Winchester '73 (1950)

Niet voor niets is deze film tot een van de grootste klassiekers uit het westerngenre verworden. Het idee om de hoofdrol eens niet aan een persoon maar aan een voorwerp te geven bleek een gouden greep. De strijd om de Winchester '73 is een bijzondere. Dat begint al met een geweldig interessante, volgens mij nooit zo mooi vertoonde schietwedstrijd waarbij dit geweer de inzet is. Om het vervolgens van hot naar her te zien worden gesleept en hierbij ook de overige hoofdpersonen voortdurend met het geweer zien mee te bewegen, is prachtig om te zien. Het levensverhaal van het geweer loopt gelijk op met de avonturen van Lin McAdam en zijn vriend en het zijn, naast James Stewart en Millard Mitchell, Shelley Winters, Dan Duryea en Stephen McNally die ervoor zorgen dat deze avonturen zeer interessant zijn om te volgen. Het steeds weer terugkomen van de Winchester voelt enerzijds wat geforceerd aan maar is anderzijds de kracht van deze unieke film. Het mooie is dat er aan het eind ook duidelijk wordt dat er nog altijd iets is dat belangrijker is dan de kwaliteit van een geweer: Het leven.

Avontuurlijke western met een "één uit duizend geweer" als inzet. Doorsnee en klassieke western uit die tijd met de even klassieke ingrediënten en het voorspelbaar einde. Genieten kunt ge natuurlijk van het goed acteerwerk van sterren als James Stewart en Shelley Winters en ook nog even opkijken naar de jonge gasten Rock Hudson en Tony Curtis in hun kleine bijrol.

Ik had niet al te veel verwachtingen bij deze film, maar het heeft me prima vermaak opgeleverd. Het begint al best leuk met de schietwedstrijd waarbij de winnaar de Winchester '73 krijgt maar de verliezer zeer onsportief blijkt te zijn. Het begin van een vlotte western die in hoog tempo met een flinke dosis actie voorbij vliegt. Actiescènes, de shootouts dus, zijn goed en vooral de aanval van de indianen op het kamp was waanzinnig en eveneens erg mooi in beeld gebracht. De film kent van tijd tot tijd mooie omgevingen en er wordt vrij goed in geacteerd.