Wat zou jij kiezen als Zomergast? (fragmenten / keuzefilm)

Vreemde titel, "harde confrontatie".

Ik herinner me die van Houten nog. Die had de film Last Picture Show aangevraagd. Op aanraden van een een of andere vent. Ze had hem onlangs (of niet eens) gezien. Dat vond ik zo mager. Maar goed het is natuurlijk wel de meryl streep van het kikkerland

@speranza: dit is niet het topic "opmerkelijke filmpjes"

Anders wordt je zomergasten-avond een beetje eentonig vrees ik, met zoveel voetbal.

Wegzappen met speranza dus

Brian Blessed is GOD Ik zou gewoon de hele uitzending aanvragen. Geen film.

Brian Blessed is idd een held.

Na vanavond weet ik het zeker.

Ik zou de hele avond dingen met Boudewijn Büch gaan herkijken: Büch op een literaire reis in Duitsland, op een muziekreis in de VS, op een eiland met een dwaze vogel en als volbloed verteller over een object dat verder niemand kent (met zijn handschoenen aan).

En dan een natuurfilm over de Coelacanth.

Ik heb de afgelopen weken met ontzettend veel plezier 9 dvd's van zijn werk doorgespit. Helaas stonden de muziekreizen er niet op, maar wel dvd's over de Dodo, Goethe, Eilanden, noem maar op. Ik zou er ook zeker een fragment van hem bij hebben.

Misschien die bij het huis van Goethe, waar hij vertelde al 100x geweest te zijn en ooit, 20 jaar terug, een klein stukje van de muur had afgebrokkeld om mee naar huis te nemen. En ja hoor, ergens bij de ingang is duidelijk een stukje eruit gekrabbeld. Prachtige tv, zo maken ze het gewoon echt niet meer.

Paar dingen die in me opkomen:

- Afscheid Marco van Basten (met de tranen van Capello)

- Een stukje Bergerac van rond '90

- Een stukje Lost Highway van David Lynch (een van de eerste alternatieve films die ik zag, was diep onder de indruk meteen)

- ritwinst van Chiapucci in de tour van '92 (of iets daaromtrent)

- iets uit Six Feet Under

- rol van de media bij Irak-oorlog

- Obama-speech met de tranen van Jesse Jackson

Wordt vervolgd

De legendarische match : Mike Tyson vs. Michael Spinks ! Hoe Tyson de tot dan toe ongeslagen Michael Spinks in 91 seconden KO sloeg , ik krijg er nog steeds kippenvel van . Ik ben overigens een groot , groot boxliefhebber !

Deze highlights van Iron Mike zijn ook een kippenvelmoment !

Ik denk dat ik sowieso een fragment van Wole Soyinka uit ''De schoonheid en de troost'' zou kiezen.

In Overigen > Algemeen > Welke keuzefilm zou jij kiezen als zomergast?:

De titel zegt het al: Welke keuzefilm zou jij kiezen als zomergast in het programma Zomergasten? En waarom?

Ben al een tijdje met interesse naar het programma aan het kijken en vind de keuzefilms meestal heel leuk om te zien omdat het ook vrij persoonlijk bij de gast ligt die je de afgelopen paar uur hebt gevolgd. In dit topic gaan we niet urenlange interviews houden maar er kan wel een lichte toelichting gegeven worden waarom jij jouw keuzefilm kiest. Ik ben benieuwd!

Excuses als dit topic al bestaat, kon hem nergens vinden .

Laat mij maar de eerste zijn:

Ik zou twijfelen tussen The diving bell and the butterfly of Magnolia. Beide films hebben mij een indruk gegeven en laten inzien dat film een echt vak is. Dat film ook echt kunst kan zijn.Een soort onuitwisbare indruk, een zeer grote push die mij heeft geleid naar andere soort films die ik anders nooit had willen zien. Ze hebben mij min of meer over de streep getrokken naar mijn echte liefde voor films.

Edit: Blijkbaar niet de eerste

Er zijn enorm veel dingen die ik wil laten zien en over wil vertellen. Film, filosofie, muziek, politiek, de maatschappij, kunst, de mens.... Genoeg gespreksstof. Een impressie:

-Fragment uit Het Is een Schone Dag Geweest (1993)

De interviewer vraagt de boer hoe het met hem gaat. Omdat de persoon al zo lang bezig is met het boer zijn, beantwoord hij de vraag puur vanuit zijn beroep. Door dit bestaan kan hij niet meer voor zichzelf spreken en datgene dat hij vertelt enkel herleiden naar de 'gevangenis'' waarin hij zit. Dit fascineert mij bijzonder. Wat is het met mensen die de vraag regelmatig (allereerst) beantwoorden vanuit hun eigen werk? Ook het stellen van deze vraag roept een zekere aversie bij mij op. Dat komt misschien omdat de mens van nature interesse in de ander heeft, maar juist deze specifieke vraag aan de lopende band wordt gesteld. Voor mij heeft het een wat negatieve lading gekregen. Ik vind het vervelend en tegelijk ontsnap ik zelf ook niet aan deze vorm van sociaal zijn en stel deze vraag met maten. Behoorlijk tegenstrijdig dus. Daarbij aansluitend... Zoals sommigen, terwijl ze een dag doorbrengen met een andere persoon in dezelfde woonruimte met enkele kamers, bij wederzien elkaar blijven groeten. Hoe komt dat? Allemaal zaken die vast al eens zijn onderzocht, maar misschien is het ook de moeite waard om te onderzoeken hoe en waar het verschil dan zit tussen mensen die het ''te pas en te onpas' doen en die mensen die het minder doen. Is het zo dat een sociaal wezen als de mens met enige nadruk wil laten blijken dat deze sociaal is?

-Fragment performance Paul McCarthey

In het fragment heeft de kunstenaar een ''volk van laaf'' masker en is vunzig mompelend deeg aan het kneden. Deze persoon houdt zich bezig met iets wat mij enorm fascineert: de afkeer van mensen voor ongebruikelijke dingen. Hij houdt de mens een spiegel voor en laat zien hoe hypocriet en angstig mensen zijn voor het onbekende en afwijkende. De grens is hij allang gepasseerd, maar dat is nu juist de kracht. In een ander werk is op een afbeelding weergegeven hoe een vader zijn zoon aanmoedigt om een schaap van achter te nemen. Of wat te denken van het prachtige fotowerk van een pop met een lul eraan. Een gemiddeld persoon vindt het prachtig, tot deze ontdekt dat er een penis aanhangt. Het is anarchistisch, maar ook erg intelligent. Hij legt precies de zere vinger neer waar de Westerse maatschappij een verkeerde weg inslaat. Waarom houden Berlijners zich zo angstvallig strikt aan de verkeersregels en zullen deze zelden door rood fietsen? In hoeverre zijn wij als mens ook gewend aan alles om ons heen? Een nieuwe generatie kent geweld van games en films, en kent ogenschijnlijk geen grens. Het is bijzonder om te zien dat veel mensen, tegen hun verwachting in, toch minder kunnen verdragen. Voor mij is het belangrijk dat dit soort kritische geluiden van oa. McCarthey blijven bestaan.

-Fragment Joods vernietigingskamp

Deels aansluitend bij het vorige fragment, maar ook over de pijn van de mensheid en menselijke betrekkingen. De gruwelijk beelden van lijken en dunne, uitgeputte mensen, die visueel je bijblijven. Hoe 1 seconden beeld je voor altijd bijblijft, terwijl het nog zo ver weg is, lang geleden. Waarom een mens het ene lijden erger vindt als het anderen?

-Fragment: Playtime (Jaques Tati) + keuzefilm

De meest humoristische en intelligente komedie die er is. Audio-visueel briljant. Het is als een groot rollenspel waarin iedereen meedraait, zoals duidelijk wordt door middel van bijvoorbeeld de 'draaimolen'' rotonde. Ook de schijn die overal wordt gewekt dat men vooral moet meedraaien. En in die wereld is daar dan monsieur Hulot, compleet verdwaald in de chaotische maatschappij. De weergaven van de stad als postmodernistisch architectuur wonder spreekt mij ook erg aan.

-Fragment: Home (Yann Arthus-Bertrand) (originele Franstalige versie als purist, 34:30) bekijk fragment

Een bruggetje van mijn architectuur opmerking naar Home. Als fragment de beelden van Dubai. Mijn interesse voor kunst ligt vooral bij de cinema en de fotografie (van architectuur). Dubai is het afschrikwekkende, doch fascinerende walhalla van de architectuur. Een stad waarin mensen ouderwets worden ''uitgebuit'' als arbeider, maar slechts een klein deel van bevolking echte staatsburger is. De architectuur is oogstrelend mooi en droevig tegelijk. Het beloofde land zonder echte ziel, zoals het kunstmatige eiland symboliseert. Daarbij ook een voorbeeld van hoe de mens de aarde misbruikt..

Plus een ander fragment van Home erachter geplakt (40:46)

Ook hier het trieste beeld van hoe de mens het land uitbuit. De indrukwekkende groen/grijze cirkels die hoog vanuit de lucht als glimmende muntjes eruit zien. Hoe de mens handelt om te overleven, terwijl het eigenlijk op een verantwoordelijke manier kan. Meer bewustzijn is nodig. Op Tasmanië gooit men napalm op de ene helft van het eiland om land vlak te maken, wat catastrofale gevolgen heeft voor de aarde. Ze verbouwen kleine bomen die snel groeien en makkelijk door hun machines kunnen. Aan de andere kant van het eiland zijn de toeristen, voor wie dit geheim wordt gehouden. Ontspanning voor de ene, en een gruwelijk nachtmerrie aan de andere zijden. Mijn hart ligt ook in de stad (Rotterdam), maar beweeg mij steeds meer naar een bewustwording omtrent de natuur. Het fragment van de docu is filmisch het neusje van de zalm, maar hartverscheurend tegelijk. Prachtige muziek ook van Armand Amar. Hoewel in dit fragment de muziek niet geheel tot zijn recht komt, is het dit wat mij fascineert in de samenhang tussen beelden en muziek.

-Fragment (To Vlemma tou Odyssea/ of een andere score). Allereerst een langere uitwerking van het hoofdthema van componist Eleni Karaindrou. Het beeld op zwart voor zo'n 7 minuten (de muziek telt) en vervolgens een korte versie van het thema laten zien als begeleiding bij een filmscène. YouTube - à côté de la silhouette - Eleni Karaindrou - Ulysses' Gaze

Het bruggetje van architectuur en natuur naar filmmuziek

Zo talrijk als de architectuur en de natuur kan zijn, zo geldt dit ook voor filmmuziek. De componist van de muziek het vorige fragment is daar een voorbeeld van. Armand Amar gebruikt een traditioneel orkest, maar gebruikt musici van een variatie aan culturen om hun bijdragen te leveren. Zo is mijn ontdekking van filmmuziek in de loop der jaren ook steeds meer verschoven van Westerse, naar die van overal ter wereld. Het is die verrijking die elke cultuur biedt, dat het zo bijzonder maakt. Wat gebeurt er met überhaupt met iemands identiteit en cultuur als deze mengt?

Zo is de verrijking van muziek voor beelden in de cinema echt fantastisch. Een andere componist die ik koester is de Griekse Eleni Karaindrou. Haar muziek is van een tragische, intieme aard die de poëtisch sfeer van de film versterkt, maar toch is het meer een sterke symbiose.

Verder:

-politiek fragment aangaande cultuur

-een filmscène met Zbigniew Preisner muziek

-fragment Avalon (Oshii): tussen kunst en kitsch

-fragment Bin-Jip

-fragment M: het woord van het volk, politiek

-een videogame fragment om te kunnen vertellen over menselijke interactie en filosofie (Kant, Baudrillard...)

En nog meer.

Wow zeg, dat jullie die gegevens allemaal paraat hebben! Ik zal er eens over nadenken...

Neo's avond zou ik denk ik best trekken Interessant!

Ik zou zeker kijken

Hmm ligt er een beetje aan. Mocht hij het een beetje minder hoogdravend vertellen dan hier typen dan ik ook wel.

In het andere Zomergasten-topic had ik al eens een lijstje gemaakt, nu met aanvullingen (niet zo'n eloquent verhaal als Neo )

Jeugd

* 'Mijn Idee' over telepathische walkman (jaren '80)

Sport:

* Engeland - Nederland, Wembley 1993

* Het lijden van Jan Ullrich, tour 1998

Muzikaal tussendoortje

* Joanna Newsom - Clam Crab Cockle Cowrie (Jools Holland)

Enthousiaste vertellers

* Herman Pleij & Jan Mulder - Villa BVD 1998

* Boudewijn Buch over Goethe

Jankend voor de buis:

* De Schreeuw v/d Leeuw met terminale jongeren (1997?)

* Netwerk/2 vandaag over dood Tilburgse jongen (2002?)

* De val van de muur; 'Ich kann es nicht glauben' (1989)

De kracht van het woord:

* David Letterman over de aanslagen (2001)

* Speech Bill Clinton, Engelse Universiteit (2002)

Tussendoorfilmpje

* Foutaises (1989) van Jeunet

Komedie:

* Buren, 'hondepoep door de brievenbus' (jaren '90)

* Seinfeld: Jerkstore (1997)

* Blackadder, 'Head' (1986)

TV van een andere planeet:

* Van de Schoonheid en de Troost met Elizabeth Loftus (2000)

* Andere Tijden, 'Moffenhoeren' 2006 (?)

Muzikale afsluiter:

* Sigur Ros - Untitled 8, Heima 2007

18 fragmenten, rode lijn to be determined

Keuzefilm wordt dan 'The Great Race' (1965)

Ik ben, bij mijn weten, geen Leon de Winter die (ook) in gesprekken alles opblaast

Mooi dan ga ook ik kijken

Geweldig was dat . Toch kies ik dan liever van wat later uit de wedstrijd:

Geweldig commentaar ook .

En deze .

ik ken wel meer mensen die zich net als ik weer ieder jaar rond Zomergastten afvragen hoe hun perfecte tv avond er uit zou komen te zien. Leuk om hier ook datzelfde enthousiasme terug te zien! Vandaar dat ik ook maar een poging waag om hier een lijstje te plaatsen.

Een rode draad blijft bij mij altijd wel comedy en muziek. fragmenten uit films en tv-series zijn wel een goede aanleiding om een discussie te beginnen, maar vormen vaak toch een beetje wisselvallig geheel (je wilt of méér er van zien of snel door naar het volgende fragment, het is nooit 'perfect'). Ik zoek ook altijd een beetje de 'kunstzinnige' hoek op, want daar komen toch vaak de mooiste of meest indrukwekkende beelden vandaan. Soms zoek ik ook een politieke rode draad op, soms puur absurdisme. Maar vandaag, met weglating van een heleboel andere kandidaat fragmenten (want zomergastten duurt maar 3 uur en zo'n 18 fragmenten), is het dit geworden:

1 vrienden van de poezie

2 patti smith doet ginsberg

3 glenn branca - live solo

4 fry and laurie - language

5 chris morris - suicide with escape clause

6 rosas danst rosas

7 ultra vista! - - Heinrich's Hammond Fun

8 Mulligan and O'hare

9 the knife - pass this on

10 la vie nouvelle dans

11 totoro bij de bus

12 butoh

13 miranda sex garden - play

14 bjork - pagan poetry

15 mala morska

16 not I

17 container

18 bande a part dance

en dan de KEUZEFILM

Ik zou kunnen gaan voor één van mijn favorieten

voor een van de films waar ik een fragment van gekozen heb

voor cult films die maar weinig mensen kennen en ook een slechte roulatie hebben (Litan, Liquid Sky, Basterd Swordsman, Top Sensation, hanno cambiato faccia, silver heads, pentimento)

maar ik zou kiezen voor mijn 'holy grail', een film die echt nergens te vinden is maar natuurlijk gewoon door de VPRO voor vertoning zou kunnen worden aangekocht:

Squareworld (Sukueawaarudo, Kenji Onishi)

een heftige avond bij elkaar denk ik zo, maar echt het type tv waar ik van begin tot eind in vervoering naar kan kijken, mijn perfecte tv-avond