking een donkere huidskleur heeft) het kan niet gekker. Ik dacht een uurtje lang dat zal nog wel meevallen, niet dus. De film is traag en saai, heeft een ontzettend slap verhaaltje en oninteressante karakters die nauwelijks achtergrond of persoonlijkheid hebben. De vrouwen zien er ook veel te mooi en verzorgd uit om voor een primitieve stam door te gaan. Vreselijke dialogen, lachwekkend slechte gevechtscènes en saaie dansscènes zo kan ik het best samenvatten. Het was geen straf om de dames in dierenvellen te zien al had het misschien iets meer gemogen. Nu goed we spreken van het jaar 1951 dus begrijpelijk dat er nog geen naakt was, hoewel er op een bepaald moment wel wat shots zijn van topless Afrikaanse vrouwen. Maar dat zullen we maar functioneel naakt noemen zeker? En ja om het wat te rekken af en toe wat shots van wilde dieren.

Inland Empire (2006) - Mysterie - 180 minuten - RW - 26 september 2016 - 3 punten - Tussenstand: 3 films, 7 punten

http://d1mgy5hkck3jv3.cloudfront.net/wp-content/uploads/2015/12/storm.jpg

Ik had zeer hoge verwachtingen van mijn herziening van Inland Empire. De vorige keer begreep ik er geen klap van, waardoor de film me nog meer ging boeien. In je hoofd wordt het dan steeds mooier en na de afgelopen weken de Lynch-filmografie chronologisch te hebben bekeken, leek dit me zijn ultieme.

En ergens is Inland Empire dat ook wel. Het is de meest ongrijpbare, de meest afstandelijke, de langste, de engste. Maar ook degene die me van al zijn films bij herziening het meest tegenviel. Wat tbouwh (die de film kennelijk tegelijk met mij keek) hierboven al aangeeft, ervoer ik ook: ik heb eigenlijk niet eens zin om het te begrijpen.

Want je hebt intrigerend-afstandelijk (zoals Lynch' mooiste films), maar het kan ook (ver) over de rand kukelen. Het grens bijna aan het arrogante, wat de meesterregisseur hier laat zien. Op het irritante af liet het me hoe verder de film vorderde hoe kouder. Zoals ergens in het derde uur die scène op straat: je weet al nauwelijks wat er gebeurt en dan word je verplicht om minutenlang te luisteren naar het gezever van twee zwervers over bussen, blonde pruiken en vaginamuren (?), om vervolgens te zien dat de hele scène een film-in-filmscène was die op zijn beurt weer op tv werd gezien, waarop de hoofdpersoon zichzelf op een scherm ziet.

Tja, het houdt een keer op. Puzzelen is leuk, niet weten of er überhaupt een puzzel of alleen maar puzzelstúkjes zijn, niet.

En ergens denk ik dat Inland Empire ook precies dáármee de draak steekt. Dat Lynch à la Rabbits (hé!) eindbattle in 8 Mile zijn eigen kritiekpunten opsomt om zo het gras voor de voeten van de toeschouwer weg te maaien zodat er geen kritiek meer overblijft, zo is Inland Empire volgens mij bewust létterlijk ongrijpbaar gemaakt. Het is net als het voorzetje Rabbits (2002) een aanklacht tegen de nepheid van de film-/entertainmentindustrie (bloed op de sterren van de Hollywood Walk of Fame). Niet alleen vóór de camera, maar álles is nep. Dus wat doet het er dan nog toe om het plot van het deel vóór de camera te volgen? Ergens het perfecte afscheid van de filmwereld voor Lynch: duimdikke middelvinger.

En hoppakee, zo creëert Lynch een niet-oplosbare puzzel waarvan de clou is dat je hem niet op moet willen lossen.

Althans, dat denk ik nu. Het antwoord zullen we waarschijnlijk nooit krijgen. Hoe dan ook ben ik voorlopig wel uitgepuzzeld.

Wat overblijft is, los van het plot, nog steeds een film waar ik moeilijk vat op kan krijgen en die mezelf steeds tegenover m'n andere ik plaatst. Laura Dern: erg leuke actrice toen ze jong en aandoenlijk was, tegenwoordig steeds meer een uitgeleefde, bij vlagen (irri)tante Sidonia. De sfeer: ergens bijzonder gaaf en creepy, die digitale, schokkerige stijl, maar wederom bij vlagen op het irritante af. Gelukkig maakt de angstaanjagende muziek veel goed.

Het eindoordeel: ik verlaag m'n destijds voorlopige 8 naar een zesje. Meer is een film die me in toenemende mate koud laat me niet waard. Tegelijkertijd blijft hij té uitdagend en ongrijpbaar om een onvoldoende voor te geven.

Precies zoals Lynch het waarschijnlijk wil hebben. Haalt die lul toch weer z'n gram.

wat een fantastische still!

En daar heeft de film ook geen gebrek aan.

180 minuten vage shit. Jawadde, dat is een Lynchfilm voor de die-hards. De stills trekken me wel aan.

Ik snap niet waarom dat de boodschap zou moeten zijn. Als er al een boodschap is wanneer het er op aankomt, mensen eerder hun dierlijk instinct naar bovenhalen, maar ik snap niet waarom je er die boodschap uit haalt, en waarom je er al überhaupt een boodschap probeert uit te halen. Je kan dan even goed boodschappen proberen uithalen uit films zoals Sneeuwwitje (alleen mooie meisjes hebben recht op een mooi leven, en lelijke mensen zijn slecht?) of The Avengers. Die films zijn daar absoluut niet voor gemaakt.

#22. A Bigger Splash (2015) - Drama / Mystery -125 minuten - FTV - 25-09-16

68+2 = 70 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV - 1 punt

151 stemmen - te jong voor punten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/118000/118317.300.jpg

Een aardige film. Zeer mooi geschoten op het eiland Pantelleria. En gaat over de onderlinge verhoudingen van de vier hoofdpersonages. Helaas komt de film niet helemaal uit de verf om een echte broeierige sfeer te creëren. Tilda Swinton acteert fantastische als de rockster die aan haar stem is geopereerd. Hoe ze acteerde dat ze bijna niet mocht/kon praten was zeer goed. Maar dat ze een rockster was, was volkomen inwisselbaar met elk ander artistiek beroep. Behalve een paar shots van een stadion vol juichende mensen en wat scene's met de politierechercheur die fan was komt het bijna niet. Bij de acteurs op tv-meter staat Ralph Fiennes niet vermeld maar hij is wel degene die de film draagt! Hij speelt Harry een muziekproducer die luidruchtig de levens van Schoenaerts en Swinton en ook de film binnen komt vallen. Een flamboyante man die overrompelt, manipuleert, verleidt zonder ook maar een geweten of zich überhaupt ergens van aan te trekken. TJonge wat deed hij dit goed! Daarnaast brengt hij zijn dochter, de redelijk goed acteerde, Dakota Johnson mee. Helaas is dit goede acteerwerk niet voldoende om de film staande te houden. Er gebeurd gewoonweg te weinig, geen verhitte discussies, vooral is er acceptatie. En de climax komt jammer genoeg te laat. De afhandeling van die climax vond ik trouwens ook vreemd overkomen, niet echt geloofwaardig en absoluut onbevredigend. En dan waren er nog de bootvluchtelingen die af en toe werden aangehaald (of getoond.) Afgezien dat het eiland hierdoor in het nieuws kwam, was het me niet duidelijk wat de regisseur nu precies daar mee wilde. Contrasten tonen, van het artiesten wereldje, toeristen en de harde echte wereld? Het kwam in ieder geval niet goed over. Dankzij Fiennes krijgt de film een iets hogere rating want was hij er niet geweest dan was de film niet te redden geweest van alleen maar mooie beelden, en niets meer. A Bigger Splash (2015)

#22. Dr. Sex (1964) - 62 minuten - 1 stem - FTV - 26 september 2016 - 3 punten (Totaal: 66 punten)

Eigenlijk geeft de plotomschrijving zowat alles weg wat er in de film gebeurt. Er is ook nog een 4de hoofdstuk waarin een man fantaseert over drie mooie vrouwen die enkel met een schortje rond hun lenden zijn huishouden komen doen. En tot slot is er ook nog een feestje waarbij de 3 dokters uiteindelijk toegeven aan de fantasieën van hun patiënten. Een aardige nudie waarbij ik het tweede hoofstuk het beste vond qua concept en het derde het leukste vanwege de mooie rondborstige blondine die de exhibitioniste speelde. Af en toe wat grappige scènes, nooit overdreven of geforceerd.

TornadoEF5 denk dat er wel veel meer zit in Sneeuwwitje dan wat je aanhaalt. Een makkelijk leven had ze zeker niet. Ik denk dat het eerder een verhaal is van afgunst en dat dit zo ver kan gaan dat het uiteindelijk leidt tot moord. Ook de weigering om te aanvaarden dat schoonheid vergaat met de jaren en men op allerlei manieren er jong probeert te blijven uitzien is een van de elementen die ik er ook uit kan halen. Die karaktertrekken van de stiefmoeder zijn ook vandaag nog steeds aanwezig.

joolstein ik ga zowaar nog met je kunnen wedijveren voor de challenge winst. Ik had nu niet meteen verwacht dat ik de 3de keuze zou kunnen maken. Bewijst nog maar eens dat ik wel degelijk voor een spel een genre kan aangrijpen dat me niet zo ligt. Of heeft het te maken met de vaagheid van genres bij bepaalde films?

alexspyforever

Wie weet doe ik het juist om de spanning erin te houden! Om zometeen weer keihard weg te blazen Houd de spanning erin hé? Hoe hoog staat: LuukRamaker nu? Hij ging ook de laatste week ook best hard! De competitie zal voor het genre zal tussen jullie twee gaan denk ik? Of zorgen John Milton of Miszmi nog voor een verrassing?

Ik vind het eigenlijk ridicuul om uit een kinderfilm een boodschap te ontleden.

Vind ik wel erg kortzichtig denken. Ik neem aan dat je het over de Disney versie hebt van Sneeuwwitje? Er zijn uiteraard veel meer versies en weet dat sprookjes aanvankelijk niet bedoeld waren voor kinderen maar echt wel horrorverhalen voor volwassenen. Later werden ze wat minder brutaal met happy ends en nog meer met de komst van film en animaties. De boodschap zit er nog steeds in. Je kijkt ook maar naar 1 enkel aspect. Dan kan ik ook gaan zeggen dat het belachelijk is om films te gaan ontleden die me voor geen meter kunnen boeien. Zoals ik een week of 2 geleden tegen John Milton al zei heb ik geen behoefte om een film van kop tot teen te gaan analyseren en ze tegenwoordig vooral voor de ontspanning kijk. Een leuk verhaal of concept helpt altijd maar films vol surrealisme en symbolisme laat ik toch liever aan mij passeren.

TornadoEF5

alexspyforever

De boodschap in sneeuwwitje zal eerder schoonheid is vergankelijk zijn

En Hihi, inderdaad is Sneeuwwitje niet voor tere kinderzieltjes. De Folklore is opgetekend (en ook al aangepast) door de gebroeders Grimm maar is veel ouder. De oorsprong moet denk ik vooral in sagen gezocht worden. En die hadden toch als doel om een boodschappen uit te dragen. Ze zijn verzonnen maar er zit zeker een kern van waarheid in.

Zeg zelf als je het echte einde van Sneeuwwitje lees of kijk, hadden vele Disney in de ban gedaan:

De boze stiefmoeder (of haar eigen moeder) krijgt namelijk gloeiende ijzeren muilen aan en moet net zo lang dansen, tot ze dood neervalt.

Daarnaast zijn vele boodschappen of verwijzingen bedoeld of onbedoeld wel in Disneys tekenfilm gebleven: De 7 is een magische getal zowel in de Bijbel als voor andere geloven waaronder onze Germaanse en Keltische. En in veel sprookjes komt het bos voor, dit staat synoniem voor het leven, waar ieder zijn weg moet vinden. En in de tijden dat de sprookjes werden vertelt was dat leven een stuk zwaarder dan nu. Ook al zit er dus wel degelijk een boodschap in de film Snow White and the Seven Dwarfs (1937) het kijkt wel heerlijk ontspannend weg. Ikzelf kan nog steeds enorm genieten van sprookjes. Ook al zijn ze vaak minder heftig dan het orgineel.

Lizzie Borden took an ax - 87 min - ftv - <250 stemmen - 3 punten.

Redelijke film over een vrouw die beschuldigd wordt van de brute moord op haar vader en stiefmoeder. Een boeiend, waargebeurd verhaal dat zich afspeelt eind negentiende eeuw. Het suggestieve einde van de film is natuurlijk nooit bewezen, maar het maakt de film als geheel wel wat beter. Christina Ricci zet haar rol redelijk dik aan, maar komt er mee weg. De moderne muziek is niet echt passend.

Totaal: 49 punten.

IK hield als kind van sprookjes omwille van de fantasie en magie en ja ook de happy ends. Er is een periode geweest dat ik het meer voor kinderen vond (tienerjaren vooral) maar magie en fantasie is me altijd blijven boeien. Dat sprookjes in hun pure vorm echter dichter bij drama en horror dan romantiek en familiefilm liggen is zeker ook een reden dat ik ze nu nog meer kan appreciëren zeker gezien mijn liefde voor het horrorgenre. Ze combineren vaak mijn favoriete elementen.

De meest populaire sprookjes hadden echt gruwelijke elementen: Assepoester (stiefzussen verminken hun eigen voeten om het schoentje aan te krijgen), Roodkapje (verkracht door de (weer)wolf), Hans en Grietje (de heks had wel degelijk kinderen opgegeten en zou hun stiefmoeder of diens zus geweest zijn), Doornroosje (blijkbaar ook verkracht door de prins in haar slaap), Sneeuwwitje (naast wat je aanhaalde, deed de stiefmoeder zelf 3 pogingen om Sneeuwwitje te doden), de kleine zeemeermin (ze moet de prins doden om weer een meermin te worden maar doet het niet en dat betekent haar einde). Maar zelfs de meest geromantiseerde versies behandelen ingrijpende thema's voor zowel kind als volwassenen, denk maar aan Sneeuwwitje en Assepoester die op jonge leeftijd hun moeder verliezen en een vreselijke stiefmoeder krijgen. En er zal zeker wel een vader en/of moeder getreurd hebben om de dood van het meisje met de zwavelstokjes ondanks de melding dat ze gered werd door haar grootmoeder.

Ik ben trouwens wel fan van de Assepoester versie waarin haar overleden moeder de rol van fee (in de vorm van een boom) op zich neemt en blij dat de Efteling ook voor die versie heeft gekozen om uit te beelden.

Ik ben geen specialist, want in mijn kindertijd keek ik al die Disneyfilms (uiteraard) ook maar puur voor mijn lol, maar de Disneyfilms zitten m.i. echt vol met boodschappen dan wel verwijzingen die juist door de volwassen kijker kunnen worden opgepikt. Viel me ook weer op toen ik the Lion King herzag vorige week. Of dat nodig/gewenst is, is weer een heel andere discussie.

EDIT: misschien bedoelde je ook wel puur dat laatste, en las ik te kortzichtig

Swiss Army Man (2016) - FTW - 26/9/2016 - komedie - ..punten.

Dat was toch echt een hele vreemde film!

Een beetje onsmakelijk ook, dat gesleep met een flatulent lijk. Maar desondanks was het bij vlagen best wel geestig maar ook wel een beetje sneu.

Het is wel duidelijk dat Hank een aantal issues heeft die hij probeert te verwerken met behulp van Manny. De dromerige soundtrack past prima bij deze zeer vreemde film.

Hahaha van mij hoef je geen verrassing meer te verwachten, en ik strijd sowieso niet om het kiezen van een genre hé.

Zal vanavond even de nieuwe top 3 plaatsen

Misschien moet je Into the Woods (2014) dan een kans geven, het is een mengelmoes van de originele sprookjes, waarbij de wrange delen erin zijn gelaten. Mij beviel het niet zo (2*) omdat Disney het als film voor 6 jaar en ouder verkoopt terwijl dit eerder 16+ is. Andere reden waarom die film zo laag scoort is dat het (de verfilming van) een musical is. Maar als je de rauwe originele sprookjes zoekt dan zal die je wellicht wel bevallen.

#23. The Notorious Daughter of Fanny Hill (1966) - 74 minuten - 1 stem - FTV - 26 september 2016 - 3 punten (Totaal: 69 punten)

Het is dat ik op de trein zat en toch niets anders om handen had, want deze had ik anders voor halfweg afgezet. Veel goeds kan ik er dus niet over zeggen. Of het de eerste film is waar de focus ligt op seks weet ik niet, maar het zal wellicht een van de oudste zijn gezien het vrij braaf is. Het zou dus een vervolg zijn op Fanny Hill van Russ Meyer 2 jaar eerder uitgebracht die ik niet heb gezien maar waarvan ik heb vernomen dat er totaal geen naakt in zat. Een nog bravere versie dus dan deze daar ga ik mijn tijd niet aan verdoen. Wel zag ik als tiener ooit een latere versie van Fanny Hill op het Duitse RTL Plus, al weet ik niet meer precies uit welk jaar. Dat was wel degelijk een komische seksfilm. Deze Daughter faalt op het gebied van seks, saai en repetitief. Ik zou het eerder vrijscènes noemen omdat het steeds 2 wrijvende lichamen zijn in traditionele houding die vooral kussen. Volgens mij deden de meeste heren zelfs hun broek niet uit. De opbouw is vaak ronduit belachelijk. Het hoort wellicht grappig te zijn, maar vond het eerder vervelend. De eerste helft is gewoon protagonist Kissey die een heer ontmoet, ze verleidt hem en ze duiken met elkaar in bed waarna ze iets in haar dagboek schrijft. De kostuums en het interieur kloppen allemaal naar de tijdsgeest (de hele film speelt zich binnenskamers af) maar Kissey schrijft wel met een balpen met een veer erop! Het is wachten op de 2de helft om andere vrouwen te zien en na ongeveer 40 minuten de eerste blote borsten die duidelijk in beeld werden gebracht. Gebrek aan naakt was dus het 2de grote pijnpunt of het derde als ik het flauwe comedygehalte meereken. Saaie seks, weinig naakt, flauwe humor. Als er dus een prijs was voor meest slaapverwekkende erotische film krijgt deze de hoofdprijs. En ik schrik wel even want dezelfde regisseur verfilmde de zeer vermakelijke nudies "Kiss me Quick!" en "My Tale is Hot" die wel de nodige luchtigheid en humor en vooral veel naakt hadden. Beste was nog het einde waarbij Kissey in een lesbische vrijpartij wordt omgebracht omdat ze zo een vreselijke slet was. Good riddance. Jammer genoeg is die scène in volledige duisternis gefilmd. De opbouw erheen waarbij de dame Kissey helpt bij het wassen is wellicht het meest erotische van de hele film!

arno74 bedankt voor de aanbeveling maar ik ben niet meteen op zoek naar dit soort films. Ik wilde ook eerder een punt maken naar TornadoEF5 toe. Als een horror of fantasy qua premise me aanspreekt dan wil ik die wel zien. Als een horror verwijzingen heeft naar sprookjes of fantasy dan zie ik dat als een leuke bonus. Een horrorversie van sprookjes is meestal niet zo geweldig, tot nu toe vond ik enkel The Company of Wolves echt goed. De meeste perfecte combinatie van fantasy en horror vind ik nog steeds met voorsprong Pan's Labyrinth. En aan gemoderniseerde en actiegerichte filmversies zoals Hans en Grietje witch hunters of Snow White and the Huntsman heb ik een gloeiende hekel.

Moet wel machtig voelen om de eerste en enige stemmer bij een film te zijn

Pan's Labyrinth is één van m'n favorieten, al helemaal binnen dat genre.

Tellen films die wel op IMDB maar niet op Moviemeter staan mee voor deze challenge? Dit kan ik niet uit de bovenstaande regels halen. Het gaat om Maigret Sets a Trap. Of is er een reden dat deze niet op moviemeter staat?

Het is een film met veel stemmen op imdb. Ik denk dat eenvoudig niemand er aan toe gekomen is om deze toe te voegen op MovieMeter, hij is van dit jaar dus nog vrij 'nieuw'. Van mij mag deze voor de challenge, wat jij Miszmi? Ik ben voorstander van ook films van buiten MovieMeter toe te laten tenzij het natuurlijk echt hardcore porno zou zijn.

#13 MASH (1970) - Komedie - 116 minuten - FTV – 26 september 2016 – 2 punten – Tussenstand: 30 punten

http://i.imgur.com/I6TWFpg.png

Ik kon bij deze film lang niet goed uitvogelen hoe serieus de toon van de film nou wel of niet bedoeld was. Het duurde ook even voordat de personages goed geïntroduceerd werden, maar uiteindelijk kwam het komedie element toch flink naar voren. Dat er een oorlog aan de gang is valt vervolgens bijna niet meer te merken.

De stukjes tussen Donald Sutherland en Elliott Gould vond ik alleraardigst, die personages weten op een leuke manier te flauwekullen. De stukjes met Robert Duvall konden me dan weer weinig boeien. De film lijkt eigenlijk al te bestaan uit enkele episodes van de uiteindelijke tv-serie, waarbij de ene episode leuker dan de ander is. Over het algemeen dus niet geweldig, maar uiteindelijk wel vermakelijk genoeg.

Akkoord, maar deze regel kan slechts bij films. In het geval van miniseries kan er teveel discussie ontstaan over wat we dan wel en niet moeten gaan toelaten. Tevens kan er bij een film die niet op MM staat geen extra punt worden toegekend voor het aantal stemmen, maar dat lijkt mij niet meer dan logisch.

Huidige top 3:

joolstein: 70

alexspyforever: 66

LuukRamaker: 52

Gh8st, jij had mij volledig in de war gemaakt. Dacht dat jij bij Salinui Chueok vergeten was om een extra punt te berekenen voor minder dan 250 stemmen, maar je hebt klaarblijkelijk een link geplaatst naar een compleet andere film (The Producers (1968)), welke wel minder dan 250 stemmen heeft. Uiteindelijk klopt jouw puntentelling dan toch vermoed ik

Oeps, haha. Normaal controleer ik het voor de zekerheid nog even. Hier toch even niet goed opgelet dan