The Go-Between (1971)

Redelijke film waarin een jongen liefdesbrieven bezorgt tussen een rijke aanstaande bruid en haar geheime liefde. Behoorlijk traag, en het duurt ook even voordat het verhaal een richting krijgt. Het 'spelletje' wat met de jongen wordt gespeeld komt dan ook goed naar voren. De film speelt zich af begin vorige eeuw, en de hele aankleding en beelden zien er wel mooi uit.

Fransman weet de film haast perfect samen te vatten. Maar vooralsnog ben ik minder enthousiast dan hij en dat terwijl een van mijn favoriete acteurs, Alan Bates, een hoofdrol vertolkt. Dat komt omdat de film al ongeveer voor de helft voorbij was, alvorens ik de gaten kreeg waar de film nou eigenlijk over gaat. In de tweede deel voel je de spanning weliswaar groeien, maar in het begin is het een trage vertelling over een redelijk bekakte aristocratische familie, culminerend in de irritante gedragingen en commentaren van Leo’s vriend. Daardoor was mijn interesse grotendeels al weggesijpeld tegen de tijd dat het verhaal boeiender werd. De verrassende wending tegen het einde is zonder meer een vondst. Allicht moet ik deze film een tweede kans geven. Ik sluit niet uit dat mijn waardering dan omhoog gaat. De film deed mij voortdurend denken aan Brideshead Revisited; niet helemaal terecht, maar toch.

Heel mooie, gevoelige film, over romantiek maar nog veel meer over adolescentie en standenonderscheid. De gemoedstoestand, de gevoelens, de ervaringen bij de rijke elite van de jonge Leo zijn heel subtiel weergegeven. Uitstekende vertolkigen en fotografie. Knap Brits (van wie anders) werk.