Tiger Awards Competitie (IFFR)

2008. Ik zag weer net iets meer (27 films ditmaal), verdeeld over 7 dagen.

Uit de tigercompetitie zag ik op het festival:

- Wonderful Town (Aditya Assarat)

- Ping-pongkingen / The King of Ping Pong (Jens Jonsson)

- Flower in the Pocket (Liew Seng Tat)

- Wellness (Jake Mahaffy)

- El Cielo, la Tierra, y la Lluvia / The Sky, the Earth and the Rain (José Luis Torres Leiva)

- Jin Bi Hui Huang / Fujian Blue (Weng Shou Ming)

Dat zijn er nogal wat. En hoewel ik met name Flowers in the Pocket (lowbudget Maleisie, goedkope look, maar mooie vader kind-verhoudingen) en Ping-Pong Kingen (Typisch Scandinavische quirky komedie met dramaonderlaag en zelfbewuste vormgeving) best kon waarderen waren geen van deze zes voor mij hoogtepunten van het festival. Wonderful Town vond ik ok, maar minder goed dan veel anderen, hoewel ik hou van films als El Cielo, la Tierra, y la Lluvia pakte deze me niet echt, Fuijan Blue was ook niet veel meer dan aardig en Wellness vond ik vreselijk. Dit jaar is er een beetje de oorzaak van geweest dat ik minder Tigers ben gaan inplannen, ook omdat ik te weinig uit de bijprogramma's zag (een Kobayashi, een Proskurina en veel te weinig van die Chinezen of die mensen die maar een film maakten).

Later zag ik nog uit de Tigercompetitie:

- Gå med Fred Jamil - Ma Salama Jamil / Go with Peace Jamil (Omar Shargawi)

Viel ook bepaald niet mee.

Ik heb Cordero de Dios en Shanghai Trance liggen. En de Griek en de Filippijn hebben nog wel lichte interesse van me.

Verder het jaar dat Bela Tarr bij The Man From Londen zat, wat bijna meer indruk maakte dan de film. Ik zag die film, Stellet Licht en The Mouring Forest op één dag. Die dag is wel een beetje legendarisch bij me.

Ook Sokurov en Tsai Ming-Liang en Kang-Sheng Lee waren dat jaar aanwezig. En ik zag een kleine,rauwe Japanse film die zo sterk was dat ik vaak kleine rauwe Japanse debuten op het IFFR probeer, maar ze komen eigenlijk vrijwel nooit in de buurt. (This World of Ours was dat).

Wel opvallend dat je slechts eentje op het IFFR zelf ziet. Waardoor kwam dat? Of kijk je sowiezo weinig Tijgers in het algemeen? Die andere Chileen zegt me vooralsnog niets. Compleet langs me heen gegaan. Is El Cielo, la Tierra, y la Lluvia ondertussen ergens op DVD uitgegeven? Weet jij dat? Wil die graag eens herzien. Al zoveel jaar geleden.

Bij mij dus precies andersom. Mede door dit jaar ben ik meer en meer Thaise films gaan kijken. Meer Tijgers en Bright Future. Hoewel ik graag regisseurs volg merk ik dat veel oudgedienden ook gewoon minder werk afleveren waardoor ik minder in het Spectrum vertoef. Hou wel van debuterende regisseurs. Of regisseurs die pas hun tweede of derde film afleveren. Durf graag de uitdaging aan van regisseurs die nog totaal onbekend zijn. En dat misschien altijd wel blijven.

Japanse Cinema op het IFFR vind ik al jaren gewoon niet goed. Hoewel ik dit jaar van de vijf geselecteerde titels er wel twee heel fijn vond. Maar nog steeds heel magertjes.

2008 was ook voor mij een jaar dat de Tijgers aan mij voorbij gingen. Ik zag wel Wonderful Town, Shanghai Trance later. Voor de rest vrees ik niks.

Maar 2008 was wel een schitterend jaar in de Cinema Regained sectie: Sevtlana Proskurina en Masahiro Kobayashi, Pièce Unique (Limitè! en Phase IV!) en de 4e generatie Chinezen. En Bela Tarr bij de vertoning, ja. Ook leuk.

En ja, je mist nog altijd meer dan dat je ziet, maar erg blij met dat was ik gezien heb ook heb meegepikt.

ik plan mijn programma altijd rond films die ik graag wil zien en het onbekende terrein (dus ook de Tijgers) blijft op het IFFR altijd een gok. Dus als ik zou moeten kiezen, dan volg ik persoonlijk toch liever een regisseur die ik ken en waarvan ik alles wil zien dan dat ik een debuut selecteer puur op het land waaruit de regisseur afkomstig is. Het ene jaar spreken de omschrijvingen van de Tijger films me meer aan dan andere, dus het is ook zeker niet zo dat ik ze stelselmatig laat afvallen... maar het gaat bij het IFFR allemaal om die juiste keuze uit dat gigantische programma

Op verzoek van Verhoeven: 2009!

De Tigercompetitie bestond uit:

Á L'ouest de Pluton (Henry Bernadel & Myriam Verrault)

Be Calm and Count to Seven (Ramtin Lavafipour)

Blind Pig Who Wants to Fly (Edwin)

Breathless (Yang Ik-Yoon)

The Dark Harbour (Naito Takatsugo)

Dogging: A Love Story (Simon Ellis)

Floating in Memory (Peng Tao)

The Hungry Ghosts (Michael Imperioli, tevens openingsfilm)

No Puedo Vivir Sin Ti (Leon Dai, Taiwanese film, maar het IFFR gebruikt de Spaanse titel)

Schottentor (Caspar Pfaundler)

Sois Sage (Juliette Garcias)

The Strength of Water (Armagan Ballantyne)

Turistas (Alicia Scherson)

Wrong Rosary (Mahmut Fazil Coskun)

De winnaars waren:

Be Calm and Count to Seven (Ramtin Lavafipour)

Breathless (Yang Ik-Yoon)

Wrong Rosary (Mahmut Fazil Coskun)

De filmmakers van wie een retrospectief te zien was:

Peter Liechti

Jerzy Skolimowski

Paolo Benvenuti

Verder nog een programma met eerste films van regisseurs, met Aziatische horrorfilms, Young Turkish Cinema en Size Matters (onder meer korte films geprojecteerd op gebouwen)

Zowel van het retrospectieve gedeelte als van de Tiger competitie heb ik niet veel meegepakt in 2009

Alleen the Dark Harbour om precies te zijn; wat wel een geslaagde maar verder ook weer niet heel bijzondere film te noemen is.

Sowieso een matig jaar voor me (op twee Argentijnse meesterwerkjes na met Liverpool en Headless Woman)... wellicht deed ik de planning ook iets te veel uit de losse pols, nadat ik het jaar daarvoor het festival voor de helft moest missen doordat mijn vader plots ernstig ziek werd, het stond allemaal nog heel erg in het teken van die herinnering, en natuurlijk ook de dagelijkse realiteit, omdat het nog steeds niet beter met hem ging of zou gaan.

Skolimowski had ik wel iets van willen zien toen, maar dat paste vast niet in de planning, en de naam zij me op dat moment ook nog niet genoeg. Breathless staat wel al sinds dat jaar op mijn verlanglijstje (en ondertussen ook al heel wat jaar in de kast )

Klein weetje: Leon Dai zelf heeft er voor gekozen om de internationale titel in het Spaans te doen, hij vond de Engelse vertaling klinken als een cheesy pop-song en Spaans als taal internationaal genoeg om als alternatief te gebruiken.

2009, weinig geweest, omdat ik toen redelijk recent vader geworden was en ik vermoed dat we in de winter even op vakantie zijn geweest.

Van de Tigers niets gezien op het festival en alleen de film van Edwin later ingehaald. De winnaars zeggen me zo snel eigenlijk niks, behalve dat je de DVD's in sommige uitverkoopbakken tegenkomt.

Maar één belangrijk element wel meegepikt: Skolimowski. Zijn nieuwste toen von dik een fijne film en enkele oude ook. Toen ook nog op zoek gegaan naar andere dingen als The Shout en The Lightship. Wel weer een unieke figuur.

Uit de Tigercompetitie de volgende titels gezien:

Be Calm and Count to Seven (Ramtin Lavafipour)

Blind Pig Who Wants to Fly (Edwin)

Breathless (Yang Ik-Yoon)

The Dark Harbour (Naito Takatsugo)

Dogging: A Love Story (Simon Ellis)

Floating in Memory (Peng Tao)

No Puedo Vivir Sin Ti (Leon Dai)

Breathless, The Dark Harbour en No Puedo Vivir Sin Ti zijn hiervan ook echt de moeite van het kijken waard.

À l'Ouest de Pluton en Breathless waren -fa-n-t-a-s-t-i-s-c-h-. Bij die laatste titel was er toentertijd behoorlijk wat controverse. Extreem gewelddadig. Daar zijn die andere Koreanen niets bij en de uitloop was niet bij te houden. Volgens mij bleven we over met een kwart zaal. Zag verder nog Be Calm and Count to Seven, Blind Pig Who Wants to Fly, The Strength of Water, Turistas en Wrong Rosary. Niet onaardig.

Grootste ontdekking is zonder twijfel Edwin. Liu li / Floating in Memory heb ik nog op DVD liggen en Sois Sage wil ik nog een keer zien. Van alle drie de retrospectieven zag ik wel wat. Bijzonderste film was The Sound of Insects - Record of a Mummy. Verder zag ik nog een Thaise horror en een paar jonge veelbelovende Turken. En dat terwijl ik maar een krappe week aanwezig was.

Volgens mij ook het jaar dat ik kennismaakte met MR. En meteen een pittige discussie had over The Dark Knight.

Ik zag 34 films. Toen een record. Daar waren drie Tigers bij.

Á L'ouest de Pluton (Henry Bernadel & Myriam Verrault)

Blind Pig Who Wants to Fly (Edwin)

The Dark Harbour (Naito Takatsugo)

Ik gaf ze alle drie 3 sterren. Maar wist toen al dat Edwins film een veelbelovend debuut was van iemand die nog moest groeien. De andere twee films zijn een niet onaardige coming of age-film uit Québec en een prettig gezapige en optimistische Japanse film, een beetje de humor van Kitano, maar zonder diens scherpe randjes. Beiden niet erg memorabel voor me, maar best aangenaam.

Breathless (Yang Ik-Yoon)

Deze zag ik later. Niet zonder fouten, maar wel de beste van de vier.

Be Calm and Count to Seven ligt hier nog op DVD.

De openingsfilm was nogal een flater destijds (ik zag 'm zelf niet). Volgens mij vooral gekozen omdat de regisseur acteerde in The Sopranos, maar ik weet nog dat de film erg slecht werd ontvangen. Hij heeft daarna volgens mij nog op een paar festivals gedraaid, is in geen enkel land uitgebracht in de filmtheaters en is anderhalf jaar later anoniem op DVD uitgebracht in de VS. Voor minder dan een dollar tweedehands online te koop.

Skolimowski heb ik gemist, spijt van. Sowieso vrijwel niets uit de bijprogramma's gedaan. Dat zou ik later veel meer gaan doen. Wel twee pinku's gezien uit de randen van het programma, waaronder een van Adachi, het obscure debuut van Hou Hsiao Hsien en drie klassiekers die de verwachtingen niet (helemaal) inlosten (L'ange, Aysa's Happiness en The Housemaid)

Het was in deze tijd dat mijn gemiddelde IFFR-sterren begonnen te dalen. Dat lag ook voor een deel aan mijn selectie denk ik, maar 2009 en ook 2010 en 2011 zijn niet mijn favoriete jaren geweest. Vanaf 2012 zit mijn gemiddelde weer hoger.

Tiger Competitie 2010:

- Les Signes Vitaux (Sophie Deraspe)

- Agua Fria de Mar (Paz Fabrega)

- Alamar (Pedro González-Rubio)

- Fuwaku no Adâjo / Autumn Adagio (Tsuki Inoue)

- Quchis Dgeebi / Street Days (Levan Koguashvili)

- Li Fa Dian De Nu Er / My Daughter (Charlotte Lim)

- La Vie au Ranch (Sophie Letourneur)

- R (Tobias Lindholm en Michael Noer)

- Püha Tõnu Kiusamine / The Temptation of St. Tony (Veiko Õunpuu)

- Mama (Nikolay Renard en Yelena Renard)

- Let Each One Go Where He May (Ben Russell)

- C’est Déjà l'Été (Martijn Maria Smits)

- Jao Nok Krajok / Mundane History (Anocha Suwichakornpong)

- Miyoko Asagaya Kibun (Yoshifumi Tsubota)

- Guang Ban / Sun Spots (Heng Yang)

Tiger Awards 2010:

Mundane History (Anocha Suwichakornpong)

Alamar (Pedro González-Rubio)

Agua Fría de Mar (Paz Fábrega)

Regisseurs in Focus:

- Sai Yôichi

- Yoshishige Yoshida

Topjaar! Met vrijwel op ieder continent grote ontdekkingen. Teveel om op te noemen. Zag er elf waarvan alleen het Maleisische My Daughter en het Franse mumblecore La Vie au Ranch slecht waren. Zou graag Let Each One Go Where He May en Sun Spots willen inhalen maar die zijn nog steeds niet op DVD te vinden ...

Zag op IMDB dat Sophie Deraspe dit jaar nog met een nieuwe film komt. En Levan Koguashvili heeft er vorig jaar eentje afgeleverd maar die ging na Toronto helaas naar Berlijn.

Dat retrospectief van Sai Yôichi was geheel overbodig en dat signaal-programma 'Where is Africa?' nam verdacht veel ruimte en publiciteit in beslag terwijl daar niet echt iets te ontdekken viel. Zag er zelf wel eentje uit Senegal. Niet verkeerd. Het signaal-programma 'After Victory' van Olaf Müller was een schot in de roos met een boel obscuriteiten. Over eenmalige voorstellingen gesproken ... Aaargh!

Sun Spots was erg fijn, eigenlijk vergeten dat het een tijger was... voelde aan als beter

Autumn Adagio en Miyoko ook gezien, aardige films

Later nog Mundane History en Alamar gezien, beiden ook echt uitstekend. Lijkt inderdaad een sterk programma geweest te zijn; want The Temptation of St. Tony en die Ben Russell film had ik ook nog wel willen zien

Yoshida was uiteraard wel een van de grootste ontdekkingen en daarmee belangrijkste retrospectieven ooit op het IFFR (Muratova is voorlopig bij mij nog 2e, al was dat geen ontdekking... toch zoveel zelden vertoonde films! Onder oudere retrospectieven zaten er ook nog wel een paar waar ik achteraf veel meer van had willen zien... Yoshida heb ik gelukkig na het IFFR ook nog bij kunnen spijkeren in het Filmmuseum)

Niet veel gezien, wel zijn Mundane History en Alamar 'bovengemiddelde' titels. Rest klinkt degelijk tot goed,maar geen van de dingen staat op de wensenlijst. 2013 dát is een jaar waar ik met spijt op terugkijk, maar zover zijn we nog niet

En Yoshida, wat zal ik ervan zeggen . Ook ik heb aardig bijgespijkerd na het IFFR.

voor de verandering eens terechte Tijger-winnaars dus Misschien moet ik me ook eens gaan verdiepen in Agua Fría de Mar

Niet mee eens. Dit zouden mijn Tijger-winnaars zijn:

01. The Temptation of St. Tony

02. R

03. Mundane History & Les Signes Vitaux

Dat Yoshida-retrospectief heb ik toen in zijn geheel overgeslagen omdat Skolimowski zo tegenviel het jaar erover. De 35MM-prints zaten flink onder het toegestane niveau van 'kijkbaar'.

charme, Verhoeven, charme

Ook onderdeel van de kijkbeleving.

Ik heb genoten van Skolimowski, maar ik ben dan ook opgegroeid met klassiekers op 16mm kijken...

Tiger Competitie 2011:

- Fasle Baranhaye Mousemi / Rainy Seasons (Majid Barzegar)

- O Céu Sobre os Ombros / The Sky Above (Sérgio Borges)

- Finisterrae (Sergio Caballero)

- Tee Rak / Eternity (Sivaroj Kongsakul)

- Gromozeka (Vladimir Kott)

- Vete Más Lejos, Alicia / Alicia, Go Yonder (Elisa Miller)

- Todos Tus Muertos / All Your Dead Ones (Carlos Moreno)

- Wasted Youth (Argyris Papadimitropoulos en Jan Vogel)

- Musanilgi / The Journals of Musan (Park Jung-bum)

- Igillena Maluwo / Flying Fish (Sanjeewa Pushpakumara)

- Headshots (Lawrence Tooley)

- Fuyu no Kemono / Love Addiction (Nobuteru Uchida)

- Chitra Sutram / The Image Threads (Vipin Vijay)

- Pasookkoon / Bleak Night (Sung-hyun Yoon)

Tiger Awards 2011:

Eternity (Sivaroj Kongsakul)

The Journals of Musan (Park Jung-Bum)

Finisterrae (Sergio Caballero)

Regisseurs in Focus:

- Nathaniel Dorsky

- F.J. Ossang

- Agustí Villaronga

Return of The Tiger:

- Dang Ai Lai De Shi Hou / When Love Comes (Chang Tso-chi)

- Daca Bobul Nu Moare / If the Seed Doesn't Die (Sinisa Dragin)

- Los Labios / The Lip (Iván Fund en Santiago Loza)

- Ok-hui-ui Yeonghwa / Oki's Movie (Hong Sang-Soo)

- Genpin (Naomi Kawase)

- Robinson in Ruins (Patrick Keiller)

- 22 Mei (Koen Mortier)

- Meek's Cutoff (Kelly Reichardt)

- Pulsar (Alex Stockman)

- Wu Zhi Xia Nian / Year without a Summer (Tan Chui Mui)

- Tres Semanas Después / Three Weeks Later (José Luis Torres Leiva)

- Carancho (Pablo Trapero)

- Club Zeus (David Verbeek)

Zag er slechts zes en dat is voor mij doen best weinig. Alleen de Thaise film is heel, heel bijzonder. Ben die toen twee keer gaan kijken vanwege een erg tegenvallende editie. Majid Barzegar is wel een fijne regisseur uit Iran en Park Jung-Bum lijkt me vooralsnog de grootste naam uit het stel. Voor de rest hoop ik dat aantal regisseurs nooit meer een film gaan regisseren. Met dit als grootste dieptepunt?

Van Ossang niets gezien en van Villaronga veels te veel gezien. Totaal niet mijn regisseur. En baal nog steeds dat ik niets van Dorsky ben gaan kijken. Heb die op het laatste moment uit mijn programma gegooid. Wat heel stom is.

Van de 'Return of The Tiger' zag ik er acht en daar zitten wel een paar erg fijne titels tussen. Vooral de twee Belgen + Nederlander waren erg goed. Wil nog steeds Genpin en Robinson in Ruins inhalen zover dat nog mogelijk is.

Finisterrae is door niemand goed ontvangen. De opvolger ervan ook niet, maar toch blijven het titels die mij wel blijven intrigeren.

Zag zelf Tee-Rak - door enkelen misschien iets overschat, typisch Thais, mooi - dat wel.

En Nobuteru Uchida later ook nog blijven volgen. Zijn tweede film was in elk geval een stap vooruit na deze (nogal) hysterische Tiger-film.

Villaronga heeft in mijn hart wel een plekje veroverd. Zeker de beroemde Lisa Gerrard film op doek is iets waar ik speciaal aan terugdenk. Geen meesterwerk, maar een van die dingen die nooit meer terug zal komen.

ik zag Finisterrae en Fuyu no Kemono, beide aardig voor een debuut, maar nog verre van meesterwerken. Van dat andere Tijger reeksje zag ik Robinson in Ruins, 22 Mei, Meek's Cutoff en Pulsar, waarvan die laatste duidelijk de minste is.

Villaronga was fijn om een retrospectief van te zien, al paste er een aantal uiteindelijk niet in mijn programma. Zijn nieuwe film van dat jaar, Pa Negre, behoorde tot de beste films van het festival.

F.J. Ossang was een potentieel heel fijne cult ontdekking, al paste er hier ook veel niet in mijn selectie, en die ene die ik uiteindelijk zag was dan wel zo matig dat dit achteraf gezien misschien maar goed was ook...

http://i60.tinypic.com/t83dis.jpg

Aardig debuut?

Finisterrae is een meesterwerk in vergelijking met Chitra Sutram / The Image Threads, samen met een Ossang (Le trésor des îles chiennes) behoorde dat tot het slechtste dat ik dat jaar zag.

Met Club Zeus leverde David Verbeek goed werk af en verder was ook When Love Comes een aanrader uit het Return of the Tiger programma.

2010: 39 films gezien

Het jaar dat ik heel weinig Tigers had, terwijl ik heel veel goede verhalen hoorde over de Tigers. Mundane History was de enige die ik op het festival zag en vond ik prachtig. Later zag ik nog Alamar en dat was ook erg mooi. En ik zag Agua Fria del Mar en C’est Déjà l'Été ook nog. De eerste is een fijne sfeerfilm en de tweede een D'ardenne-kloon. Nog zat wat ik nog moet zien. R, Let Each One Go Where He May en Sun Spots vooral.

Wel redelijk wat retro gezien. Van Yoshida te weinig. Van Yoichi genoeg om te weten dat het interessant is, maar niet echt goed. Mijn gemiddelde op het festival was aan de lage kant wat stevige missers, maar ik kijk er met een goed gevoel op terug. Het was ook het jaar van A Brighter Summer Day, van Trash Humpers in Pathé 1, van helemaal enthousiast uit Police Adjective komen, van voor het eerst aan Benning wagen en van Eros + Massacre.

2011:

Wegens omstandigheden was ik dit jaar minder op het festival. Slechts 20 stuks. Geen Tigers ook en ik weet niet of het aan mijn beperkte gaan lag, maar het was ook een matig jaar. Winter Vacation was een hoogtepunt. Meeks Cutoff en Poetry waren bevestigingen. Trias el Cristal was een buitengewoon boeiende Villaronga. Maar Sleep was de eerste 0.5* die ik op het festival uitdeelde. Het laatste IFFR dat ik nog een eindje moest reizen ook.

Doen we nog een jaar? Maken we de lijst compleet? Of wachten we juist een paar jaar om beter zicht te krijgen op deze debutanten? Laat het aan jullie over.

Als we besluiten om een korte pauze in te lassen kunnen we wellicht verder gaan met onderstaande idee:

De 'vergelijking' met andere grote filmfestivals is in elk geval niet aan bod gekomen.

Worden er op die andere filmfestivals wel zoveel namen ontdekt.

Ik denk eigenlijk dat het 'ontdekken' random gebeurt, overal en altijd. Los van een festival, welke dan ook.

Om even af te trappen met een aantal ' willekeurige' festivals: Welke namen leverden Pusan, Sundance en San Sebastian op de afgelopen 10 jaar?

"Hmm, bedenk me net dat de Tiger Competitie volgend jaar 20 jaar bestaat. Wellicht krijgen we dan net als het Hubert Bals Fonds ook een selectie van het beste en obscuurste titels? Zo ja, welke twintig zouden jullie dan kiezen?"

Als ze dit gaan doen... dan zijn er natuurlijk zo een handje vol favoriete films waarvan ik de meeste volgens mij al heb opgemerkt bij de betreffende jaren, maar zou persoonlijk vooral/alleen blij worden met de volgende titels

Memory of the Unknown (Nathalie Alonso Casale)

Frost (Fred Kelemen)

Vive Elle (Miriam Kruishoop)

Boginya: Kak Ya Polyubila / The Goddess (Renata Litvinova)

Geheel verdwenen films die al jaren op mijn verlanglijst staan!

Alleen die laatste is via de ondergrondse circuits te vinden, maar komt in de bioscoop natuurlijk het meest tot zijn recht. En twee vergeten Nederlandse art producten... daar mag ook wel eens meer aandacht aan besteed worden! Geef me die vier en dan hoef ik er geen 16 andere bij te hebben

Helemaal vergeten! Twee van de drie Filmfestivals die je noemt wil ik liever niet gebruiken. Te eenzijdige competities. Sundance = Amerika. Pusan = Azië. San Sebastian = Wereld(Art)Cinema. Dus San Sebastian zouden we eens kunnen bekijken. Maar ik ga eerst eens een voorzet doen van titels die ik graag zou willen zien uit de geschiedenis van de TC.

Maar kijk je hier naar het complete festival of enkel naar de competitie?

Juist de competitie van Pusan is vergelijkbaar met Rotterdam, beide richten zich op debutanten, hoewel in Pusan enkel uit Azie. Opvallend is ook om te zien dat Pusan aardig als doorgeefluik naar Rotterdam fungeert.

De competitie van San Sebastian is juist het minst in te ontdekken en hier zijn juist de meest gevestigde namen in aanwezig.

Nominaties en prijzen van San Sebastian kun je hier vrij overzichtelijk vinden: link. In de URL kun je het jaartal veranderen.

San Sebastian is denk ik hoofdzakelijk Spaans, gevolgd door vooral Europese en Latijns-Amerikaanse cinema. Winnaar van dit jaar Magical Girl (2014) staat trouwens niet op MM, zal ik wel toevoegen, draait ook op Busan en andere festivals.

De keuze was in zoverre niet willekeurig dat ik er op elk continent eentje wilde noemen en een beetje wilde wegblijven bij de grote drie, vier. Ik denk dat je (@Verhoeven) daarmee zelf al bij aangeeft dat je vooronderstelling (1e post) óf niet waar is (misschien gevoelsmatig) óf niet meetbaar is. Ik denk namelijk dat er geen enkele festival voor wat dat betreft uitspringt of onderdoet voor een ander: Cannes niet, Rotterdam niet, Toronto niet en Moskou niet (om er nog maar weer een paar te noemen). Dus wat mij betreft slaan we daarom dat deel vande vraag over.

Op naar de wensenlijstjes uit 20 jaar TC. Het lijstje van beavis heb ik alvast 75% gecheckt. Litvinova staat ook hier hoog. Verder: Ik wil wel de hele competitie van vorig jaar terug met Noche en al die andere films die iedereen nu in lijstjes opvoert en bij mij blnaco zijn (op Los Salvajes na).