R.I.P.

RIP

Stond deze eral?

Slechte tijden voor soapminnend Nederland, want niemand minder dan Meneer Harmsen is overleden. De liefste man van heel Meerdijk, in het dagelijks leven ook wel bekend als Wik Jongsma, is deze ochtend overleden, zo liet producent Endemol weten. De 65-jarige acteur overleed aan de gevolgen van een ernstige ziekte.

In GTST was het huis van meneer Harmsen, oom Govert voor intimi, de plek waar wulpse nichtjes Hedwig (Georgina Verbaan) en Jessica (Katja Schuurman) onderdak zochten. Oom Harmsen was een van de oudgedienden van de RTL-soap. Begin 1991 nam Jongsma zijn eerste scène op en hij bleef meneer Harmsen tot januari 2006.

"In al die jaren heeft hij een onvergetelijke rol gespeeld. Hij was een geliefd persoon binnen de GTST-familie. We wensen zijn familie veel sterkte", aldus een Endemol-woordvoerster.

Jongsma overleed in zijn huis in Den Haag.

Bron http://www.endandit.nl/entertainment/media/07119905/meneer-harmsen-overleden

RIP

Requiescat in pace Wik Jongsma en Michael Crichton.

Zonde van Wik Jongsma.. Erg jong weer. RIP..

Hoorde het ook ja, best schrikken aangezien ik jaren GTST heb gevolgt.

R.I.P.

Nog niet, maar binnenkort:

http://abcnews.go.com/TheLaw/story?id=6205588&page=1

http://www.imdb.com/name/nm2117623/

Enige episode waarin hij heeft gespeeld: Second Chance

RIP

was hij pas 65?? wow, ik dacht dat hij tegen de 80 zat. Toen hij met GTST begon lijk hij al boven de 65.

Was ik ook wel verbaast over eigenlijk.

Mijn muzikale heldin Miriam Makeba is overleden.

Geen actrice, maar een fantastische zangeres. Met recht de populairste van het Afrikaanse continent. Daarom verdient ze ook aandacht op MovieMeter, vind ik. De Nelson Mandela van de muziek.

Dat ze na een anti-maffia concert overlijdt aan een hartaanval vind ik wel verdacht.

Haar bekendste hit Pata Pata

----

Miriam Makeba overleden na antimaffiaconcert

ANP

gepubliceerd op 10 november 2008 07:50, bijgewerkt op 10 november 2008 08:26

CASTEL VOLTURNO - De Zuid-Afrikaanse zangeres en anti-apartheidsstrijdster Miriam Makeba is in de nacht van zondag op maandag in Italië aan een hartaanval overleden. Zij is 76 jaar geworden.

Dit heeft de Italiaanse krant Il Messaggero gemeld op zijn website. Makeba had in het Zuid-Italiaanse Castel Volturno deelgenomen aan een anti-maffiaconcert uit solidariteit met de schrijver Roberto Saviano, die bedreigd wordt door de georganiseerde misdaad. Na het concert voelde zij zich onwel. Opname in het ziekenhuis mocht niet baten.

Makeba werd in de jaren ‘50 bekend als jazzzangeres. In 1967 scoorde ze een wereldhit met het nummer Pata Pata. Een jaar ervoor kreeg ze een Grammy voor een plaat die ze samen maakte met entertainer Harry Belafonte.

Makeba was naast jazzicoon ook bekend als vrijheidssymbool. De zangeres ging in de jaren vijftig in ballingschap, omdat haar het zingen in haar vaderland onmogelijk werd gemaakt. Sinds de jaren negentig woonde zij weer in Zuid-Afrika. Lang gold zij als een van de prominentste stemmen tegen de apartheid.

Afgelopen mei nam de zangeres afscheid van haar Nederlandse bewonderaars.

Bron:

Jammer van Wik Jongsma, maar hij is een aantal jaar geleden ook een tijdje afwezig geweest uit GTST, toen was hij ziek. Was altijd wel lachen met die man.

RIP

RIP

RIP

vind het wel opvallend ja...

Wannes Van de Velde overleden

De Antwerpse zanger en kunstenaar Wannes Van de Velde is vandaag overleden aan de gevolgen van leukemie. De schrijver van ondermeer 'Ik wil deze nacht in de straten verdwalen' werd 71.

Wannes Van de Velde werd geboren in Antwerpen in 1937 als Willy Cecile Johannes Van de Velde. Hij groeide op in de volksbuurt de Seefhoek. Zijn vader was een metaalbewerker, zijn moeder een naaister en huisvrouw.

Hij studeerde aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten en het Hoger Instituut voor Grafiek. Het was in zijn studententijd dat zijn passie voor flamenco ontstond.

In de jaren zestig raakte hij in de ban van de volksliederen die dreigden te verdwijnen. Al gauw begon hij zelf nummers te schrijven: in het dialect. Zijn eerste plaat verscheen in 1966.

In de jaren zeventig maakte hij samen met de Internationale Nieuwe Scène de theaterproductie 'Mistero buffo', gebaseerd op monologen van Dario Fo. Het werd een internationaal succes.

In de jaren tachtig maakte hij poppentheater en zette hij projecten op als 'De IJslandsuite' (met zeemansliederen) of 'Het zwarte goud' (een eerbetoon aan de mijnwerkers).

In de jaren negentig toerde hij onder meer met een jazzkwartet en maakte hij een cd met de blueszanger Roland.

Hij stopte met intensief toeren toen hij lymfatische leukemie kreeg. Begin dit jaar stond hij een laatste keer op het podium.

RIP

RIP

RIP, groot artiest. Heeft nog hard gevochten tegen z'n ziekte...

RIP en ook nog Wik Jongsma

R.I.P

R.i.p. meneer harmsen!

RIP Wik Jongsma

erg triest na zo'n lang gevecht rust zacht

Commentator Kuiphof (89) overleden

Herman Kuiphof (1919-2008)

AMSTERDAM - De legendarische sportcommentator en journalist Herman Kuiphof (89) is overleden. Zijn "we zijn er toch ingetuind" bij het tweede doelpunt van Duitsland in de verloren WK-finale van 1974 staat bij menigeen nog in het geheugen gegrifd. Kuiphof wordt maandag begraven.

Kuiphof was journalist voor verschillende dagbladen. Hij begon zijn carrière als leerling-verslaggever bij 'De Nieuwe Nederlander'. In 1946 stapte hij over naar de Haagsche Courant, waar hij als sportjournalist aan de slag ging.

In 1961 maakte Kuiphof de sprong naar televisie. Voor de NTS en de NOS versloeg hij diverse malen de Olympische Spelen en talrijke voetbal- en tenniswedstrijden.

Ik kende hem als Herman Tsjuiphof. Een verslaggever om altijd depressief te worden omdat zijn commentaar zovaak met verloren wedstrijden samenging.

R.I.P.

R.I.P.

RIP

RIP.. rust in vrede

Franse filmproducent Christian Fechner overleden.

De Franse filmproducent Christian Fechner, die zo'n 50-tal films op zijn palmares heeft staan waaronder 'L'aile ou la cuisse' en 'Les Bronzés 3', is aan de gevolgen van kanker overleden. Hij werd 64. Dat meldt zijn productiemaatschappij Films Christian Fechner. Een datum en een locatie voor de begrafenis zijn nog niet bekend.

Fechner, geboren op 26 juli 1944 in Agen, startte zijn carrière in de muziekindustrie waar hij zanger Antoine en de komieken Les Charlots heeft gelanceerd. Als directeur van de Franse filmfirma Gaumont was hij mede verantwoordelijk voor het grote succes van producties zoals 'Papy fait de la résistance' (1983) van Jean-Marie Poiré, 'Marche à l'ombre' (1984) van Michel Blanc of het recente 'Chouchou' van Merzak Allouache (2003) en vooral 'Les Bronzés 3' van Patrice Leconte.

Fechner stond ook in voor de productie van 'Camille Claudel' van Bruno Nuytten (1988) en 'Les Amants du Pont-Neuf' van Leos Carax (1991). (belga/tdb/hln.be)

RIP.. laat rust in vrede!

Schrijfster Béatrix Beck (94) overleden.

De Franse romanschrijfster Béatrix Beck, de van origine Belgische winnares van de Goncourtprijs 1952 voor 'Léon Morin prêtre', is op 94-jarige leeftijd overleden, dat meldt haar kleindochter Béatrice Szapiro.

Béatrix Beck is de dochter van schrijver Christian Beck uit Verviers en werd in het Zwitserse Villars-sur-Ollon geboren. Zij had de Belgische nationaliteit, maar werd overwegend bij de Franstalige schrijvers ingedeeld.

In 1952 won zij de prestigieuze Franse literatuurprijs Goncourt voor haar boek 'Léon Morin, prêtre'. Dit kreeg des te meer beroemdheid door een verfilming in 1961 door Jean-Pierre Melville, waarin Jean-Paul Belmondo en Emmanuelle Riva acteerden. (belga/tdb/hln.be)

RIP

RIP

Actrice NINA FOCH overleden....

Nederlandse actrice,geboren in Leiden,die een ster werd in de VS.

Nederlandse vader,Amerikaanse moeder.

Ze is 84 jaar oud geworden.

Bekendste films:

AN AMERICAN IN PARIS,PARIS (1951), EXECUTIVE SUITE (1954 - Oscar nominatie), THE TEN COMMANDMENTS (1956), SPARTACUS (1960), MAHOGANY (1975), SKIN DEEP (1989) and SLIVER (1993).

Met Gene Kelly in "an american in Paris"

Nina Consuelo Maud Fock werd geboren in Leiden en groeide op in New York. Grootvader Dirk Fock was gouverneur-generaal van Nederlandsch-Indië. Vader Dirk Fock junior dirigeerde het Concertgebouworkest, het Wiener Philharmoniker en de New York Philharmonic, en stichtte de New York City Symphony. Hij trouwde met Consuelo Flowerton, die zich van postergirl in de Eerste Wereldoorlog ontwikkelde tot gerenommeerd Pirandello-vertolkster. Dochter Nina trad in het voetspoor van haar moeder aan de American Academy of Dramatic Arts. Tijdens de opleiding speelde ze kleine toneelrollen en werd door een talentscout naar Hollywood gehaald voor een filmtest. Columbia Pictures gaf een contract en liet haar in 1942 debuteren als Nina Foch.

Met William Holden in" Executive Suite "

Over haar eerste rollen als slachtoffer in horrorthrillers schreven de weinige critici die de moeite hadden genomen de films te bespreken dat ze beter acteerde dan de scenario's verdienden. Bij Columbia werd ze de ster in de beste B-producties uit die tijd. Ondanks vijf rollen per jaar lieten de snel en goedkoop gedraaide films ruimte voor een regelmatige terugkeer naar New York. Voor een Broadway-debuut in John Loves Mary, veel live televisiedrama's, en drie seizoenen als presentator naast Walter Cronkite. In 1951 werd ze gecontracteerd bij MGM, de studio 'met meer sterren dan aan de hemel'. Daar leidde haar intelligente presentatie tot typecasting als career woman, de vrouw die altijd de held verloor aan een minder assertieve ingénue. In An American in Paris moest ze Gene Kelly afstaan aan Leslie Caron, in Young Man with Ideas Glenn Ford aan Ruth Roman en in Cash McCall James Garner aan Natalie Wood. Ook leek ze ideaal voor de aristocratische rollen waarvoor Hollywood meestal actrices betrok uit Engeland: van Marie Antoinette in Scaramouche tot Romeinse senatorsvrouw in Spartacus.

In naslagwerken staan onder haar naam adjectieven als cool, chic, aloof en sophisticated. Het maakte haar favorieter bij de kritiek - 'the superb Nina Foch' meldt de auteur van The MGM Story - dan bij het publiek dat aanminniger idolen verkoos. Voor Executive Suite kreeg ze een oscarnominatie, belangrijker bleek de kennismaking met de producer van de film, John Houseman, die ook theatervoorstellingen produceerde en regisseerde. Hij liet haar op Broadway Shakespeare spelen. Samen richtten ze de Los Angeles Theater Group op waar ze Tsjechov, Brecht, Williams en Beckett vertolkte, werkte als zijn coregisseur of zelf regisseerde. Na een lange onderbreking met alleen toneel keerde ze na 1970 terug naar film en televisie als karakterspeler en maakte documentaires over kunst en architectuur. Onlangs nog werd ze bejubeld om haar rol in Hush als de schoonmoeder van Jessica Lange.

Toch is haar prominente positie in de filmindustrie maar ten dele te danken aan haar spelprestaties. In 1966 werd ze docent drama aan de filmfaculteit van de University of Southern California, in 1974 ook aan het American Film Institute. Daarnaast geeft ze acteerles in de Nina Foch Studio en brengt ze popzangers voordracht en podiumpresentatie bij. En vooral wordt ze door steeds meer filmers gevraagd om vóór de productie hun scripts te analyseren.

Ze kwam graag naar Amsterdam, liet ze weten, en omdat het haar de kans gaf familie te bezoeken, wilde ze geen honorarium, alleen reis- en verblijfsvergoeding. De groep cursisten is gemêleerd, in leeftijd en nationaliteit: een Brit, een Iraanse; niet traceerbare accenten die een lang verblijf elders suggereren.

===============================================================

HOLLYWOOD - Actrice Nina Foch is vrijdag op 84-jarige leeftijd overleden. Dat melden verscheidene Amerikaanse media zaterdag. De in Leiden geboren Foch verhuisde op jonge leeftijd met haar moeder naar New York. Daar maakte zij carrière als actrice en speelde in meer dan 160 film- en televisieproducties. Voor haar rol als altruïstische secretaresse in het drama Executive Suite van regisseur Robert Wise ontving zij in 1955 een Oscarnominatie.

Foch deelde het doek met grootheden als Bela Lugosi, Kirk Douglas, Laurence Olivier, Jerry Lewis, Dean Martin, Gene Kelly en Diana Ross. De actrice was onder meer te zien in meervoudige Oscarwinnaars An American in Paris (1951), The Ten Commandments (1956) en Spartacus (1960). In de laatste film speelt zij een welvarende vrouw die de gladiatoren mag kiezen die in de arena een gevecht op leven en dood moeten leveren.

De blondine studeerde aan de American Academy of Dramatic Arts. Op haar negentiende kreeg zij een vast contract bij studio Columbia. Ten bate van haar carrière veranderde zij in Hollywood de laatste letter van haar oorspronkelijke naam, Nina Fock. Haar vader, Dirk Fock, was dirigent bij het Amsterdamse Concertgebouworkest.

Nina brak in de jaren veertig door met rollen in griezelfilms als The Return of the Vampire (1944) en Cry of the Werewolf (1944) en films noirs als My name is Julia Ross (1945), The Dark Past (1948) en The Undercover Man (1949). Ook speelde de actrice rollen op Broadway, waaronder de hoofdrol van Katherine in De Getemde Feeks van Shakespeare.

In de jaren zestig en zeventig verplaatste Foch haar aandacht naar het regisseren van toneelstukken en het lesgeven aan jonge acteurs, onder meer bij het American Film Institute. Dit bleef zij tot haar overlijden ook doen. Pas de laatste jaren trok de inmiddels bejaarde actrice weer meer publiekelijk de aandacht met gastrollen in enkele succesvolle series, zoals de met een Golden Globe bekroonde misdaadserie The Closer en Navy NCIS.

De actrice bezit maar liefst twee sterren op de Walk of Fame op Hollywood Boulevard: eentje voor haar filmcarrière en eentje voor haar televisiewerk. Het Schimmenrijk, het speciale programma waarin het Amsterdamse Filmmuseum overleden acteurs en filmmakers herdenkt, besteedt op 28 december uitgebreid aandacht aan het leven en werk van Nina Foch.