Genre/Thema Challenge

Tja, en net nu in de laatste ronde komt mijn op 1 na favoriete genre langs? Drama lag mij wat minder maar nu de Oscars voor de deur stonden en het een genre goed kon worden gemixt met andere genres toch veel leuks gevonden! Nu op naar de Fantasie!

Miszmi Dank je wel voor het bijhouden van de stand en voor de correctie.

En nog wel bij één van de mooiste binnen de gekeken films! Paterson (2016)

The Prince & Me (2004) - Romantiek - 111 minuten – FTV – 13 februari 2017– 2 punten – Tussenstand: 2 punten – Totaal: 129 punten
https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/originals/cd/b6/f8/cdb6f83542e17aadeb5a55d893794634.jpg
Review: Een film die nergens in de buurt van perfectie komt, maar wat krijg ik een heerlijk gevoel bij dit soort films. Zo ook bij deze.

De acteerprestaties zijn soms om te janken en dan met name de bijrollen. Stiles en Mably doen het gelukkig prima en zijn lekker op elkaar ingespeeld. Voor de rest echt heel weinig bijzonders binnen de cast.

Het verhaal is natuurlijk mierzoet, voorspelbaar en pakt nergens echt groots uit. Het einde vond ik dan wel weer oké, niet het verwachte huwelijk. Uiteraard wel eind goed, al goed/. De film kijkt makkelijk weg, nergens gaat het echt vervelen. Het begin is misschien wat aan de lange kant, maar dit was ik tot het schrijven van deze review eigenlijk ook al weer vergeten.

Het is een typische meidenfilm waar veel jongens/mannen zich niet mee zullen vermaken, hooguit met hun tienerdochter naast hen. Dit soort films zijn echt mijn guilty pleasure en zal ze daardoor ook wat sneller ho(o)g(er) beoordelen. Ook in dit geval zal mijn stem wat hoger zijn dan dat het daadwerkelijk verdient, namelijk 3.5*.

Ik was van plan om de overige drie delen ook te gaan kijken van de week, maar begin daar toch wat aan te twijfelen. Stiles zal in deel 2 vervangen worden en eigenlijk was zij toch echt het allersterkst in deze film.

#01. Going Postal (2010) - Komedie / Fantasy - 182 minuten - FTV - 13-02-17

0+5 = 5 punten

180 tot 239 minuten: 3 punt

FTV- 1 punt

121 stemmen: 1 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/66000/66817.300.jpg?cb=1386705312

Deze verfilming van een boek van de Britse fantasy schrijver Terry Pratchett stond al een tijdje op mijn lijstje. Alle verhalen van Pratchett spelen zich af op ‘Discworld’ een wereld die wordt gevormd door een platte schijf, gedragen door vier olifanten die op de rug van een gigantische schildpad staan. We zien die wereld even aan het begin, zodat het duidelijk is dat we in de wereld van Pratchett zijn belandt. Maar het verhaal is verder tamelijk los van andere Schijfwereldverhalen, waardoor het goed op zichzelf kan staan. Geen donker werkje trouwens maar ruim drie uur luchtige fantasie, die overigens moeiteloos voorbij kabbelt vanwege het aanstekelijke verhaal. Waarom het in twee delen van ieder anderhalf uur is opgesplitst is niet goed duidelijk, deel 1 eindigt midden in het verhaal dat in deel 2 gewoon verder gaat waar het was gebleven. Het verhaal draait om de oplichter Moist von Lipwig. Zijn motto is ‘you can’t fool an honest man’. Totdat hij op een dag tegen de lamp loopt en ter dood veroordeeld wordt voor zijn wandaden. Hij wordt echter van het schavot gered door de mysterieuze lord Vetinari. Hij geeft aan hem de keuze: alsnog de doodstraf of een baan als de nieuwe postmeester in het stadje Ankh Morkpork. Of Moist aan de vloek van het postkantoor zal weten te ontsnappen vormt grotendeels de inhoud van de eerste aflevering, terwijl de tweede aflevering vooral over de concurrentiestrijd tussen het postkantoor en de clacks ( soort vroege versie van de telegraaf) gaat. De aankleding ziet verzorgd uit en doet zelfs bijzonder alledaags aan. Wat een pluspunt is. Denk aan een soort Charles Dickens setting. Ook de acteurs zijn goed gecast. Veel semi bekende hoofden dan ook. We zien Andrew Sachs (bekend als Manuel uit 'Fawlty Towers') als de stokoude junior postbode Mr. Groat, Charles Dance als Lord Vetinari. Richard Coyle ('Prince of Persia', 'Sands of Time') als Moist von Lipwig is erg goed en weet een perfecte oplichter te spelen en toch charmant te blijven. De gelauwerde acteur David Suchet ('Hercule Poirot') zet ondertussen met vilein genoegen de onbarmhartige schurk Reacher Gilt neer, en een opvallende verschijning is Adrian Schiller als monsterlijke banshee. Maar Actrice Claire Foy ('Season of the Witch') steelt tenslotte, de show als Miss Dearheart. Ondanks dat het een alledaags of universeel verhaal is, wordt de wereld ook bevolkt door andere wezens en zal niet iedereen gecharmeerd zijn of zich op zijn plaats voelen. Maar degenen die dit wel zijn beleven een mooi stukje fantasie waarmee je gemakkelijk een lange avond vult. Klasse!

Ach dus toch een romantiek liefhebber na de horror, wel mooi een man die dit durft toegeven

#1. Die Nibelungen: Siegfried (1924) - FTV - 143 minuten - 65 stemmen - 13 februari 2017 - 4 punten (Totaal: 4 punten)

https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/originals/61/cb/0c/61cb0c511493631dc5930d8eac7f45bd.jpg

Ik begon me af te vragen welke versie ik nu heb gezien omdat de film die ik heb gezien meer dan 2 uur duurde, zowat 3 kwartier langer dan aangegeven op imdb. Nu ik de duur hier op MM bekijk, is het wel degelijk deze die ik heb gezien. Het verhaal van Siegfried kende ik net zoals Mochizuki Rokuro ook vooral door het lezen van De Ringelingschat van Suske en Wiske. Ik herkende ook veel terug zoals het smeden van het zwaard, het vechten tegen de draak en baden in diens bloed met het blaadje dat op Siegfried zijn rug valt, de mantel van de dwergenkoning die onzichtbaar maakt etc. Ik vond ook het eerste gedeelte erg sterk vooral omdat hier de fantasy, het avontuurlijke heel sterk in beeld komt. Vooral dat gedeelte met de draak vond ik erg goed gemaakt. Eens dat Brunhilde haar verlies moet toegeven, neemt het drama en de intriges de bovenhand. Het wordt dan allemaal te langdradig ook omdat eenieder wel weet hoe het met Siegfried zou aflopen. Desondanks sterke prestaties van de vertolkers van Siegfried, Krimhilde, Gunther, Brunhilde en Hagen Tronje. Fritz Lang toonde hier al aan dat hij visueel iets prachtig kon neerzetten voordat hij Metrpolis filmde. Die laatste gaat wel een stuk dieper dan deze. Voorlopig ga ik me nog niet wagen aan het vervolg.

Hahaha dit gaat inderdaad een stap te ver voor hem, maar een film als Enchanted vindt hij wel heel erg leuk. Volgens sommigen toch ook meer een meidenfilm. Qua voorbereiding zal hij niks nodig hebben, aangezien meisjes stom zijn en hij nooit verkering wil, want dat is vies

Haha is hij in die fase? Ach we zien wel binnen een paar jaar als die stomme meisjes groter en vooral knapper zijn.

Enchanted vind ik wel genoeg andere elementen hebben die ook jongens/mannen wel aanspreken. Ik heb me er toch alvast goed mee geamuseerd. Ik vind vooral de droogheid van Slannen goed. Zonder dat ie het beseft of wil is hij eigenlijk erg grappig. Maar ook Anne Hathaway zelf kan er wat van om het zotteke uit te hangen. Maar haar heb ik altijd wel een goede actrice gevonden. Ik vind die van Ella haar leukste rol tot dusver.

Noruwei no Mori (2010) - MovieMeter.nl - 133 min - ftv - 3 punten.

Matige film over een jongen en meisje die troost bij elkaar zoeken nadat hun gezamenlijke vriend zelfmoord heeft gepleegd. Vooral tijdens de eerste helft gebeurd er maar weinig en zijn de personages nogal afstandelijk. Dit wordt naarmate de film vordert wel wat beter, maar het wist me niet echt te pakken. Een aantal mooie beelden en een sfeervolle soundtrack.

Totaal: 3 punten.

The Pick-up Artist (1987) - MovieMeter.nl - 81 min - ftv - <250 stemmen - 3 punten.

Tegenvallende film over een jongen die aan de lopende band vrouwen probeert te versieren, totdat hij verliefd wordt. Een slap verhaaltje dat nergens interessant wordt en dat soms wat slordig is gemonteerd. Alhoewel Robert Downey Jr. en Molly Ringwald op zich niets verkeerd doen, is er van chemie weinig sprake. Dennis Hopper en Harvey Keitel in de bijrollen krijgen maar weinig te doen. Vervelend wordt het niet echt (grotendeels ook vanwege de korte speelduur).

Totaal: 6 punten.

#2. Mr. Peters' Pets (1963) - FTV - 70 minuten - 1 stem - 13 februari 2017 - 3 punten (Totaal: 7 punten)

Mr. Peters is de uitbater van een pet shop. Op een dag ontvangt hij een briefje van een marahadja die een drankje aanprijst die dieren gelukkig kan maken. Mr. Peters bestelt het meteen. Al snel komt hij er achter dat hij via dit drankje zichzelf in een dier kan veranderen. Op die manier kan hij vrouwen bespieden die uit de kleren gaan. Het is dus met andere woorden een nudie cutie verpakt als fantasy film. Verhaal zit er dus nauwelijks in, voelt meer aan als de foto-shoots van de Pin-Up club maar dan jaren 60 stijl. Wordt al snel saai, gelukkig duurt het niet veel langer dan een uur.

Weird Science (1985) | Fantasy/Romantiek | 94 minuten |>250 stemmen | 13 Februari '17 | FTV | 2 punten | 2 totaal

http://www.retroland.com/wp-content/uploads/2011/07/Weird-Science.jpg

Zowel fantasy als romantiek zijn beiden verre van favorieten voor mij, maar ik heb toch een aantal interessante films kunnen vinden

Weird Science is 'toevallig' een combinatie van Fantasy en Romantiek maar in de essentie toch voornamelijk een komedie, en dat genre is één van mijn favorieten. Ik had weinig vertrouwen in deze film maar met The Breakfast Club en Ferris Bueller's Day Off heeft John Hughes enig krediet bij mij opgebouwd, gelukkig heeft Weird Science dit verre van verspilt. Sterker nog, ik ben alleen maar nieuwsgieriger naar zijn andere films geworden.

Het verhaal is erg clichématig, namelijk twee onpopulaire jongens die iets verzinnen waardoor zij populair worden. Dat zij dit doen door het uitvinden van een machine die ervoor zorgt dat zij ineens uit het niets een bloedmooie meid gecreëerd hebben is daar in tegen verre van een cliché. Het absurde uitgangspunt van de film zorgt ervoor dat je de film verre van serieus neemt en puur voor de komische situaties blijft kijken. Deze waren er genoeg, de film is een heerlijke opeenstapeling van kleine humoristische momentjes. Hier en daar gaat Hughes wat betreft het sciencefiction gebeuren ietwat te ver over de top maar dit wordt goedgemaakt door het ontbreken aan lange 'goodfeel' momenten die films als deze voor mij kunnen 'verpesten'. Over het geheel genomen een vermakelijke komedie, drieënhalve ster.

#02. Voyage of the Unicorn (2001) - Fantasy / Avontuur - 170 minuten - FTV - 13-02-17

5+4 = 9 punten

120 tot 179 minuten: 2 punt

FTV- 1 punt

56 stemmen: 1 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/28000/28424.300.jpg?cb=1398070911

Tv-Film gebaseerd op de fantasyroman 'Voyage of the Basset' van James C. Christensen. Waarin Cassie en haar oudere zusje Miranda, samen met hun vader, professor Aisling (Bridges), bezoek krijgen van boosaardige trollen. Maar gelukkig worden ze gered door vriendelijke dwerg Malachi en een elf Sebastian en voordat ze het beseffen bevinden ze zich op een schip dat de Unicorn heet en voorzien is van het blazoen 'Crendendo vides' ("Je geloof, als je het ziet"). Professor Aisling en zijn dochters zijn in een feeënrijk belandt en helpen Oberon en Titania om hun land te redden van de verschrikkelijke trollen. Hiervoor gaan ze op reis en krijgen hulp van (vooral Griekse) mythologische figuren zoals de Minotaur en Medusa. Fantasierijk, het spel tussen de hoofdrolspelers is goed, de kostuums zijn mooi en de effecten zijn niet slecht. Jammer genoeg begon door de langere speelduur en de brave veilige actie de verveling aan het einde wel toe te slaan. Ook dacht ik een lichte christelijke ondertoon te bespeuren? De film is ondanks het hoge Hallmark-gehalte nog best leuk om te zien!

Ik heb die film op DVD joolstein, vind ik een van de betere Hallmark producties

Correctie op Netflix mbt Fantasy: via "Sci-fi en fantasy" kan je als subgenre "Fantasy-films" kiezen, deze tellen dus mee voor de challenge.

Leprechaun 4: In Space (1997) - Fantasy (volgens IMDb) - FTV - 95 minuten - <250 stemmen - 3 punten - 13/02/2017 (totaal 1 film, 3 punten)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/13000/13231.300.jpg?cb=1470232400

Hahaha, wat een onzin. Ik ben de challenge begonnen met een kwaliteitsfilmpje: Leprechaun 4: In Space. Als je nu denkt, Leprechaun in de ruimte, hoe dat zo? - dan is dat een hele goeie vraag. De eerste drie Leprechauns spelen zich, ondanks slappe achtergrondverhaaltjes, gewoon af op de aarde, in het hedendaagse Amerika. En het zijn natuurlijk matige films, niet echt eng, niet echt grappig, niet echt charmant, maar toch verbazend kijkbaar. Leprechaun 4 is wel een beetje het begin van de transitie naar complete bagger, zoals Leprechaun in the Hood uiteindelijk zou worden. Op veel momenten te flauw voor woorden, af en toe toch nog wel leuk.

Hoe dan ook, de Leprechaun is nu dus in de ruimte. Waarom en hoe, dat maakt allemaal niet uit, hij is zonder achtergrondverhaal opeens een soort van ruimte-kabouter geworden. Met lightsaber natuurlijk. Met al even weinig achtergrondverhaal heeft hij een verwend nest als prinses ontvoerd, en om al even onduidelijke redenen is er een groep space marines (met de cliche stoere commandant, de cliche fraaie deerne als dokter, de cliche maffe wetenschapper/nazi met Duits accent) naar hem op jacht. Nou ja, op een gegeven moment worden er wel wat pogingen tot plot uitgelegd. Niet dat het ergens op slaat, maar soit, voor het verhaal hoef je dit soort films niet te kijken. Zeker bij de Leprechauns is dat meestal zo, en het heeft ook wel wat dat ze zonder gene gewoon alle (interne) logica en achtergrond uit het raam gooien. Uiteindelijk doet de film gewoon Alien na, maar dan met hondsberoerde acteurs die over-the-top cliche-karakters spelen en weinig logica, waarbij er nog wat flauwe grappen, pop culture referenties en Warwick Davis als Leprechaun zijn toegevoegd. En zowaar, dat vermaak werkt af en toe nog wel (en vaak ook niet), en als lichthartige komedie en ontzettende B-film is het nog wel te overleven. 1.5*

Maak je geen zorgen, dat staat niet in de planning. En al zeker niet voor twee van mijn niet-bepaald-favoriete genres, ik had moeite genoeg om uberhaupt een watchlist samen te stellen.

Midnight in Paris (2011) | Fantasy/Romantiek | 94 minuten |>250 stemmen | 13 Februari '17 | FTV | 2 punten | 4 totaal

https://thoughtfultomes.files.wordpress.com/2015/06/car-arrives.jpg

Mijn eerste echte kennismaking met Woody Allen als regisseur, een kennismaking die mij erg nieuwsgierig heeft gemaakt. Midnight in Paris zou wel eens de beste romantische komedie die ik tot nu toe gezien heb kunnen zijn, niet dat dit er gigantisch veel zijn maar alsnog.

De dialogen vind ik ijzersterk, er wordt op een simpele en natuurlijke manier gesproken maar de filosofische inslag gaat hierdoor niet verloren. Enig smetje hierop is dat niet erg thuis ben in de vroege kunst en schrijvers en zeker niet in de categorie die in de film wordt behandeld, dit maakt het af en toe wat afstandelijk.

Owen Wilson zet hier een prima rol neer, hij geeft het hoofdpersonage sterk vorm. Ook de dialogen doet hij sterk al vind ik het zo af en toe net iets te overdreven gespeeld. De rest van de cast verdiend ook een compliment, het ziet er allemaal erg strak uit.

Naast de dialogen en de cast heeft de film nog meer in huis, Parijs wordt ontzettend mooi in beeld gebracht. Zowel recente beelden als de beelden van Parijs in verschillende decennia van de vorige eeuw. Dit alles vormt samen met de subtiele en verfijnde humor een schitterend geheel. Vierenhalve ster.

Wild Child (2008) - Romantiek - 98 minuten – FTV – 14 februari 2017– 2 punten – Tussenstand: 4 punten – Totaal: 131 punten

http://assets.flicks.co.nz/images/movies/large/c8/c850371fda6892fbfd1c5a5b457e5777.jpg

Review: Meer chickflick dan dit ga je niet krijgen, vooral gericht op tieners. Weinig nieuws, maar toch heb ik mij er prima mee vermaakt.

Soms is het allemaal wel heel erg over-de-top, zo erg dat het niet eens meer grappig is. Af en toe kon er echter wel een lachje vanaf in deze film. Het genre romantiek zie ik er echter maar weinig in terug, slechts op enkele moment en die zijn (gelukkig) heel beperkt. Op IMDb draagt het ook het genre drama, maar daarvoor geldt eigenlijk hetzelfde. Zeker dus niet aan beginnen als je naar een mierzoete romantische film zoekt.

Net als dat sommige scenes over-de-top zijn, geldt dat ook voor bepaalde personages. Hierbij met name haar vrienden in Amerika en Harriet. Dit lag verder niet zozeer aan de actrices, maar echt aan hun rol. Roberts zet haar rol prima neer, eigenlijk een beetje wat ik van haar gewend ben. Voor de rest ook weinig aan te merken op de prestaties van de rest, overall was het prima.

Het verhaal is leuk en verloopt in een prima tempo. Hier en daar had er wat meer pit in gekund, maar ik moet ook niet gaan vergeten dat ik buiten de doelgroep van deze film val. Het is allemaal wat voorspelbaar, terwijl er ook wel momenten zijn geweest waar meer uit te halen viel.

Verder is het gewoon een prima film om eens te zien. Leuk voor een meidenavond, maar ik heb mij er alleen ook wel mee vermaakt, 3.0*.

Is het ook daadwerkelijk een Hallmark? Ik kreeg wel dat gevoel maar wist dat niet. Zekers was het een vrij leuke film. Toen ze bij Oberon en Titania kwamen zag dat er net zo prachtig uit als droomvlucht in de Efteling. Jammer dat bij de gevechten er geen dode mochten vallen. Daardoor werd het allemaal iets minder spannend. Ik zie wel liever donkere en duistere Fantasie maar heb hier wel erg van genoten.

Ja, dit is mijn DVD, titel is wel in het Nederlands, de labels van Hallmark en Bridge staan er op

http://i1009.photobucket.com/albums/af211/alexspy/DVD-Blu%20ray%20covers/Voyage%20of%20the%20Unicorn%20The.jpg

Het is gebaseerd op een boek getiteld Voyage of the Basset. Die informatie heb ik dankzij imdb. Heel jammer maar hun fora gaan vanaf 20 februari ophouden te bestaan.

Ik snap niet wat het probleem is dat die afbeelding niet wordt getoond (bij mij toch niet). Dat probleem heb ik niet bij andere websites. Als je em niet ziet dit is de link:

http://i1009.photobucket.com/albums/af211/alexspy/DVD-Blu%20ray%20covers/Voyage%20of%20the%20Unicorn%20The.jpg

Me before You (2016) - MovieMeter.nl - 110 min - ftv - 2 punten.

Matige film over een jonge vrouw die een baantje aanneemt om te zorgen voor man in een rolstoel. Een clichématig romantisch verhaal met een voorspelbaar verloop. Op zich niet zo erg, maar het komt allemaal net te geforceerd over allemaal. En ondanks dat het wellicht deels bij haar rol hoort, komt Emilia Clarke hier nogal kinderlijk irritant over.

Totaal: 8 punten.

1. Muppet Treasure Island (1996) - 13/2 - Romance (IMDb) - 99m. (1p) - FTV (1p) - 186st. (1p) - 3p (tot: 3p)http://images3.static-bluray.com/reviews/9319_5.jpg"Romantiek" volgens IMDb (kuch, kuch). Het is een van de muppetfilms die het meest op kinderen gericht lijkt. Er wordt een weinig bijzonder verhaaltje verteld over schatzoekers en piraten. Als avonturenfilm voor kinderen is het prima, maar veel meer moet je hier niet verwachten. Veel avontuur, maar weinig humor, en volgens mij zit de kracht van de muppets juist in de humor. Kon beter, maar vooral leuker, een van de mindere muppetfilms. Kleine 2,5*.

Predestination (2014) | Fantasy | 97 minuten |>250 stemmen | 14 Februari '17 | FTV | 2 punten | 6 totaal

http://rowesk.com/wp-content/uploads/2015/07/Predestination-Still1-1024x427.jpg

Het stuk in de bar waarin 'the unmarried mother' zijn/haar levensverhaal vertelt is redelijk sterk, een mooie aanzet voor een sterk einde hoopte ik. Maar helaas, vanaf het moment dat het husselen met de tijd begon kon ik het nog maar moeilijk volgen. Het 'verhaal' was wel duidelijk maar ik vond het totaal niet bijster goed, het viel mij tegen. Tweeënhalve ster, puur voor het eerste gedeelte.

#3. Lili (1953) - FTV - 27 stemmen - 81 minuten - 15 februari 2017 - 3 punten (Totaal: 10 punten)

https://cinemafanatic.files.wordpress.com/2012/11/lili_puppets.jpg

Onrechtsreeeks getipt door bovenvermelde user (en dat is voor alle duidelijkheid arno74), heb ik deze romantische familiefilm nu ook gekeken. Het verhaal is erg eenvoudig, zo eenvoudig zelfs dat ze hier en daar wat droomsequenties met muziek en dans er in hebben moeten steken om de toch vrij korte speelduur van 80 minuten vol te krijgen. Nochtans hadden ze zeker wel de tijd om de karakters wat meer uit te diepen. De film lijkt me toch op een jonger publiek gericht en die zitten niet meteen te wachten op films met veel drama en intriges. Ondanks dat hij niet meteen de sympathiekste was, kon ik met het meest vinden in de poppenspeler. Hij kon zich verbergen maar ook wel helemaal uitleven in zijn poppen. Het is zoals een schrijver zich kan verschuilen achter de karakters van zijn verhalen en waar hij een deel van zichzelf in kan stoppen, dingen doen die hij als zichzelf niet kan of durft te doen. Ik heb even opgezocht hoe oud Leslie Caron was op dat moment. Hoewel ze met haar engelengezicht en heldere ogen nog kinderlijk uitziet, geloofde ik niet dat ze nog maar 16 zou zijn. Ze was 22 in 1953. Ergens deed ze me wel aan Liesel denken uit The Sound of Music als kwam die film een decennium later. Haar naïviteit is aandoenlijk, maar ook pijnlijk gezien ze eerst blind is voor de liefde van de man die haar echt liefheeft. De goochelaar was eerder een flierefluiter, die het succes dat hij bij de vrouwen had (hoewel niet meteen in beeld gebracht leek me dat overduidelijk) zich zeker liet welgevallen. De film neemt zijn tijd om op gang te komen en wordt pas leuk vanaf het eerste poppensegment. Het is mooi hoe Lili met de poppen praat als waren het echte personen alsof er geen spelers waren die hen bestuurden en hun van stemmen voorzagen. Ook mooi is de eindscène die zo geplukt leek uit The Wizard of Oz. Leuk als tussendoortje inderdaad.

Miszmi ik herinner mij dat ik die Wild Child film ook heb gezien. Ik moet zeggen dat ik Emma Roberts leuker vind om te kijken dan haar tante Julia. Ik vond haar Emma vooral leuk in Nancy Drew.

#03. Tenkû no Shiro Rapyuta (1986) - Laputa: Castle in the Sky- Animatie / Fantasy - 124 minuten - FTV - 13-02-17

9+3= 12 punten

120 tot 179 minuten: 2 punt

FTV- 1 punt

579 stemmen: 0 punten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/8000/8724.300.jpg?cb=1389604094

Laputa: Castle in the Sky is de eerste anime-film van Studio Ghibli, geschreven en geregisseerd door Hayao Miyazaki. En heeft voor iedereen wat wils: een prins en prinses, piraten, het leger, robots, een verborgen stad en schat, humor en avontuur. En terwijl Japanse anime over het algemeen een donkere ondertoon heeft en vaak cynisch is, is deze film geen van beiden. Het meisje Sheeta wordt op een luchtschip achternagezeten door piraten en even later valt ze naar beneden, met een magisch zweefsteen om haar nek. Iedereen heeft het natuurlijk op die zweefsteen voorzien. Sheeta wordt opgevangen door de jongen Pazu, die haar zonder te twijfelen direct helpt en samen slaan ze op de vlucht. Onderweg komen ze steeds meer te weten over de hanger en zijn oorsprong, en langzaam maar zeker ontdekken ze wat al eeuwen geheim is gebleven. De haast epische queeste maakt dat je als kijker in het verhaal wordt gezogen en ruim twee uur lang gebiologeerd meeleeft met de avonturen van de jonge helden. Het luchtkasteel uit de titel slaat op het zwevende eiland Laputa en is afkomstig uit Jonathan Swifts Gullivers Reizen. Miyazaki staat qua animaties ergens bovenaan de ladder, zeker gezien het feit dat dit juweeltje alweer uit 1986 stamt en nog steeds goed overtuigd. Qua tekenstijl lijkt het een beetje op de Japanse tekenfilmserie "Remi: Alleen op de wereld" (1979-1980) De betoverende beelden en de prachtig vormgegeven SF-verzinsels maken dat de film zeker het kijken waard is.

#04. Notorious (1946) - Thriller / Romantiek - 101 minuten - FTV - 14-02-17

12+2= 14 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

536 stemmen: 0 punten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1000/1399.300.jpg?cb=1365264603

Prachtige film van Alfred Hitchcock waarin een schitterende allegorie van liefde en verraad te zien is. De vader van Alicia Huberman (Ingrid Bergman) is wegens collaboratie met nazi-Duitsland veroordeeld tot een gevangenisstraf. Omdat ze gewetensbezwaren jegens haar vader heeft, ziet de politie in Alicia een uitstekend kans om een aantal Duitsers die zich in Brazilië schuilhouden uit de kast te lokken. Samen met de charmante officier T.R. Devlin (Cary Grant)reist ze daarop af naar Rio de Janeiro. Ze vragen haar om een zekere Alex Sebastian (Claude Rains) te verleiden om zo achter diens plannen te komen. De drie hoofdrolspelers zijn fantastisch en hun dialogen bezitten goede ontspannen speelsheid waardoor de driehoeksverhouding nog beter tot zijn recht komt. Met misschien voor die tijd zelfs een zeer opvallende zwoele liefdesscène. De film maakt daarnaast gebruik van een door Hitchcock zo geliefde zogenaamde MacGuffin. Notorious is verder een zeer goede film met een degelijk verhaal en met prachtige camerawerk.

#05. Dead & Breakfast (2004) - Horror / Komedie (IDMB: Comedy, Fantasy, Horror)

- 89 minuten - FTV - 14-02-17

14+3= 17 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

137 stemmen: 1 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/20000/20855.300.jpg?cb=1384685138

Goede en geslaagde slasher en quasi-zombiefilm! Het verhaal is simpel drie jongens en drie meisjes zijn met een camper onderweg naar een huwelijksfeest. Ze rijden hopeloos verloren, komen terecht in een klein geïsoleerd dorpje, logeren in een hotel bij een vreemde oude man met een mysterieus doosje en gaan op zeer gore wijze hun einde tegemoet. Regisseur Matthew Leutwyler maak gebruik van talloze clichés, echter weet hij met genoeg originele accenten te komen om er meer van te maken dan de zoveelste horrorkomedie. Zo wordt het zestal bij hun aankomst in Lovelock opgewacht door een countryzanger /pompbediende die staat te spelen. Hij komt in het verdere verloop nog meermaals terug. Niet alleen als personage, maar ook als commentator die met hilarische songteksten bezingt wat er gebeurt. Een zeer geslaagde musical-achtige toevoeging. Verder moet je vooral denken aan prettig gestoorde mix van Evil Dead, Braindead met een vleugje van andere horrorwerkjes en Southpark. Het acteerwerk is naar mijn mening bewust slecht want ik kan me niet voorstellen dat deze bekende acteurs uit veelal series niet betere acteerprestaties bezitten. Misschien een ode aan Herschell Gordon Lewis? Een andere leuke verrassing is David Carradine, die een bijrolletje heeft als de mysterieuze oosterling met het doosje van Pandora. En dan is er ook nog nichtje Ever Carradine die als Sara, een soort vrouwelijke MacGyver, wapens maakt. Een stel geslaagde grappen, dansende zombies en het rijkelijke vertegenwoordigde Gore maken van deze film een waar kijkgenot voor de liefhebber.

#4. The Acid Eaters (1968) - FTV - 65 minuten - 5 stemmen - 15 februari 2017 - 3 punten (Totaal: 13 punten)

Er staan in totaal 5 films van deze regisseur op MM. Het zijn stuk voor stuk films waar bloot centraal staat. De enige film die eigenlijk het kijken waard is (inclusief die niet op MM staan), is A Smell of Honey, zijn eerste. De andere zijn eigenlijk flauwe kul en voor zover ik me die andere nog herinner is The Acid Eaters toch wel de slechtste van de hoop. Eigenlijk zit hier nauwelijks verhaal in, geen karakterontwikkeling. Dat is nu ook niet meteen het belangrijkste voor een film als deze, maar het is gewoon doodsaai. Dames die topless dansen (met getaande huid en melkwitte borsten), bodypainten, rollebollen met stoere motorrijders het wordt al snel afgezaagd. Ze proberen er wat humor in te brengen, die is gewoon niet grappig. Een uur is voorbij denk je dan, maar als het zo tergend saai is, als deze is het eerder een straf. Neen, deze was eerder fantasieloos.