Mumblecore

Quiet City vind ik zelf wel redelijk exemplarisch voor het genre (niet dat ik er veel gezien heb, maar toch ). Je zou die eens kunnen proberen, dan weet je waarschijnlijk wel of het je ligt of niet.

In Search of a Midnight Kiss is een leuke film, maar vind ik eigenlijk iets te filmisch (bij gebrek aan een beter woord) om echt mumblecore te kunnen zijn. Het heeft een te mainstream feel over zich, en komt wat te geacteerd over.

Mumblecore is voor mij alsof je met een verborgen camera meekijkt naar het echte leven, in plaats van acteurs aan het werk te zien.

Hmm heb je misschien wel gelijk in, heel naturel enzo. Daarom vind ik ook dat Mumblecore als genre ook al lang niet meer voldoende de lading dekt van wat er in indie Amerika gebeurt, zelfs 'oprichter' Bujalski is met zijn laatste film iets buiten de lijntjes gaan kleuren van wat het genre eigenlijk definieert.

Indie is in principe alles wat independent wordt gemaakt. Niet zo heel duidelijk afgebakend.

Is voor mumblecore een voorwaarde dat het uit de USA komt?

Zag laatst een film met eindeloze dialogen (erg filosofische dialogen overigens) en nauwelijks camerawerk, uit Argentinie/Spanje: Martin (Hache) (1997).

Geen idee of dit ook onder deze categorie valt...?

Daarover gesproken, dan zou ik graag Tenten (2007) willen aandragen.

Lekkere laidback film waarin twee vreemdelingen naargelang een band met elkaar opbouwen door een stadswandeling in Tokyo te maken.

Na aanleiding van het Filmfestival van Gent en Leiden stond afgelopen week de American Indie centraal in Filmhuis 'De Spiegel'. Met Prince Avalanche (David Gordon Green), Safety Not Guaranteed (Colin Trevorrow) en 28 Hotel Rooms (Matt Ross). Waarom worden eerste twee titels in dit topic genoemd? Heeft echt niets met mumblecore te maken.

Hetzelfde geldt voor Hamilton (Matthew Porterfield), het experimentele Pop Skull (Adam Wingard), het contemplatieve Wendy and Lucy (Kelly Reichardt), mainstream-achtige Greenberg (Noah Baumbach) en Cyrus (Jay Duplass en Mark Duplass), Putty Hill (Matthew Porterfield) en Lola Versus (Daryl Wein). En heb ook wel problemen met Bellflower (Evan Glodell) en The Guatemalan Handshake (Todd Rohal).

Laten we eerst de stroming eens definiëren in plaats van lukraak lijstjes / titels over te nemen van andere sites. In dit topic kun je een eerst aanzet vinden.

of in plaats daarvan, laten we het american independent movement noemen en een ander topic openen! stromingen definiëren is zó 2012

Dit is mijn visie op mumblecore:

Mumblecore films 2013/2014 & top 25 so far - The Filmtransition

Afgelopen weken weer een paar fijne Mumblecoortjes gezien. Niet alles bevalt me, maar over het algemeen word ik steeds weer fijn verrast door de uit het leven gegrepen dialogen, de terloopsheid van scenes en ontwikkelingen en de herkenbare situaties.

Even mijn huidige top 10. Gebruik gemaakt van de Mumblecore Wiki en aangevuld met wat obvious mumblecorefilms die daar niet staan vermeld. Hoop dat ik er niet eentje of twee vergeten ben.

01. 4.0* - Drinking Buddies

02. 4.0* - Frances Ha

03. 4.0* - Beeswax

04. 4.0* - Your Sister's Sister

05. 3.5* - Tiny Furniture

06. 3.5* - Touchy Feely

07. 3.5* - Supporting Characters

08. 3.5* - The Exploding Girl

09. 3.5* - Nights and Weekends

10. 3.5* - Baghead

Ik zag in bepaalde lijstjes ook een film als Slacker voorbij komen. Ik ben echt uitgegaan van de huidige lichting indiefilms (van na ong 2005).

Edit: Benieuwd naar lijstjes van andere users hier! Kan ik misschien nog wat tips opdoen.

Coherence (2013) heeft ook veel weg van mumblecore. Ik vond het zelf best goed, al is het relatief gezien een (goed gemaakte) low budget film.

Ik ben op het moment bezig met een paper over mumblecore. Ik was ergens wel benieuwd wat jullie van de 'mumblecore goes mainstream' kwestie vinden.

'Cyrus' (2010) van de Duplass broers is bijvoorbeeld gemaakt voor zeven miljoen dollar, geproduceerd door Fox Searchlight en met grote Hollywood-acteurs in de hoofdrollen.

Is Cyrus dan wel een mumblecore film? Als je Cyrus ziet dan is het naturalistische spel en de alledaagsheid van de personages, duidelijk aanwezig. De film is geregisseerd door de Duplass broers, erkende mumblecore makers en wordt ook algemeen erkend als een mumblecore film.

Toch zet Cyrus zich ook duidelijk af van enkele typische mumblecore 'kenmerken'. Zo is het niet onafhankelijk gemaakt en heeft het een vrij groot budget. Verder dramatiseert Cyrus veel nadrukkelijker dan andere mumblecore films. Cyrus heeft een duidelijke aktestructuur, met een motorisch moment en een (aangezet) crisismoment. Over het algemeen kan je zeggen dat Cyrus meer mainstream is, met grotere dramatiek, een Hollywood structuur en grote herkenbare sterren in de hoofdrol. Het is zogezegd een brug tussen de onafhankelijke mumblecore filmmakers en de grote Hollywood studio's.

Wat vinden jullie dan van de stelling dat de lage productiebudgetten (en de audiovisuele gevolgen van dien), en de 'structuurloze' vertelling, geen echte mumblecore kenmerken zijn? En waar zit de grens tussen mumblecore en romcom?

tsjah je maakt het jezelf heel moeilijk. De kreet "american independent movement" die Beavis hanteerde is wel goed gevonden en daar is inmiddels ook een apart topic voor gemaakt. Net zoals de term slacker in de jaren 90, waar mumblecore nogal wat eigenschappen van heeft overgenomen, is de term meer een aanduiding voor een (vaak bevriende) groep mensen die allen een zelfde stijl hanteren. Bij mumblecore begon dat met lo-fi 20-something verhaaltjes, waar persoonlijke ontwikkeling en vertwijfeling (in de liefde?) een grote rol spelen.

Op dit moment bestaat die groep mensen nog wel (Bujalski, Katz, Duplass, Swanberg etc), maar zijn ze, door budget maar ook door eigen voorkeur, hun eigen gecreerde genre een beetje ontgroeid en andere dingen gaan doen. Nieuwe spelers als Rick Alverson, Alex Ross Perry en Mathew Porterfield weten zich sterk beinvloedt door de "oude garde", maar doen het eigenlijk ook heel anders. Dus eh, kun je het zo stellen dat door doorontwikkeling van de "oprichters" het genre alweer dood is zoals we het eerst kenden?

Bedankt voor je reactie. Wellicht heb ik mumblecore wel iets te serieus genomen als een echt genre (en n.m.m. doet de media dit ook heel erg). Ik vind het wel een interessante stelling aan het eind van je bericht en ik denk dat je hier in zekere mate wel gelijk in hebt. Mumblecore heeft echter wel een aardig bereik en het feit dat 'nieuwe spelers' het oppakken, betekent ook wel weer iets. Maar zoals ik mumblecore heb geprobeerd te definiëren is vrij lastig inderdaad, gezien de scheidslijn best vaag is en eigenlijk de enige harde eigenschap die ze delen de naturalistische benadering is (en die benadering gaat al veel verder terug). Eigenlijk som je het perfect op wanneer je schrijft dat het enkel een groep mensen zijn die dezelfde stijl hanteren. Het is nauwelijks een stroming en ik lees ook dat veel van de mumblecore-makers dit zelf beamen.

Ruim 2 jaar later even een update, gezien de titels na de zogenaamde dood van het genre toch de grond uit blijven schieten. Gezien er eerder veel commentaar was, ik heb niet al de films gezien maar wel getracht elke a tot z titel die ik kon vinden te noteren, de rest die er niet helemaal tussen passen is eigen interpretatie van het genre.

Chance

Funny Ha Ha

All the Real Girls

Nobody Needs to Know

The Puffy Chair

Kissing on the Mouth

Mutual Appreciation

Four Eyed Monsters

The Good Times Kid

Me and You and Everyone We Know

The Hole Story

Quietly on By

Ellie Parker

Dance Party U.S.A

Guatemalan Handshake

Cocaine Angel

Hamilton

Old Joy

LOL

Team Picture

Quiet City

In Search of a Midnight Kiss

Hannah Takes the Stairs

Wild Tigers i Have Known

The Tracey Fragments

Frownland

Orphans

Hohokam

Yeast

Good Dick

Baghead

Momma's Man

The Pleasure of Being Robbed

Present Company

Woodpecker

Registered Sex Offender

Luke and Brie Are on a First Date

Guy and Madeline on a Park Bench

Medicine for Melancholy

Nights and Weekends

My Effortless Brilliance

Wendy and Lucy

You Won't Miss Me

Go Get Some Rosemary

Breaking Upwatds

The Exploding Girl

Harmony and Me

Beeswax

Wah Do Dem

Sorry, Thanks

Humpday

Carter

Uptown

Impolex

Alexander the Last

True Adolescents

Creative Nonfication

Mountain, the River and the Road

When Life Was Good

Sandcastles

The Lionshare

I'm on Fire

Bicycle Lane

Tiny Furniture

Cold Weather

Greenberg

Open Five

The Freebie

Shit Year

Audrey the Trainwreck

Gabi on the Roof in July

Everyone Says, I Look Just Like Her

This Movie is Broken

Holy Land

Vinyl

Lovers of Hate

Passenger Pigeons

One Too Many Mornings

Bass Ackwards

White Knuckles

Chloe, Atoz

The Builder

Trigger

New Low

Heart of Now

Septien

Littlerock

CarteBlanche

One Week Till Bill's Thing

Vital Signs

Small Hours

Myth of the American Sleepover

The Catechism Cataclysm

Welcome to Pine Hills

Jeff Who Lives at Home

Your Sister's Sister

The Color Wheel

The Off Hours

Bellflower

Jess + Moss

Pavillion

Putty Hills

Little Birds

A Little Closer

New Jeruzalem

The Dish & the Spoon

Caitlin Plays Herself

Art History

The Zone

Green

Cyrus

Terri

Be Good

Northeast

Uncle Kent

Autoerotic

The Oregonian

Damsels in Distress

No Matter What

Marvin, Seth and Stanley

Pearblossom Hwy

Qwerty

The Lie

Bebe Zeva

Mumblecore

Sun Don't Shine

The Comedy

Tiger Tail in Blue

Do-Deca Penthalon

Somebody Up There Likes Me

Frances Ha

Girls (serie)

Open Five 2

Nancy, Please

Entrance

Short Term 12

The Unspeakable Act

All the Lights in the Sky

Nobody Walks

I Want Your Love

Empire Builder

Lola Versus

White Fox Mask

Bad Fever

Red Flag

First Winter

Safety Not Guaranteed

Supporting Characters

Romance of Loneliness

This Time Tomorrow

Rubberneck

Longview

Drinking Buddies

Computer Chess

Prince Avalanche

Touchy Feelie

I Used to Be Darker

Butter on the Latch

Pollywogs

White Reindeer

Swim Little Fish, Swim

I Love You Apple, I Love You Orange

The Brightest Colours Make Grey

Everyday is Like Sunday

24 Exposures

Privacy Setting

Happy Christmas

I Believe in Unicorns

Thou Wast Mild and Lovely

The Heart Machine

Uncertain Terms

Beign Nice

Thanksgiving

Heavne Knows What

Tu Dors Nicole

Spaces and Reservations

Almost a Weekekend

Liminality

Land Ho!

Expected

Stinking Heaven

Digging For Fire

Wild Canaries

Devil Town

Funny Bunny

Wikipedia en sommige artikelen spreken nu ook al van het subgenre mumbleGORE. Dus MC films met horror tonen. Hier heb ik wat op geprobeerd voort te boorduren en ook wat eigen interpretatie op los gelaten, met ook wat indie sci fi en fantasy titels. Of het me in dank afgenomen gaat worden is een tweede:

May

Primer

Room

The Roost

Home Sick

Pop Skull

The Signal

Baghead

DeadGirl

Murder Party

House of the Devil

The Innkeepers

The Woman

The Bunny Game

Red, White & Blue

A Horrible Way to Die

Comforting Skin

Memory Lane

Silver Bullets

The Oregonian

Absentia

Toad Road

Entrance

Jack and Diane

Sun Don't Shine

White Fox Mask

The Battery

Black Rock

Resolution

V/H/S

Proxy

Eat

Felt

Creep

Jug Face

Starry Eyes

Cheap Thrills

You're Next

Another Earth

Upstream Color

Under the Skin

The Sacrament

24 Exposures

Summer of Blood

Queen of Earth

Iedere film die ik uit dit lijstje zag (20 stuks), vind ik geweldig tot geniaal. De rest moet er snel aan gaan geloven.

www.darlingberlin.de/mumblecore.html

ik vind Mumblecore iets typisch Amerikaans qua sfeer, uitwerking en vooral setting. Een genre wat een beetje dood aan het gaan is, omdat de regisseurs die het min of meer gestart zijn nu andere dingen aan het doen zijn. Hoewel het natuurlijk wel voorlopers heeft in Godard, Rohmer, Louie Malle of zelfs Wim Wenders. Dus wat dat betreft is een Europese versie van het genre niet zo gek. Ken je er al wat van @beavis ?

Nee, kwam het toevallig tegen in een ander forum en vond het wel grappig. Net als jij had ik het vermoeden dat de term ondertussen wel een beetje uit de discussie over de Amerikaanse indie film verdwenen was... maar oftewel slecht geïnformeerde marketing mensen of slecht geïnformeerde fans vinden het toch een eigen genre genoeg om het nu zelfs buiten de Amerikaanse setting te gebruiken

Wellicht zitten hier toch wel interessante namen tussen, maar heb me er niet in verdiept en ken er ook nog geen...

interessant

als hier iemand enige kennis van heeft, verlicht ons.

Love Steaks heb ik gezien, maar is een typische debuutfilm. Wel aardig, maar zou het zeker niet als mumblecore 'branden'. Ziet er wel interessant uit in ieder geval.