Genre/Thema Challenge

9. Bande à Part (1964) - komedie (97 min) - FTV - 187 stemmen – 3 punten - 18 september 2016 (totaal: 9 films, 25 punten)

1 punt voor speelduur, 1 punt voor FTV, 1 punt voor <250 stemmen

https://magnoliaforever.files.wordpress.com/2011/09/bande-a-part-2.jpg

“It's not where you take things from - it's where you take things to.”

― Jean-Luc Godard

Het is toch altijd spannend om er een Godard in te gooien: want hoewel je tot op zekere hoogte kan voorspellen wat je wel (en vermoedelijk niet) gaat krijgen, blijft het bij mij vooralsnog wel de vraag in hoeverre ik er écht van kan genieten. Á bout de souffle bijvoorbeeld kon ik voornamelijk als stukje filmgeschiedenis waarderen, met een filmtheoretische blik. Vivre Sa Vie echter, vond ik verrassend sterk en ontzettend genietbaar.

Bande á Part valt gelukkig grotendeels in die tweede categorie. Meesterlijke scènes en sequenties waar ik toch iets minder mee kon wisselen elkaar een beetje af. Het blijft nochtans altijd de moeite waard, aangezien Godard hier een ontzettend speelse film aflevert, die uiteraard weer allesbehalve conventioneel is. Het label komedie is dan ook niet echt heel toepasselijk, aangezien we hier meer met een lichtvoetige Nouvelle Vague versie van de Amerikaanse gangsterfilm te maken hebben: lachen is er dan ook niet écht bij. Anna Karina trekt net als in Vivre sa Vie op een goede manier de aandacht, met name op momenten als de übercoole dansscène in het café. Het is niet moeilijk voorstelbaar waarom iemand als Tarantino zijn productiemaatschappij naar een film als deze vernoemd heeft. En oioioi, wat een hoedje wel niet met een vrouw kan doen.

Het was de derde JLG film die ik zag, of negentiende wanneer we zijn shorts en Histoire(s) du Cinéma meerekenen. En net als bij die andere speelfilms is de keuze voor sfeervol zwart-wit de enige juiste. In de mooie blu-ray restauratie ziet de film er topgaaf uit, en is deze tijdlozer dan wanneer Godard en dop Raoul Coutard de film in kleur hadden geschoten. Het past simpelweg goed, net als de lekkere soundtrack van Michel Legrand, die het tijdsbeeld en de gebeurtenissen heel fijn ondersteunt.

4*

C1 / #8 | Back to the Future (1985) | Komedie| 116 minuten | 18/09/2016 - FTV | 4148 stemmen | 2 punten / totaal: 29 punten

http://www.mediafire.com/convkey/e85c/uw13vhk80qeqz9czg.jpg

Erg vermakelijk sciencefictionklassieker. De film is zeer 'toegankelijk' en het terug-in-de-tijdsverhaal geeft de film iets heel bijzonders mee. Vooral de rol van Christopher Lloyd is memorabel, maar ook de andere rollen worden erg goed ingevuld. Het zijn echter vooral de vormgeving en het geweldige verhaal die het allemaal zo leuk maken om naar te kijken. De tijd vloog als het ware voorbij tijdens het kijken van deze film.

4*

Thir13ten Ghosts (2001) - Mysterie- FTV- 17 September - 91 min-841 stemmen- 2 Punten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1000/1012.300.jpg

Vrij/redelijk vermakelijke film met daarin leuk vormgegeven geesten en een interssant huis als setting.
Helaas waren de personages best irritant en waren de moorden vrij schaars. De humor in de film trok me ook niet. Vooral die paranormale was vrij over de top.
Jammer, want er zat genoeg potentieel in.

Daarbij is de titel vrij lelijk...

De CGI had de tand des tijds ook niet doorstaan, maar daar kan ik nog wel tegen. Het idee kwam wel goed over.

Spider (2002)- Mysterie - 98 minuten - FTV- 18 september - 478 stemmen- 2 Punten (totaal 4 Punten)
https://www.moviemeter.nl/images/cover/3000/3144.300.jpg
Ik heb deze afgelopen week gezien, maar had er nog niet op gestemd.
Mijn negende film van Cronenberg. Het verhaal was vrij interessant en had goede wendingen, die ik wel tijdens het kijken al had geraden. Daarom voelde het redelijk voorspelbaar.
Het acteerwerk van Ralph Fienes mocht er ook zeker zijn. Ik ken hem vooral in zijn meer zelfverzekerde rollen ,maar hier laat hij zien dat hij ook een stille onzekere schizofrene man kan spelen.
De sfeer zat er ook goed in. Alles kwam vrij sober over en de flashbacks met daarin zowel de oudere en jonge Dennis Cleg hadden een bizarre sfeer.

#10. Adam Lost His Apple (1965) - 65 minuten - 1 stem - 18 september 2016 - 3 punten (Totaal: 30 punten)

Veel goeds kan ik niet over deze film zeggen. Net als Nudes on Tiger Reef is het een film die nudisme wil promoten alleen op een nog saaiere manier (ongelooflijk maar waar). Als je een nudie maakt mag er toch wel wat meer bloot zijn en ook je moet er als kijker bijna 40 minuten op wachten en dat is voor een film van iets over een uur toch wel erg lang. Dus alles wat vooraf gaat is saai, langdradig, voegt totaal niets toe aan het geheel. Minutenlang zie je de protagonist kussen met zijn vriendin, het filmen van een boot die de haven uitvaart en steeds maar weer op datzelfde irritante harmonica deuntje. Ja dat is de enige soundtrack en telkens opnieuw als er geen dialoog was, vreselijk! Daar waar ik bij andere films met naturisme als thema wel het gevoel had dat de meerderheid ook echt naturisten waren, waren de 3 nudisten in deze film dat overduidelijk niet. Een lichaam helemaal gebruind met bleke poep en borsten dat zegt toch al genoeg. Bovendien had één van de dames silliconenborsten. Als men beweert dat een nudist complexloos is over haar/zijn eigen lichaam tja dan was dit toch een blunder van formaat. Goed nu weet ik dus ook dat dit soort operaties ook al in de jaren 60 werden verricht. Gelukkig had de andere dame niet aan haar lichaam laten prutsen. En ook nog een dom einde om de film af te ronden. Niet te verwonderen dat de regisseur nooit een andere film heeft geregisseerd.

4. Mong-ta-joo (2013) - Mystery (IMDb) - 120 min. - FTV - 21 stem - 18/09/16 - 4 punten (totaal: 11 punten)http://asianwiki.com/images/a/ad/Montage_-_Korean_Movie-002.jpg

Na drie komedies werd het tijd voor een mysterythriller. Mong-ta-joo is een Zuid-Koreaanse film waar agenten een kidnapping moeten oplossen die veel weg heeft van een onopgeloste zaak van 15 jaar eerder, d.m.v. flashbacks komen beide zaken bijna synchroon voorbij. Prima film (3,5*) en heel vermakelijk, al doet het kwalitatief wel onder voor een andere Zuid-Koreaanse mysterythriller: Memories of Murder (2003), waar het qua setting en sfeer wel wat van wegheeft, maar die wat mij betreft wel beter in elkaar steekt.

#11. The Life Aquatic with Steve Zissou (2004) -Komedie / Avontuur - 118 minuten - FTV - 18-09-16

36+2= 38 punten

45 tot 119 minuten: 1 punten

FTV - 1 punt

939 stemmen - 0 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/20000/20842.300.jpg

Ik zag de aankondiging op Netflix en het leek me een goede gelegenheid om nu eindelijk eens wat meer films van Wes Anderson te kijken. De films van hem vallen alle in het genre Komedie. Wat goed uitkomt zo middenin deze challenge. Regisseur Wes Anderson heeft de film The Grand Budapest Hotel (2014) gemaakt en die had ik beloont met 5 sterren. En ook deze Life Aquatic mag er wezen. Vooral de fanatische aankleding maakt het een waar genot om te zien. Vooral als het leven onderwater wordt getoond! Hoe kom je erop Suikerkrabben, lichtgevende kwallen, fluorescerende vissen en een jaguar- haai. En ook deze film zit weer vol met kleurrijke personages. De humor is absurd en gortdroog. Maar doordat deze komische noot ondergeschikt is aan het verhaal is deze dan ook nergens storend. En dan is er nog de muziek die verwerkt werd door de film heen. Er was namelijk een personage die speciaal gewijd was om die te verzorgen, wat zeer knap was gedaan. Een pareltje!

The Life Aquatic with Steve Zissou (2004)

10. Histoires Extraordinaires (1968) - mysterie (121 min) - FTV - 51 stemmen – 4 punten - 18 september 2016 (totaal: 10 films, 29 punten)

2 punten voor speelduur, 1 punt voor FTV, 1 punt voor <250 stemmen

http://www.biosstars.com/wp-content/uploads/2014/07/Histoires-extraordinaires.jpg

Be silent in that solitude,

Which is not loneliness—for then

The spirits of the dead who stood

In life before thee are again

In death around thee—and their will

Shall overshadow thee: be still.”

― Edgar Allan Poe, Spirits of the Dead: Tales and Other Poems

Oorspronkelijk zou Histoires Ordinaires een omnibusfilm worden met films van Luchino Visconti, Claude Chabrol, Joseph Losey en Orson Welles, en soms wordt ook Bunuel genoemd. Maar de eerste twee namen zouden uiteindelijk veranderen in Roger Vadim en Louis Malle. Niet helemaal hetzelfde natuurlijk, maar het blijft een interessante en bonte verzameling, en zo'n anthology film met drie voor de prijs van één, is af en toe best leuk. Met acteurs als Jane en Peter Fonda, Alain Delon en Brigitte Bardot, en in het laatste segment Terence Stamp, is er niet beknibbeld op bekende gezichten.

Vadim, die praktisch van de set van Barbarella af kwam lopen, steekt Fonda wederom in weinig verhullende pakjes, terwijl ze verliefd wordt op een man gespeeld door haar eigen broer. Dat geeft het geheel een vreemd bijsmaakje natuurlijk, maar Fonda is ook hier weer buitenaards sexy. Dat het verhaal van de film even weinig om het lijf als zij, valt daardoor als je je simpele mannenziel loslaat, makkelijk te vergeven. Malle is echter duidelijk de betere regisseur, die Alain Delon hier een misselijke darm laat spelen van epische proporties. Het contrast tussen dat legendarisch knappe gezicht van hem en zijn immense narigheid is behoorlijk verontrustend.

Maar het zijn Fellini en Stamp die er met de eer vandoor gaan, met hun bevreemdende verhaal over een alcoholistische Britse Shakespeare-acteur wiens carrière in rap tempo op de klippen aan het lopen is. Hij neemt een klus aan in Italië vanwege de Ferrari die hij erbij krijgt, maar wordt al snel geplaagd door naargeestige visioenen. Fellini drukt visueel echt een stempel op dit laatste segment en Stamp is heel intens als de geplaagde, lijkbleke artiest. Het viel me nu pas op dat Jude Law echt wat weg kan hebben van Stamp toen hij jonger was. Een naar filmpje, in de positieve zin van het woord. En de segmenten van Vadim en Malle zijn leuke kersjes op de taart.

3,5*

#12. The Royal Tenenbaums (2001) - Komedie / Drama - 110 minuten - FTV - 18-09-16

38+2= 40 punten

45 tot 119 minuten: 1 punten

FTV - 1 punt

1203 stemmen - 0 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1000/1691.300.jpg

Mijn tweede Wes Anderson van vandaag. Ook hier werden weer kleurrijke personages opgevoerd en was de aankleding zeer mooi. Echter vond ik deze wel iets minder. Dit kwam voornamelijk doordat er steeds een voice-over deed alsof er uit een boek werd vertelt. Hierdoor mistte ik het magische wat in de andere twee films die ik gezien heb, wel zat. Niet dat het een slechte film was, oh nee, ik heb zeer genoten en meegeleefd met de excentrieke personages. Ook de gortdroge humor die gelukkig ook hier niet de boventoon voert, was weer lekker aanwezig plus het zeer goede acteerwerk van de vele bekende acteurs kan ik niet anders dan aan dit volwassen-sprookje een dikke voldoende geven.

C1 / #9 | Son of Paleface (1952) | Komedie| 95 minuten | 18/09/2016 - FTV | 10 stemmen | 3 punten / totaal: 32 punten

http://www.mediafire.com/convkey/6a41/qak1uvcsbrkcy3nzg.jpg

Leuke poging om het allicht grote succes van het origineel een vervolg te geven maar niet zo geslaagd als de eerste film. Dat terwijl er met Roy Rogers en Trigger twee grootheden aan de cast zijn toegevoegd. Ik kan me alleen maar proberen voor te stellen hoe groot die twee waren een decennia daarvoor maar in deze film wordt al wel goed duidelijk wat een leuk duo het is. Toch kunnen zij deze film niet boven de middelmaat doen uitstijgen, net als de weinig vernieuwende 'romance' tussen de andere twee. Wat dat betreft vond ik The Paleface (1948) wat vermakelijker, maar ook tijdens dit tweede deel valt bij vlagen wel wat te lachen.

3*

11. Cossette no Shôzô (2004) - mysterie (108 min) - FTV - 10 stemmen – 3 punten - 18 september 2016 (totaal: 11 films, 32 punten)

1 punt voor speelduur, 1 punt voor FTV, 1 punt voor <250 stemmen

http://static.zerochan.net/Cossette.no.Shouzou.full.138198.jpg

“The most painful lesson one can learn is letting go, but everything in this world is connected and nothing's truly ever gone. She will always be a part of me.”

Wanneer je je buiten je comfort zone begeeft, gebaseerd op de hoge waarderingen van een een select groepje anderen, dan loop je het risico iets teleurgesteld te worden. Met een 3,9* ster gemiddelde op MovieMeter was Cossette no Shôzô een van de hoogst gewaarde films met het genre-label mysterie, en daar was ik voor deze genre challenge precies naar op zoek: Goede films die ik anders misschien niet zou kijken, ter aanvulling van de klassiekers die al lang op de plank lagen.

Ik ben geen anime fan. Althans, ik ben een ontzettend kieskeurige, zowel qua stijl als verhaal. Ik vind bij anime iets als snel niet echt mooi, of het verhaal niet interessant. Bij deze miniserie vond ik het verhaal wel interessant, maar de uitwerking en animatiestijl deden het helaas niet voor me.

Licht teleurstellend dus, maar het is niet anders.

3*

#3 - Kabluey (2007) - Komedie - 86 min - 17/09/2016 - 69 stemmen - FTV -

3 punten (totaal: 9)

Low budget, maar de regisseur/hoofdacteur heeft dat gecompenseerd door er creatief mee om te springen.

De plaatsen waar het verhaal zich afspeelt - zowel de wijk (suburb ?) waar Leslie woont, als de plaats waar Salman de folders moet uitdelen, als het bijna lege bedrijfsgebouw - geven een wat surrealistisch beeld.

Het verhaal en de personages zijn dan weer zo echt als 't maar kan, met een portie soms Brits-getinte humor die ik een stuk meer kan waarderen dan wat in de gemiddelde romcom te zien is.

Kudrow is oké (ik heb Friends nooit gezien); Prendergast is heel sterk als de labiele en onzekere Salman; en die twee outrageous jonge gasten...: heerlijk !

'Komedie', maar het drama is doorlopend aanwezig, en de laatste minuten is de humor al helemaal verdwenen - net als die creativiteit trouwens. Jammer, dat kost het geheel toch wel een half *retje.

#13. Salting the Battlefield (2014) - Drama / Mystery - 90 minuten - FTV - 18-09-16

40+3= 43 punten

45 tot 119 minuten: 1 punten

FTV - 1 punt

22 stemmen - 1 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/98000/98567.300.jpg

Samen met Page Eight (2011) en Turks & Caicos (2014) is dit het derde en tevens laatste deel van een zeer sterke politieke mysterie- thriller. De film rond het gebeuren in de tweede film af dus het is raadzaam om als eerst de voorgaande delen te kijken. Het verhaal is zeer intelligent en door het zeer goede acteerwerk is het tot op de laatste minuten spannend. In de films zit weinig tot geen actie en moet het vooral hebben van het ijzersterke verhaal. Het is dan ook geen wonder dat er dan ook voor zeer goede acteurs is gekozen zoals Bill Nighy, Helena Bonham Carter en Ralph Fiennes en vooral ditmaal ook Judy Davis. Prima afsluiter van deze prachtige trilogie.

C1 / #10 | Go West (1925) | Komedie| 69 minuten | 18/09/2016 - FTV | 45 stemmen | 3 punten / totaal: 35 punten

http://www.mediafire.com/convkey/7a81/houjgb4fhdipdouzg.jpg

Het Wilde Westen staat niet echt bekend als een plek waar veel gelachen werd en westerns die voor een combi gaan met het comedy-genre willen nog wel eens mislukken. Zo had ook Buster Keaton het niet makkelijk om meer dan een uur lang grappig te blijven in deze film waarbij hij richting het westen trekt. Eventjes klooien met de koeien, paarden, ezels en zelfs kippen is wel geinig maar dat houdt een keertje op (al was die chaos in dat dorpje tegen het einde dan wel weer erg leuk). Natuurlijk worden er een paar dingen meer aangehaald en volgt de film verder wel een leuke verhaallijn, maar de film is helaas verre van een meesterwerk.

3*

#11. Tales of a Salesman (1965) - 53 minuten - 1 stem - FTV - 18 september 2016 - 3 punten (Totaal: 33 punten)

Deze deed me denken aan de eerste van Russ Meyer: The Immoral Mr Teas. Tales of a Salesman vind ik dan wel net iets leuker qua humor, verhaal en concept. Het is natuurlijk heel clichématig dat de deur aan deur verkoper de zaken in het honderd doet lopen door zijn eigen klunsigheid, maar het leverde wel leuke situaties op. Hier werd er niet gekozen voor een verteller maar een onzichtbare geest die bij potentiële klanten op prospectie ging. Uiteraard zijn dit allemaal schaars geklede dames die zich tijdens de visite van de geest en/of die van verkoper Herman blootgeven. Na al die bezoekjes werd het zelfs nog surrealistisch waarin alweer de nodige vrouwelijke vormen werden onthuld. Een van de betere nudies met mooie dames.

5. The Guest (2014) - Mystery - 99 minuten - 18-09-16 RW - 613 stemmen - 10 punten (1 ptn voor deze film)

https://thecreativefoxden.files.wordpress.com/2015/05/guest4.gif

Eén van je favorieten herzien: het blijft altijd een riskant gedoe. Er is altijd de vrees dat je misschien wat te positie was geweest over de film, of dat de film in je herinnering beter was dan hij eigenlijk echt wel was. Nu, ik kan je zeggen dat deze film zeker na één kijkbeurt nog steeds als een huis staat. Wat maakt deze film dan zo goed?

Het plot is inderdaad simpel, maar desalniettemin vermakelijk, goed en buitengewoon effectief. De suspense wordt tijdens de inleiding waarin we kennismaken met het gezin al aardig opgebouwd, maar al snel zal blijken dat de heel erg vriendelijke man niet is wie hij zelf beweert. Die man wordt op een heerlijke nonchalante manier neergezet door acteur Dan Stevens die over veel flair beschikt. Ik vind hem een ondergewaardeerd acteur, want de vertolking is hier meer dan goed. Het schoolvoorbeeld van een goede cast, want Stevens steelt hier echt wel de show.

Niet enkel Stevens blinkt uit, maar ook Maika Monroe vertolkt haar rol meer dan behoorlijk. Hier kan je haar acteertalent al zeker zien, en dat zal later in onder andere It Follows nog duidelijker worden. Wat duidelijk zichtbaar is in deze film is dat ze buitengewoon veel sex appeal heeft, en regisseur Wingard buit dat uit. Ze beschikt over een buitengewoon geile stem, heeft een ontzettend knap kapsel (en gezichtje), en wordt op een prachtige retrowijze manier gekleed. Dat maakt het natuurlijk nog fijner om de film te volgen. De aankleding van zowel cast als set-up is trouwens prachtig. Vakmanschap!

Audiovisueel behoort deze film zeker tot de sterkste films die ik al gezien hebben. Een film vertel je niet alleen met woorden, maar ook met beelden. Het doet me dan ook plezier om te zien dat daar ook gebruik van gemaakt wordt. De film ziet er beeldschoon uit, en de scènes bij de bar, het feestje en de finale springen er dan bovenuit.. Je kan het al semi-Refniaans beginnen noemen met momenten. Ook de elektronische soundtrack is fantastisch! Lekker modern, sfeerverhogend en passend bij de film.

Als men oog voor detail heeft, dan is het voor ons een lust voor het oog.

https://www.moviemeter.nl/images/cover/8000/8980.jpg

Blueberry Hill(1989) – komedie – 95minuten – 103stemmen – RW – 19sep.2016 – 2punten

film van Robbe De Hert, de film speelt zich af op een technische school in de jaren 50 in Antwerpen, het verhaal verteld de fratsen en grollen van een klas jongens uit het vijfde metaal tot frustratie van de schoolderectie daardoor loopt het al snel uit de hand en komen de jongens in opstand met een noodlottige wending tot gevolg, de hoofdrol is voorstreffelijk vertolkt door Michael Pas,de rol van de op decipline lustige schoolsecretaris word gespeeld door Frank Aendenboom is ronduit sadistisch sterk, de film ademt volledig in de sfeer van de jaren 50 de klederdracht en vooral de sterke muziek zijn goed, het verhaal heeft een goeie opbouw en verveeld geen moment, toch 1 van de betere vlaamse films die voor mij 4* waard is

(2films:3punten)

Vertrek binnen ongeveer een uur naar de Efteling. Ik zal kijken of Boeikens zich daar misschien heeft verstopt, want hij blinkt de afgelopen weken sterk uit in afwezigheid. Misschien moet hij wel een van de Holle Bolle Gijzen vervangen

Veel plezier! Ik ben ook vorig jaar weer eens geweest, helaas lag die nieuwe achtbaan er toen net weer uit die ochtend, was doorlopend stuk die week.

Bedankt.

Achtbanen zijn niet meer aan mij besteed, voor mij is de Efteling meer een nostalgietrip. Maar ik wil de nieuwe dingen toch zeker hebben gezien. Voor mij is het ondertussen toch al 5 jaar geleden.

Donald Trump's The Art of the Deal: The Movie (2016)| Komedie | 50 minuten | 18 September '16 | FTV | 2 punten | 9 totaal

http://fgmxi4acxur9qbg31y9s3a15.wpengine.netdna-cdn.com/wp-content/uploads/sites/2/2016/02/AOTD_PressStill_07.png

Het enige wat ik van parodieën verwacht is simpel vermaak. Dus geen sensationele filmtechniek, een hersenkraker als plot, grandioze acteerprestaties enzovoort. De film heeft perfect voldaan aan deze verwachtingen, een goede film is het namelijk inderdaad niet maar vermaak biedt die wel.
Dat de 'Trump cards' als een rode lijn door het verhaal liepen vond ik een sterke keuze aangezien dit er voor zorgt dat de film niet helemaal in het onserieuze wegzakt. Het luisterende jongetje dat steeds veranderd wordt is exact de humor die ik bij dit soort films verwacht, fantastisch!

11. C'eravamo Tanto Amati (1974) - komedie (124 min) - FTV - 84 stemmen – 4 punten - 19 september 2016 (totaal: 11 films, 34 punten)

2 punten voor speelduur, 1 punt voor FTV, 1 punt voor <250 stemmen

http://cineville.nl/sites/all/files/nousnoussommesttaimes.jpg

We thought we'd change the world, instead the world has changed us.

Een tragisch-prachtige thematiek; het verliezen van je vrienden, je illusies en je idealen. We volgen drie vrienden die elkaar leerden kennen in het verzet in de na-oorlogse periode, waarbij we gelijk een dwarsdoorsnede krijgen van de Italiaanse geschiedenis én cinema, aangezien een van hen een cinefiel is. Scola trakteert ons op hommages aan filmmakers als De Sica, Eisenstein, Antonioni en Fellini, en oudere Italiaanse films. Of verliest zich in namedropping, afhankelijk van hoe je ernaar kijkt. Ik voelde het eerste.

Toch had ik enige moeite om feeling met de karakters te krijgen. Hoewel ik sympathiseer met hetgeen hen overkomt, had ik bij vlagen weer eens ouderwets last van het krijsgillende-Italianen-syndroom. Uiteraard kunnen die ook weinig aan hun zuidelijke temperamentje doen, maar ik kan er horendol van worden, dat geschreeuw over en weer, wat dienst moet doen als communicatie. Dat ontneemt me tóch daadwerkelijk een deel van mijn filmplezier, het blijft een irritatie die ik niet uit schijn te kunnen zetten.

Scola bedient zich gretig van de filmische middelen die hem ter beschikking staan, en doet dit op speelse wijze. Het zwart-wit gefilmde eerste deel van de film lijkt in de neo-realistische traditie te staan, maar speelt leentjebuur bij de nouvelle vague, met het breken van de vierde wand, scènes die pauzeren terwijl één persoon doorpraat en complete freeze frames. Een erg mooi moment vond ik de overgang van zwart-wit naar kleur. Het humoristische element van de film is mij overigens ontgaan, ik zag vooral drama. Misschien een cultureel dingetje.

Een mooie, zij het voor mij toch ietwat gemankeerde film. Het is niet anders.

3,5*

Ladies and Gentlemen, the Fabulous Stains (1981) - Komedie / Muziek - 87 minuten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV: 1 punt

6 stemmen: 1 punt

19-09-2016 (totaal aantal punten challenge: 12 punten)

http://boohooboohoo.weebly.com/uploads/1/5/2/1/15216716/3283298_orig.jpg

Punkcomedy gerigisseerd door de schrijver van een aantal Sam Cooke-hits, de manager van Jan & Dean en de platenbaas van Carole King. Muziek door The Professionals waarbij de zanger vervangen is door een acteur, maar (S)ex-Pistols Paul Cook en Steve Jones zitten er wel in.

Erg fijn filmpje waarin twee zusjes en hun nichtje zich aansluiten bij een tour van een verlopen hardrock-act (The Metal Corpses) en een Engelse punkband die wil doorbreken in de VS (The Looters). Natuurlijk zijn het uitgerekend de tienermeisjes die een hype worden met hun band The Stains.

Stevige sneer naar de muziekindustrie en een mooie hoofdrol van de toen 16-jarige Diane Lane.

Waardering: 4*

12. Comoara (2015) - komedie (89 min) - FTV - 19 stemmen – 2 punten - 19 september 2016 (totaal: 12 films, 36 punten)

1 punt voor speelduur, 1 punt voor FTV

https://2.bp.blogspot.com/-G0U3gvE_sGA/VsFfCMygUkI/AAAAAAAAAHo/_WvCRK-9pe8/s640/large_vtZnFDQfNhltyMX0xrDje07BV7c.jpg

“A man makes his own problems; they don't descend from heaven”

Comoara (The Treasure) won in Cannes dit jaar de Un Certain Regard - A Certain Talent prijs, maar heeft in Nederland slechts kort in de grote steden gedraaid. En als ik heel eerlijk ben, snap ik wel een klein beetje waarom: Comoara is hoewel behoorlijk degelijk, stiekem een beetje saai en niet grappig, spannend of doordrenkt met een gevoel van avontuur. Porumboiu schijnt dat droge bewust te doen en het lijkt voor anderen wel te werken. The Playlist noemt hem de joker van de Roemeense New Wave pack en Variety kenschetst hem als een van onze grote contemporaine observators van wat we de menselijke komedie zouden kunnen noemen. Het zal wel aan mij liggen, of mijn uit het lood staande gevoel voor humor.

De film ontvouwt zich langzaam en gestaag, en behoorlijk matter-of-fact. Spanningsopbouw, heroïek en drama hoef je in Porumboiu’s film niet direct te verwachten. Wat je wel krijgt is het proces van drie ietwat simpele Dorussen die proberen een schat te vinden, waarbij eigenlijk weinig verrassingen ontstaan.

Voor mij deed Comoara niet bijzonder veel. Dan verwacht ik van de nieuwe Mungiu die over een paar dagen uitkomt, Bacalaureat (2016), toch een stuk meer.

3*

Tripping the Rift: The Movie (2008) Komedie/75min/16 september
FTV: 1 punt
75min: 1 punt
15 stemmen: 1 punt
Totaal Tripping the Rift: The Movie 3 punten

Leuk. Vol met vreemde personages(zoals een terminator, alien en predator) is deze animatie een film die erg komisch is maar tegelijkertijd ook erg grof. Veelal grofgebekt, seksistisch en behoorlijk gewelddadig bied het een verhaal waarbij ik halverwege niet meer wist waarover het ging, maar waarin dat later mij wel weer duidelijk werd. De humor is rijkelijk aanwezig en is vaak erg fout, maar de film is in het totaal toch vaak erg grappig. Ook de kleine dingen op de achtergrond zijn zo nu en dan leuk, want de man die op straat liep en naar de hoofdpersonages keek en vervolgens tegen een lantaarnpaal aan knalde, was ook hilarisch. Het geluid daarbij, de dreun klonk gewoon zo fijn.

Something Wicked This Way Comes (1983) Mysterie/95min/19 september
FTV: 1 punt
95min: 1 punt
27 stemmen: 1 punt
Totaal Something Wicked This Way Comes: 3 punten

Een schijnbaar minder bekende Disneyfilm die meer in de richting van films als The Watcher in the Woods gaat. Ditmaal geen horror, maar vooral mysterie en fantasy met een enkele thriller element.
Heeft een aardig sfeer en is wat duister, maar het verhaal bied te weinig spanning om echt goed te kunnen vermaken. Duidelijk was dan ook wel dat dit meer voor een jongere doelgroep is. Hoewel dan wel de manier waarop Mr. Dark aan zijn einde komt net iets te eng zal zijn voor de allerkleinsten. Toch vermaakt deze Disney film nog wel enigszins, mede doordat het verhaal best leuk is en de film toch genoeg mysterie met zich meebrengt.

Meatballs (1979) Komedie/99min/19 september
FTV: 1 punt
99min: 1 punt
171 stemmen: 1 punt
Totaal Meatballs: 3 punten

Slappe hap. Een film met een verhaal dat al zo vaak is gemaakt met vooral de vooraf te verwachten ingrediënten. Kent een aantal leuke momenten, maar is qua humor vooral vaak erg flauw. Ook het einde is langzaamaan al voorspelbaar en de te verwachte vriendschappen en opbloeiende liefdes waren ook al van ver aan te zien komen. De rol van Murray viel me nog wat tegen en ik vond hem niet echt heel leuk in zijn rol. De situaties van Morty (Mickey) behoorden nog tot enkele van mijn favoriete momenten uit deze film. Helaas, had meer verwacht van deze samenwerking tussen Ivan Reitman en Bill Murray.

Totaal 5 films 13 punten

Ramona and Beezus (2010) - Komedie - 104 minuten - 107 stemmen - FTV – 19 september 2016 – 3 punten – Tussenstand: 32 punten

http://images4.fanpop.com/image/answers/1934000/1934015_1314505159506.16res_500_210.jpg

Review: Een familiefilm die toch wel deels aansluit bij het dagelijks leven, echter net iets teveel gericht op meiden. Natuurlijk is het allemaal wat zoetsappig en voorspelbaar, maar we moeten niet vergeten dat de film uiteindelijk ook gericht is op de jongere kijker. Een kind moet zich een film voor kunnen stellen en die taak hebben ze denk ik wel volbracht. De fantasiewereld van Ramona had van mij niet zo gehoeven, ik laat het liever aan mijn eigen fantasie over, echter kom ik ook dan weer op kinderen: voor hen is het vaak juist wel prettig om al een beeld geschetst te krijgen. Gelukkig nam dit ook zeker niet de overhand, waar ik in het begin heel bang voor was. Slechts een enkele keer kom je in haar fantasiewereld, niet ergerlijk. Een leuke cast, ik ken Ginnifer Goodwin met name uit Once Upon a Time, waarbij haar tegenspeler ook in het echte leven haar man is. Die liefdesscènes zullen dus niet al te moeilijk zijn, hier zette ze haar scenes met tegenspeler Duhamel ook prima neer. Overigens niet geheel terecht dat hij bij de credits op MM staat, mijn inziens heeft de vader van Ramona en Beezus, John Corbett, toch wel een belangrijkere en grotere rol. Al met al een veelal herkenbare film voor kinderen, veel kinderen voelen zich anders en kunnen daar moeilijk mee omgaan. Deze film geeft uiteindelijk ook als boodschap mee dat anders zijn niet erg is. Het is toch erg jammer dat het vooral op meiden gericht is, mijn zoon zou ik hier absoluut niet blij mee maken, terwijl ik de boodschap toch wel zeer krachtig vind. Ik kom uiteindelijk op 3,5* uit, in het genre is dit zeker geen slechte.

Veel plezier alexspyforever, geniet even van je welverdiende rust .

We hebben overigens besloten om tijdens deze korte challenges van 3 weken geen wekelijkse tussenstanden te plaatsen. Daarom plaats ik hierbij slechts een top 3, zodat de 'strijders' weten waar ze voor moeten gaan . Vooral voor degenen die toch wel gaan voor het kiezen van een genre is het misschien wel leuk om het bij te houden. Uiteraard hoeft men daarbij met joolstein geen rekening te houden, die overigens weer als een speer gaat!

De huidige top 3:

joolstein: 43

John Milton: 36

LuukRamaker: 35

13. Beavis and Butt-Head Do America (1996) - komedie (80 min) - FTV - 602 stemmen – 2 punten - 19 september 2016 (totaal: 13 films, 38 punten)

1 punt voor speelduur, 1 punt voor FTV

http://iv1.lisimg.com/image/5802084/608full-beavis-and-butt--head-do-america-screenshot.jpg

Muddy Grimmes: You got any last words before I kill you?

Butt-head: I have a couple. Butt cheeks.

Beavis: Yeah, yeah. And, uh, and boobs. I just wanna say that again. Boobs.

Muddy Grimmes: I'm gonna blow you both to hell, that's what I'm gonna do!

Butt-head: Cool.

Misschien is het dat ik destijds écht niets met metal had (nu ook nog maar héél soms), of dat de humor me gewoon niet lag, maar ik heb Beavis and Butthead nooit zo leuk gevonden. Dat ’he…he..hehe…heh!’ –‘Cool’ ging me heel snel vervelen. Ik hoopte dat de film meer te bieden zou hebben, aangezien hij toch een Toplijst van de 100 beste animatiefilms haalde. Maar helaas. Het mag iets van mijn generatie zijn, maar op een enkel licht trekkend mondhoekje na, ben ik helaas in staat hier in zowat katatonische toestand naar te kijken. Ik zou er graag meer aan wijden dan zeven regels, maar ik vrees dat B&B me hersendood hebben gemaakt. Zie bovenstaande dialoog. Gelukkig is de animatie wonderschoon, euh... Hmm nee, ook niet...

2*

Haha. Dankzij Beavis en Butthead heb ik juist Metal nog meer kunnen waarderen!

Circle (2015) - FTV - 19/9/2016 - mysterie (imdb) - punten?

Mensen zijn opportunistisch, egoistisch en niet te vertrouwen.

Dat lijkt wel de boodschap van deze film.

Prima one-location mysterie waarbij iedereen in de cirkel op de proef wordt gesteld.

Het is een beklemmende beleving waarbij allerlei vragen worden gesteld over goed en kwaad, opoffering, wie heeft er meer recht om te blijven leven en waarom en dit alles wordt spannend uitgewerkt met het 10 kleine negertjes effect.