De top 100 van... (top 150 van live action jeugdfilms/Baggerman)

Verhoeven ik heb de regio 0 NTSC Kino DVD van Dersu en die is vrij brak (net nog even gecheckt op nieuwe Bluray speler). Letterboxed ook nog . Weet niets over een nieuwe transfer. Als je 'm per se van DVD wilt zien, laat het even weten.

Neem aan dat de Moskwood-uitgave gelijk is aan die van Artificial Eye?

We hadden hiernaartoe moeten gaan Verhoeven.

De 2011 uitgave van AE heeft in ieder geval betere beeldkwaliteit dan die uit 2007 die hetzelfde is als die van RUSCICO/Moskwood (klik). Als je Duitse ondertiteling kan tolereren is de trigon dvd uit 2015 nog een optie, wellicht dat die nog iets beter is dan AE 2011, maar de screenshots zijn te klein om goed te kunnen vergelijken.

En anders hopen dat Mosfilm Dersu Uzala inderdaad aan het restaureren is en dat over een tijdje een blu-ray verschijnt. Trigon/Japanse dvd lijkt van goede kwaliteit: klik, maar zo kan het op blu-ray verschijnen: klik.

95. Novyy Vavilon (1929) (The New Babylon)

https://www.kinopoisk.ru/images/film_big/46480.jpg

https://st.kp.yandex.net/images/kadr/735529.jpg

Dit schreef ik hierover;

Als we de encyclopedie mogen geloven schijnt dit stukje geschiedenis over de Parijse Commune behoorlijk te kloppen, maar de propagandistische boodschap in deze film ten faveure van de Commune ligt er natuurlijk wel dik bovenop. Maar ja, wat verwacht je anders van een film gemaakt in de Sovjet Unie van de jaren twintig. De propaganda laat ik daarom maar voor wat het is en laat ik bij mijn beoordeling van deze zwijgende film maar achterwege. Ik vond Novyy Vavilon in ieder geval een goede film waar we o.a. een glimp te zien kregen van het Parijse uitgaansleven anno 1871 en het enthousiasme van de communards die het centrum van Parijs zo'n drie maanden in hun greep hadden alvorens hun revolutie met grof geweld werd neergeslagen. De opzwepende muziek van Sjostakovitsj die de muziek speciaal voor deze film gecomponeerd heeft paste uitstekend bij deze lofzang op de communards die minder onschuldig waren zoals de filmmakers in deze film lieten zien.

94. Katok i Skripka (1961) (The Steamroller and the Violin)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/9000/9528.300.jpg?cb=1393836016

https://st.kp.yandex.net/images/kadr/2176747.jpg

Tarkovski’s eindexamenfilm uit 1961, waarin het verlegen jongetje Sasja vriendschap sluit met een arbeider die met een zware stoomwals de binnenplaats van een appartementencomplex asfalteert. Tarkovski schreef het script zelf met Andrej Kontsjalovski.

93. Admiral (2008)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/52000/52177.300.jpg?cb=1455650101

http://i307.photobucket.com/albums/nn289/elina817/a1.png

Vanuit historisch oogpunt een interessante film die redelijk overeenkomt met de feiten, uitgezonderd misschien de love affair tussen Admiraal Kolchak en Anna. Deze film moest het voor mij nu niet direct hebben van die soms wat overbodige romantische scènes tussen die twee hoewel ik die Anna gespeeld door Liza Boyarskaya best wel een mooie vrouw vind. De gevechtsscènes waren niettemin meer dan o.k. met als hoogtepunt de zeeslag tussen de Russische- en de Duitse pantserkruiser in de eerste 12 minuten.

92. Francofonia (2015)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/109000/109600.300.jpg?cb=1451383389

https://www.lawei.nl/cms_files/system/images/img13691_45.jpg

Zeker niet Sokurov's beste, maar ik vond deze film vanuit historisch oogpunt best wel interessant. Je kreeg namelijk in het Louvre ook de kamer te zien met kunstschatten uit het Assyrische Rijk. Het is bekend dat vooral in de 19e eeuw de westerse mogendheden en dan heb ik het over Frankrijk en Groot-Brittanië zeer veel kunstschatten vanuit het Midden-Oosten naar Parijs (Het Louvre) en London (National Gallery) transporteerden. Kunstroof werd het ooit genoemd. Maar ... stel je voor dat de grote mogendheden destijds zich niet met de diefstal van het cultureel erfgoed hadden bezig gehouden en alle kunstschatten uit het voormalige Assyrië in Irak waren gebleven. Je kunt het al raden... dan waren ze waarschijnlijk door de terreurgroep IS nu in gruzelementen geslagen. Waar kunstroof soms niet goed voor kan zijn.

Verder is dit natuurlijk vanwege de zeer herkenbare stijl een film van Sokurov, die voor mij toch meer een semi-documentaire is.

Mooiste (surrealistische) scène: de Messerschmitt (?) bommenwerper die door het Louvre vloog.

91. Potomok Chingis-Khana (1928) (Storm over Asia)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/3000/3107.300.jpg?cb=1484988697

http://www.museikino.ru/upload/images/2016/03/potomok-chi-1.jpg

Zwijgende film die gaat over een Mongool die door een westerse bonthandelaar wordt bedrogen en daarna kapitalisten niet meer vertrouwt.

In het boek “1001 Films die je gezien moet hebben” wordt er verder over geschreven;

Deze onderhoudende rolprent is een wonderlijk mengsel van een avonturenfilm, sovjetpropaganda en een etnografische documentaire. Opvallend is Poedovkins gevoel voor beeldcompositie en montage.

90. Mandariinid (2013) (Tangerines)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/99000/99174.300.jpg?cb=1450639605

https://image.tmdb.org/t/p/w1280/fqutodUuwbtKyyxsZOBIzVJMmKV.jpg

Mijn mening hierover:

Aardig filmpje waarbij ik gelijk moest denken aan Simindis Kundzuli (2014) die zich ook afspeelde in het grensgebied tussen Georgië en Abchazië met dat verschil dat ik die laatste film toch wel een stuk beter vind. Hoewel dat ook weer appels met peren vergelijken is want beide films lijken wat karakter betreft totaal niet op elkaar. Bij "Simindis Kundzuli" wordt toch vooral de nadruk gelegd op het poëtische en bij Mandariinid is het meer de nadruk die gelegd wordt op het zinlose van oorlog en dat terwijl men elkaar vaak zo hard nodig heeft. Origineel is het verhaal van deze film zeker wel. Een stukje geschiedenis is verder ook best wel interessant. Zoals de Krim door Chroestsjov - die stamde uit een Oekraïnische boerenfamilie - in 1954 aan de Oekraïne gegeven werd, zo werd Abchazië door Stalin - zelf een Georgiër! - destijds in de jaren twintig of dertig aan de sovjet republiek Georgië gegeven. Daar heeft men inmiddels spijt van gehad en door dat recht te trekken gaat men daarvoor oorlog voeren. Absurder kan het gewoon niet.

89. Dama s Sobachkoy (1960) (The Lady with the Dog)

http://movieworld.ws/wp-content/uploads/2014/08/Dama-s-sobachkoy-1960.jpg

http://68.media.tumblr.com/4ed6a09918e34b6e556f54d670f51bb3/tumblr_nlqs1rFXCH1qdomqvo1_500.jpg

Mooie verfilming van De dame met het hondje (1899), een kort verhaal van Anton Tsjechov. Het speelt zich af op de Krim in Jalta.

‘’Ze zeiden dat op de promenade een nieuwkomer was verschenen: een dame met een hondje.’.

Zo luidt de openingszin in deze love-story tussen bankier Dimitri Gurov en de aristocratische Anna Sergeyovna. Deze film wordt ook wel eens vergeleken met de Britse love-story Brief Encounter (1945) van David Lean.

88. Trys Dienos (1991) (Three Days)

https://www.kinopoisk.ru/images/film_big/39934.jpg

https://i.ytimg.com/vi/det5VuXhn-w/hqdefault.jpg

Deze film speelde zich o.a. af in Kaliningrad, het voormalige Königsbergen, de geboorteplaats van de grote Duitse filosoof Emmanuel Kant. Nu van dat voormalige Königsbergen kregen we niet veel meer te zien dan alleen maar grauwe lelijke gebouwen en depri- en bezopen Russen. Dan werd ons ook nog een blik gegund in een hoerenkast en voorts in een kroeg waar gedanst werd op "Bei Mir Bist Du Schönn". Nou, schoon was het allerminst. Alles vies en smerig. Ook die slecht geklede meiden zagen er niet verzorgd uit. Moet dit het Rusland voorstellen vlak na de ondergang van de Sowjet Unie? Film deed me wat dat betreft veel denken aan de film Gruz 200 waar het verval van de Sowjet Unie al heel duidelijk getoond werd.

87. Tretya Meshchanskaya (1927) (Bed and Sofa)

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/ru/8/87/%D0%9F%D0%BE%D1%81%D1%82%D0%B5%D1%80_%D1%84%D0%B8%D0%BB%D1%8C%D0%BC%D0%B0_%D0%A2%D1%80%D0%B5%D1%82%D1%8C%D1%8F_%D0%9C%D0%B5%D1%89%D0%B0%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B0%D1%8F_1927.jpg

https://st.kp.yandex.net/images/kadr/2842982.jpg

Aardig jaren twintig filmpje dat nu eens een keer niet gaat over staking of revolutie. Van communistische propaganda was niets te merken hoewel ik wel het portret van Stalin meende te ontdekken op de kalender. Daar het hier gaat over overspel en abortus denk ik niet dat dit filmpje de censuur zou hebben doorstaan als het pakweg vijf jaar later zou zijn gemaakt. Interessante beelden trouwens ook van Moskou van de jaren twintig.

86. Angely Revolyutsii (2014) (Angels of Revolution)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/102000/102655.300.jpg?cb=1449658298

http://imagizer.imageshack.us/v2/640x480q90/922/ZHexWB.jpg

De Volkskrant schreef hierover:

De nieuwste antropologische avonturenfilm van weerbarstige Rus Fedortsjenko. Een stel Russische activisten vertrekt begin jaren dertig naar Siberië om de inheemse volkeren Chanti en Nenets middels kunsteducatie te 'domesticeren' voor de socialistische heilstaat. Je weet nooit zeker wat waar of verzonnen is. De als prachtige tableaus verbeelde scènes (bijvoorbeeld als sovjetsymbolen vormgegeven doodskisten) zorgen voor een vrolijk-surrealistische toon, die de ontknoping van dit wel degelijk op feiten gebaseerde relaas nog schrijnender maakt.

85. Sayat Nova (1968) (The Color of Pomegranates)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/10000/10865.300.jpg?cb=1392197063

http://39.hkiff.org.hk/festival_files/film_assets/605/39iff135_l3.jpg

Bijzonder vreemd filmpje - is dit eigenlijk wel film? - dat in geen enkel filmgenre is onder te brengen. Het spiritualisme druipt er van af, daar zijn de films van Tarkovsky niets bij. Daarom is het ook zo moeilijk van wat er zo bijzonder is aan deze film onder woorden te brengen. Deze film kun je eigenlijk alleen beoordelen vanuit je gevoel, niet vanuit je verstand. Daarom is deze film niet vatbaar voor uitleg. Althans, zo zie ik het. De beelden zijn in ieder geval mooi, vooral met die schapen. Nou ja op een beeld na dan.

De Sovjet autoriteiten destijds waren niet zo enthousiast over dit werk van Parajanov, wat niet zo verrassend is eigenlijk. Parajanov mocht na Sayat Nova in ieder geval 10 jaar lang geen films meer maken.

84. Brat (1997) (Brother)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/5000/5576.300.jpg?cb=1412015026

http://www.ponapisach.pl/wp-content/uploads/2016/07/brat-3.png

Deze film moest het van mij nu niet bepaald hebben van de pief paf poef scènes - dat soort scènes heb ik al tig keer en veel beter gezien - maar vooral van de sfeerbeelden van St. Petersburg van vlak na de ineenstorting van de Sovjet-Unie. Grauwer en troostelozer kon het gewoon niet. Hilarisch vond ik die tram, waarvan het middengedeelte grotendeels weg was. Je zou zeggen dat dat symbolisch stond voor al die voormalige sovjet-republieken die nu zelfstandig geworden zijn en nu niet langer deel meer uitmaken van het eens zo grote Rusland. Zeer mooi vond ik trouwens de eurodance scène en dit onder de muziek van E-rotic. Tja, in erbarmelijke omstandigheden geeft muziek je nu eenmaal troost. Toch wel een mooie film van Balabanov dus dit Brat, hoewel toch zeker niet zijn beste. Dat vind ik altijd nog Gruz 200

83. Sangailes Vasara (2015) (The Summer of Sangaile)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/107000/107932.300.jpg?cb=1458241372

https://i.ytimg.com/vi/hdyZRwZrthw/maxresdefault.jpg

Filmpje moest het voor mij helemaal hebben van het samenspel van de twee zeker niet onaantrekkelijke Litouwse dames. Die scènes van dat stuntvliegen deden mij niet zo veel. Ik zou er zelf bijna draaierig van worden. Niets voor mij dus. Mooi was wel de scène waarin Sangaile in de elektriciteitsmast klom om haar hoogtevrees te overwinnen. Dit toch vooral poëtische filmpje waarin niet zo veel werd gesproken kende trouwens wel meer mooie scènes.

Mandariinid - Tangerines (2013) was best een mooie film, prima arthousedrama (3,5*), alleen het einde vond ik wat te makkelijk. Verder stonden bij mij Sangailes en Brat al op de kijklijst.

82. Koridorius (1994) (The Corridor)

http://i.imgur.com/WZhgMhr.jpg

https://pbs.twimg.com/media/ByTmVMCCYAAPapw.jpg

Vervallen huizen, oerlelijke gezichten, veel gezuip en af en toe wat muziek om al die ellende voor even te vergeten. Ziehier kort samengevat de films van Sharuna Bartas. Ook in deze film waarin niet gesproken werd is ellende troef. Fascinerend vond ik wel die vrouw (zie afbeelding) die door haar zwijgen een bijzondere uitstraling had.

81. Mute Witness (1994)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/0/771.300.jpg?cb=1379239706

http://www.cult-cinema.ru/pictures/screenshots/mute_witness/mute_witness5.jpg

Aangename thriller die soms toch wel meer weg had van een komedie, als we het geklungel van de gangsters en die Amerikaanse film medewerkers in ogenschouw nemen. Van geloofwaardigheid moet deze film het dus niet hebben maar so what. Ik heb mij prima geamuseerd met deze film waarbij ik wel moet zeggen dat zonder de verschijning van de zeer aantrekkelijke Russische Marina Zudina in de rol van de Amerikaanse Betty de waardering van mijn kant voor deze film een stuk minder zou zijn geweest.

80. Syostry (2001) (Sisters)

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/ru/6/60/%D0%A1%D1%91%D1%81%D1%82%D1%80%D1%8B_(%D0%BE%D0%B1%D0%BB%D0%BE%D0%B6%D0%BA%D0%B0_DVD).jpg

https://pp.vk.me/c622321/v622321321/1b7a1/BOf2CT6dYg0.jpg

Een film die mij qua stijl erg deed denken aan Gruz200 van Balabanov. Afgebladderde muren van huizen, oude vehikels, niet vrolijk voor zich uitstarende mensen, ongure gangsterkoppen. Grauwheid is troef. Wel een film die zo Russisch is als maar zijn kan en die in de verste verte niet lijkt op een Hollywoodfilm. Het geweld is trouwens ook minimaal. Ik heb het in dit soort films wel eens veel heftiger aan toe zien gaan. Ik heb mij niettemin best geamuseerd met dit voor mij tot kort onbekende filmpje, mede ook door het voortreffelijke spel van de zusjes, die er trouwens helemaal niet als zusjes uitzagen.

79. Astenicheskiy Sindrom (1990) (The Asthenic Syndrome)

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/ru/a/ae/%D0%90%D1%81%D1%82%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D1%87%D0%B5%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D1%81%D0%B8%D0%BD%D0%B4%D1%80%D0%BE%D0%BC_%D0%9F%D0%BE%D1%81%D1%82%D0%B5%D1%80.jpg

http://kinofilms.tv/images/films/6/5643/pict/6.jpg

Niet makkelijk uit te leggen film waarbij ik toch enigszins moest denken aan de film Gruz 200 uit 2007 van Aleksey Balabanov die een uitermate zwart beeld gaf van die zogenaamde communistische heilstaat. Van die heilstaat blijft in deze film ook niet veel over. Leerlingen die vechten met hun leraar, slaande en schoppende dames, dochter die dansend op de muziek van de Talking Heads vecht met haar vader, jongens en meiden die zich als levend kunstwerk naakt lieten vertonen en nog veel meer. Volgens de Sowjet heilstaat hoorde dat allemaal thuis in het decadente kapitalistische westen. Bijzonder was die dieronterende scène in het honden asiel, waar de treurigheid uit de blikken van de verwaarloosde honden van afdroop. Stonden zij symbool voor al die treurige mensen in die lelijke en vreugdeloze Sowjet heilstaat. Je zou het haast wel zeggen. Geen vrolijk filmpje dus deze film van Muratova die wel komische momenten bevatte maar die je toch nauwelijks een komedie kan noemen.

78. Russkiy Kovcheg (2002) (Russian Arc)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/8000/8101.300.jpg?cb=1393400123

https://kudago.com/media/images/movie/18/41/184171331e11b93475faf44f8e6cb89a.jpg

Een wandelgang door de Russische geschiedenis en dan in een take opgenomen. En daar de Russische geschiedenis mij zeer interesseert, vooral die van de vorige eeuw, kon ik best wel genieten van dit filmpje, hoewel het in de tweede helft best wel saai begon te worden. Op de deftig uitziende hoogwaardigheids-bekleders en hun aanhang in hun 18e en 19e eeuwse outfit raakte ik op een gegeven moment danig uitgekeken. Ik had liever wat meer beelden willen zien van Russen gekleed volgens de mode van de vorige en huidige eeuw. Het eerste deel van deze film die hoofdzakelijk bestond uit een wandelgang door zalen met beroemde schilderijen van o.a. Vlaamse en Hollandse meesters vond ik daarom ook verreweg het beste.

77. Tini Zabutykh Predkiv (1964) (Shadows of Forgotten Ancestors)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/11000/11527.300.jpg?cb=1414489187

https://assets.mubi.com/images/film/2457/image-w1280.jpg?1445861601

In het filmboek "1001 Films die je gezien moet hebben" werd zeer lovend geschreven over deze film van Paradzjanov. De film zou behoren tot de beste werken uit de geschiedenis van de Russische film en Paradzjanov zou in zijn latere films deze film nooit meer hebben kunnen evenaren. Vooral het bijzondere camerawerk van Joeri Iljenko werd zeer geprezen.

76. Faust (2011)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/79000/79099.300.jpg?cb=1376813809

http://media.filmz.ru/articles/images/1154.jpg

Cinemagazine schrijft o.a. over deze vrije bewerking van Faust:

Sokurov neemt ruim de tijd om het verhaal te vertellen (137 minuten), maar toch duurt het niet te lang. Sokurov doet dit in de superieure cinematografische stijl – gelardeerd met fraaie zwart-wit fotografie – zoals hij daar patent op heeft. De camera is voortdurend in beweging en volgt Mauricius en Faust op hun zoektocht door de stad waar een bont pluimage hun pad kruist. De vertolkingen zijn overtuigend. De kostumering is meer dan fraai, de neergezette sfeer pakkend. Het is geen lichte kost wat Sokurov de kijker voorzet: door de grote hoeveelheid dialoog (humoristisch én filosofisch getoonzet) wordt er van de toeschouwer wel de nodige inspanning gevergd om het verhaal en de gebeurtenissen te blijven volgen. Een kunstzinnige film voor liefhebbers die voortdurende aandacht vergt.

75. Beregis Avtomobilya (1966) (Beware of the Car)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/25000/25876.300.jpg?cb=1394279861

https://sputnik.by/images/102275/97/1022759767.jpg

Tot voor kort wist ik niet dat in de voormalige Sovjet Unie dit soort komedies gemaakt werden. Alleen oorlogs- en andere patriottische films waren mij bekend. In mijn speurtocht naar films uit de voormalige Sovjet Unie weet ik inmiddels wel beter. En die komedies zijn zeker niet slecht, ook deze niet. De achter-volgingsscène vond ik zelfs zeer hilarisch.

Ook interessant in de feel-good movies uit de post-stalinistische periode 1954-1979 zijn de beelden van het dagelijkse stadsleven. Volgens mij waren het jaren waarin de Russen best tevreden waren. Althans, zo kwam het bij mij over, ook in deze film. De neergang in de Sovjet Unie kwam pas na de Sovjet invasie in Afghanistan in 1979, qua domheid te vergelijken met de VS invasie in Irak in 2003.

74. Durak (2014) (The Fool)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/100000/100376.300.jpg?cb=1425712583

http://www.cinemastance.com/wp-content/uploads/2016/04/fool-politicians.jpg

Onverschilligheid troef in deze door en door pessimistische film. Bij de bewoners van de troosteloze flat evenzeer als bij de corrupte machthebbers. Dat bleek o.a. duidelijk aan het einde . Neen, Durak is geen vrolijke film, die in de voormalige Sovjet Unie absoluut geen genade zou hebben gevonden bij de toen eveneens corrupte communistische machthebbers.

Ik moest bij deze film trouwens onmiddellijk denken aan de Russische film Gruz 200, ook zo'n inktzwarte film waarin van enig optimisme niets te bespeuren was. Dat Yuriy Bikov deze film Durak opdroeg aan de regisseur van die film, de veel te vroeg gestorven Aleksey Balabanov, kan dus nauwelijks toeval heten.

73. Metro (2013)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/90000/90343.300.jpg?cb=1416755113

http://cdn.film-book.com/wp-content/uploads/2012/12/metro-metpo-03-1280x720.png

Een rampenfilm nu eens niet uit de hoed van Hollywood maar uit de hoed van Moskou. Ik denk wel dat de regisseur goed naar de Hollywood rampenfilms gekeken heeft want veel verschil daar tussen zat er nu ook weer niet in. Een zeer voorspelbaar einde. Je wist van te voren wie de ramp zou overleven of niet. Maar ondanks dat heb ik mij toch wel kunnen amuseren met dit Russische "rampenfilmpje" en niet in de laatste plaats door het frivole spel van de kleine Ksyusha. Ook het kleine keffertje deed het goed. De minnaar van de vrouw van de dokter deed mij trouwens enigszins aan Poetin denken. Maar er zijn wel meer Russen die daar op lijken net zoals zoveel Amerikanen lijken op Donald T. ?

Al met al een best wel bekijkwaardige film dus dit Metro met toch wel mooie special effects en nogmaals een prima rol van Ksyusha die mij deze film die wel iets te lang duurde boven het gemiddelde uit deed tillen.

72. Ya Shagayu po Moskve (1964) (Walking the Streets of Moscow)

http://3.bp.blogspot.com/-7uDhURpkqu4/VO4suhULH8I/AAAAAAAALGI/RWUtHd8Q2d8/s1600/Ya-shagayu-po-Moskve-1963.jpg

http://i.imgur.com/If7FVHJ.png

Geen onaardig filmpje dat eens een keer niet ging over oorlog maar over het alledaagse leven van jongeren in Moskou in de jaren zestig. Dat de oorlog niettemin zijn sporen had achtergelaten konden we zien in de scène waarbij grootmoeder naar een foto wees van haar zes kinderen en daarvan de namen opnoemde van de drie kinderen die in de oorlog waren gesneuveld. Verder zagen we veel Trabantjes, Lada's en nog meer van die autootjes die kenmerkend waren in het communistische Oostblok. Het beeld van Moskou wat we doorgaans te zien kregen was best wel positief. Heel wat positiever in ieder geval dan wat het Westen ons destijds voorschotelde gedurende de Koude Oorlog.

71. Dobro Pozhalovat, ili Postoronnim Vkhod Vospreshchen (1964) (Welcome, or No Trespassing)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/29000/29813.300.jpg?cb=1420760299

https://newtonew.com/uploads/ckeditor/199612_original_1.jpg

Ik kreeg van dit filmpje gewoon een lekker gevoel. Het gaf ook een mooi beeld van de Jonge Pioniers, een organisatie enigszins te vergelijken met een scoutingvereniging waarbij alle kinderen tussen 10-15 jaar in de Sovjet Unie bij moesten zijn. Of dit filmpje een beeld gaf van de werkelijkheid is nog maar de vraag. Activiteiten van de Jonge Pioniers bestonden niet alleen maar uit sport en ander vermaak. De kinderen werden ook duidelijk de communistische idealen bijgebracht. Er was dus duidelijk sprake van indoctrinatie. Maar, so what, zoals het in deze film gebracht werd beviel me wel. De mooiste scènes vond ik die scène waarin de jongetjes naakt in de brandnetels sprongen en die scène met het varken. Verder kan ik het niet nalaten te vermelden dat de jonge dametjes in hun korte rokjes er erg leuk uitzagen.

Ja, #71 (en adventures of a dentist) is een heel andere Klimov dan eentje die vast nog wel komt...

Mmm, dat zie ik nu nooit in Amerikaanse films? Daar zien we alleen onschuldige dingen als 'trouw zweren aan de Amerikaanse vlag' en bij elke bijeenkomst zingen van 'The Star-Spangled Banner'...

Nog steeds leuk, wibro! Ik doe aardig wat tips op of wordt herinnert aan films die ik al op de radar had, maar die ik blijf vergeten te bekijken!