Fack Ju Göhte (2013)

Chaotische verzameling ongein met een handvol sterke momenten, een dun romantisch verhaaltje en veel overbodige banaliteiten. Houdt een beetje het midden tussen de Van Wilder-films en Stand and Deliver. Elyas M'Barek doet het niet slecht als protagonist, maar Karoline Herfurth zie ik toch liever in meer serieuze films.

Niet slecht. Niet super. Een beetje zoals het de laatste tijd wel is met iedere komedie. Dat het een Duitse film is stoort me ook niet. Het is trouwens een van de betere Duitse filmen sinds jaren. Als je de winkels binnen kijkt, verkopen ze enkel Duitse oorlogsfilmen. Dat zou wel eens mogen stoppen. Ach, dat rot cliché . Misschien niet DE Komedie film van de laatste jaren.Maar op dat gebied blijf ik al jaren op mijn honger zitten. Robin Williams was zowat de laatste acteur, die wist hoe je mensen kon laten lachen. Vermits die laatste er niet meer is, vrees ik dat we de komende jaren niet veel hoeven te verwachten.

Fack Ju Göhte is een film die drenkt in overspannen kleuren en beelden biedt die door een onrustig bewegende handcamera zijn geschoten. De film lijkt niet te zijn gericht op het bedaagde filmpubliek. Na een tijdje in de film blijkt dat ook wel uit de oppervlakkige invulling van de personages, het vlakke verhaal en de puberale humor. De personages zijn verschrikkelijke clichés. Het hoofdpersonage voorop. Een man die alleen aan zichzelf denkt, straattaal bezigt en uiteraard toch het hart op de juiste plaats heeft. Het verhaal verloopt zoals je denkt dat het verloopt. Het hoofdpersonage wordt per ongeluk aangesteld als leraar op een middelbare school. Hij interesseert zich niet voor de kinderen. Na veel lief, leed en slechte humor ontdekt hij dat de school en de kinderen hem toch niet koud laten. Verrassing. Tussendoor nog een zwak liefdesplotje waarvan de uitkomst al na enkele minuten vaststaat, maar dat zich net als de rest van de ellende nog twee uur voortsleept. Uiteraard ontbreekt de klas met onwillige leerlingen die verandert in een klas vol ambitieuze harde werkers niet en blijken confessionele personen opeens toch heel coulant en cool te zijn. Misschien is het erg dapper om de personages fecale taal te laten bezigen en om genitaliën en seksuele handelingen denigrerend te benaderen. Grappig is het niet. Nee, Fack Ju Göthe is geen film die de humor ontleent aan fijne scherpzinnige dialogen of aan cynische waarnemingen betreffende de belabberde staat waarin het huidige schoolsysteem verkeert. In plaats daarvan een ergerlijke hoofdpersoon in een vlak en clichématig verhaal dat pijnlijk ongrappig is. Erg dit.