Stoker (2013)

Stoker stond al geruime tijd op mijn lijst met nog te kijken films. De acteurs, de trailers, en het plot, hoe weinig daar ook over verklapt werd, trokken mij aan. Onlangs was het zover en mijn verwachtingen zijn voor een deel uitgekomen. Het sterkste punt was absoluut de sfeer. Onderhuids is er van alles aan de hand terwijl het er aan de buitenkant onnatuurlijk gepolijst uitziet. Zo ontstaat er al snel een spanning waar de gebeurtenissen slechts gering invloed op hebben. Verder positief vond ik de muziek, de montage en ook zeker het acteerwerk. Goode en Wasikowska hebben zeker chemie en de film kent een paar mooie scènes, waaronder die met het potlood. Ik vind het moeilijker om de vinger te leggen op wat ik minder goed vind aan deze film. De scène onder de douche stond me erg tegen, en nadat duidelijk werd dat Charlie al die jaren achter slot en grendel heeft gezeten gaat voor mij de kwaliteit van de film naar beneden. De gebeurtenissen worden steeds spectaculairder maar voor mij ook minder geloofwaardig. Charlie is ineens niet meer mysterieus maar alleen nog raar, en ook India wordt minder boeiend. Toch jammer, want tijdens hun gezamenlijke scènes (vooral die achter de piano) was er altijd een fascinerende spanning tussen die twee. Stoker is al met al dus niet de film die ik verwacht had, hoewel hij zeker een aantal zeer sterke punten kent. Jammer dat mijn verwachtingen te hoog waren, maar ik vind het niet erg deze film een keer gezien te hebben.

Een film waarin alles en iedereen op zijn plek valt. Want, wat vult iedereen elkaar goed aan hier. Het script krijgt een goede regisseur die op zijn beurt het beste uit zijn cinematograaf en editor haalt. Miller heeft een goed script geschreven. Het is echter Park die van het verhaal iets heel bijzonders maakt. Blijft toch altijd spannend als een goede niet Amerikaanse regisseur de overstap maakt naar Amerika. En gelukkig slaagt Park hierin. Niet alleen vertelt hij het verhaal in narratieve vorm echt goed, maar laat de beelden, muziek en geluid ook het verhaal vertellen. Alles blijft boeien en je wilt weten hoe het verhaal verder gaat verlopen en hoe alles gaat aflopen. En dat is toch wel een van de sterkste punten van de film. Erg diep ingaan op het verhaal heeft verder weinig zin. Dit is echt zo'n film die je zelf moet gaan ervaren. Acteerwerk is erg sterk. Wasikowska heeft me in een aantal recente films overtuigt dat ze een erg goede actrice is. Die gaat in de toekomst nog zoveel moois laten zien. Goode deed het ook zeer goed, maar ik had het idee dat hij op momenten wat inhield in zijn performance. Kidman heeft het wel eens beter gedaan. Visueel is dit helemaal geweldig. Wat een prachtige shots komen er voorbij, Stoker kent een fantastische editing. Sommige overgangen zijn beeldschoon. India die over de snelweg loopt wat verandert in het pad naar haar huis is bijvoorbeeld een van die mooie overgangen. Maar ook het veel genoemde haar wat verandert in gras is erg mooi. Muziek is enorm sfeervol. Sound design is hier ook erg belangrijk. Het is alsof al onze zintuigen tijdens het kijken naar Stoker verhoogd zijn. Ook niets dan lof voor de costume design. Iedereen ziet er geweldig uit in zijn/haar kleding. Geweldige film.

“He used to say, sometimes you need to do something bad to stop you from doing something worse.” Schitterende film van Chan-wook Park. De regie, het camerawerk, de fantastische beelden, het acteerwerk etc. Alles draagt bij aan een sfeervolle maar vooral stijlvolle film. Vanaf de eerste waanzinnig mooie scene zit je te kijken naar een film om je vingers bij af te likken. De beelden spreken voor zich, maar dat betekent niet dat het verhaal achterblijft. De openingsscene zegt al veel over waar het verhaal heen gaat, maar toch was ik nog echt verrast over sommige wendingen en waar Park allemaal mee op de proppen komt. Schitterend acteerwerk ook van Wasikowska, Kidman en Goode, die alle drie goed overweg kunnen met de eigenzinnige visie van Park. Vooral Wasikowska moet als India een belangrijke karakterontwikkeling ondergaan, en dat doet ze bewonderenswaardig. Het einde is een schitterend staaltje cinema (zowel visueel als verhaaltechnisch). Gaat dat zien.