Het grote boekentopic

Toch grappig dat er nog iemand is die het book kent

Jeff Noon is voor mij een erg dubbel persoon. Enerzijds vind ik het een geniaal schrijver, anderzijds is het een man die mijn interesse in literatuur finaal de das omdeed.

Laat er verder geen twijfel over bestaan, Vurt is verder mijn favoriet boek. Alleen vind ik Noon's stijl zo uniek (en ik vraag me af, madecineman ... heb jij Vurt in het Engels gelezen ?) dat het voor mij zowat alle literatuur verder overbodig maakte voor mij.

Noon heeft een nogal "vrije" stijl (hij gebruikt vaak uitdrukkingen en woorden die niet bestaan maar wel "kloppen"). Net dat maakt zijn fantasiewerelden zo geloofwaardig. Eén van de weinige schrijvers die er in slaagt visueel te schrijven en een lezer buiten zijn eigen verbeeldingsvermogen te leiden.

Vooral dat laatste is iets wat ik verder nog nooit in een boek tegengekomen ben.

Ook van mij 5 welverdiende * voor Vurt. Moet het me toch een keer ook echt aanschaffen (heb enkel Pollen van Noon in m'n bezit). Jammer dat deze schrijver zo weinig bekend is.

Hoe kan een unieke stijl nu andere literatuur overbodig maken? Bestaat er een eindpunt in de kunst van het schrijven? En daarbij, hoe weet je dat het andere literatuur overbodig maakt? Bij boeken is het tenslotte nog meer dan bij films zo dat je maar een fractie kunt lezen van wat de moeite waard is.

Het antwoord is makkelijk. Na het lezen van Vurt kreeg ik de indruk dat al die jaren van literatuur die ik daarvoor versleten had totaal zinloos waren (en je mag me geloven, ik heb een hoop boeken versleten).

Het zal best zo zijn dat er ergens nog een schrijver is die voor mij het niveau van Noon haalt, maar ik heb geen zin om door een hoop (naar mijn mening) minderwaardig gebral te zoeken naar die persoon. Af en toe lees ik nog een boek dat mij interessant lijkt, maar veel verder dan 3* (sprekende op een moviemeter schaal) komen die boeken niet. Dus wat mij betreft is de rest van de literatuur overbodig geworden, mijn interesse heeft ze niet meer.

Ik ben al blij dat je toch nog één schrijver goed vindt, ik dacht uit wat je eerder gezegd hebt op deze site op te maken dat je een van de vele boekenhaters was eigenlijk. Mijn interesse is nu wel gewekt, ik ben mijn vakantieboekenlijstje aan het samenstellen en Vurt komt alvast op de longlist .

Mario Puzo's De terugkeer van de peetvader door Mark Winegardner

Omdat mijn boekenkast steeds meer boeken ging bevatten die ik wel gekocht, maar nog niet gelezen had, ben ik begonnen aan een inhaalslag. En een van de boeken was de De terugkeer van de peetvader.

Dit boek is niet door Mario Puzo zelf geschreven. Winegardner is door de familie van Puzo gevraagd om dit boek te schrijven. Winegardner schrijft redelijk goed in dezelfde stijl als Puzo. Het viel mij in ieder geval niet heel erg op dat ik een andere schrijver las.

Het boek beslaat de periodes tussen The Godfather I en II en poogt dus de leemtes die er waren in te vullen. De fans van de films die het eerste boek van Puzo konden waarderen zullen dit boek ook wel kunnen waarderen.

Er waren een aantal verhaallijnen goed uitgewerkt, maar ook een aantal behoorlijk overbodige lijnen (onder andere over de dochters van Sonny). Een van de leukere dingen was de link die tussen de Kennedy's (andere naam in het boek, maar wel dezelfde personages) en de Corleone's wordt gelegd. En ook de moord van Kennedy wordt "verklaard".

Al met al was dit boek best leuk om eens gelezen te hebben, maar veel meer dan een 2,5 is het niet waard. (Puzo's de peetvader komt op ongeveer 3,25 uit)

Herkenbaar!

top 10 jeugdboeken:

1. Alleen op de Wereld - Hector Malot

2. Madieke van het Rode Huis/Madieke en Liesbeth -

Astrid Lindgren

3. Matilda - Roald Dahl

4. Sjakie en de Chocoladefabriek - Roald Dahl

5. De Madelief- reeks - Guus Kuijer

6. De Jip en Janneke-reeks - Annie M.G. Schmidt

7. De kinderen van Bolderburen-reeks - Astrid Lindgren

8. Dik Trom - Jan Kievit

9. Griezelstate - Anthony Horowitz

10. Het verhaal van Bobbel die in een bakfiets woonde

en rijk wilde worden - Joke Van Leeuwen

Voor volwassenboeken is dat veel te moeilijk. Voorlopig lijstje:

1. On the Road - Jack Kerouack

2. 1984 - George Orwell

3. De Gebroeders Karamazow - Fjodor Dostojewski

4. A Brave New World - Aldous Huxley

5. A Streetcar Named Desire - Tennessee Williams

6. Who's Afraid of Virgina Woolf? - Edward Albee

7. The Catcher in the Rye - J.D. Salinger

8. De Donkere Kamer van Damocles - W.F. Hermans

9. Turks Fruit - Jan Wolkers

10. The Great Gatsby - F. Scott Fitzgerald

Wat een onzin. Dat je van die andere boeken hebt genoten blijft gewoon staan en dus was het niet zinloos.

Als je echt van lezen houdt kan het niet anders dan dat er soorgelijke werken zijn die je kan waarderen. Al is het alleen maar omdat die kerel ook beinvloedt is door anderen. Het ligt dan ook veel meer voor de hand om te concluderen dat je voorafgaand aan Vurt het verkeerde soort boeken hebt gelezen dan om de gehele literaire wereld af te schrijven.

Daarnaast getuigt het nog eens van een wat smalle smaak, maar daar zal wel niets aan te veranderen zijn vrees ik.

Wat een onzin inderdaad.

Zinloos in de zin dat het mij naar een punt heeft geleid waar ik de waarde van eerder gelezen boeken enorm heb moeten afwaarderen. Tijd die ongetwijfeld beter besteed had kunnen worden.

Dat gaf ik zelf ook al aan, je hoeft het echt niet te herhalen. Alleen zeg ik dus dat ik geen zin meer heb om door hopen onzin te waden om die soortgelijke werken op te zoeken.

Tsukamoto's belichting is beïnvloed door Kurosawa, maar die vind ik totaal ruk. Oshii is beïnvloed door Tarkovsky maar die vent zijn films kan ik niet rieken. Die mag je dus gewoon bijhouden. Waardeloos.

Aangezien jij totaal geen idee hebt wat en hoeveel ik gelezen heb kan je met al je wijsheid je conclusies maar beter op zak houden. En misschien nog maar een keer goed lezen wat is zeg, want al te veel dringt er niet door blijkbaar.

Boeken:

1. Nezha 5,0*

Als kind was ik echt wel verslaafd aan dit fantasieverhaal uit China. Ik snapte alleen niet de vertaling

2. Around the World in 80 Days 4,5*

Klassiek verhaal, blijft boeien

3. De Val van de Vredeborch 4,0*

Heel boeiend, moest een keer voor leesverslag lezen, ik had geen zin dus ik besloot het in 1 keer uit te lezen, s'morgens vroeg opstaan en lezen.

4. Wolven in de stad/ Lyc-drop 3,0*

Op basisschool gelezen, ik moest snel een boek pakken en het was een goeie.

5. Vampierhandboek 3,0*

niet echt speciaal maar ik heb geen nummer 5

Ik snap niet wat er mis is met gewoon boeken blijven lezen en dan geen rotzooi maar gefilterd, zoals je wellicht ook je films uitzoekt.

Beoordeel jij boeken niet op gevoel dan? Als je voorafgaand aan Vurt voor boeken een 5* hebt uitgedeeld was dat op dat moment toch waardevol?

Dat getuigt niet echt van liefde voor literatuur. Zo moeilijk moet het niet zijn om wat verwante titels te vinden, bijvoorbeeld naar aanleiding van de persoonlijke smaak van de schrijver.

Daarvoor ga ik ook de discussie aan. Omdat ik er werkelijk niets van begrijp. Daarnaast is het behoorlijk beangstigend dat er misschien ook een film zou kunnen zijn die alle andere films overbodig maakt.

Stalker 4*? Je overdrijft immer zo...

Mooie dooddoener, maar waar is de ophef nu over ? Kijken jullie ook allemaal het negende seizoen Pokemon om te zien of er misschien toch niet één geniale aflevering tussenzit ? Als blijkt dat het overgrote deel junk is dan laat je het na een tijd gewoon linksliggen. Dat heeft helemaal niets met filteren of selectioneren te maken (geloof me, als je 10 jaar aan het lezen bent dan doe je dat al), da's gewoon common sense.

En toen ik 4 jaar was vond ik Tic Tac ook helemaal geweldig. Erg waardevol vind ik dat niet meer. Ik heb mij een tijd serieus beziggehouden met het lezen van boeken en voelde mij redelijk bedrogen.

Die liefde is er ook helemaal niet meer. Af en toe lees ik nog een aardig boek dat mijn interesse gewekt heeft, maar daar blijft het bij. Daarbij heb ik ook naar "verwante" titels gezocht die helemaal drie keer niks bleken zijn. 't Is een beetje als de vergelijking Tarantino - Ritchie. Voor velen blijkbaar een geldige reden, voor mij totale nonsens (aangezien de presentatie totaal anders is).

4.0* Stalker

2.0* Nostalghia

1.0* Solyaris

0.5* Zerkalo

Dat geeft een mooi gemiddelde van +/- 1.88* op 4 films, die dan ook nog enorm lang duren. Stalker of niet, ik heb niks met die vent. Niet zeuren dus.

Moi? Zeuren? Ik bestrijd ook niet dat je niets speciaals hebt met Tarkovsky. Maar een uitspraak als 'Tarkovsky maar die vent zijn films kan ik niet rieken' is simpelweg complete onzin met 4* voor Stalker.

Nee nog niet, ik heb van Vurt en Pollen alleen de nederlandse vertaling gelezen. Jij wel? Als engels de moedertaal van de schrijver is gaat mijn voorkeur altijd daar naar uit maar de boeken van Noon zijn niet altijd even makkelijk te vinden. Wel heb ik Falling Out Of Cars in het engels gelezen (is ook geen vertaling van volgens mij). Ook een behoorlijk bizar werkje trouwens. Een roadtrip door toekomstig engeland, waar de mensen aan een bepaalde ziekte leiden, een soort altijd aanwezige ruis die de wereld doet vervagen slechts te onderdrukken door medicijnen. De hoofdpersoon, een vrouw, Marlene Moore, die haar kind aan de ziekte is verloren heeft een opdracht aangenomen om achter de oorsprong van deze ziekte te komen. Het boek is erg fragmentarisch, erg visueel inderdaad en naargeestig fantasievol. Mooi stuk schrijven ook.

Treffend verwoord. Bij boeken van Noon gaat bij mij echt een soort bizare film in m'n hoofd spelen. Ik herinner me als ik aan Vurt terug denk ook vooral beelden, wat vrij bijzonder is voor een boek.

Een schrijver die daar wat wel bij in de buurt komt vind ik is Irvine Welsh (de schrijver van o.a Trainspotting) vooral zijn boek Filth over een corrupte recercheur bij de politie van Edinbrough vond ik erg sterk, direct, rauw en donker. Het visuele gaat hier voor mij ook wel goed op. Nadeel is dat zijn boeken in schots dialect zijn wat ik moeilijk te volgen vind, ik beperk me bij Welsh dan ook tot de vertalingen. Filth is ook 5* trouwens

Ik heb beide boeken in het Engels gelezen inderdaad. Sowieso vind ik het bij een boek nog belangrijker dat ik het in z'n originele taal kan lezen (voor zover mogelijk natuurlijk). Kan me amper inbeelden dat de Nederlandse vertaling even indrukwekkend zou zijn.

Ik heb het geluk gehad dat ze bij ons in de bibliotheek Vurt in de Engelse sectie hadden staan

Dit zou mijn Top 10:

1. Jhonny the Homicidal Maniac/Jhonen Vasquez (Director's Cut, de bundel)

2. Hitchhiker's Guide to the Galaxy/Douglas Adams (Het eerste boek)

3. Alice's Adventures in Wonderland/Lewis Carroll

4. Creature Tech/Doug TenNapel

5. Bone (vol. 1)/Jeff Smith

6. The Shining/Stephen King

7. Crumple/Dave Cooper

8. Akira/Katsuhiro Otomo

9. Donjon (Zenit 1)/Joan Sfar & Lewis Trondheim

10. Donjon (Zenit 2)/Joan Sfar & Lewis Trondheim

Een groot deel er van zijn strips/graphic novels. Ik heb nog niet zo heel veel gelezen zoals jullie misschien wel kunnen zien (maar deze boeken zijn wel allemaal geweldig).

Voer voor Psychologen door Harry Mulisch

Mulisch heeft het jarenlang voor mij verpest met een opmerking over Hemmingway. Hij heeft namelijk eens op het journaal gezegd dat Hemmingway best aardig schreef, maar ja echte literatuur was het natuurlijk niet.

Die opmerking vond ik zo mateloos arrogant dat ik vanaf toen besloten heb geen Mulisch te lezen. Inmiddels heb ik me hier niet aan gehouden want dit is de 4e Mulisch die ik lees. De ontdekking van de Hemel 4*, Siegfried 4,5* en Het Theater, de brief en de waarheid 4* gingen Voer voor.

Zoals uit de stemmen wel blijkt bevalt Mulisch mij eigenlijk erg goed. Hij mag dan mateloos arrogant zijn, hij kan wél schrijven.

Dit geldt zeker ook voor Voer voor Psychologen. Dit is niet zozeer een roman als wel een bundel met meerder verhalen die allemaal een autobiografisch karakter hebben. In deze 'roman' laat Mulisch al duidelijk zien dat hij schrijven kan. Verschillende genres wisselen elkaar af en het geheel is doorspekt met filosofische beschouwingen over schrijven, lezen en het zijn.

Ik ben het lang niet altijd met Mulisch theorieën eens, maar het is erg grappig om te lezen over de theorieën die later in andere boeken weer terug te vinden zijn.

Na het lezen van dit boek komt bij mij overigens wel de vraag op of Mulisch werkelijk zo arrogant is of dat we als publiek een zorgvuldige geschapen invulling te zien krijgen van wat Mulisch vindt hoe een schrijver behoort te zijn.

Voer voor Psychologen 4,5*

Ik heb van Mulisch maar twee boeken gelezen, namelijk De Aanslag (3.5*) in de les Nederlands dat we dan daarna kapot hebben geanaliseerd en Siegfried (1.0*) in het kader van de Inktaap, en dat vond ik echt een snertboek, al ben ik vergeten wat er nu weer zo slecht aan was (maar ik heb het toen regelmatig vol vuur afgebroken, dat herinner ik me nog wel).

Siegfried is voor ook al weer een paar jaar geleden, dus ik moet het boek nodig eens herlezen.

Wat is de Inktaap trouwens?

Dat is een prijs die jaarlijks uitgereikt wordt door leerlingen van 17-18 jaar uit Vlaanderen (en Nederland denk ik), ieder jaar worden vier boeken geselecteerd (gebaseerd op prijzen die ze al gewonnen hebben, ik zie trouwens dat het er nog maar drie zijn tegenwoordig) en als deelnemende klas of school krijg je daar dan een aantal gratis exemplaren van en moet je daarover onderling discussieren en bepalen wat je het beste boek vindt. Ik weet niet juist hoe ze het dan verder doen, maar ik denk dat ze dan alle resultaten optellen en zo bepalen wie de Inktaap wint.

Winnaars voorgaande edities

Inktaap 2005: Arthur Japin – Een schitterend gebrek

Inktaap 2004: Tom Lanoye – Boze Tongen

Inktaap 2003: Harry Mulisch – Siegfried

Inktaap 2002: Tomas Lieske - Franklin

Opvallend dat Een Schitterend Gebrek dan vorig jaar heeft gewonnen. Niet bepaald een boek waarbij ik me kan voorstellen dat deze populair is onder 17-18 jarigen.

Prachtige roman overigens, een 3,75*. Ik vind het maar lastig om 'boeken' te beoordelen trouwens...

Ik ben wel blij/verrast dat een aantal mensen Alice's Adventures in Wonderland in hun lijstje hebben staan. Dat werk (en het vervolg) heeft mij ook echt overdonderd.

De kleine Johannes van Frederik van Eeden is ook een goed boek in dat genre.

Alice in Wonderland zou van mij 5 sterren krijgen. De kleine Johannes zou ook hoog uitkomen waarschijnlijk, maar moet ik eerst herlezen (te lang geleden).

Bedankt voor de info Freud, leuk initiatief.

Hmmmm, eigenlijk twee totaal verschillende genres. Overeenkomsten zijn er wel: sprookjeswereld + symbolische karakters (maatschappij-kritiek).

Officiëel:

alice in wonderland = nonsens-literatuur

de kleine Johannes = autobiografisch 'sprookje'

Arthur, koning voor eens en altijd (The once and future king, T. H. White)

Een boek over koning Arthur inderdaad, maar niet het soort dat je zou verwachten. Of misschien juist wel, maar dan de absolute vervolmaking ervan. Natuurlijk is het een geweldig heldenverhaal met veel heroïek en nog veel meer tragiek, erg meeslepend en zo, maar waarom ik het zo geniaal vind is in de eerste plaats het enorme gevoel voor humor, de hilarische personages en de schitterende ideeën. Het basisverhaal is wel bekend en wordt ook in dit boek helemaal behouden, maar op een prachtige manier beschreven en daarnaast flink uitgebreid, in een stijl die trouwens erg aan Terry Pratchett doet denken. Het boek begint met de jeugd van Arthur en hoe hij door Merlijn opgevoed wordt. Disney heeft dat deel helemaal verneukt en in een filmpje gegoten, maar in het boek zijn alle gedaanteverwisselingen wél geweldig knap beschreven en uitgewerkt.

Maar hét personage waarom dit boek eeuwig in mijn top tien mag rusten is wel King Pellinore, een totaal geschift maar erg lief man die zijn hele leven het mysterieuze 'Beest' achternazit.

Ach, hoe beter een boek hoe lastiger het is om het te beschrijven en het heeft niet veel zin om hier alle legendarische personages en situaties te gaan opsommen, je móet het gewoon lezen. Het is onwaarschijnlijk grappig, goed gevonden en spannend en in die zin het absolute summum van het 'jongensboek', maar tegelijk heeft het echt wel niveau, is het goed geschreven en bereiken de personages onder al hun legendarische daden een verbluffende diepgang. En het is erg ontroerend, zoals tragische heldenverhalen altijd ontroerend zijn als ze goed zijn verteld.

5.0*

Wat ik persoonlijk ook een enorm geslaagde grap vond aan dit boek is de interactie de White heeft met zijn voorgangers. Regelmatig wordt Mallory aangehaald en even tussen neus en lippen door verteld hoe hij dit of dat zou hebben omschreven.

Dit boek was al geweldig toen ik het op vwo voor mijn lijst las, maar is na elk klassiek arthur verhaal dat ik gelezen heb nog beter geworden. (overigens vond ik mallory's morte d'arthur een van de weinige arthur romans die niet was door te komen, maar dat kan aan mij liggen)

Het vervolg lees is binnekort. Een ander boek dat op Gizzmanns eigen kleine literatuurlijstje staat is Big Fish. Daarna de Terry Prachett boeken maar eens proberen. Voor iemand die moeite heeft met lezen is dit al heel wat

Terry Pratchett is geweldig, maar zijn boeken (dan heb ik het vooral over de discworld serie, ik heb ooit wel ander werk van hem gelezen maar dat is te lang geleden) storten altijd in als de plot vordert. Het begint allemaal geweldig grappig, goed gevonden enzovoort, tot de hele situatie zo'n beetje uit de doeken gedaan is en alle verhaallijnen zijn vertrokken, en dan komt er vaak niks interessants meer behalve een idiote ontknoping. Maar ideale ontspanningslectuur, en in het Nederlands haast even grappig als in het Engels vind ik.