Genre/Thema Challenge

Sun Belt Express (2014) |Drama| 91 minuten | 8 februari '17 | FTV|<250| 3 punten |26 totaal

https://static1.squarespace.com/static/53323bb4e4b0cebc6a28ffa2/t/55ddaf67e4b08014f91ab08c/1440591721182/?format=750w

Sun Belt Express is een stuk sterker dan het plot doet vermoeden, ik verwachte een simpele film alla EuroTrip (2004) . De volledig onbekende regisseur en cast versterkten dit vermoeden alleen maar.

Maar het is een opmerkelijk 'volwassen' film, de dialogen zijn van een relatief hoog niveau. Het personage dat wordt gespeeld door India Ennenga zorgt voor een (welkome) morele lijn laag in het verhaal. De humor/grappen in de film zijn grotendeels zoals je ze verwacht maar van de ondergrens waar veel soortgelijke films doorheen zakken blijft deze film gelukkig ver verwijderd. Positieve verrassing, drieënhalve ster.

Kampen om Tungtvannet (2015) |Drama| 270 minuten | 8 februari '17 | FTV| 5 punten |31 totaal

https://i.ytimg.com/vi/_K3Ry2K4yNE/maxresdefault.jpg

Mooie miniserie over het Noorse verzet dat, samen met de Britten, wil voorkomen dat de Duitsers ten tijde van de tweede wereldoorlog zwaar water uit Noorwegen halen om een atoombom te bouwen.

De miniserie bestaat uit 6 afleveringen van circa drie kwartier die stuk voor stuk voorbijvliegen, het zijn allen interessante afleveringen. Het sterkste punt hiervan zijn de beelden, Noorwegen wordt schitterend in beeld gebracht.

Ik vind het feit dat er maar zes afleveringen zijn het grootste nadeel van de serie, ik had veel personages liever dieper uitgelicht gezien. Denk hierbij aan Nobelprijswinnaar Werner Karl Heisenberg, een uiterst interessant personage dat slechts enkele malen belicht wordt. Het voelt enigszins incompleet maar de kwaliteit van het bestaande brengt mij op drieënhalve ster.

joolstein ik vind die poster wel prachtig van Birth (veel beter dan die op de filmpagina!), en ben groot Kidman-fan, dus toch maar op de lijst gezet

Glazer maakte met Under the Skin ook al zo'n film die bij mij makkelijk aan 4* kwam, maar bij anderen de 2* nog niet haalde. Heb jij die gezien?

26. You Can Count on Me (2000) - Drama - 109m. (1p) - FTV (1p) - 229st. (1p) - 7/2/17 - 3p (tot: 70p)https://www.ericdsnider.com/wp-content/uploads/2000/11/You-Can-Count-on-Me-640x361.jpg

Na maandag Manchester by the Sea (2016) te hebben gezien meteen maar doorgezet en gisteren ook deze van dezelfde regisseur bekeken. Er zijn veel gelijkenissen tussen deze twee films. Veel ideeën voor Manchester lijken wel met deze film te zijn opgedaan. You Can Count on Me is een heel sterk regiedebuut geworden. In beide films spelen een oom en een kind met een afwezige ouder een belangrijke rol. In Manchester krijgt de oom de voogdij over het kind, in You Can Count on Me komt de oom bij zijn zus, de moeder van het kind, wonen. In beide films speelt ook een trauma uit het verleden een rol.

You Can Count on Me focust naast de oom-kindrelatie ook op de relatie tussen de oom en zijn zus. Die relatie wordt door de acteurs met veel overtuiging en geloofwaardigheid gebracht. Het zijn twee mooie films die kwalitatief dicht bij elkaar zitten. Het verhaal van de twee films is wel dermate verschillend dat ze prima achter elkaar te bekijken zijn. Van deze regisseur vond ik alleen Margaret (2011) minder geslaagd, daarvan zag ik de 'korte' versie, maar die film had met nogal wat problemen te kampen waardoor het jaren in de archieven bleef en pas later in elkaar gemonteerd werd. You Can Count on Me is heel degelijk. 3,5*

#8 - Melody (2014) - Drama - 90 minuten - 19 stemmen - FTV - 08/02/2017 - 3 punten (subtotaal 24 - totaal 172)

De op-het-randje-van-marginale Melody wordt, om aan geld te geraken, draagmoeder voor de welgestelde Emily. Ze heeft het daar moeilijker mee dan ze zelf had verwacht, worstelt met de vraag wat de situatie zal zijn nà de bevalling.
Maar nog voor het zover komt, keert de kanker van Emily terug, en gaan zich heel andere problemen en vragen stellen.

Een echt drama, zonder de komische ondertoon of tussendoor grappen die een drama vaak luchtiger moeten maken. Met als minpuntje feit dat door de ziekte van Emily het verhaal een andere wending neemt, en er geen antwoord hoeft te komen op de problemen die in eerste instantie kwamen bovendrijven. Het oogt een wat te gemakkelijke oplossing voor de hele situatie.

Maar toch zeker een meer dan degelijke film, in grote mate door de twee actrices, die op een heel sterke manier twijfels, angst, en verdriet uitbeelden.

Ik heb even gekeken of het ging om die film met het reïncarnatie thema ging en inderdaad. Lang geleden dat ik die heb gezien. Ik had die ook destijds gekozen na het zien van de trailer. Tegenwoordig kijk ik zelden naar trailers omdat ze mij vaak een verkeerd beeld geven van de film. Had dat ook oa bij Bridge to Terabithia waarbij de trailer liet uitschijnen dat het een echt fantasyfilm zou zijn. Ik ben het eens met joolstein over Birth. Kijk em voor Kidman maar de rest is belabberd.

Ja ik heb Under the skin ook gezien, en voor mij zal het met Jonathan Glazer nooit tot goed huwelijk komen. 2 1/2* aangegeven, vooral voor wederom het acteerwerk en ook daar gruwde ik ervan dat het verhaal ondergeschikt aan de beelden waren. Zijn films zijn voor mij niets meer dan mooi Filmerij. IK keek de film voor Nicole Kidman ( mijn filmische nimf ) Ik heb drie actrices waarvan ik alles wil zien en blijf kijken Nicole Kidman, Rachel Weisz en de laatste jaren is daar Amy Adams bijgekomen ( vind haar zeer sterk op Kidman lijken)

the style is the substance, joolstein

Nee, ik begrijp het wel, het is een specifiek type film dat je wel of niet ligt.

Qua actrices zitten we best op een lijn, zie ik. Kidman en Weisz vind ik prachtvrouwen; Kidman overstijgt Weisz (ruimschoots) in haar acteercapaciteiten, maar Weisz heeft weer iets meer dat ongrijpbare/mysterieuze.

Van Adams was ik verre van fan, maar afgelopen najaar overtuigde ze enorm in mn Arrival (en in Nocturnal Animals speelde ze ook prima).

http://www.wildbunch.biz/wp-content/uploads/2016/03/PARIS-IS-HAPPENING-France-DEF-LD-e1461237405269.jpg

Filmtitel, jaartal: Nocturama (2016)

Speelduur: 130 min.

Genre: Drama, Thriller, Actie

Eigen score/beoordeling: 3*

Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 9e (147e)

Datum van kijken: 27-1

Aantal punten: 3 (ftv)

Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 24 (368)

Recensie:

Ik heb de regisseur van deze film mogen interviewen op het IFFR. De afspraak met Cineárt (de distributeur) is dat interviewers niet recenseren, dus daar houd ik me voor de zekerheid gewoon even heel strikt aan. Ook niet op moviemeter dus. Als ik de punten pas krijg bij een mening mag scherprechter Miszmi even pm'en

Ik volg haar al wat langer en ze zit ook in pracht film's als: American Hustle (2013) en Her (2013)

Of mierzoet-Disney vermaak Enchanted (2007) (volgend jaar een vervolg Disenchanted (2018) - IMDb

Of in een guilty pleasure van mijn: Night at the Museum: Battle of the Smithsonian (2009)

Maar qua rollen is ze zeker gegroeid! Nicole Kidman deed daar volgens mij langer over

Kwam denk ik ook door dhr. Cruise

Scenic Route (2013) - MovieMeter.nl - 85 min - ftv - <250 stemmen - 3 punten.

Redelijke film over twee vrienden die ruzie krijgen als ze met autopech stranden in de woestijn. Door de simpele opzet (de film speelt zich bijna geheel in de woestijn af met slechts twee acteurs) ontkomt de film er niet aan om soms wat eentonig te zijn. Gelukkig duurt het niet te lang en verloopt de ruzie op een geloofwaardige manier met een aantal aardige dialogen. De twee hoofdrolspelers doen het leuk en het einde is aan de ene kant wat gemakkelijk, maar ook wel weer leuk.

Totaal: 103 punten.

#29. Allied (2016) - Actie / Drama - 124 minuten - FTV - 08-02-17
81+3 = 84 punten
120 tot 179 minuten: 2 punt
FTV- 1 punt
180 stemmen: Te jong voor punten
https://www.moviemeter.nl/images/cover/537000/537027.300.jpg?cb=1479397673
Gelikte spionagethriller over een missie in 1942 in Marokko waar de Canadese geheim agent Max Vatan (Brad Pitt) de Franse verzetsstrijder Marianne Beauséjour (Marion Cotillard) elkaar ontmoeten. Als ze de missie overleven besluit Max Marianne te vragen met hem mee terug te gaan naar Londen en met hem te trouwen. Maar eenmaal terug in Londen komt hun relatie op scherp te staan. De film lijkt per deel in verschillende genres te kunnen worden opgedeeld alle in de gebruikelijke Hollywood-stijl. In het eerste deel van de film staat de actie centraal gevolgd door de romantiek. In de tweede helft van de film slaat de sfeer om en komen we in een echte thriller terecht met de bekende spanning en vragen. Deze afwisseling in de verhaallijn zorgt voor een goede spanningsopbouw. Af en toe zijn de scènes echter net even te veel over de top! bevalling op straat tijdens luchtaanvallen en de daarop klappende erehaag of het neerstortend vliegtuig tijdens een feest Visueel gezien pakt de regisseur Robert Zemeckis flink uit. Zoals bv. het prachtige openingsshot van de parachutist boven de steeds dichter naderende woestijngrond of het virtuoze shot waarin een in nylon en naaldhak gestoken damesvoet over gebroken ruiten op een Londens trottoir paradeert, dit zijn slechts een paar hoogtepuntjes. Echter gaat hij ook over de schreef met een verschrikkelijke Titanic-achtige seksscène in een auto middenin de woestijn. Ondanks dat het een film is die in oorlogstijd afspeelt heeft het een ‘zachte sfeer’. De acteurs spelen ingetogen. Bij sommige scenes speelt Brad Pitt zijn rol puur en ingetogen. Op andere momenten lijkt het alsof hij zich inhoudt. Marion Cotillard als de Franse verzetsstrijdster steelt de show met haar prachtige overtuigende rol.
Verder zijn er zowel Frans en Engels gesproken delen, waar het bijna te bizar is dat de Duisters hun moerstaal niet machtig zijn. Wat dus nogal jammer is. Doordat de film startte met het gegeven over een romance in het Marokko van de tweede wereldoorlog kan je niet anders dan dat het doet denken aan Casablanca (1942) Die klassieker overtreft Zemeckis nergens maar de film biedt genoeg vermaak.

Her staat op de lijst (volgende challenge?!), American Hustle vond ik gemiddeld tot matig (Adams' rol is me nauwelijks bijgebleven uit die film eigenlijk, meer die van Lawrence). Night at the Museum is even terug voor mij, maar ik zie dat die hier ook (nog) op een keurige 3,5* staat. Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik me niet eens kan herinneren dat Adams daarin speelt...

Van vóór Arrival stonden met name Man of Steel en Batman v Superman me voor de geest. Lieten dat nu net films zijn waarin Adams nogal op de zenuwen werkte.

http://cdn01.cdn.justjaredjr.com/wp-content/uploads/headlines/2016/09/elle-night.jpg

Filmtitel, jaartal: Live by Night (2016)

Speelduur: 128 min.

Genre: Misdaaddrama

Eigen score/beoordeling: 1.5*

Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 10e (148e)

Datum van kijken: 28-1

Aantal punten: 3 (ftv)

Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 27 (371)

Recensie:

Dit voelde aan als verloren tijd. En dat voor een film die zich afspeelt tijdens één van de meest intrigerende episodes van de Amerikaanse geschiedenis. What went wrong? Ik denk dat het antwoord op die vraag uiteindelijk bij Affleck zelf gezocht moet worden. Regie, hoofdrol en scenario; meer zeggenschap kun je in zo'n grote productie haast niet hebben. In dit geval té veel zeggenschap, als het aan mij ligt. Affleck de acteur beweegt zich mat en ongeïnspireerd door het beeld, Affleck de schrijver bewerkt de roman van Dennis Lehane tot een ondermaatse routineklus. Alle elementen die het tijdperk van de drooglegging mede karakteriseerden passeren de revue: de Ierse en Italiaanse maffia, de Ku Khux Klan, de casino's en de drankhandel. In Live by Night gaan al die elementen echter nooit leven. Daarvoor is het script veel te vlak. Verder maakt Affleck de verkeerde keuzes: hij focust te veel op de lotgevallen van zijn eigen charismaloze hoofdpersoon, om het veel interessantere tijdsbeeld daarbij enigszins te veronachtzamen. Affleck's love interests zijn pijnlijk inwisselbaar en zelfs Elle Fanning (die ik hoog heb zitten) kan (wel mede door een wat ondankbare rol) de film niet redden. Credits voor de production designer, verder op zo'n beetje alle vlakken ruim onvoldoende. 1.5*

https://www.lux-nijmegen.nl/wp-content/uploads/2016/11/170126_film_DemainToutCommence_5-912x513.jpg

Filmtitel, jaartal: Demain Tout Commence (2016)

Speelduur: 115 min.

Genre: Komedie, drama

Eigen score/beoordeling: 3.5*

Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 11e (149e)

Datum van kijken: 28-1

Aantal punten: 2 (ftv)

Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 29 (373)

Recensie:

Deze Franse komedie, opgevuld met de nodige drama-elementen, wist aangenaam te verrassen.

De premisse van Demain tout Commence is op z'n zachts gezegd ongeloofwaardig te noemen. Samuel (Omar Sy) krijgt op een goede dag ineens een kind in z'n handen gedrukt door een wat radeloze dame (Clémence Poésy), die en passant ook nog even meldt dat Samuel de vader is. De dame neemt een taxi en verdwijnt, om pas na acht jaar weer terug te komen. Uiteraard ook direct met de intentie de voogdij op te eisen; in de tussentijd heeft Samuel namelijk een warme band opgebouwd met zijn dochtertje (sterke rol van de jonge Gloria Colston).

Ik moest me even langs het script heen zetten in de eerste vijftien minuten, maar daarna heb ik eigenlijk best genoten. Sy zet in veel opzichten eenzelfde soort personage neer als in Intouchables (2011). Storen doet dat gelukkig niet, want met de humor zit het wel goed, en er lijkt sprake van een natuurlijke chemie tussen Sy en de jonge Gloria. Het is juist de wat norse, charismaloze Poésy die wat mij betreft wat uit de toon viel. Al heeft dat zeker ook te maken met haar slecht geschreven personage.

Demain tout Commence vermaakt door heerlijk foute bijpersonages (dat ze niet acteren kunnen, maakt daardoor eigenlijk ook geen donder uit), en raakt door een prachtig uitgewerkte vader-dochterrelatie. Noem de verloop en het einde ongeloofwaardig of juist voorspelbaar en (te) zoet, maar ik heb me daar toch maar beperkt aan geïrriteerd. De film straalt warmte en plezier uit, en dat is hier ook veel waard.

3.5*

http://cdn3.thr.com/sites/default/files/2016/09/porto_filmpicture_10813_-_h_2016.jpg

Filmtitel, jaartal: Porto (2016)

Speelduur: 75 min.

Genre: Drama, romantiek

Eigen score/beoordeling: 3*

Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 12e (150e )

Datum van kijken: 29-1

Aantal punten: 2 (ftv)

Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 31 (375)

Recensie:

Ik heb de regisseur van deze film mogen interviewen op het IFFR. De afspraak met Cineárt (de distributeur) is dat interviewers niet recenseren, dus daar houd ik me voor de zekerheid gewoon even heel strikt aan. Ook niet op moviemeter dus. Als ik de punten pas krijg bij een mening mag scherprechter Miszmi even pm'en

http://cdn-images.cinenews.be/image/x900/mm/benl/m16763/photo/2/film.reparer-les-vivants.photo.2.20161202121633.v2.jpg

Filmtitel, jaartal: Réparer les Vivants (2016)

Speelduur: 103 min.

Genre: Drama

Eigen score/beoordeling: 2.5*

Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 13e (151e)

Datum van kijken: 29-1

Aantal punten: 2 (ftv)

Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 33 (377)

Recensie:

Ik heb de regisseur van deze film mogen interviewen op het IFFR. De afspraak met Cineárt (de distributeur) is dat interviewers niet recenseren, dus daar houd ik me voor de zekerheid gewoon even heel strikt aan. Ook niet op moviemeter dus. Als ik de punten pas krijg bij een mening mag scherprechter Miszmi even pm'en (Miszmi, dit geldt in totaal voor drie registraties)

Recensies zijn hier vooral bedoeld om anderen een inzicht van je eigen beoordeling te geven. Ik begrijp echter dat je dat in dit geval niet gaat doen en heb er ook geen problemen mee om de punten gewoon toe te kennen. Ik geloof je op je woord dat je de films hebt gezien en in dit uitzonderlijke geval ben ik akkoord. alexspyforever ook akkoord om de punten gewoon toe te kennen?

tbouwh, ik zie slechts twee registraties staan, maar je hebt het over drie. Kijk ik er nu overheen, omdat je die al bijvoorbeeld al eerder hebt gepost, of moet je er nog één plaatsen?

#28. El Espíritu de la Colmena (1973) - FTV - 184 stemmen - 97 minuten - 8 februari 2017 - 3 punten (Totaal: 83 punten)

http://1.bp.blogspot.com/-whQxwTH_SIk/VQntWUEpZpI/AAAAAAAAVBg/2qP8MoLI3-Y/s1600/L'ESPRIT%2BDE%2BLA%2BRUCHE%2B-%2BFrench%2BRe-Release%2BPoster%2Bby%2BDark%2BStar.jpg

Gelukkig dat er iemand als arno74 is die mij toch de belangrijkste symboliek en gebeurtenissen die mij volledig ontgaan kan toelichten. Maar het is best wel frustrerend dat ik het meeste niet goed snap, waardoor ik het vooral moet doen met Anna die met haar kinderlijke verwondering de wereld verkent in tegenstelling tot de rest die zich lijken te verzoenen met hun grijze bestaan. Ik mis toch wel de echte vlucht in de fantasie zoals in een Pan's Labyrinth, Paperhouse, Celia, The Fall om er maar enkele te noemen. Dat een film waarin weinig gebeurt daarom niet per se saai hoeft te zijn, ben ik het ook mee eens. Maar ik vind dat hier iets te weinig verhaal in zit en dat komt wellicht ook weer omdat de gebeurtenissen en symboliek omtrent de volwassenen mij vaak ontgingen noch konden boeien. Welke film doet dit dan wel goed? Poison for the Fairies, een Mexicaanse film waarin het volledig rond jonge twee meisjes draait en de volwassenen echt wel decoratie zijn.

Veneno para las Hadas (1984)

Akkoord Miszmi om tbouwh de punten toe te kennen. Ik ga er ook van uit dat hij de films heeft gezien. Hij is trouwens een goede bijdrager die altijd wel zorgt voor tips aan anderen, en steeds voor leuke discussies te vinden is

Miszmi, alexspyforever uiteraard heb ik ze gezien, zoiets verzin ik niet natuurlijk ter voorbereiding op de interviews. Lisette, als je iets terugscrollt vind je idd de eerste van de drie recensieloze films. Zitten twee andere registraties tussen.

Ik zie hem nu inderdaad staan, op de één of andere manier ben ik er via mijn mobiel drie keer langsheen gescrold . Ik kon de beslissing niet alleen maken, maar aangezien Johan nu ook akkoord is: de punten worden gewoon meegenomen

en anders had je via pm nog wel een privérecensie kunnen ontvangen hoor, kun je nagaan

#30. Hae-jeok: Ba-da-ro Gan San-jeok (2014) - Avontuur - 130 minuten - FTV - 08-02-17

84+4 = 88 punten

120 tot 179 minuten: 2 punt

FTV- 1 punt

28 stemmen: 1 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/101000/101838.300.jpg?cb=1418549216

De film zou over piraten moeten gaan, maar tijdens dat de film opent, is daar nog weinig van te merken. Op dat moment staat er een leger centraal dat wil terugkeren naar de koning om hem af te zetten. Dit vindt plaats binnen de historische context van het stichten van de Koreaanse staat in de veertiende eeuw. Is het dan een historisch epos? Oh nee, want er breekt een spectaculair één-op-één gevecht uit, het is dus een martial arts-spektakel? Euh, nee want enkele minuten later zijn we opeens getuige van een wild gevecht op een schip op zee. Ah, het is dus toch een piratenfilm? Tja, ja en nee want de film zit zo propvol met de meest uiteenlopende verhaalelementen. Er komen in ieder geval wel veel piraten in voor en er zijn veel gevechten op of dicht bij de zee. En dan krijg je vanzelf dan ook de vergelijking met de piratenfilmreeks ‘Pirates of the Caribbean’, maar om de film daar helemaal mee te vergelijken gaat iets te ver. Oké er is een klungel Chul-bong (Yoo Hae-jin) die door niemand serieus wordt genomen maar die is verder in alles anders dan Jack Sparrow. Ook komt er een enorme houten waterrad in voor maar die is samen met watertoevoersysteem annex wildwaterbaan meer een kermisattractie dan een echt goede toevoeging. In de film komen piraten, soldaten met een koninklijke missie, en een bende struikrovers aanbod, ieder met hun eigen verhaal. Maar het meest bijzondere verhaalelement is de rol van de walvis! Die walvis slokt net voor de oprichting van de Joseon-dynastie het koninklijke zegel van de Chinese keizer op. En wat volgt is een ‘ratrace’ waarbij iedereen achter de walvis aanzit en duidelijk een verwijzing is naar Moby Dick. Hoe absurd ook, het geeft de film wel weer iets unieks. Het wapengekletter en de andere actie in de film zijn niet echt saai maar is ook weinig opzienbarend. De confrontaties tussen de rover Jang Sa-Jung (Kim Nam-gil), die bekend staat als ‘Gekke Tijger’, en de vrouwelijk kapitein Yeo-wol (Ye-jin Son) zijn gelukkig wel interessant, zowel wat actie als drama betreft. De film blijft verrassend om te zien wat voor wending de film nu weer zal nemen, en in die zin verveelt het nooit. Helaas is de film erg rommelig en de humor soms puberaal.

#31. Paterson (2016) - Drama / Komedie - 113minuten - FTV - 08-02-17

84+4 = 88 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

77 stemmen: Te jong voor punten

http://www.filmraum.net/wp-content/uploads/2016/10/paterson_plakat_RZ_DINA3-340x480.jpg

We volgen voor één week de hoofdrolspeler Paterson die woont in de gelijknamige stad in New Jersey.

Die week begint op maandag, hij staat 's ochtends op, ontbijt en gaat naar zijn werk als buschauffeur

's Avonds keert Paterson ( Adam Driver) huiswaarts naar zijn vriendin Laura. Na het avondeten laat hij de hond, een Engelse bulldog, uit en bezoekt hij de plaatselijke bar waar hij een biertje drinkt, weer naar huis gaat en het bed in duikt. Ergens tussendoor schrijft hij gedichten en de volgende dag herhaalt het zich allemaal weer met slechts minieme variaties. Je kijkt dus naar de sleur van alledag. Is dat dan niet Saai? Eigenlijk wel, maar de saaiheid die je in deze film ziet is zo verfrissend, zo gaaf, dat het ook echt weet te boeien. Gefascineerd blijf je kijken naar alledaagse beslommeringen van Paterson. Terwijl er weinig gebeurt in zijn leven, maar daar zit hij dan ook helemaal niet op te wachten. Hij is gelukkig met zijn simpele bestaan. Daartegenover staat zijn vriendin Laura (de Iraanse Golshifteh Farahani ) in schril contrast. Elke dag bedenkt ze een nieuw plan om haar stempel op de wereld te drukken. De ene dag wil ze een beroemde gitariste worden, de andere een kunstenares. Met deze twee karakters wordt getoond hoe komisch, weemoedig en wonderlijk het alledaagse leven kan zijn. Zijn film is tegelijk ook een ode aan de poëzie van William Carlos Williams, een kinderarts uit Paterson die na de werkuren gedichten schreef. Ook Paterson schrijft poëzie en wel over alledaagse dingen als lucifers of regen. Regisseur Jim Jarmusch rijmt deze dagelijkse gang van zaken aaneen tot een cinematografische ode aan de banaliteit en schoonheid van het bestaan. Gewoonweg een fascinerende film en een hommage aan al die mensen die simpelweg hun leven leven.

Mein Führer - Die Wirklich Wahrste Wahrheit über Adolf Hitler (2007) |Drama| 89 minuten | 9 februari '17 | FTV| <250 |3 punten |34 totaal

http://33.media.tumblr.com/93051138183ad0499eeb08b7f99bf0f4/tumblr_nbnscqhKw61tnlidgo4_1280.png

Ondanks de weinig positieve recensies hier kon ik het toch niet laten om de film een kans te geven maar het was helaas tegen beter weten in. Waar ik om Er Ist Wieder Da (2015) nog redelijk heb kunnen lachen bleef het nu bij een enkele glimlach. Scenes als Hitler die KO geslagen wordt en de toespraak op het einde zijn zeker komisch maar de film mist over het geheel de kwaliteit om deze scenes goed te laten overkomen. Het geheel is een weinig interessant verhaal wat volledig leunt op de karikatuur van Hitler, dit is echter niet goed genoeg voor een 'voldoende'. Tweeënhalve ster.

Higher Ground (2011) - MovieMeter.nl - 109 min - ftv - <250 stemmen - 3 punten.

Redelijke film over een vrouw die na een ongeval haar antwoorden zoekt in de leer van God. Vooral op het begin komt het wat rommelig over, aangezien het de scenes wat fragmentarisch over komen. Ietwat langdradig, maar wel een aantal goeie scenes en verder een sterk punt dat er geen oordeel geveld wordt over het geloof. Naast een prima hoofdrol van Vera Farmiga is dit ook een geslaagd regiedebuut van haar.

Totaal: 106 punten.

27. The Boxcar Children (2014) - Avontuur (IMDb) - 86m. (1p) - FTV (1p) - 2st. (1p) - 8/2/17 - 3p (tot: 73p)http://www.hammerhead.com/Resources/Landing/Dec2014/Boxcar_postcard.jpg

Leuke animatie die in de verte wat doet denken aan The Railway Children (1970). Het verhaal gaat over vier broertjes en zusjes die wees zijn en in een verlaten treinwagon gaan wonen om te voorkomen dat ze in een weeshuis eindigen. Mooie en mierzoete verhaal die zich uitstekend leent voor een life action-verfilming. Het niveau van de computeranimatie is wat low budget waardoor ik de waardering op 3* hou, een betere animatiekwaliteit had zo een extra ster kunnen opleveren.

28. Toni Erdmann (2016) - Drama - 162m. (2p) - FTV (1p) - 193st. (0p) - 9/2/17 - 3p (tot: 76p)http://d.ibtimes.co.uk/en/full/1557688/toni-erdmann.jpgVandaag afgekeken na eerdere pogingen. Lastig, zeg maar gerust een tegenvaller. De vele lovende professionele kritieken kan ik helaas niet beamen. Het eerste anderhalf uur was de humor zo banaal dat ik afhaakte. Maar dat was dus vlak voor het moment dat de film beter wordt, want na een ruim anderhalf uur werkt de humor beter en komt er ook voorzichtig wat drama in het spel. Het type humor van Toni Erdmann deed me erg denken aan En Duva Satt på en Gren och Funderade på Tillvaron (2014) maar ditmaal met dialogen. Centraal staan impersonaties en fopartikelen zoals pruiken, kunstgebitten en scheetkussens waar de oude Toni gebruik van maakt om grapjes uit te halen met zijn dochter, een succesvolle zakenvrouw. Als slapstick had dit beter gewerkt. Je moet ervan houden, en kennelijk werkt het aangezien de film met prijzen en nominaties is overladen, maar bij mij werkt het dus niet. Ook het beeld van de zakenwereld is weinig realistisch al kun je dat een komedie natuurlijk wel vergeven.

Wat wel werkt is die ene scene: het naaktfeestje. Ik hoopte steeds dat er een diepere laag onder de film te vinden was, maar die is anderhalf uur volledig afwezig. Als die laag eenmaal naar voren komt was het wel te verwachten waardoor het heel voorspelbaar is en echt diepgaaand wordt het ook niet.

Toni Erdmann heeft wat mij betreft veel te weinig om het lijf om het niveau te halen wat de critici beloven, laat staan om de 160 minuten dat het duurt te vullen. Als ik na 30 minuten een uur had doorgespoeld was het voor mij meer genietbaar geweest. Ook de 'zie hoe gedurfd ik als regisseur ben'-scene (oftewel de masturbatiescene) is overbodig maar levert kennelijk wel prijzen op. Overgewaardeerd. 1,5*

#29. Extinction (2015) - FTV - 110 minuten - 150 stemmen - 9 februari 2017 - 2 punten (Totaal: 85 punten)

http://cdn5.thr.com/sites/default/files/2015/07/extinction_still.jpg

Het goede nieuws is dat de film me ondanks de toch lange speelduur en het trage tempo me nooit heeft kunnen vervelen. Aan de andere kant is het een zoveelste apocalyps filmpje waarbij jet merendeel van de mensheid is veranderd in ondode vleesetende wezens. Ik geloof dat dit soort blinde monsters troglodytes worden genoemd, maar dat is niet echt van belang. Op de openingsscène na en naar het einde toe (dat erg aanvoelde als NIght of the Living Dead) is er niet veel actie te beleven. Het duurt echter wel een tijd voor we uiteindelijk te weten komen wat precies de haar in de boter is tussen Jack en Patrick en waarom hij dochter Lu elk contact met Patrick verbiedt. Maar voor de bewuste flash back scène alles duidelijk maakt had ik eigenlijk wel door dat niet Jack maar Patrick de vader was van Lu, want waarom zou hij anders een taart maken voor haar, haar goede nacht wensen vanop afstand en dolblij reageren als Lu hem uitnodigt om te eten waarbij hij zich netjes uitdost. . De film boeit vooral dankzij Quinn McColgan die op een sterke manier gestalte geeft aan de eenzame Lu.
Het had zoals eerder opgemerkt door oa arno74 opgemerkt wel kenmerken van I am Legend. I am Legend vond ik echter moralistische bullshit waar ik niet bij kan dat die vrij hoog staat gewaardeerd. Misschien heeft het met populariteit van Will Smith te maken, maar mij heeft die man nooit echt weten te overtuigen na "Fresh Prince of Bel Air".