The Candidate (1972)

Goeie politieke satire, die destijds wellicht niet eens als satire bedoeld was. Het verhaal is vrij rechtlijnig en simpel over twee kandidaten die strijden voor het senatorschap. De uitvoering is bijna een documentaire-achtige stijl waardoor de film realistisch oogt. De satire is bijhoorlijk subtiel, wat zeker wel een plus is, maar waardoor het ook wat droogjes wordt allemaal. Verder een goeie rol van Robert Redford.

De film toont de holheid van politiek, verkiezingscampagnes in het bijzonder. Zeker een goed scenario maar bepaalde aspecten komen meerdere keren aan bod waardoor de film wat spankracht verliest en het wat langdradig uitvalt. Robert Redford is zeker een pluspunt.

Politiek is een heikel thema in een land dat verdeeld is in twee blokken. Inhoudelijk zijn de ideologieën in een halve eeuw weinig veranderd. De fictieve slogans van toen lijken op de echte van nu. Politici worden niet beoordeeld op hun ideeën, maar op hun imago. De media willen geen grondige uiteenzettingen, maar korte, bruikbare quotes. Robert Redford, met bakkebaarden en een uitbundig kapsel, blinkt uit als de populaire jongen die de politiek in rolt. Zijn progressieve standpunten moet hij in de loop van de campagne wat milderen. Peter Boyle speelt de verkiezingsstrateeg die hem probeert te kneden. Don Porter speelt de zittende senator, die arrogant overkomt, maar z'n conservatieve opvattingen goed weet te verkopen. Het scenario is van de hand van Jeremy Larner, een journalist die ook toespraken schreef voor Eugene McCarthy, senator voor de Democratische Partij. Het is een politiek drama met een satirisch gehalte. De hectiek en de banaliteit van zo'n verkiezingsstrijd worden aan de kaak gesteld.