It Follows (2014)

It Follows is een fenomenale genrefilm. Regisseur David Robert Mitchell nam een origineel uitgangspunt (gedeeltelijk gebaseerd op nachtmerries die hij had als kind), en verwerkte het tot een prachtig sfeerstuk. Van de horror moet dit werk het nog niet eens zozeer hebben. Veel meer schuilt de kracht van It Follows in het sterke kleurgebruik, de verrassend goede cinematografie en het voyeuristisch aandoende camerawerk. Daarnaast speelt Mitchell met terugkerende locaties, props en de diverse seizoenen (meerdere soorten kleding passeren de revue, maar alle sets lijken de tieners even comfortabel te zitten). Net op het moment dat je vreest dat het scenario toch iets te conventioneel gaat blijven, volgt de knappe twist aan het einde. It Follows is veel meer dan een simpele tienerhorror, en hoofdrolspeelster Maika Monroe stijgt boven zichzelf uit. Gestileerde pracht zoals ik het graag zie. Ruim 4*

Weergaloos. Een groot woord, maar wanneer loop je nog tegen een horrorfilm aan die een eigen entiteit (met bijhorend setje regels) introduceert, het beste van klassiekers weet te samplen en tegelijk nagenoeg alle valkuilen die het genre rijk is te vermijden? It Follows vindt het genre niet opnieuw uit, maar weet er wel het maximale uit te halen. Belangrijkste vermeden valkuil: It Follows weet even subtiel als ingenieus de vrienden van de hoofdpersoon te betrekken zonder het obligate met-moeite-overtuigen-van-de-ernst-van-de-situatie. Je weet wel; dat de hoofdpersoon mensen probeert te vertellen wat er aan de hand is en eerst voor gek verklaard wordt voor iemand haar gelooft. De scene op het strand wordt hiervoor perfect ingezet, en voorkomt tevens dat het allemaal te repetitief wordt. Daarnaast zijn pacing en sfeer de grootste troeven. Net als de entiteit, zweeft en draait de camera bescheiden en geduldig stalkend door deurposten, ramen, spiegels en over straat. Om de gruwel uit de beginscene te beschouwen als een belofte die niet ingelost wordt, is niet snappen hoe het ingezet wordt. Het zorgt er juist voor dat er doorheen de film een constante dreiging heerst, waarbij je ook als kijker de hele tijd de achtergrond aan het scannen bent op die ene verdachte, typische wandelende persoon die overal kan opduiken. Weten waar het toe in staat is, is genoeg om er bang voor te zijn. Soundtrack is fan-tas-tisch: brommend met eigenzinnige synths die het beste van met name Halloween oproepen, zonder een repetitief deuntje te worden. Perfect voorbeeld van hoe de film voorgaande horrorhistorie weet aan te wenden om een modern jasje voor zichzelf aan te meten. Een film met eigen smoel en tevens kundig geknipt en geplakt uit de canon der horror. Sfeervol doorheen de speelduur en faire dosering van jumpscares. Heel erg weinig op aan te merken en oprecht een film die onder je huid weet te kruipen. Verdiende 4,5*

Inmiddels de derde keer dat ik deze heb gezien en It Follows staat zeker in mijn top 10 horrorfilms van de jaren 10. De score is ontzettend sfeervol en bij vlagen zenuwslopend. De film teert op een paar momenten niet op jumpscares, maar van het zenuwslopende onderhuidse gevoel. Monroe haar personage moet continu over haar schouder kijken en elk moment kan er weer een wezen om het hoekje luren dat het op haar gemunt heeft. Mitchell weet dit ontzettend goed uit te bouwen en de film weet dit met een aantal hoogtepunten goed uit te bouwen. Ook op ogenschijnlijke momenten dat er niets aan de hand lijkt ben je continu in alle hoekjes aan het zoeken naar een traag lopende entiteit. De film is origineel en ontzettend sfeervol. Daarbij maakt de score van It Follows een unieke horrorfilm die zich weet te onderscheiden van alle generieke Conjuring universe meuk dat de standaard lijkt geworden te zijn de afgelopen jaren. 4,0*