Mindhunter (David Fincher - Netflix)

En alle respect daarvoor natuurlijk. Dit is enkel mijn persoonlijke visie op het medium. Ik ben de serie ook gaan kijken op aanraden van een goede vriend, die Mindhunter helemaal fantastisch vindt.

Ik wou daarnet al iets zeggen over Black Mirror, als illustratie dat het toch méér dan enkel structuur moet zijn. De potentiële vrijheid van zo'n serie is enorm, maar het resultaat is er nog steeds niet naar.

Het zijn afleveringen die binnen de filmwereld zouden moeten vechten tussen de brake B-films, terwijl de regisseur daar toch meer zeggenschap lijkt te hebben. Eerder dan budget heeft het misschien ook wat te maken met beschikbare tijd? Geen idee hoe die twee zich tot elkaar verhouden, maar veel van die Black Mirror afleveringen voelden aan als tussendoortjes, regisseurs op automatische piloot die een plot eenvoudig vertalen naar beeld en geluid zonder al te veel persoonlijke toevoegingen.

Zou kunnen dat beschikbare tijd een factor is inderdaad. Zou wel verklaren waarom filmomnibussen bijvoorbeeld wel gewaardeerd worden.

Of misschien zijn er voor jullie nog niet de juiste makers opgestaan om het potentieel juist in te vullen. Lijkt me zo sterk dat speelduur en structuur het format bij voorbaat inferieur zouden maken.

Black Mirror heb ik lukraak een aantal afleveringen van gezien en sommige waren best goed. Ik zal niet alle seizoenen gaan kijken, maar ik zal wel een keer uit gaan zoeken welke afleveringen volgens de critici het beste zijn en dan zo af en toe een aflevering kijken. Dat ligt mij wel iets beter ja..

Eerste gedeelte van het eerste seizoen van True Detective vind ik echt geweldig, voornamelijk vanwege de duistere filosfische bespiegelingen van het McConaughey karakter. Laatste paar afleveringen vond ik dan wel weer wat minder worden omdat het toen meer richting een simpeler catch-the-killer verhaaltje ging.

Toch nog een keer benadrukken: ik vrees van wel. Ik zit in een slasher periode qua film de afgelopen maanden. Vorige maand was ik op Netflix aan het cruisen en kwam ik de serie Scream tegen en ik heb me daarna door seizoen 1 heengeworsteld.

In aflevering 1 doet een bepaalde personage een zelfreferentiele uitspraak over het slasher subgenre: 'slashers lenen zich niet voor het serie format'. En dat personage heeft gewoon gelijk.

In een slasher van 90 minuten heb je zo'n 10 minuten die besteed wordt aan de introductie van personages, zo'n 30 minuten aan geweld, achtervolgingen en tienersex/nudity, en dan heb je zo'n 50 minuten over die besteed worden aan lol en soap toestanden tussen de tieners onderling, en 2 minuten van die 50 minuten is bestemd voor slecht politiewerk (als dat er al is) en voor wat rouwverwerking (die vaak gewoon uitblijft).

En verplaats dat eens naar een serie van 6 uur: geen sex en tieten (want de film was al PG13 en laat je tieten zien, dan kunnen de jonge tieners niet kijken), 1 uur aan moord en achtervolgingen en dan rest er 5 uur (!!!!) voor tienersoaptoestanden, een heel slecht politiekorps waar je je nu als kijker wel aan stoort, en een klein beetje rouw. Poeh!

Ik stoor me iets minder aan het format (hoewel ik absoluut ook liever korter werk zie), wel aan het gebrek van een persoonlijke/unieke stempel. Ik baseer me dan vooral op een aantal anime series die ik absoluut wél weet te appreciëren. Maar daar voel ik dan wel de hand van een regisseur die z'n eigen stijl naar voren weet te brengen.

Ik volg Ramon ook wel in z'n tijdsduur verhaal, maar bingen lukt mij sowieso niet. Ik doe ongeveer 3-4 maand over een serie van 12 afleveringen, dus dan loop je iets minder tegen dat soort problemen aan.

Welke series zijn dat?

Ik heb een paar jaar geleden het eerste seizoen van Twin Peaks teruggekeken (Lynch, auteur, eigen stempel), maar dan krijg je de echte Lynch ook maar in 3 afleveringen te zien (surreeel, vreemde vormgeving), Andere afleveringen zijn dan ook best moeilijk om uit te zitten op een sureeel of droogkomisch momentje na.

Recentelijk heb ik Bakamonogatari gezien, naar aanleiding van de Kizumonogatari films (de eerste had je gezien dacht ik?). One Punch Man ook gezien, maar die was dan net wat te gewoontjes. Devilman van Masaaki Yuasa staat als volgende klaar. Panty & Stocking with Garterbelt en Kill la Kill waren ook vermakelijk, van de regisseur van Dead Leaves. Allemaal korte series.

Maar als het gaat om de echte goeie moet ik toch ook teruggrijpen naar series van een jaar of 15 geleden. De klassieke namen die toen rondgingen (Lain, Texhnolyze, reikaKino no Tabi, Soul Taker). Dat soort zaken zie je toch niet in live-action series.

Fijn! Tips! Dank je. Van Kuzumonogatari heb ik enkel deel 3 nog te gaan. Die zal ik eerst maar eens gaan kijken, maar ik ga de rest van je tips wel even uitpluizen.

Seizoen 3 is absoluut de moeite. Dat is 18 episodes lang uitsluitend Lynch. Doet interessante dingen met het medium ook, voegt bijvoorbeeld scenes in die verder geen enkele resolutie krijgen verderop maar sferisch wel ijzersterk zijn. Rekt bepaalde scenes bewust uit tot het onuitstaanbare (discussie tussen twee personages van zo’n 20 minuten die het maar niet eens worden of ze wel of niet naar een bepaalde lokatie moeten gaan). Of even een drie minuten lang aanhoudend shot waarin iemand zorgvuldig de vloer schoonveegt met een bezem, terwijl je met smart op de uitkomst van de Cooper-verhaallijn zit te wachten.

Andere serie die iets unieks doet met de het medium en niet gewoon een plotje uitrekt, is The Wire. Groots epos over het politiewerk, de drugshandel, politiek en het onderwijs in Baltimore. Elke seizoen een eigen thema, personages het ene seizoen meer op de voorgrond dan in het andere, geen consessies voor kijkers die het jargon of de vele personages moeilijk kunnen bijhouden.

Anthologieën werken vaak ook goed. Geen verplichting om dingen aan elkaar te knopen maar gewoon ideeën uitwerken zonder meteen speelfilmlengte te hoeven vulle. De originele Twilight Zone had meerdere meesterwerkjes van afleveringen en had audiovisueel ook echt wat te bieden.

‘Mindhunter’ Season 2: Charlize Theron Says August Debut

Blijkbaar komt seizoen twee in augustus uit en kent deze acht afleveringen.

Hopelijk wordt het net zo goed als S1.

Seizoen 2 te zien vanaf 16 augustus!

Ik zit al klaar!

MINDHUNTER | Season 2 | Official Trailer - YouTube

Hopelijk heeft hij hetzelfde team van schrijvers kunnen bemachtigen.

Afgelopen weekend het gehele tweede seizoen gekeken en baal nu al dat ik lang zal moeten wachten op seizoen drie...

Erg sterk tweede seizoen. Genoten van haast elke dialoog.

Mindhunter wordt niet meer verlengd. Te veel werk en te duur voor de hoeveelheid kijkers die de serie aantrekt. En daarmee is Mindhunter waarschijnlijk de laatste stuiptrekking van de Golden Age of TV.

Gaat Mindhunter nog wel gewoon door?

Gecorrigeerd!

Jammer, vond dit echt een supervette serie.

Helaas, mijn favoriete serie van de laatste jaren .

Nu resten enkel nog het laatste seizoen van Better Call Saul en Fargo nog om naar uit te kijken op televisie gebied.

Met de komst van betaaltelevisie (HBO, ...) hebben series zoals o.a. The Sopranos, Six Feet Under, The Wire en Deadwood televisie op een ongekende hoogte gebracht en bracht het bij kijkers een zekere voldoening die ze zelf in film niet konden terugvinden. Deze periode wordt dikwijls 'The Golden Age of Television' genoemd. Terwijl er nog andere reeksen volgden (Breaking Bad, Mad Men, Game Of Thrones,...) bestaat de twijfel of deze gouden periode niet voorbij is. Vandaar mijn uitspraak dat Mindhunter waarschijnlijk de laatste stuiptrekking is van The Golden Age Of Television.

Let wel, mensen die deze series maar niks vinden en de voorkeur geven aan bv. The Mentalist of CSI Miami vinden bijgevolg die hele gouden eeuw theorie maar BS.