American Heist (2014)

“It was always me and you against the world.” Verwacht je een goede film nadat je opgemerkt hebt wie de hoofdrollen spelen, dan kan ik je nu al waarschuwen. Dit is een bedroevend slechte film. Adrien Brody, Oscar winnaar voor zijn schitterende prestatie in “The Pianist”, en Christensen, die ontegenzeggelijk een virtuoos is in het hanteren van een lichtzwaard maar een présence tentoonspreidt die zonder probleem overtroffen wordt door pakweg Chewbacca, zijn dus geen garantie om er een genietbare film van te maken. De filmaffiche op zijn eigen is sowieso al een aanwijzing dat het een fletse B-film zou zijn. En hoezeer de beide heren ook getatoeëerd zijn en een woordenschat gebruiken die een gemiddelde kwajongen laat verbleken, komen ze toch nog altijd over als twee zachte eitjes. Recensie hier ...

Tja...het is het net niet. Waar ik meteen al moeite mee heb is dat de hoofdrol spelers broers zijn, maar totaal niet op elkaar lijken. Echt Wesley Snipes en Woody Harrelson leken nog meer als broers op elkaar in Money Train. Eigenlijk had de film nog een uurtje langer moeten duren, want ergens moet hij toch gepakt worden en die klopjacht is nu net leuk. Hij kan niet zomaar zijn vrijheid tegemoet zijn gewandeld. De ambulance broeder gaf al aan dat hij niet een gijzelaar was. Als Jordana Brewster geen antwoord geeft dan meld hij dat toch ergens anders. Hij is ook familie van de dader. De politie komt zo wel bij hem uit. Hij is bont en blauw, dat kun je geen 4 weken verbergen. En zijn bloed ligt op plaats delict van die kopstoot. En Jordana Brewster zullen ze toch ook wel ondervragen, waarom ze jankend weg liep terwijl de stad in rep en roer is. Een beetje recherche heeft één plus één zo bij elkaar opgeteld toch.

Het grootste vraagteken bij 'American Heist' is hoe een karakteracteur als Adrien Brody in een B-film van Hayden Christensen terecht komt. Een antwoord wordt niet gegeven. In de plaats probeert 'American Heist' een statement te maken wat betreft clichés en onzin. Want de overval uit de titel mag dan wel netjes geschoten zijn, het stelt totaal niets voor. Spanning en originaliteit zijn ver zoek. Bandwerk en een hoop onlogische aspecten sleuren de film daarentegen naar een bedroevend einde.