Waarom is een 'making of' altijd aarslikkerij?

Zijn er ook leuke making-ofs? Niet waneer acteurs de hele tijd elkaar portretteren als "zeer professioneel, getalenteerd en heel prettig om mee te werken" en dat de regisseur ook een veer in zijn poepgat krijgt ("hij weet heel goed wat hij wil en hij is zo goed en stelt iedereen op zijn gemak en is zo professioneel enz enz".

Ben ik nou de enige die hiervan moet kotsen? Wat is hier de toegevoegde waarde van? Zijn er ook leuke making-ofs?

Eén van de leukere making-of's vond ik die van Jin-Roh, waar Oshii zelf heel kritisch uithaalde naar het regiewerk van Okiura. Ook die van Avalon geeft duidelijk de problemen op de set weer. Maar dat zijn natuurlijk films die binnen een beperkt interessegebied vallen.

Verder wel erg met je eens trouwens, iets waar ik me ook vaak aan stoor bij die making-ofs. Iedereen loopt maar een beetje uit z'n nek te lullen, alsof het allemaal zo leuk en interessant is.

Een leuke making-of die me zo te binnen schiet is die van Bad Taste. Verder is het inderdaad eerder een cursus ophemelen dan dat je er wat van opsteekt.

Edit. Op een veer na dan, als regisseur.

De making of van Alien 3 is ook leuk, en die van Blade Runner, waar zowel de positieve alswel de negatieve kanten worden belicht.

Ach er zijn genoeg goede making off's maar echt kritisch zul je ze zelden horen (anders werkt niemand er aan mee), daarbij is er ook een verschil in aarslikkerijgehalte. Die uber-positief ingestelde making off's, die voor mtv e.d worden gemaakt voordat de film uitkomt,. zijn natuurlijk onderdeel van de promocampagne en extreem aarslikkerig (ik neem aan dat je op dit soort filmpjes doeld), terwijl er zat mooie docu's zijn over de making of's van klassiekers. Laurent Bouzereaus is een frans documantaire maker die geweldige making of's gemaakt heeft van o.a. The Thing, Jaws, Blues Brothers en Close Encounters, The Birds etc... Het nadeel is dat men tegenwoordig direct een aarslikkerig making of filmpje maakt voor op de dvd, maar dat vind ik promofilmpjes en geen serieuze making of documenaires.

De allerbeste blijft natuurlijk Hearts of Darkness a filmmakers Apocalypse (maar de opnames van Apocalypse Now waren op zichtzelf al spannender en dramatischer dan menig speelfilm.)

Juist zo'n film die veel mythe en opgeklopt sentiment rond een film drapeert waardoor fans nog harder gaan kirren. Vond het een serieus onding.

Ja, maar met jou afwijkende smaak had ik ook niets anders verwacht. Het handelt hier immers om een klassieker. (Al kan ik me niet voorstellen dat jij niet zult toegeven dat de film op uiterst bijzondere wijze (helikopters met scherpe munitie, hoofdrolspeler met Hart aanval, 16 maanden draaitijd, door storm verwoeste sets, etc.) tot stand is gekomen)

Of het gaat om een klassieker of niet doet er weinig toe hier, ik geloof de film gewoon niet volledig. De toon en sfeer die in de film hangt is er eentje van mytheschepperij. En Amerikaans opgeklopt sentiment.

't Zal vast woelig geweest zijn, maar het kwam mij allemaal weinig feitelijk over.

Vreemd, ik geef toe dat ze er een psychotisch laagje over hebben gegoten, maar de feiten lijken mij toch vrij helder naar voren komen.

Onderhond heeft hem al genoemd maar in Jin-Ro is het lekker real, Oshii neemt geen blad voor de mond. Verder ben ik eigenlijk niet zo'n fan van Making offs, enkel bij echt interessante films wil ik het wel eens kijken.

Ben het helemaal met de topicstarter eens, die vele cliché making-of documentaires waarin iedereen enkel wat veren in reten steekt is echt flink irritant. "Hij is zó geniaal. Ik vond het zó leuk met haar te werken. Zij zijn echt geweldig". Bah.

Een making of die wat dat betreft anders is, is Shocking Truth (de documentaire van de originele Texas Chainsaw Massacre). Hierin wordt toch vooral ingegaan op de verschrikkelijke omstandigheden op de set etc. Vooral Robert Burns heeft er overduidelijk geen problemen mee zich kritisch uit te laten over de film. Maakt het toch meteen een stuk interessanter.

Probleem is nu ook dat als mensen dit echt menen ze niet meer geloofd worden.

Volgens mij, omdat de mensen al zoveel tijd in de film gestoken hebben, dat ze dat niet ook willen doen bij een ''making off''. Of als dat wel zou zijn, het is geen film of docu ofzo het is een ''making off''. Ik weet eigenlijk niet wat daar interessant aan zou moeten zijn ofzo.

Het is gewoon als lokkertje volgens mij ''Special Edition'' Of met ''Extra'tjes''. Waardoor je soms meer dan €10,- bedoeld zodat je een ''special edition hebt, met een ''COOLE'' Making off''.

Hun worden er alleen maar rijker van, wij wat armer

Tja, ik ga er ook wel van uit dat iedereen het echt leuk vond om met hem of haar te werken, maar laat die makers van de making- of dan gewoon wat andere vragen stellen. Stel de vraag "hoe vond je het om met hem te werken" dan niet, want iedereen weet het antwoord wel. Vraag dan iets interessants.

Leuk voorbeeld is de documentaire van dik drie uur van The Frighteners, die regisseur Jackson zelf in handen had. Een hele hoop erg boeiende informatie over de film en interviews met cast- en crewleden, maar nergens krijg je zo'n stomme reeks "hij is zo geweldig" of "zij was zo leuk!" En zo hoort het ook, als je het mij vraagt.

Leuke docu's: Texas Chainsaw Massacre, Halloween, The Devil's Rejects, Zombi 2, Night of the Living Dead, ...

Al beken ik niet altijd naar de making-offs te kijken. Vaak ben ik enkel geïnteresseerd in de film.

Ik heb het gevoel dat commentaartracks in veel gevallen een beter beeld geven van een film. Meestal is dat door de regisseur of iemand van de crew die meer technischer naar de film kijkt. Bij een making-off zal je meer acteurs uit de film te zien krijgen die verkondigen dat het hun beste ervaring was en hoe geweldig dat was. Misschien evengoed bij een commentaartrack, maar dat komt meer over als trots over een eigen kind dan puur promomateriaal (wat het uiteindelijk voor een deel wel blijft uiteraard).

Langs de andere kant zal je als kijker rapper geneigd zijn om dergelijk bonusmateriaal te bekijken als je de film goed vind. Ik kan me niet voorstellen dat ik een making-off ga bekijken van een film waar ik maar 1 ster aan gegeven heb. Maar het is een feit dat de meeste making-off documentaires een overdosis promotalk en ophemelarij bevatten.

Ik zie het wat genuanceerder. "Making of" betreft in de meeste gevallen niet alleen een reeks interviews waarbij de acteurs en actrices de regisseur in kwestie bejubelen.

Veelal tref ik bij een "Making of" ook film materiaal aan die uit het origineel, de bioscoopversie, zijn gehaald. Waarom een regisseur hiervoor heeft gekozen of waarom een producent dit zo heeft bevolen vind ik dan weer erg interessant.

Ook bevat een "making of" vaak scènes achter de schermen, minder relevant voor het eindproduct maar mijns inziens zeker leuk om gewoon te zien, de sfeer op de set, vaak vergezeld met een korte documentatie over hoe bepaalde scènes tot stand zijn gekomen; special effects, decor, grime, enz.

Maar die commentaar is vaak ook zo dodelijk saai. Bij leuke scènes kom je hier en daar wel interessante zaken te weten, maar algemeen beschouwd heb ik er weinig aan. Tijdverspilling zeg maar; dan kijk ik liever nog een andere film.

Lost in La Mancha gaat eigenlijk alleen maar de tegenslagen tijdens het filmen.

De Casablanca maing-off op de 2-dvd gaat diep in op alle ellende, onmogelijke omstandigheden en ruzies die er tijdens de opnames waren. Er leefde toch al zo goed als niemand meer toen de making-off gemaakt werd dus ze konden eerlijk zijn.

LOL, klopt. En dit resulteerde tot een documentaire die mijns inziens memorabel is.

Het ligt er maar aan waar je interesse ligt. Ik val vaak ook in slaap, maar tracks met componisten stellen mij nimmer te teleur. Die gaan namelijk altijd in op die dingen die ik allemaal wil weten. Ik denk dat commentaar haast enkel interessant kan zijn of als het een goede verteller is of de persoon erg vakkundig op een specifiek vlak wat precies jou als kijker/luisteraar boeit.

Volledig mee eens. Ik ben erg geïnteresseerd in design, special FX en make-up. In dat opzicht vond ik de docu's van Alien en Zombi 2 erg sterk.

Ik heb pas de commentaartrack van Alien gezien door regisseur Ridley Scott. Heel interessant, vooral hoe alles gemaakt is, de opbouw van de sfeer en het tot stand komen vóór het filmen. Maar ik kan me goed voorstellen dat de making off van Casablanca zoals The One Ring zegt, ook de moeite is om te kijken. Hangt van de film af en wie de making off maakt of de commentaar inspreekt.

Zo is de commentaartrack van de animatiefilm Brother Bear door de 2 elanden zowel interessant als enorm grappig en zelfs beter dan de film zelf. Bij The Magnificent Seven is de making off dan weer heel sterk omdat het daar dieper ingaat over de keuze van de acteurs vanwege de staking toen in Hollywood met heel de geschiedenis errond.

De extra's van The Lord of the Rings, die bij de extended cuts gaan, zijn meesterlijk Ze ontkomen bij vlagen eveneens niet aan het 'Oh, wat zijn we goed'-gehalte, maar dat valt dan wel écht mee. Het is ontzettend boeiend hoe een megaproject als dit tot stand komt, en de stress en frustraties die ermee gepaard gaan worden niet geschuwd. Alles bij elkaar duurt het ook zo'n 15 uur, maar de lengte gaat nergens ten koste van de kwaliteit. Briljante kijkjes achter de schermen waarna je het gevoel hebt ook echt álles te weten wat voorgevallen is tijdens de opnames. Van het schrijven van het script langs het casten naar de montage, en van de special-effects en het production design tot het scouten van locaties en het componeren van de muziek. Doen het ook bij herzieningen nog uitzonderlijk goed.

De 4 verschillende commentaartracks die bij iedere film zitten zijn ook de moeite waard. Die van de acteurs is bij vlagen hilarisch.

De making of van Ex Drummer, nog leuker dan de film.

De making-off / documentaire op de extra's van Casino (S.E. 2-disc).

Ook de extra's op hitchcocks The Birds is de moeite waard, worden camera-technieken, andere manier van belichting wat voor de film is gebruikt e.d. uitgelegd.

Verder bekijk ik ook zelden de extra's aangezien het, zoals eerder genoemd, een cursus ophemelen is of gewoonweg bijna nooit interessant genoeg.

Volgens mij is het met name in the making off van 'nieuwere' films zo tegenwoordig..

een paar interessante 'making of's' die ik me herinner:

Making of ...

- 12 Monkeys ('The Hamster Factor and other Tales of 12 Monkeys')

- Taxi Driver

- Alien DC

- Cape Fear

- elke Robert Rodriguez' Film (10 Minutes Film School)

- The Godfather

- La Haine

Tuurlijk steekt men veren in elkaars poeperd! Je zou als acteur/actrice wel een ongelooflijk rund zijn om je negatief uit te laten over de regisseur of andere acteurs. Je gooit je eigen ramen in als je dat doet, dus dan zeg je dat je heel fijn samenwerkt met iedereen en dat iedereen heel professioneel is.

Bijt nooit in de hand die je voedt.

Over het algemeen vind ik de interviews met de acteurs ook niet heel erg boeiend, ik hoor liever het commentaar van een regisseur over zijn film tijdens een review. En beelden van achter de schermen zonder die interviews vind ik ook erg leuk om naar te kijken.