Genre/Thema Challenge

The Big Short (2015) |Drama |130 minuten | 5 februari '17 | FTV|>250| 3 punten |21 totaal

http://ell.h-cdn.co/assets/15/52/1600x800/landscape-1450730780-elle-january-2016-the-big-short-03.jpg

Fijne film! Adam McKay heeft de verdeling tussen komedie en een serieus verhaal goed weten vinden in The Big Short, de film kijkt makkelijk weg. De droge stukken worden op een komische manier verteld waarvoor er geen verveling optreed, zelfs als economiestudent vond ik dit wel prettig

Met Steve Carell, Christian Bale, Brad Pitt en Ryan Gosling is er een top cast die de verschillende verhaallijnen interessant houden, allen presteren degelijk. Informatief en vermakelijk, vier sterren.

Manson Family Vacation (2015) - MovieMeter.nl - 85 min - ftv - 2 punten.

Redelijke film over twee broers die besluiten de moordplekken van Charles Manson te bezoeken. Op zich wel een origineel verhaal, alhoewel de uitwerking dat uiteindelijk wat minder is. Zo is de ontknoping wel wat voorspelbaar. Hier en daar komt het wel grappig uit de hoek en het kijkt allemaal wel gemakkelijk weg (ook vanwege de korte speelduur).

Totaal: 83 punten.

#25. Mouchette (1967) - FTV - 78 minuten - 114 stemmen - 6 februari 2017 - 3 punten (Totaal: 74 punten)

Ik hoop dat je het niet erg vindt arno74 dat ik het liefst zou zeggen copy paste wat jij hebt gezegd over deze film. Het was een film die ik wel dacht dat ie me zou liggen, maar dat viel toch vies tegen. Ik ben ook niet vertrouwd met het werk van deze regisseur. Het voelt meer als een stille film, waar vooral de beelden voor zich moeten spreken. Het probleem ligt ook bij Mouchette zelf die precies op alles onverschillig lijkt te reageren. Enkel bij de botsauto's kan ze lachen en ze heeft duidelijk wel een goede band met haar moeder. Maar net als ik vond ik acties en reacties van haar en andere personages nogal onlogisch. Het was precies alsof iedereen tegen zijn zin hierin meespeelde. De film weigert ook maar enig moment vaart te krijgen waardoor deze met een korte speelduur nog vrij lang aanvoelt. Ik wilde eerlijk waar dat ik van deze film kon genieten, maar dat is niet gelukt.

arno74 wrote:

(quote)

Ik kom wel op 3* uit en jij op 1* maar zoveel verschillen onze meningen niet bij deze film, integendeel . Ik begin met "Gemengde gevoelens over deze deprimerende film van korte duur die echter wel lang aanvoelt." en eindig met "daar hapert de film". Ik deel je mening en vermoed dat mijn 3* wel erg aan de royale kant is, gevoed door de status van deze film als klassieker, iets waar ik tegenwoordig niet meer zo snel van onder de indruk raak.

Nuja of ik die nu 0,5 - 1 of 1,5 * zou geven het maakt uiteindelijk weinig verschil in mijn beleving. Ik blijf het moeilijk vinden om mijn waardering in de vorm van een cijfer uit te drukken. Terwijl 3* voor de een maar een nipte voldoende is, vind ik dat eerder een goede film waar nog iets mankeerde om het net een goede film te maken. Uiteraard is de film niet de laagste waardering waard, want het was wel mooi gefilmd, en de setting klopt wel. Dat Mouchette een miserabel leven heeft, spreekt duidelijk uit de beelden. Het wekte zeker mijn medeleven op. Maar dan begint ze zo van die rare dingen te doen, is nooit dankbaar voor hetgeen ze krijgt. Is het gek dat ik haar dan een ondankbaar nest vind? Ik kan het wel begrijpen dat sommigen hierdoor wel werden gegrepen en ik denk ook dat het wel de bedoeling was van de regisseur om medelijden te krijgen voor Mouchette. Maar ik wilde eigenlijk sympathie hebben en omwille van haar onverschilligheid werd ik op de duur ook onverschillig en was het eind zoiets van ja OK dat was de beste oplossing zeker. Niet om blij van te worden, maar om huilen moest ik evenmin.

#22. Nocturnal Animals (2016) - Drama / Thriller - 116 minuten - FTV - 05-02-17

66+2 = 68 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

424 stemmen: Te jong voor punten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/523000/523659.300.jpg?cb=1481629540

Tweede film van modeontwerper/regisseur Tom Ford (A Single Man) In de film lopen drie verhaallijnen door elkaar. De geslaagde maar diepongelukkige galeriehouder Susan (Amy Adams); haar ooit gelukkige relatie met aspirant-schrijver Edward ( Jake Gyllenhaal); en het verhaal van het boek dat Edward schreef en opdroeg aan Susan, getiteld 'Nocturnal Animals'. Dat laatste verhaal - dat we zien gebeuren wanneer Susan het leest is ook verreweg het meest aanwezig en razend spannend en gaat over hoe het gezin van Tony (ook Gyllenhaal) geterroriseerd wordt door een handvol rednecks. Alle acteurs verrichten zeer uitstekend werk en de film is daarnaast prachtig gefilmd. De twee locaties waar de film zich in afspeelt (het stedelijke L.A. en de woestijn van Texas) worden goed in beeld en samen gebracht. Wanneer de film begint vraag je jezelf af waar het verhaal naartoe zal gaan, maar tegen het eind zal je waarschijnlijk zeer geïntrigeerd zijn. Nocturnal Animals is daarmee een fascinerende thriller geworden die het waard is om minste 1 keer gezien te hebben.

The Normal Heart (2014) - MovieMeter.nl - 132 min - ftv - <250 punten - 4 punten.

Uitstekende film over een dodelijke ziekte die begin jaren '80 vooral om zich heen grijpt bij homoseksuele mannen. Een indrukwekkend verhaal over de ziekte aids, voordat deze een naam had. Maar vooral ook een verhaal over de strijd van de homo-gemeenschap om gehoord te worden. Een aantal aangrijpende scenes en goed acteerwerk maken dit een 4.0 sterren waardige film.

Totaal: 87 punten.

23. Calvaire (2004) - Drama - 88m. (1p) - FTV (1p) - >250st. (0p) - 5/2/17 - 2p (tot: 61p)http://www.jamovie.it/wp-content/uploads/2016/08/02-Calvaire.jpgWat ik me bij deze film meteen afvroeg is waarom er toch geen komedie als genre bij staat, noch hier noch op andere websites. Dit is een mindere Belgische horrorkomedie over een man die in een verlaten pension ergens in de Ardennen tussen gestoorde mensen terechtkomt. Na de nog bescheiden grap aan het begin volgt een bloedserieuze film die met een "dansje" compleet omslaat en ook doorslaat. De eerste helft overheerst een nare sfeer, daar wordt het niet meer genietbaar door maar het creëren van sfeer daar slaagt de film zeker wel in. Maar daarna gaat het de absurdistische kant op waardoor je opeens naar een doorgeslagen horrorkomedie staat te kijken. Het wordt dan een soort Álex de la Iglesia waarbij die regisseur er wel beter in slaagt om het absurde in een film te verweven. 1,5*

24. Goksung (2016) - Drama - 156m. (2p) - FTV (1p) - 131st. (0p) - 5/2/17 - 3p (tot: 64p)http://www.filmtrap.com/wp-content/uploads/2016/09/TheWailing.jpgDoor het hoge gemiddelde heb ik me hier ook maar aan gewaagd. Met plezier heb ik genoten van diverse Zuid-Koreaanse films, maar binnen een paar minuten merkte ik dat deze daar niet onder ging vallen. Dit is Hollywood made in Korea. Wat in Zuid-Korea vaak goed gaat, namelijk het mengen van genres, werkt in dit geval veel minder. Het wordt nooit een echte mix van genres, maar meer een film die van het ene op het andere genre overgaat zonder dat ze in elkaar verweven zitten. Zo beginnen we met een wat warrige misdaadkomedie, gaat het na 50 minuten pas over op een meer serieuze film (die daar ook het hoogtepunt bereikt) om vervolgens heel snel over te gaan naar een véél te lange exorcismescene die in enigszins bescheiden gore uitmondt. Het verhaal gaat over een politieagent wiens dochter wordt bezeten. Het einde probeert nog wat kwaliteit toe te voegen door de kijker een whodunnit aan te bieden waarbij je niet meer weet wie goed en wie fout is. Dat slaagt aardig maar na twee uur had ik de fut niet meer om me daardoor te laten grijpen. Visueel fraai maar qua verhaal behoorlijk oppervlakkig. Een uurtje eraf had de film veel goeds gedaan. Een kleine 2,5*.

#23. Passengers (2016) - SF / Avontuur - 116 minuten - FTV - 06-02-17

68+2 = 70 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

316 stemmen: Te jong voor punten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/450000/450098.300.jpg?cb=1481990599

Na het bekijken van de film was het eerste wat ik dacht: Mooie mensen in de ruimte. Want na een storing aan boord van het luxueuze ruimteschip The Avalon ontwaakt Jim (Chris Pratt) 90 jaar te vroeg uit zijn kunstmatige slaap. Om zichzelf te redden van de eenzaamheid besluit hij om de jonge vrouw Aurora (Jennifer Lawrence) ook wakker te maken. Naarmate dit verhaal vordert blijft het boeien met interessante ontwikkelingen op het schip, pittoreske beelden en vlotte dialogen. Helaas dringen er ook langzaam geforceerde scènes het script binnen. Vooral één scène in het bijzonder die met het zwaartekrachtloze zwembad ziet er spectaculair uit maar is vrijwel betekenisloos en wordt in de volgende scène gewoon weggewuifd. Dat stereotype 'mooie mensen in de ruimte' wordt ook nergens meer losgelaten. Maar is dat erg? Nee, maar hierdoor wordt het script wel een stuk vlakker. Op een bepaald moment begon zelfs de klassieke rolverdeling op te vallen. Jim die allerlei rot-klusjes opknapt en Aurora die in sexy zwemkleding rondloop. Ondanks dat er ook veel pluspunten aanwezig zijn in de film, voelt de film toch wat gewoontjes aan. Het lijkt alsof de regisseur constant met het Hollywood-handboek onder zijn arm heeft gelopen. Veel standaardsituaties en -scènes worden afgehandeld zoals het hoort, met uiteindelijk keurig de verwachte afloop. Originaliteit is wat dat betreft afwezig. De film is een fijne, vermakelijke film, maar helaas geen hoogvlieger.

#26. Swiadectwo Urodzenia (1961) (Birth Certificate) - FTV - 99 minuten - 6 stemmen - 6 februari 2017 - 3 punten (Totaal: 77 punten)

https://assets.mubi.com/images/film/44544/image-w384.jpg?1445898556

Deze film bewijst dat je zonder het tonen van echt gruwelijke beelden ook wel op overtuigende manier de miserie van de oorlog kan weergeven en dit door de ogen van kinderen. Het is niet echt mogelijk om diepgaande karakterontwikkeling mee te geven als het om 3 kortverhalen gaat van gemiddeld een half uur, maar het zeker de moeite waard en ik leefde met elk van de kinderen mee. Sterke en pijnlijke scènes zijn de dagelijkse passage van een jongen langs een concentratiekamp van uitgehongerde krijgsgevangenen en hoe zogenaamde experts in het weeshuis aan de hand van fysieke eigenschappen even gingen bepalen wie Joods is en wie niet. Het is knap dat deze in en door Polen is gemaakt, een land dat erg heeft geleden tijdens WO II.

Goede aanbeveling van arno74

20,000 Leagues under the Sea (1954) - Avontuur - FTV - 122 minuten - 254 stemmen (net te laat!) - 3 punten - 04/02/2017 (totaal 7 films, 25 punten)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/2000/2466.300.jpg?cb=1450185245

20.000 Leagues Under The Sea is typisch zo'n verhaal waar ik weliswaar over gehoord heb, maar waarvan ik eigenlijk niet wist waarover het ging. Die lacune in mijn kennis heb ik in ieder geval opgevuld. Deze verfilming uit 1954 is van de hand van Disney, en kent een aantal behoorlijk grote namen in de cast. Al moet ik zeggen dat zowel Kirk Douglas als Peter Lorre nou niet bepaald hun meesterwerk afleveren, maar goed, dat is misschien ook niet zo makkelijk als je een karikatuur speelt (met name Douglas) in wat in essentie een familie-avonturenfilm is. James Mason als Nemo doet het toch een stuk beter.

Ik vond het behoorlijk leuk beginnen, als er nog echt mysterie is: wanneer de Nautilus voor het eerst in beeld komt, en wanneer het nog onduidelijk is waar die vandaan komt, wat ie doet en wie er voor verantwoordelijk is. De technicolour ziet er ook goed uit, net als de Nautilus en zijn interieur. Maar langzaamaan ebde het mysterie en daarmee ook mijn interesse een beetje weg, en zeker in het middenstuk begint het toch te slepen. Aan het einde komt er nog wel wat actie, maar echt boeiend werd het niet meer. Een hoogvlieger is het niet, maar desalniettemin een redelijk onderhoudende, familievriendelijke avonturenfilm.

De tussenstand na twee weken, veel plezier in de laatste week!

https://cdnssl.hackinformer.com/wp-content/uploads/2015/04/09144118/toy-story-meme-drama-everywhere.jpg

1. scorsese: 87

2. alexspyforever: 77

3. joolstein: 70

4. arno74: 64

5. Woland: 25

6. baspls: 23

7. Night's Watch: 21

7. Boenga: 21

9. tbouwh: 18

10. Miszmi: 12

10. TornadoEF5: 12

12. U96: 9

Timbuktu (2014) - Drama - FTV - 97 minuten - <250 stemmen - 3 punten - 06/02/2017 (totaal 8 films, 28 punten)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/98000/98723.300.jpg?cb=1427699276

Timbuktu heeft een intrigerend onderwerp: het dagelijkse leven in Timbuktu, Mali nadat de jihadisten aan de macht komen. Zij gedragen zich als een invasiemacht die plots met harde hand alles wat ook maar enigszins leuk kan zijn verbiedt. Muziek maken, roken, voetballen, normale kleding, laat staan zaken als seks en alcohol, allemaal verboden. Timbuktu geeft een beetje een doorsnede van het dagelijkse bestaan van de mensen aldaar, varierend van mensen die zich afvragen wat die mafklappers hier moeten, tot de lokale jihadisten die zelf ook lang niet altijd even vroom zijn en hun macht maar graag misbruiken. Dit levert soms prachtige beelden op (de voetbalwedstrijd bijvoorbeeld), en soms zwaar deprimerende beelden zoals de steniging.

Maar ondanks het potentieel vond ik de uitvoering niet helemaal fantastisch. Er waren toch behoorlijk wat saaie, trage momenten in de film, en veel van de verhaallijnen zijn toch losstaande schetsen wat het voor mij wat moeilijker maakte om de aandacht erbij te houden. Belangrijke film, interessant onderwerp en setting, en een film die af en toe het bloed laat koken, maar die daarna toch weer te afstandelijk wordt en me niet zodanig greep als ik zou verwachten. 3.0*

The Man with the Golden Gun (1974) - Avontuur - FTV - 125 minuten - >250 stemmen - 3 punten - 05/02/2017 (totaal 9 films, 31 punten)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1000/1070.300.jpg?cb=1465407582

Het is al een tijd geleden dat ik een 'klassieke' Bond heb gezien. Een paar van de recente Daniel Craigs die meestal redelijk bevielen, jawel, en daarvoor (lees: een jaar of tien, vijftien terug) heb ik nog een paar van die gedrochten met die waardeloze Pierce Brosnan gezien. Maar hoewel ik eind jaren '80 en met name begin jaren '90 zo'n beetje alle oude Bonds wel gezien heb, kan ik me eigenlijk geen enigzins recente herziening herinneren. Maar nu was het dan zover: The Man with the Golden Gun was op TV, en dat voldeed voor mij en de anderen.

Om eerlijk te zijn: het viel me niet mee, op allerlei vlakken. Natuurlijk is er over-the-top actie, verleidt Bond alle prachtige vrouwen die schijnbaar overal in de geheime dienst/georganiseerde misdaad rondlopen, er is een villain met een onmogelijk omslachtig plan, een geheime basis en een raar maar gevaarlijk hulpje. Dat had ik eigenlijk allemaal wel een beetje verwacht, maar op de meeste fronten viel de uitvoering tegen. Roger Moore vond ik maar zo-zo (ik moet toch maar eens meer Bonds terugkijken, maar in mijn herinnering was Connery toch ruim beter). Die verschrikkelijke Amerikaan slaat compleet de plank mis als comic relief, en de humor was sowieso niet echt raak. Nick Nack, mwah, ik vond hem maar een saai hulpje. De dames waren fraai, dat wel, maar qua rol onzinnig. Maar gelukkig is er altijd nog Christopher Lee. Wat een held. Als Scaramanga zet hij een ijzersterke bad guy neer, zelfs met een dom script als dit. Uiteindelijk overheerst bij mij een gevoel van flauwheid en kazigheid, en ik had toch op meer gehoopt bij het kijken van weer eens een Bond. 2.0*

Harold & Kumar Go to White Castle (2004) |Avontuur| 88 minuten | 6 februari '17 | FTV|>250| 2 punten |23 totaal

http://basementrejects.com/wp-content/uploads/2016/07/harold-and-kumar-go-to-white-castle-2004-bag-of-weed-crazy-on-you-kal-penn.jpg

Ik zat tussen de avonturenfilms op Netflix te zoeken toen in deze tegen kwam, ik kende Harold en Kumar nog niet maar ik geef stonerfilms graag een kans

Harold en Kumar zijn leuke personages die de film zeker kunnen dragen, ik vind ze echter niet zo sterk dat ik ook de behoefte voel om de andere films te kijken. De vele avonturen die zij beleven zijn bij vlagen hilarisch maar er is helaas meer ingezet op kwantiteit dan op kwaliteit, er worden ontzettend veel locaties afgewerkt in een klein anderhalf uur. De bijrollen en het plot waren matig, een vermakelijke film maar zeker geen uitschieter binnen het genre.

#24. Deokhyeongjoo (2016) - Drama - 127 minuten - FTV - 06-02-17

70+3 = 73 punten

120 tot 179 minuten: 2 punt

FTV- 1 punt

2 stemmen: Te jong voor punten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/517000/517307.300.jpg?cb=1476555260

Yi Deok-hye was het laatste koninklijke lid van Korea’s Joseon dynastie en deze film is dan ook haar verhaal gebaseerd op de bestseller van Kwon Bi-young uit 2009. De film volgt Deok-hye vanaf haar kinderjaren tot aan haar terugkeer naar Korea in 1962. Aan het begin zien we hoe haar vader Keizer Gojong een huwelijk arrangeert met Kim Jang-han om de Japanners te dwarsbomen. Dit mislukt helaas waardoor de prinses uiteindelijk wordt gedwongen om naar Japan te reizen om zich daar te wijden aan haar studie. Het verhaal wat hierna volgt is gedeeltelijk fictief, gedeeltelijk op waarheid gebaseerd. Waarbij Yi Deok-hye gespeeld wordt door Son Ye-jin en Kim Jang-han door Park Hae-il. In de film zijn vaderlandsliefde en verzengende romantiek nooit ver van elkaar weg. Tussendoor zien we Kim Jang-han als journalist in 1960 proberen zijn prinses terug te krijgen in Korea. Regisseur Jin-ho Hur weet alles in goede banen te leiden waardoor het acteerwerk redelijk goed uit de verf komt. Alhoewel veel fictief is, komt zeker met de mooie weergave van jaren'30, het eerbetoon aan de prinses bij deze film wel meer tot zijn recht. Na Park Chan-wook’s Ah-ga-ssi (2016), Kim Jee-woon’s The Age of Shadows (2016) Choi Dong-hoon’s Amsal (2015) is dit de vierde film die zich afspeelt tijdens de bezetting van Korea door Japan.

#25. Captain Fantastic (2016) - Drama / Komedie- 118 minuten - FTV - 07-02-17

73+2 = 75 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

482 stemmen: Te jong voor punten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/103000/103565.300.jpg?cb=1470044122

Hartverwarmende komedie en familiedrama, dat de kijker zowaar filosofische vraagstukken voorlegt over ouderschap en opvoeding in de moderne samenleving. Het middelpunt van de film is de fantastische vertolking van Viggo Mortensen als vader Ben. Hij leeft met zijn zes kinderen in de eindeloze wouden van de Amerikaanse Pacific Northwest, ver verwijderd van de 'beschaving' en diens corrumperende kapitalisme en mateloos consumptiegedrag. Dan maakt moeder een einde aan haar leven en gaat de familie op een roadtrip naar die verfoeide 'moderne wereld' in een oude bus. En die moderne wereld wordt kritisch bekeken door de ogen van de kinderen, voor wie natuurlijk alles nieuw is. Ondertussen stipt de film nog enkele grote thema’s aan zonder dat het meteen ook te zwaar wordt. De balans tussen feel-good en de drukkende emoties is perfect uitgevoerd en dwingt hierdoor zelfs tot nadenken. Misschien had de film iets sterker stelling kunnen nemen in de vraagstukken die het zelf oproept. Echter doet dit gelukkig weinig afbreuk aan de warmte, de humor en de emotie die Captain Fantastic teweeg weet te brengen. En de leuke uitvoering van Sweet Child O’Mine aan het slot is hierbij misschien wel de kers op de taart. Een prachtige viering van het leven, onafhankelijkheid en excentriciteit.

#26. Safety Not Guaranteed (2012) - Komedie / Drama - 85 minuten - FTV - 07-02-17

75+2 = 77 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

523 stemmen: 0 punten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/81000/81163.300.jpg?cb=1394315761

Low-budget indie-sciencefiction-romcom over de paranoïde Kenneth (Duplass) die via een advertentie op zoek gaat naar een metgezel voor zijn tijdreismissie. Hij vindt die in Darius (Aubrey Plaza), een wereldvreemde stagiaire journalistiek die eigenlijk uit is op een sappig artikel voor de krant. De film moet vooral hebben van een aantal stereotiepe karakters, die gelukkig wel door een getalenteerde cast en met nodige chemie en goede timing worden gespeeld. Anders was dit een draak van een film geweest. Het verhaal blijft je tot het einde toe aan het denken zetten over gemiste kansen en hoe het verleden invloed kan hebben op het heden. Origineel is dit nergens. noch in beeldvoering en muziek, noch in de sfeersetting, maar dat neemt niet weg dat het wel goed wordt gedaan. Het geheel is niet zo sterk als ik had gehoopt maar redt het vooral op charme.

Husbands and Wives (1992) - MovieMeter.nl - 108 min - rw - <250 stemmen - 2 punten.

Prachtige film waarin een echtpaar de breuken in hun eigen huwelijk zien als hun beste vrienden gaan scheiden. Scherpe en inzichtelijke dialogen over relaties en het huwelijk. Lange takes waarin de camera constant in beweging is samen met de interview-segmenten, maakt dit bijna een documentaire. Een uitstekende cast die door deze manier van filmen ook alle ruimte krijgt.

Herbekeken ter voorbereiding voor het gelijknamige toneelstuk van toneelgroep Amsterdam waar ik morgen naartoe ga.

Totaal: 89 punten.

25. Manchester by the Sea (2016) - Drama - 137m. (2p) - FTV (1p) - 207st. (0p) - 6/2/17 - 3p (tot: 67p)http://sanatkaravani.com/wp-content/uploads/2016/11/manchester-by-the-sea-2.pngZo te zien zaten tbouwh en ik op hetzelfde moment in de bioscoop, alleen had ik geen last van zelfingenomen Engelse dames . Zonder al te veel verwachtingen ben ik dit zoetzure (vooral het laatste) en ingetogen drama gaan bekijken en het is best aardig meegevallen. Het is een drama voor 100%. Over het acteerwerk ben ik niet zo laaiend enthousiast als anderen maar slecht was het niet. De film neemt de tijd en het duurt even voor het op gang komt, maar daarna wist het me wel te grijpen en op den duur vliegt de tijd voorbij. Dramaliefhebbers kunnen hier het beste blanco instappen, zonder van tevoren veel erover te lezen.

Het verhaal draait rond Lee Chandler, de tekst (niet de titel) van het liedje van Queen "Too much love will kill you" is op hem behoorlijk van toepassing. In de film loopt heden en verleden parallel waardoor langzaam naar voren komt waarom Lee alleen maar een schaduw is van wie hij ooit was en het moeilijk heeft met het zorgen voor de zoon van zijn onlangs overleden broer. De film is best hard, al weet het wel clichésituaties te ontwijken. Een film die mooi en wrang is tegelijk. Ruim 3,5* Een iets uitgebreidere recensie, met spoilers in spoilertags, heb ik bij de film geplaatst.

Taps (1981) - MovieMeter.nl - 126 min - ftv - <250 stemmen - 4 punten.

Redelijke film over een groep cadetten die het heft in eigen handen nemen als ze horen dat hun militaire school gaat sluiten. Een goed verhaal, met ook wel goed uitgewerkte personages (ingevuld door een prima cast, waarbij het uiteraard leuk is om een uiterst jonge Tom Cruise en Sean Penn te zien). Wel zakt het hier en daar wat in, voornamelijk omdat de film met gemak een stuk korter had kunnen zijn.

Totaal: 93 punten.

The Daughter (2015) - MovieMeter.nl - 96 min - ftv - 2 punten.

Goeie film waarin een man voor het huwelijk van zijn vader terugkeert naar het stadje waar hij is opgegroeid. Een mooi en origineel verhaal met vooral een trage, doch uitstekende opbouw. Gelukkig wordt het familiegeheim niet tot het einde bewaard, wat vooral tijdens het laatste gedeelte een paar goeie scenes oplevert (zeker ook vanwege het acteerwerk). Het einde was me iets te geforceerd.

Totaal: 95 punten.

arno74

Ik interpreteerde 'em even als 'we zaten in dezelfde zaal' (op zoveel plekken draait 'ie hier niet, tenminste, waar het Pathé betreft), tot ik me bedacht dat je volgens mij in Spanje resideerde

Mijn stukje volgt nog wel. Ik heb nog een stuk of vier films die voorrang hebben...

Alvast superlatieven voor Affleck. Jij vond dat zo te zien wel meevallen, ik niet rest van de cast wel minder.

http://www.indiewire.com/wp-content/uploads/2016/11/lion-sunny-pawar.jpg

Filmtitel, jaartal: Lion (2016)

Speelduur: 120 min.

Genre: Drama, (Romantiek)

Eigen score/beoordeling: 3.5*

Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 8e (146e)

Datum van kijken: 26-1

Aantal punten: 3 (ftv)

Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 21 (365)

Recensie:

Hij zal voor velen te sentimenteel zijn, dit wat clichématige drama over vervreemding en de kracht van familiebanden. Lion heeft een (waargebeurd) verhaal als uitgangspunt dat voor velen tot de verbeelding zal spreken. Saroo Brairley (Sunny Pawar) verdwaalt als jong jongetje in het verloederde India door in de verkeerde trein te stappen. Na een lange reis vangen lokale autoriteiten hem uiteindelijk kort op, om hem daarna onder te brengen bij twee Tasmaanse pleegouders (Nicole Kidman en David Wenham). Een jaar of twintig later wordt een volgroeide Saroo (Dev Patel) verliefd (op Rooney Mara, geef ‘em eens ongelijk) en gaat hij via Google Earth op zoek naar zijn oudere broer en moeder.

Met name in de eerste helft van Lion werd ik best geraakt door de wijze waarop Greig Fraser (de cinematograaf) de armoede en de sociaal-demografische misère in beeld bracht. De acteur die de jonge Saroo vertolkt zal zo’n beetje het meest schattige jongetje ooit zijn, maar speelt ook zeker naar behoren. Maargoed, Pawar wordt Patel, en dan komt het nodige opgekropte sentiment toch al snel om de hoek kijken. Vervelender nog dan dat sentiment vond ik echter het matige acteerwerk van Patel (zag ik nu een Oscarnominatie voorbij komen?!) en de voorspelbare verloop van het verhaal. Zeker richting het einde krijgt de achtbaan van emoties gelukkig toch ook een bepaalde urgentie en oprechtheid mee die ik goed kon waarderen. Niet echt een reden dus om de film echt negatief te beoordelen. Daarnaast heb ik een zwak voor Rooney Mara en speelden de pleegouders (met name Kidman) ook erg sterk.

Lion is een mooie, meeslepende film, maar kwam net iets te formulematig over om me echt te raken.

3.5*

#27. Birth (2004) - Drama / Mystery - 100 minuten - FTV - 07-02-17

77+2 = 79 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

645 stemmen: 0 punten

https://movie2backup.files.wordpress.com/2015/11/birth.jpg?w=479

De tweede film van regisseur Jonathan Glazer, gaat ten onder aan zijn eigen prestigieuze visuele beelden. Het is het soort aankleding waarvan recensenten smullen. Maar er is helaas te veel aandacht voor de vormgeving wat ten kosten gaat van de spanning en intelligentie. Elk oplettende kijker weet "het" binnen 10 minuten na aanvang van de film! 'Birth' is dus geen film die je op het puntje van de stoel zal doen laten zitten. Minutenlange close-ups en vele “long takes” halen elk tempo uit de film. Hierdoor wordt de film traag en langdradig. Toch weet de film nog betrokkenheid bij de toeschouwer te genereren, wat te danken is aan Nicole Kidmans overtuigende invulling van haar rol. Haar gevoelens en twijfels, haar onsterfelijke liefde voor haar overleden man die ze maar niet weet los te laten, en de projectie van haar mans eigenschappen op het jongetje, waardoor ze daadwerkelijk verliefd op hem lijkt te worden vormen het meest intrigerende aspect van de film. De manier waarop Anna verkiest om, emotioneel gezien, met de informatie van deze jongen om te gaan, is wat de film dus nog enigszins interessant maakt. Mooie beelden, een geweldige cast maar helaas een te slap verhaal.

#28. I Am Not a Serial Killer (2016) - Thriller (IDMB: Drama,Horror,Thriller) - 104 minuten - FTV - 08-02-17
79+2 = 81 punten
45 tot 119 minuten: 1 punt
FTV- 1 punt
39 stemmen: Te jong voor punten
https://www.moviemeter.nl/images/cover/231000/231487.300.jpg?cb=1470170092
Heerlijke film die zoveel meer is dan alleen maar een thriller. 16-jarige John Wayne Cleaver (Max Records, het jongetje uit Where The Wild Things Are) krijgt te horen dat hij alles in zich heeft om sociopaat te zijn en of dat nog niets is woont hij boven een mortuarium samen met zijn moeder. Hij vreest dus dat hij voorbestemd is om seriemoordenaar te worden en heeft een set van regels bedacht om zijn moorddadige impulsen onder controle te houden. Zijn zorgvuldige regime wordt echter bedreigd als hij in aanraking komt met een zaak waarbij een seriemoordenaar bezig is, en waarin hij een verband voelt met de moordenaar. Tiener John Cleaver lijkt dus wel een soort jongere versie van Dexter gekruist met Michael C Halls karakter uit Six Feet Under. En ondanks zijn drang is het een goede maar ietwat vreemde jongen, die niet te beroerd is om zijn oude buurman Mr Crowley een handje te helpen. Mr Crowley wordt gespeeld door Christopher Lloyd en die speelt zijn glansrol sinds tijden. Uiteindelijk komt aan alles een eind zo ook aan deze film en in dat einde gaat het toch nog mis en dan wel met de CGI Maar ach dan hebben al zoveel morbide plezier gehad met deze kleurrijke mix van genres dat ik alleen nog maar kan concluderen dat dit een prima, unieke, eigenzinnige kleine film is die zeker verdient om gezien te worden.

The First Time (2012) - MovieMeter.nl - 98 min - rw - <250 stemmen - 2 punten.

Goeie film over een jongen en meisje die elkaar ontmoeten en het weekend samen doorbrengen. Het verloop van deze romantische film is vanaf de eerste minuut al duidelijk, maar dat is niet erg aangezien de twee personages oprecht en echt worden neergezet. Dit is ook te danken aan de twee hoofdrolspelers die het leuk doen samen. Een lekker rustig tempo en een fijne sfeer.

Totaal: 97 punten.

#27. Jeux Interdits (1952) - FTV - 86 minuten - 172 stemmen - 8 februari 2017 - 3 punten (Totaal: 80 punten)

http://www.avoir-alire.com/IMG/jpg/jeux_interdits_port-folio.jpg

Het zal wel aan mij liggen, zeker maar ik werd juist behoorlijk pissig bij het einde van een anders vrij sterke film. De film was genietbaar dankzij de kinderen die heel naturel speelden. Wat de volwassenen deden was niet bijster interessant, zij hielden zich meer bezig met onderlinge vetes en hun gedrag was veel schokkender dan het verboden spelletje van de kinderen die mijn inziens niet bewust waren dat wat ze deden pijnlijk was voor andere mensen. Vooral de kleine Brigitte Fossey als Paulette vond ik indrukwekkend. Je zou haast denken dat ze niet beseft dat ze in een film meespeelt. Zoals eerder opgemerkt de eerste 10-15 minuten zijn erg rauw. Daarna worden de gebeurtenissen inclusief de broer van Michel vrij luchtig en kluchtig voorgesteld. Ik werd er beetje verveeld van dat gedrag van die volwassenen en was blij als de kinderen weer in beeld kwamen. Het einde zal dan wel realistisch zijn geweest, hartverscheurend. Passend, nouja ik weet het niet. Ik heb niets tegen open eindes, maar als het een is die eigenlijk geen enkele positieve noot heeft, vind ik het toch moeilijk te verteren. Niet dat ik wil dat ieder einde zoetsappig is, maar persoonlijk vond ik dat deze film een beter einde had verdiend. Nogmaals het zal wel aan mij liggen dat ik het niet begrijp dat die volwassenen zo ruzie kunnen maken over idiote zaken in plaats van elkaar te steunen in moeilijke tijden. En dan heb ik he tnog niet gehad over het clichématige Romeo en Julia verhaaltje van de dochter die heult met de 'vijand' Dat de familie van Michel Paulette opnam lijkt heel edelmoedig, maar achteraf voelt het meer alsof ze een medaille wilde hiervoor als ze haar zonder boe af ba naar het weeshuis laten gaan. Het was ook vrij duidelijk dat de vader van Michel Paulette opnam zodanig dat zijn buurman niet met de eer zou gaan lopen. Ja, een kind van 5 die zich deel van de familie voelt ineens zeggen oh het zal er leuk zijn er zijn veel andere kinderen in dat weeshuis. Je zou een kind voor minder een trauma bezorgen. Zoveel hielden ze uiteindelijk toch niet van haar. Misschien trek ik wel de verkeerde conclusies als ik denk stomkoppen (op de volwassenen doel ik dan) hebben jullie dan niets geleerd hieruit? Misschien snap ik nu wel waarom men hier spreekt van een boerenpummel. Ik ga maar stoppen, want hoe meer ik schrijf hoe harder mijn cijfer gaat dalen.

Toch bedankt aan arno74 voor de aanbeveling en ook sorry dat ik er toch niet zo lovend over kon zijn als ik had verwacht.

Cet Obscur Objet du Désir (1977) - MovieMeter.nl - 102 min - ftv - <250 stemmen - 3 punten.

Aardige film over een man in een trein die zijn medereizigers verteld waarom hij zojuist een emmer water over een vrouw gooide. Een origineel verhaal vol met vele, kleine, interessante puzzelstukjes waarbij echter de uiteindelijke puzzel niet bij iedereen hetzelfde zal zijn. Genoeg bizarre, maar ook wel grappige momenten. Net geen 3.5 sterren, voornamelijk omdat de relatie tussen de man en de vrouw (het aantrekken en afstoten) nogal in herhaling valt.

Totaal: 100 punten.